liften

Een beetje meeliften  op de dwaasheden van de dag in de familie is me wel toevertrouwd, dat was wel duidelijk bij het vorige logje.
Het zijn, met het bloggen samen, de dingen die de emotionele eenzaamheid buiten de deur houden.. .

De warme week deed weinig goeds voor Henk. Op zich voor mij rustige dagen omdat hij dan veel slaapt. Er waren een aantal dagen dat hij niet meer dan 2 á 3 uur achter elkaar op was, de rest sliep hij.
Hij slaapt dan veel op de bank, met een muziekje,  heel ontspannen en ik heb daar geen probleem mee. Dat zie ik liever dan hem  in een stoel hangend zien  slapen.
Hoewel het wel iéts herstelde  duidt dit natuurlijk toch op achteruitgang, hij loopt weer minder goed, heeft als hij praat onsamenhangende  verhalen en verliest  weer verder  de realiteit uit het oog.

Beroerder zijn voor mij de  dagen als na  het vorige gezellige weekend. Hij heeft zich dan binnen zijn mogelijkheden zó uitgesloofd  dat het hem uitput.
Dan wordt hij onrustig, slaapt onrustig  en is narrig omdat hij nog minder dan anders voor elkaar krijgt want  hij   begrijpt niets en doet de vreemdste dingen.

Dié dagen zijn een aanslag op m’n geduld.
Het meeste kan ik domweg niets aan veranderen, hoogstens maar wéér dingen aanpassen die dan niet meer kunnen zoals ik het gewend was, zoals er al zoveel is dat ik niet meer kan doen zoals ik gewend was.

Soms is er iets op te lossen, de laatste weken is het trap lopen, vooral in de avond, bijna niet meer verantwoord.
Hij houdt zich met twee handen vast aan de leuning en sleept zich naar boven.
Onze trap is te smal om naast hem te lopen, ik loop dus achter hem, ook met beide handen aan de leuning en een gebogen rechter elleboog. Daardoor kan ik hem een klein beetje steun geven, maar bij een echte valpartij zou ik waarschijnlijk omgekegeld worden en vallen we allebei. Goede raad is duur, letterlijk want dé oplossing is natuurlijk een traplift.
De nieuwste modellen zijn voor onze trap heel geschikt. Het stoeltje komt niet tegen de muur links boven aan de trap tot stilstand, de afstap ruimte ligt dan te dicht bij de trap om veilig te zijn voor Henk (die soms zelfs niet  weet hoe hij moet gaan zitten)  Nee  het stoeltje stopt bij de bovenste trede en draait dan automatisch met de rug naar het trapgat, de “lifter” kan dan veilig afstappen.

Zucht…. ja ik zóu kunnen proberen of de WMO genegen is die traplift voor ons te betalen maar…….
a. daar komt  papierwerk bij kijken  en moet goedgekeurd worden.
b. dat  zal zeker niet binnen 6 weken geregeld zijn.
c. je  betaalt een inkomensafhankelijke bijdrage,
d. je kunt niet kiezen wélke lift men gaat plaatsen.
e. en ik hád al een aanvaring met de WMO waaruit blijkt dat de gem. Rijswijk het potje geld liever niet aanbreekt waar het voor bedoeld is.

Kortom, we hebben de traplift besteld en nog vóór het eind van de maand kan Henk naar boven liften, gelukkig hebben we wat spaargeld en dat lijkt me zo goed besteed.