weer op pad

Hé hé, we konden eindelijk weer eens een beetje op pad. Eerst was er de warmte waardoor we alleen heel vroeg op de dag een uurtje weg konden en in het weekend waren er de naweeën van de traplift in huis waar Henk aanvankelijk niet mee om kon gaan. Hij raakte  daardoor helemaal uit zijn “gewone” doen!
Ondertussen is alles, na een tamelijk heftig weekend, weer een beetje onder controle, net als het weer. Hoogste tijd weer eens een expeditie naar de Scheveningse boulevard op touw te zetten.

Het was er héérlijk, iets drukker dan normaal maar niet zo druk dat het niet gezellig was. Niet veel veranderd in het Noordelijke deel dat   al de hele winter op de schop lag en klaar zou zijn voor het nieuwe seizoen begon……. niet dus, nog steeds héél veel te doen eer het ergens op zal lijken. Nog géén winkeltjes en géén restaurantjes.


Verder alles zoals het hoort te zijn, zonnende mensen.. wat wolkjes, en zeilscheepjes in de verte…..


Even denk ik dat ik een opspringende walvis in zee zie….ja daar links mwah… zal de warmte zijn….


Maar op de terugweg trekt toch iets op het strand m’n aandacht…
Wat is die grote grijze hoop daar net voor  die oranje  politiepost?


Verhip,  een aangespoelde walvis dat ik dat weer mag treffen…


Ik bekijk hem van alle kanten voor zover dat kan zonder het zand op te  gaan.


Best wel jammer dat ik het zand niet op kan, ik durf Henk niet alleen op de boulevard te laten staan, hij is me al kwijt als ik een tijdje niets zeg wanneer ik achter de rolstoel loop, hij kan me dan niet zien natuurlijk en gaat soms een beetje paniekerig roepen.
Jammer want “de walvis” is erg mooi gemaakt alleen kan ik niet zien of hij van plastic flessen of glazen gemaakt is. Hij glinstert prachtig in de zon. Gemaakt door de mensen waar ik vorig jaar ook al eens over schreef, trashure hunt.
Een organisatie  die hard werkt om mensen bewust te maken van alle plastic dat, vaak via het strand, in zee terecht komt.
Deze walvis  hebben vrijwilligers dus  ‘uit zee gered”, mooi werk dat zeker wat close-up foto’s had verdiend. Maar ja, van een afstandje lijkt hij natuurlijk wél echter.