kattenopstand

onderzoekers

Hoewel Ruud nog zoekt naar een uitdagende baan  in (omgeving) Nederland wil dat niet zeggen dat hij zit te niksen. Was  hij vorige week nog  een weekje aanwezig   bij  een congres in Australië  wipt hij ook regelmatig even naar Engeland   om voor een consulting klant  een  bepaald onderzoek te begeleiden.
Ga me nou niét vragen hoe dat allemaal precies zit hé, hij is onderzoeker. Wacht, dit is de titel van zijn promotie proefschrift uit 1994…..


Je begrijpt, hier kan ik  geen chocola van maken, mazzel, er is genoeg chocola te koop.
Maar dat wil niet zeggen dat we het er nooit over hebben, Ruud kan vaak dingen goed, en met humor uitleggen. Hij  werkt met mensen  van cel onderzoek verenigingen (als vrijwilliger)  samen om  tot standaardisering van onderzoekmethodes te komen. In  de nog betrekkelijk jonge tak van wetenschap wordt nog op teveel verschillende manieren “onderzocht ” wat soms tot foute aannames kan leiden.  Hilarisch voorbeeldje van Ruud? …..

Stel  er is een man die de hele avond cola met jenever heeft zitten drinken,  die wordt de andere morgen met daverende koppijn wakker.
Volgende avond denkt hij: “dat gebeurt me niet meer, die jenever is bocht, ik doe rum bij de cola”. ….. andere morgen wéér koppijn……
volgende avond probeert hij het met cognac met wederom barstende koppijn….!
Zijn conclusie…. dan moet het de Cola zijn waar ik koppijn van krijg.

Natuurlijk is die conclusie  dan niet zuiver, je moet ieder item afzonderlijk testen vóór je onderdelen uit de mix gaat veranderen want zou de man in dit voorbeeld bij de  jenever / cola  de cola vervangen door 7up  heeft  hij  nog stééds  hoofdpijn maar trekt weer een verkeerde conclusie.
Maar zelfs wanneer wél eerst de dranken apart worden geprobeerd  is het van belang dat alle omstandigheden hetzelfde zijn. In theorie is het mogelijk dat na een avond alleen cola drinken nét de CV ketel een lek heeft en de man door koolmonoxide   evengoed met knetterende hoofdpijn wakker wordt, of half in slaap zijn hoofd gevoelig gestoten heeft aan het nachtkastje.  Ja hó nou even … het is maar een voorbeeldje hoor!

Tja, onderzoek verrichten is  een vak   al zou je het niet altijd zeggen.
Wie een afstudeer scriptie moet maken  voor bijv.  z’n master  kan niet altijd een geschikt onderwerk vinden en vaak ook niet genoeg mensen om eraan mee te werken.
Ik schreef ooit eens een logje  met een prima afstudeeronderzoek voor bepaalde studenten.
Zijn mijn blauwe plekken wél of niet sneller weg na wrijven met arnica…… volgens mij had ik het onderzoek  wel redelijk uitgedacht en eh…. ik heb nog stééds regelmatig lelijke blauwe plekken .
.

z’n kammetje

Toegegeven, er zijn heus dagen dat het hier allemaal verre van lollig is. Maar een flink deel van de dagen blijft het bij  kleine ergernissen, weliswaar soms zóveel kleine ergernissen dat ze flink kunnen morrelen aan de grenzen van de irritatiegrens  door de stapeling.

Zo wordt Henk steeds zuiniger op zijn spulletjes, met enige regelmaat is zijn horloge “gestolen” en zijn portemonnee  is ook regelmatig gepikt.
Iets simpels als een kammetje moet goed opgeborgen worden en dat doet Henk dan ook. Hij heeft er drie waarvan er altijd wel minstens één  “goed zo opgeborgen is” dat het onvindbaar is, maar soms ook wel alle drie.

Soms zie ik tijdig waar het kammetje opgeborgen wordt, zoals gisteravond toen ik hem het kammetje met omzichtige bewegingen  in zijn sok zag schuiven, dat komt dan wel goed bij het uitkleden.
Maar vaker duurt het lang eer het kammetje bij toeval weer gevonden wordt  en verzucht hij na het douchen; “ik begrijp er niks van, ik heb hier áltijd m’n kammetje liggen  en nu is het weg”
Zó had hij het kammetje nog toen Inge vanmorgen even een snel  kopje thee kwam drinken omdat ze een boodschap in de buurt moest doen  ….. en zó was het kammetje weg!
Inge herinnerde zich een oude carnavalskraker van Andre van Duin   die blijkbaar óók wel eens zijn kammetje kwijt is.
Henk vindt het duidelijk minder dramatisch als  iemand anders z’n kammetje kwijt is, puur leedvermaak natuurlijk als even later de tranen over zijn wangen lopen van het lachen.

Toegegeven, het is ook een heel grappige clip bij het liedje van Andre van Duin, oh, je kent het niet? Klik hier dan maar even.

“schoon”moeder

Schoonmoeders  hebben een slechte naam, zó  slecht dat  deze grote ronde cactus met gemene prikkers “schoonmoeder stoel”   genoemd wordt.
De boodschap lijkt me duidelijk, schoonmoeders moeten hun bezoek niet te lang rekken  en het aanbieden van deze cactus als zitplaats maakt wel duidelijk wat de bedoeling is.  Ik had tot nu toe de indruk dat ik bij onze nieuwe schoondochter wel een potje kon breken…… maar  het geeft me toch te denken dat ik in de tuin bij haar onderstaande stoel voor me  klaar zie  staan.
Ik zou zeggen “de ultieme schoonmoeder stoel”.  Die weiger ik beleefd maar kordaat al heeft de stoel waar ik dán op ga zitten , ondanks het kussentje, moeite om zijn zitting bij elkaar te houden.

Ach…. geintje hoor,  we mogen elkaar héél graag maar ze woont héél klein, zeker nu Ruud ook bij haar woont en heeft dus weinig ruimte om tuinstoeltjes  voor de winter op te bergen. en tja, alles dat in weer en wind buiten staat knapt er niet van op.
We waren er met Inge op bezoek en kennen schoondochter /schoonzus ondertussen wel zo goed dat splinternieuwe stoeltje kopen verspilling gevonden wordt.

Als Henk en ik met Inge weer naar huis rijden krijgen we onderweg  een ouderwets knettergek idee….. we rijden even langs de kringloopwinkel in Rijswijk….. snuffelen daar  rond en jawel….. we zien deze twee schatjes “voor weinig” , we spannen per app even met Ruud samen of ze deze leuk zou vinden  en bij een bevestiging  realiseren we ons dat we met drie volwassenen in de Splash zitten….oeps….


We klappen één deel achterbank neer en gaan proppen, ja handig zijn stoelen natuurlijk niet  in een wel heel bescheiden personenauto maar Inge is niet zo dik  en jawel hoor….
Na wat gerommel rijden we mét de stoeltjes in de auto weg…..er gaan niet alleen veel makke schapen in een hok, bij stoeltjes werkt dat blijkbaar ook.
Missie geslaagd, je hebt ook als  schoonmoeder toch   recht op  een stoel zonder stekels onder je gat, écht wel?

 

aan de rol

We waren niét aan de kust met dat mooie weer, veel te druk, maar om nou te zeggen dat we voor de rust gingen….?

Het bluesweekend in Zoetermeer kun je zeker niet echt rustig noemen.
We waren ingeseind door dochter Inge die dit jaarlijkse evenement écht iets voor ons vond.
Om de echte drukte te ontlopen waren we er vroeg, meteen bij de opening als er toch nog veel mensen boodschappen doen in het stadshart van Zoetermeer.
Nou ben ik zelf  niet zo van de live-muziek, het geluid is meestal slecht en gruwelijk hard maar…. het gaat blijkbaar ook wel eens goed.
Als de  Freek Volkers bluesband  naast hun eigen nummer ook een nummer van Pink Floyd coveren klinkt dat op het  sfeervolle binnenplein achter het stadshart alsof  Pink Floyd er zelf staat.
Hoewel het aan zijn gezicht niet altijd te zien is is Henk in zijn element, hij kan zijn voeten niet stil houden bij de muziek
.

Eigenlijk draagt Henk nooit iets op zijn hoofd maar thuis liggen  toch wel een paar petten die op een warme dag in de volle zon toch  hun nut kunnen hebben, zijn haar wordt op de kruin toch wel flink dunner.
Maar ik heb er niet aan gedacht  dat een pet nodig kon zijn maar ach, een mens moet zich kunnen behelpen. Als we zien dat hij het warm krijgt maken we van een opvouwbaar boodschappentasje een  zwierige Franse baret…. of iets wat er op lijkt.
We blijven niet héél lang, de drukte om hem heen, de muziek, het maakt zijn hoofd moe en dat heeft natuurlijk invloed op de rest van de dag, dat is lastig omdat hij dwars wordt. Dat doe ik dus ook nog uitsluitend voor dingen die écht iets voor hem betekenen zucht….!
Maar genoten heeft  hij, en ik ook natuurlijk, al was het maar omdat ik géén kans kreeg de rolstoel te duwen, zelfs niet om te rolstoeldansen, dat deed Inge óók wel even zelf, is het top meid?

Volgende Nieuwere items