meertalig

In een logje van Koen  las ik dit;
” Ook bij het theater komen televisie-teams langs. Dit keer geen Koen, ik vind mijn Portugees niet goed genoeg en blijf liever ‘achter de schermen’. “
Koen woont met zijn Isabel in Mozambique waar Portugees de voertaal is.
Waarschijnlijk is hij te bescheiden over zijn Portugees al zegt hij zelf in een reactie dat hij  nog teveel fouten maakt met de tijden en vervoegingen.

Eigenlijk net als mijn Engels. dat misschien redelijk genoeg is met wat standaard zinnetjes maar door gebrek aan oefenmomenten ken ik  die problemen ook.
Je leert een taal natuurlijk het best wanneer je in het land woont én je dan ook zoveel mogelijk in die taal probeert te redden. Mét fouten maken want daar leer je het meest van. In ieder geval zal Koen in Mozambique  niet al te veel last hebben van mensen die  in het Nederlands vervallen zodra men de “NederBelg” in hem herkent dus hij moet wel.

Hierdoor moest ik aan onze buurman denken ( zijn roots liggen in Nieuw Zeeland)  die al minstens 3 jaar in Nederland  woont en  nog maar héél moeizaam eenvoudige zinnen in het Nederlands kan spreken.
Het helpt niet erg dat hij bij een internationaal bedrijf werkt, ook daar is voertaal vaker Engels dan Nederlands. En zijn 100% Nederlandse vrouw spreekt meestal  Engels met hem.

Een paar maanden geleden kreeg het stel een véél te vroeg geboren tweeling en verbleven ze uiteraard dicht bij de baby’s in de buurt in een Ronald McDonald huis. De omgang met véél meer Nederlands sprekende mensen om zich heen liet in korte tijd echt verbetering zien  die, nu hij weer werkt , weer afbrokkelt. Het geboortekaartje is geheel in het Engels opgesteld wat ik toch niet erg attent vind, Tweetalig is een prima optie als je niet twee verschillende kaartjes wilt versturen.

Maar ik ben een eigenwijsje en heb in ons eerste gesprek duidelijk gemaakt dat ik hem ga helpen om Nederlands onder de knie te krijgen. Niet dat ik hem les geef, maar ik weiger Engels met hem te spreken  en dat heeft hij goed opgepikt. Wel prettig is natuurlijk dat ik het wel goed genoeg versta om, wanneer  hij woord zoekt en dan toch met het Engelse woord komt,  hem het Nederlandse woord  wel kan voorzeggen. Het grappige is dat hij inderdaad tegen mij altijd meteen probeert Nederlands te spreken, en sinds kort zit hij ook eindelijk op les. Tja ook hij moet inburgeren natuurlijk  maar dat schiet niet erg op wanneer iedereen meteen in het Engels overgaat.
Gelukkig gáát het hier om Engels en spreek ik dat schappelijk, in veel andere talen zou mijn handelswijze me  minstens het etiket xenofoob, zo niet racist, opleveren, het lijkt in Nederland regel te zijn dat alleen wij moeite moeten doen mensen uit andere taalgebieden te begrijpen.

plaatjes van het internet