ho maar….

Allereerst even iedereen een dikke knuffel voor alle “riemen onder mijn hart” op het vorige logje. Ik werd in sneltempo uit m’n dipje gesleurd waarvoor heel veel dank.
Misschien was het wel het sombere weer dat me parten speelde, we kunnen dan minder naar buiten  en dan is Henk ook minder in zijn hum en dát geeft dan weer meer problemen.

We gaan  dan  met de auto wat verder weg om boodschappen te doen, zijn we toch even “van het erf” maar liever zijn we minstens een uur buiten.
Gelukkig kunnen we dicht in de buurt ook wel groen wandelen zodat je tussen de buien door al gauw even een wandelingetje kunt maken.
Oeps, niet alleen tussen de buien door, ook tussen de plassen door….


Er omheen lukt niet als de plas nét over het rolstoel afritje van de stoep kabbelt……het lijkt wel herfst met al dat afgevallen blad in de plas hé!


En het is echt niet alleen in de randstad, de oudste kleindochter Jennifer was met haar gezin o.a. op de Veluwe en kon constateren dat de heide geen gebrek aan water heeft en prachtig in bloei staat….


Zomer 2019 begint ondertussen toch een beetje een flop te worden, een dag of vier stikheet en dat was het dan, er zijn vást mensen die gelukkig worden van al die regen, ik vind het nu wel even genoeg!