nog zo’n dag

Goed hé, zondag was alwéér een dag met een sterretje, zo’n  dag dat ik op handen gedragen werd……


Zie je al die glunderende  koppies van onze vier kleinkinderen, juist, je weet het weer. Voor 7juli  had Ruud, in samenwerking met Inge, georganiseerd dat ik met al m’n kleinkinderen naar een escape room  ging….. omdat ik altijd zit te zeuren dat het me zo leuk lijkt  als ik er verhalen over te horen krijg want iedereen is al  minstens 1x naar zo iets geweest!  En dus…..

Best lastig om nu niet te veel te vertellen over wat er tijdens onze gevangenschap allemaal gebeurde, het is natuurlijk niet leuk als de oplossingen via het internet op te sporen zijn.
Maar  geloof me, het was niét mijn verdienste dat we er nog net tijd uit waren! Het was er vaak nogal donker terwijl er soms óók kleine lettertjes gelezen moesten worden. Bovendien hadden de kleinkinderen, op Sebastian na, al eerdere ervaringen op dit gebied.
Terwijl ik nog probeerde op de been te blijven in het half donker  en  te zien waar we waren, stoof de rest al op van alles af om te zien of ze er iets mee konden. Sleutels zoeken, kleurcodes ontdekken enz,enz…..wat uiteindelijk met vereende krachten ook allemaal  lukte.

Inge en Ruud trokken in die tijd  met Henk Delft in, terugrijden naar huis was niet de moeite voor een uur.
Zij vonden evengoed een sleutel zonder er naar te zoeken, zij wel……

en stonden ons weer op te wachten onderaan de trap waar ze ons achter lieten ……….

Gelukkig ging het hele spul nog even mee naar huis om na te praten over “hoe leuk het wel niet was”….. en het was nog lang onrustig……