soepzooi

Ach, de soep werd niet zo heet gegeten als ze werd opgediend, het viel eigenlijk wel mee hoor, ik heb de boel niet in de soep laten lopen. Wél heel veel smakelijke elementen  in de soeppan gekieperd waarna er een héérlijk soepzooitje ontstond.
Had ik het recept als een gegeven voor soep van verse tomaten?
Nou ja ik heb niet eens echt een recept, ik doe maar wat en hoofdzaak is dat je goed vlezige, (over)  rijpe tomaten  op de kop kunt tikken  én er de tijd voor kunt nemen om tot een dergelijke pan tomatensoep te kunnen komen.


Ik gebruik voor een liter of 3 het volgend,
1 ons niet te dun gesneden katenspek, dat leg ik in een grote hapjespan over de bodem en als het lekker vet loslaat doe ik daar een 1 á 2 ( hangt een beetje van de grootte af) kleingesneden uien bij. In een andere pan maak ik (niet meer dan) een liter bouillon van een mergpijpje, soepvlees, en veel verse groente als  prei,peen, paprika,selderij , peterselie en wat je maar hebt.
Ik kook zonder zout maar doe er 1 bouillonblokje voor de drie liter, moet maar kunnen. Het vlees natuurlijk kruiden en al dan niet met zout bestrooien
Als de uien glazig zijn is het de beurt aan minstens 2 kg. rijpe tomaten, kleinsnijden en beetje voor beetje bij het spek en de uien voegen. Een klein blikje tomatenpuree  toevoegen kan ook nog.

Op een klein pitje lekker lang laten sudderen, minstens twee uur, meer mag maar pas op dat er niet teveel vocht verdampt, dat is zonde.
Ook de bouillon natuurlijk lekker lang laten trekken, ( nee je hoeft er geen touw aan te binden) .

Alle groenten uit de bouillon scheppen en de  tomatenprut door een zeef roeren en  bij de bouillon doen.
Ik koos ervoor om er een maaltijd soep van te maken, met vermicelli  en wat van de achtergehouden kleingesneden soepgroentes. Ook een achtergehouden  tomaat, ontvelt  en kleingesneden erdoor.

Maar natuurlijk kun je ervoor kiezen de soep zonder toevoegingen te laten, misschien een beetje room en/of een klein beetje rijst, ook lekker.
Het soepvlees had ik dit keer vervangen door gehaktballetjes maar die dan natuurlijk niet uren mee laten trekken met de groentes.
Veel werk die balletjes maar dáár “heb ik een mannetje voor”, net als voor soepgroente snijden.

 

identiteitscrisis

Ja ik ben eruit, de ammedinges bol moet een identiteitscrisis hebben,


Wat moet ik anders denken, ik hoorde hem fluisteren dat hij in het verkeerde lichaam zit  en dat je daar tegenwoordig  over mag praten.
Als ik eerlijk ben  doen de bladen die  nog steeds groeien inderdaad wel aan de Clivia denken die in de serre 3 jaar lang alleen maar steeds meer blad liet zien….


Toegegeven, die ontwikkelde óók een nieuwe stek die een eigen pot kreeg waarna we twéé van die water slurpende groene zones hadden  die allebei weigerde om de beloofde grote oranje   bloem tussen het blad vandaan te laten komen……totdat….


ze  zich  tijdens de een of andere  voetbal oranjemania  geroepen voelde ieder zo’n  oranje bloem te voorschijn te toveren.
Ik respecteer natuurlijk de gevoelens van de ammedinges, als hij voor een oranje bloem kiest heb ik daar vrede mee maar ja, voorlopig is er nog niéts dat er op wijst dát er een bloem komt.
Mwah…. misschien moet ik tóch wat meer met ‘m praten, of het nog goed kan komen voor de volgende kerstdagen, en of het dan misschien ook rood mag zijn.
Mét alle respect voor zijn anders zijn natuurlijk!

 

meertalig

In een logje van Koen  las ik dit;
” Ook bij het theater komen televisie-teams langs. Dit keer geen Koen, ik vind mijn Portugees niet goed genoeg en blijf liever ‘achter de schermen’. “
Koen woont met zijn Isabel in Mozambique waar Portugees de voertaal is.
Waarschijnlijk is hij te bescheiden over zijn Portugees al zegt hij zelf in een reactie dat hij  nog teveel fouten maakt met de tijden en vervoegingen.

Eigenlijk net als mijn Engels. dat misschien redelijk genoeg is met wat standaard zinnetjes maar door gebrek aan oefenmomenten ken ik  die problemen ook.
Je leert een taal natuurlijk het best wanneer je in het land woont én je dan ook zoveel mogelijk in die taal probeert te redden. Mét fouten maken want daar leer je het meest van. In ieder geval zal Koen in Mozambique  niet al te veel last hebben van mensen die  in het Nederlands vervallen zodra men de “NederBelg” in hem herkent dus hij moet wel.

Hierdoor moest ik aan onze buurman denken ( zijn roots liggen in Nieuw Zeeland)  die al minstens 3 jaar in Nederland  woont en  nog maar héél moeizaam eenvoudige zinnen in het Nederlands kan spreken.
Het helpt niet erg dat hij bij een internationaal bedrijf werkt, ook daar is voertaal vaker Engels dan Nederlands. En zijn 100% Nederlandse vrouw spreekt meestal  Engels met hem.

Een paar maanden geleden kreeg het stel een véél te vroeg geboren tweeling en verbleven ze uiteraard dicht bij de baby’s in de buurt in een Ronald McDonald huis. De omgang met véél meer Nederlands sprekende mensen om zich heen liet in korte tijd echt verbetering zien  die, nu hij weer werkt , weer afbrokkelt. Het geboortekaartje is geheel in het Engels opgesteld wat ik toch niet erg attent vind, Tweetalig is een prima optie als je niet twee verschillende kaartjes wilt versturen.

Maar ik ben een eigenwijsje en heb in ons eerste gesprek duidelijk gemaakt dat ik hem ga helpen om Nederlands onder de knie te krijgen. Niet dat ik hem les geef, maar ik weiger Engels met hem te spreken  en dat heeft hij goed opgepikt. Wel prettig is natuurlijk dat ik het wel goed genoeg versta om, wanneer  hij woord zoekt en dan toch met het Engelse woord komt,  hem het Nederlandse woord  wel kan voorzeggen. Het grappige is dat hij inderdaad tegen mij altijd meteen probeert Nederlands te spreken, en sinds kort zit hij ook eindelijk op les. Tja ook hij moet inburgeren natuurlijk  maar dat schiet niet erg op wanneer iedereen meteen in het Engels overgaat.
Gelukkig gáát het hier om Engels en spreek ik dat schappelijk, in veel andere talen zou mijn handelswijze me  minstens het etiket xenofoob, zo niet racist, opleveren, het lijkt in Nederland regel te zijn dat alleen wij moeite moeten doen mensen uit andere taalgebieden te begrijpen.

plaatjes van het internet

kattenopstand

onderzoekers

Hoewel Ruud nog zoekt naar een uitdagende baan  in (omgeving) Nederland wil dat niet zeggen dat hij zit te niksen. Was  hij vorige week nog  een weekje aanwezig   bij  een congres in Australië  wipt hij ook regelmatig even naar Engeland   om voor een consulting klant  een  bepaald onderzoek te begeleiden.
Ga me nou niét vragen hoe dat allemaal precies zit hé, hij is onderzoeker. Wacht, dit is de titel van zijn promotie proefschrift uit 1994…..


Je begrijpt, hier kan ik  geen chocola van maken, mazzel, er is genoeg chocola te koop.
Maar dat wil niet zeggen dat we het er nooit over hebben, Ruud kan vaak dingen goed, en met humor uitleggen. Hij  werkt met mensen  van cel onderzoek verenigingen (als vrijwilliger)  samen om  tot standaardisering van onderzoekmethodes te komen. In  de nog betrekkelijk jonge tak van wetenschap wordt nog op teveel verschillende manieren “onderzocht ” wat soms tot foute aannames kan leiden.  Hilarisch voorbeeldje van Ruud? …..

Stel  er is een man die de hele avond cola met jenever heeft zitten drinken,  die wordt de andere morgen met daverende koppijn wakker.
Volgende avond denkt hij: “dat gebeurt me niet meer, die jenever is bocht, ik doe rum bij de cola”. ….. andere morgen wéér koppijn……
volgende avond probeert hij het met cognac met wederom barstende koppijn….!
Zijn conclusie…. dan moet het de Cola zijn waar ik koppijn van krijg.

Natuurlijk is die conclusie  dan niet zuiver, je moet ieder item afzonderlijk testen vóór je onderdelen uit de mix gaat veranderen want zou de man in dit voorbeeld bij de  jenever / cola  de cola vervangen door 7up  heeft  hij  nog stééds  hoofdpijn maar trekt weer een verkeerde conclusie.
Maar zelfs wanneer wél eerst de dranken apart worden geprobeerd  is het van belang dat alle omstandigheden hetzelfde zijn. In theorie is het mogelijk dat na een avond alleen cola drinken nét de CV ketel een lek heeft en de man door koolmonoxide   evengoed met knetterende hoofdpijn wakker wordt, of half in slaap zijn hoofd gevoelig gestoten heeft aan het nachtkastje.  Ja hó nou even … het is maar een voorbeeldje hoor!

Tja, onderzoek verrichten is  een vak   al zou je het niet altijd zeggen.
Wie een afstudeer scriptie moet maken  voor bijv.  z’n master  kan niet altijd een geschikt onderwerk vinden en vaak ook niet genoeg mensen om eraan mee te werken.
Ik schreef ooit eens een logje  met een prima afstudeeronderzoek voor bepaalde studenten.
Zijn mijn blauwe plekken wél of niet sneller weg na wrijven met arnica…… volgens mij had ik het onderzoek  wel redelijk uitgedacht en eh…. ik heb nog stééds regelmatig lelijke blauwe plekken .
.

z’n kammetje

Toegegeven, er zijn heus dagen dat het hier allemaal verre van lollig is. Maar een flink deel van de dagen blijft het bij  kleine ergernissen, weliswaar soms zóveel kleine ergernissen dat ze flink kunnen morrelen aan de grenzen van de irritatiegrens  door de stapeling.

Zo wordt Henk steeds zuiniger op zijn spulletjes, met enige regelmaat is zijn horloge “gestolen” en zijn portemonnee  is ook regelmatig gepikt.
Iets simpels als een kammetje moet goed opgeborgen worden en dat doet Henk dan ook. Hij heeft er drie waarvan er altijd wel minstens één  “goed zo opgeborgen is” dat het onvindbaar is, maar soms ook wel alle drie.

Soms zie ik tijdig waar het kammetje opgeborgen wordt, zoals gisteravond toen ik hem het kammetje met omzichtige bewegingen  in zijn sok zag schuiven, dat komt dan wel goed bij het uitkleden.
Maar vaker duurt het lang eer het kammetje bij toeval weer gevonden wordt  en verzucht hij na het douchen; “ik begrijp er niks van, ik heb hier áltijd m’n kammetje liggen  en nu is het weg”
Zó had hij het kammetje nog toen Inge vanmorgen even een snel  kopje thee kwam drinken omdat ze een boodschap in de buurt moest doen  ….. en zó was het kammetje weg!
Inge herinnerde zich een oude carnavalskraker van Andre van Duin   die blijkbaar óók wel eens zijn kammetje kwijt is.
Henk vindt het duidelijk minder dramatisch als  iemand anders z’n kammetje kwijt is, puur leedvermaak natuurlijk als even later de tranen over zijn wangen lopen van het lachen.

Toegegeven, het is ook een heel grappige clip bij het liedje van Andre van Duin, oh, je kent het niet? Klik hier dan maar even.

“schoon”moeder

Schoonmoeders  hebben een slechte naam, zó  slecht dat  deze grote ronde cactus met gemene prikkers “schoonmoeder stoel”   genoemd wordt.
De boodschap lijkt me duidelijk, schoonmoeders moeten hun bezoek niet te lang rekken  en het aanbieden van deze cactus als zitplaats maakt wel duidelijk wat de bedoeling is.  Ik had tot nu toe de indruk dat ik bij onze nieuwe schoondochter wel een potje kon breken…… maar  het geeft me toch te denken dat ik in de tuin bij haar onderstaande stoel voor me  klaar zie  staan.
Ik zou zeggen “de ultieme schoonmoeder stoel”.  Die weiger ik beleefd maar kordaat al heeft de stoel waar ik dán op ga zitten , ondanks het kussentje, moeite om zijn zitting bij elkaar te houden.

Ach…. geintje hoor,  we mogen elkaar héél graag maar ze woont héél klein, zeker nu Ruud ook bij haar woont en heeft dus weinig ruimte om tuinstoeltjes  voor de winter op te bergen. en tja, alles dat in weer en wind buiten staat knapt er niet van op.
We waren er met Inge op bezoek en kennen schoondochter /schoonzus ondertussen wel zo goed dat splinternieuwe stoeltje kopen verspilling gevonden wordt.

Als Henk en ik met Inge weer naar huis rijden krijgen we onderweg  een ouderwets knettergek idee….. we rijden even langs de kringloopwinkel in Rijswijk….. snuffelen daar  rond en jawel….. we zien deze twee schatjes “voor weinig” , we spannen per app even met Ruud samen of ze deze leuk zou vinden  en bij een bevestiging  realiseren we ons dat we met drie volwassenen in de Splash zitten….oeps….


We klappen één deel achterbank neer en gaan proppen, ja handig zijn stoelen natuurlijk niet  in een wel heel bescheiden personenauto maar Inge is niet zo dik  en jawel hoor….
Na wat gerommel rijden we mét de stoeltjes in de auto weg…..er gaan niet alleen veel makke schapen in een hok, bij stoeltjes werkt dat blijkbaar ook.
Missie geslaagd, je hebt ook als  schoonmoeder toch   recht op  een stoel zonder stekels onder je gat, écht wel?

 

Vorige Oudere items Volgende Nieuwere items