aan de rol

We waren niét aan de kust met dat mooie weer, veel te druk, maar om nou te zeggen dat we voor de rust gingen….?

Het bluesweekend in Zoetermeer kun je zeker niet echt rustig noemen.
We waren ingeseind door dochter Inge die dit jaarlijkse evenement écht iets voor ons vond.
Om de echte drukte te ontlopen waren we er vroeg, meteen bij de opening als er toch nog veel mensen boodschappen doen in het stadshart van Zoetermeer.
Nou ben ik zelf  niet zo van de live-muziek, het geluid is meestal slecht en gruwelijk hard maar…. het gaat blijkbaar ook wel eens goed.
Als de  Freek Volkers bluesband  naast hun eigen nummer ook een nummer van Pink Floyd coveren klinkt dat op het  sfeervolle binnenplein achter het stadshart alsof  Pink Floyd er zelf staat.
Hoewel het aan zijn gezicht niet altijd te zien is is Henk in zijn element, hij kan zijn voeten niet stil houden bij de muziek
.

Eigenlijk draagt Henk nooit iets op zijn hoofd maar thuis liggen  toch wel een paar petten die op een warme dag in de volle zon toch  hun nut kunnen hebben, zijn haar wordt op de kruin toch wel flink dunner.
Maar ik heb er niet aan gedacht  dat een pet nodig kon zijn maar ach, een mens moet zich kunnen behelpen. Als we zien dat hij het warm krijgt maken we van een opvouwbaar boodschappentasje een  zwierige Franse baret…. of iets wat er op lijkt.
We blijven niet héél lang, de drukte om hem heen, de muziek, het maakt zijn hoofd moe en dat heeft natuurlijk invloed op de rest van de dag, dat is lastig omdat hij dwars wordt. Dat doe ik dus ook nog uitsluitend voor dingen die écht iets voor hem betekenen zucht….!
Maar genoten heeft  hij, en ik ook natuurlijk, al was het maar omdat ik géén kans kreeg de rolstoel te duwen, zelfs niet om te rolstoeldansen, dat deed Inge óók wel even zelf, is het top meid?