defile

Nooit geweten maar in Zoetermeer wordt al jarenlang een defilé gehouden op veteranen dag,. Ook dit jaar dus, gelukkig was dat vroeg in de avond want in de middag was het zaterdag echt bloedje heet.
Nee wij zijn niet gaan kijken,  maar mijn telefoon werd gebombardeerd met foto’s en filmpjes door kleindochter Jennifer, precies, de moeder van Levi en Amber die met het hele gezinnetje wel acte de presence  gaf.
Het was ook vroeg in de avond nog warm genoeg  om mededogen te hebben voor de mensen van het muziekkorps die, keurig in uniform, het defilé voorgingen. Levi begrijpt blijkbaar al dat hij in de houding moet staan en de groet brengen, de uitvoering laat nog wat te wensen over, één hand naar het hoofd is genoeg en zijn voorhoofd zit  zit iets hoger… Levi heeft niets met harde geluiden.


De kleintjes zijn onder de indruk van alles dat voorbij komt, van tank tot amfibievoertuig en alles er tussenin.

En natuurlijk motor rijders  die met een indrukwekkende hoeveelheid geluid voorbij rijden, reden voor Levi om het “groeten” nog eens te oefenen… eh.. hoe was het ook alweer…..

Eh…. één of twee handen, nou ja voor alle zekerheid dan maar twee handen en wat maakt het nou uit  of hij zijn voorhoofd raakt of niet.
Hij heeft z’n handen, net als Amber,  trouwens nog nodig voor belangrijke zaken als het defilé voorbij is ………..

 

Bas is binnen

Hieperdepiep, Ja hoor Sebastian kwam maandag in Nederland aan. Best wel een beetje verreisd want hij deed de reis in 4 dagen. Omdat een directe vlucht toch al geen optie was vertrok  hij vrijdag heel laat vanuit Colombia  met  een tussenstop    in zijn Amerikaanse woonplaats om wat vrienden op te zoeken vandaar op zondag met alweer een tussenstop  naar Schiphol om hier op de  warme maandag aan te komen.

Natuurlijk moet de jetlag dan maar even voor lief genomen worden  door een blije vader en zoon, Ruud kan met zijn zoon  nét zo ginnegappen als met zijn vader, werkt altijd reuze aanstekelijk kan ik je verzekeren.

Met het idee om dinsdag op het strand even te luieren  werd het strand opgezocht… maar van dat luieren kwam niet zo veel terecht, er stonden maar liefst 4 piano’s op het strand voor een soort  jazz evenement , tja, Sebastian en een piano….! Het is de bedoeling dat Sebastian zijn vervolgopleiding , als hij 16 is in Nederland gaat doen, hij kijkt daar zó naar uit  dat ik me een beetje zorgen maak of dat niet tegen gaat vallen.
Als hij hier is is het natuurlijk altijd feest, altijd vakantie en om met de clown Bassie te spreken”alles is voor Bassie”. Hij hoeft alleen maar een leuke logee te zijn maar heeft verder nooit verplichtingen.
Maar het was nu zo rustig op het het strand omdat iedereen natuurlijk nog nog gewoon naar school is en dát zou hij dan ook moeten i.p.v het zand uit de toetsen te rammelen zoals hij nu kon doen.

mussen…..

Menigeen zal het deze week verzucht hebben, “de mussen vallen van het dak van de hitte.” Nooit over nagedacht waar die kreet vandaan komt maar één van de weermannen vond het constante mooie weer doorgeven waarschijnlijk een beetje saai  en kwam met “het hoe en waarom” van de uitdrukking die ik natuurlijk nog even snel op z’n betrouwbaarheid na liep.
Zijn verhaal was ongeveer als volgt;

Er bestaat een theorie over de uitdrukking dat de ‘mussen dood van het dak vallen’ niet juist is, maar dat het hier eigenlijk om mossen zou moeten gaan. Mossen kunnen namelijk niet tegen extreme hitte en zouden hierdoor uitdrogen en daarna los kunnen laten en dus wel van het dak kunnen vallen.”

Maar ik vond natuurlijk ook een tegengeluid.;

“Taalkundigen als Ewoud Sanders twijfelen echter sterk aan deze uitleg over het ontstaan van de uitdrukking. Sanders wijst er namelijk op dat ‘mosschen’ tot ver in de 19e eeuw een gangbare spelling was voor het tegenwoordige ‘mussen’. Dus Beets had het waarschijnlijk ook in deze tekst uit de 19e eeuw al over mussen en niet over mossen. Deze aanname wordt vooral ondersteund door het feit dat Beets spreek over ‘dat de mosschen op het dak gaapten’. De kans dat Beets hier over gapende mossen sprak in plaats van onder gapende mussen is niet erg groot, mossen zijn immers niet in staat tot gapen.”

Tja, dan weet ik nóg niets met zekerheid. Maar als ik diep in mijn herinneringen duik weet ik ineens weer dat mijn vader vroeger inderdaad over “mossen” sprak waar hij mussen bedoelde.
Wat het nog iets lastiger maakt is dat het in de Haagse contorijen meestal de kraaien zijn die van het dak vallen van de hitte, en niet de mussen.
Die kraaien “bekken” gewoon lekkerder vind ik, maar vreemd genoeg is de enige rechtstreekse verwijzing naar de uitdrukking op deze manier naar een logje van ene “Rietepietz”… en dát  moet een maf mens zijn, de betrouwbaarheid  van zo’n verbastering  is dus wel een dingetje…..!

we doen gewoon….

Ja hoor , we doen gewoon dat is echt gek genoeg!Het hittealarm leg ik even naast me neer want m’n gezonde verstand werkt nog prima.
En als onze werkgever  vrijdag een app stuurt met de vraag ” of we hem kunnen helpen met wat tabbladen vergaren en boren zeg ik dus “oke, je ziet ons maandagmorgen.

We zijn sowieso altijd vroeg op, maar stappen nu al vroeg in de auto. Het is pas kort warm, de warmte zit nog niet in het gebouw en het is er in de ochtend prima te doen. Thuis heb ik alle zonneschermen laten zakken na de boel eerst door gelucht te hebben.

Het zijn maar 300 setjes van ieder 10 tabbladen, een eitje! Het vergaren doe ik, pak 1 setje naar  rechts lopend en meteen 1 setje als ik terug loop.
Daarna kan Henk de setjes gelijk stoten, dát zit nog zo in zijn systeem dat hij thuis zelfs de krantjes  drie maal daags gelijk zit te stoten.

Hij werkt heel secuur, door de blauwe tabjes is vergissen uitgesloten, áls hij een setje verkeerd oppakt ziet hij dat er iets niet klopt en vraagt mij hoe dat nou zit, dat is dan gauw herstelt.
Ik zie toch niemand meewarig het hoofd schudden hé, zo van “die arme man, met die warmte nog aan ’t werk zetten”, niet doen hoor, zinvol werk is een zegen en véél beter dan  bezigheidstherapie

Er staat geen druk op de ketel en natuurlijk hou ik een oogje in het zeil, hij  zou  niet door hoeven gaan als hij niet meer wil. Ze moeten ook nog geboord worden, je weet, wel 4 gaten erin boren zodat ze in een map gehangen kunnen worden.
De boormachine is  een tamelijk oud geval dat handmatig  op maat gezet moet worden en makkelijk van maat af geslagen wordt bij gelijkstoten, dat heeft Henk al jaren geleden afgezworen maar gelukkig kan ik het zelf ook. Hij heeft geen zin meer om de stapels naar de boormachine te brengen maar komt bij me zitten kijken, ik vind het prima.

Die boormachine ken ik van haver tot gort en ik wéét dat hij lelijk kan “bijten” als je even niet oplet. In een grijs verleden kostte het mij bijna het eerste kootje van m’n linker wijsvinger, die daarna nooit meer dezelfde was.
Het was zo’n dag dat echt álles tegenzat, als dan de boortjes steeds vollopen en je hebt de hele trukendoos al uitgeprobeerd ga je boortjes wisselen, daarvoor moet je in een vakje zijn waar de , door transportbandjes aangedreven,  heel snel draaiende boorkoppen zitten.


Klopt, dat mag je niet open maken als de boel draait, maar ja, ik was een beetje dom en vergat dat het aan stond, er is zoveel andere herrie daar.
Het werd voor mij een nachtje ziekenhuis en voor mijn lezers een mega lang log;-) voor wie het nog niet kent en toch nieuwsgierig is….

onder zeil

We waren al vroeg niet meer “onder zeil” vandaag(zaterdag) en dat kwam mooi uit. Ik hoorde n.l. donderdag de hele dag op de regionale radio dat er in de Scheveningse havens steeds meer grote schepen binnen gemanoeuvreerd werden voor de Sail happening. Maar donderdag was het regenachtig en met een rolstoel én paraplu lopen is niet echt handig.
Ik ken Scheveningen bij de havens wel een beetje en weet dat het al lastig genoeg is om bij dat soort evenementen overal tussendoor te laveren ( om maar in scheepstermen te spreken)
Eigenlijk zou ik zondag willen gaan kijken, dat gaat het hele spul onder zeil   langs de kust, dat moet práchtig zijn met zoveel driemasters waarin zelfs het kraaiennest misschien wel bemand is.
Nee zulke mooie foto’s maak ik nooit, deze is eerlijk gepikt, met toestemming dus.
Op zaterdagmorgen leek het me wel te doen en zo parkeerde ik de auto al om 9,15 uur op de boulevard waar ze geweldige invalide plaatsen hebben.
Je kunt er écht van alle kanten bij de auto, dat mankeert er  hier in Rijswijk nog wel eens aan.
Ik neem zomaar aan dat niemand bij mij prachtige foto’s van de driemasters verwacht, daar heb ik gewoon geen kijk op maar ook dan is er genoeg dat ik een plaatje waard vind.
De parkeerplaats dus, en sommige obstakels  die door vriendelijk mensen  voor me werden weggenomen.

 

Al die schepen hebben stroom nodig, vandaar dat er flinke kabels over de grond kronkelde. Uiteraard was er veel afgezet met van die grote  rood/wit gestreepte “kaboutermutsen”  die door verkeersregelaars of beveiligingsmensen steeds keurig voor me opzij gezet werden.
Maar behalve die prachtige driemasters ( waar ik dus geen mooie foto’s van kan maken,) is er nog meer te zien, boten van de marine, heel grote vissersboten met zóveel netten dat het lijkt alsof je zó de auto wasserette in rijdt.

 

Veel schepen mogen bezocht worden maar de steile loopplankjes zijn geen optie, Henk zou dat nog wel kunnen lopen maar op de schepen barst het van de trapjes.
Evengoed is er toch meer  te zien dan ik verwacht had en ik ben  blij dat we gegaan zijn al heeft Henk meer interesse in de vliegtuigstrepen in de blauwe lucht.
Pas als we thuis zijn en hij een uurtje geslapen heeft blijkt dat hij er toch wel iets van meegekregen heeft. Dat lukt omdat ik erbij was,  een vreemde zou  aan  zijn verhaal geen touw  vast kunnen knopen,  nou misschien een bemanningslid van één van die grote schepen want dáár hebben ze touw genoeg.

“bij”gepraat

En dan bedoel ik niet echt bijpraten al kan ik wel even aan tippen dat er de laatste weken aardig wat slechte dagen tussen zitten. Verdrietige dagen ,boze dagen en Henk slaapt afwisselend  heel veel of heel weinig overdag.
Meestal slaapt hij overdag het rustigst gewoon ik de kamer op  het bankje dat daar eigenlijk niet groot genoeg voor is maar dat lijkt hem niet te deren.


Maar ook als Henk even “bij slaapt” hoef ik niet zonder log onderwerpen te zitten. Terwijl hij diep onder zeil is, en Beau dan maar op de leuning is gaan liggen nu zijn plekje ingepikt is, hoor ik iets gonzen. Ook Beau heeft iets gezien en komt in beweging. Tegen het raam bonkt een  flinke bij, of  hommel,  die  zwaar gonzend probeert een uitweg te vinden.

Hij tast de Ammedinges af  maar komt, net als ik tot de conclusie dat er geen bloem te vinden is en vliegt van boven naar beneden langs het raam en weer terug. Met ware doodsverachting klauter ik via de leuning van het andere bankje   op de leuning van het bankje waar Henk ligt te slapen om het kleine bovenraampje open te zetten, een bij in nood heeft recht op bijstand, dat kan ik billijken ( zou Sonneveld  zeggen)
Maar de bij lijkt er niet  helemaal bij te zijn, hij ervaart het balkje onder dat steekraampje duidelijk als overdreven hindernis
Met een krant een beetje bij sturen  mag niet baten en tja…. diervriendelijkheid is mooi maar geldt óók voor Beau die  wel  in is voor een speeltje  er “bij”! Moeten we niet willen natuurlijk, een bijensteek is niet echt lollig.
De bij staat als een dolle stier in de startblokken , iéks……
Tijd voor rigoureuze stappen, néé…. natuurlijk sla ik de bij niet dood, ik zou de hele P.v/d.D. over me heen krijgen….. ik los het probleem netjes op met een lege yoghurt pot en een dun kartonnetje waarna ik hem in de tuin losliet, e.a. geheel zonder bijstand van Henk want dié sliep rustig door.

interpretatie

Heb je wel eens, zo’n dag dat je struikelt over kreten, quotes, zinsdelen of hoe het allemaal mag heten, waar ik meteen een  dubbele bodem in vermoed.
In de ochtendkrant; “Rutte was te optimistisch over koopkracht”.

Eh…..je gaat me toch niet vertellen dat de man die ons land moet leiden zelf niet kan bedenken dat wanneer ondernemers meer loon moeten betalen zij dit doorberekenen in hun product,
terwijl hij  ook nog ff  de lage BTW verhoogd, de energiekosten zwaarder belast enz.,  en ik daar al reuze pessimistisch  over dacht….
Té optimistisch? Ik weet er best wel namen voor die toepasselijker zijn.

In het journaal wordt gesproken over een man die vermoord werd,  hij was een bekende van de politie, had al eerder te maken gehad met wraakacties uit het criminele milieu maar……… de man was een voorbeeld voor de jeugd!!
Eh….  een voorbeeld, ik wéét het niet, over welk voorbeeld hébben we het dan, en voor welke jeugd.

En dan stap ik in de tram en zie dit…….

Ja dáár, naast dat royale onderstuk van de rug van die staande dame heeft een andere dame Henk op schoot ……

met een plastic zak!  Henk van boven tot onder goed” ! Waar haalt het mens die wijsheid vandaan, het mag dan waar zijn (geweest) maar dat hoort deze mevrouw niet te weten, toch?

soepzooi

Ach, de soep werd niet zo heet gegeten als ze werd opgediend, het viel eigenlijk wel mee hoor, ik heb de boel niet in de soep laten lopen. Wél heel veel smakelijke elementen  in de soeppan gekieperd waarna er een héérlijk soepzooitje ontstond.
Had ik het recept als een gegeven voor soep van verse tomaten?
Nou ja ik heb niet eens echt een recept, ik doe maar wat en hoofdzaak is dat je goed vlezige, (over)  rijpe tomaten  op de kop kunt tikken  én er de tijd voor kunt nemen om tot een dergelijke pan tomatensoep te kunnen komen.


Ik gebruik voor een liter of 3 het volgend,
1 ons niet te dun gesneden katenspek, dat leg ik in een grote hapjespan over de bodem en als het lekker vet loslaat doe ik daar een 1 á 2 ( hangt een beetje van de grootte af) kleingesneden uien bij. In een andere pan maak ik (niet meer dan) een liter bouillon van een mergpijpje, soepvlees, en veel verse groente als  prei,peen, paprika,selderij , peterselie en wat je maar hebt.
Ik kook zonder zout maar doe er 1 bouillonblokje voor de drie liter, moet maar kunnen. Het vlees natuurlijk kruiden en al dan niet met zout bestrooien
Als de uien glazig zijn is het de beurt aan minstens 2 kg. rijpe tomaten, kleinsnijden en beetje voor beetje bij het spek en de uien voegen. Een klein blikje tomatenpuree  toevoegen kan ook nog.

Op een klein pitje lekker lang laten sudderen, minstens twee uur, meer mag maar pas op dat er niet teveel vocht verdampt, dat is zonde.
Ook de bouillon natuurlijk lekker lang laten trekken, ( nee je hoeft er geen touw aan te binden) .

Alle groenten uit de bouillon scheppen en de  tomatenprut door een zeef roeren en  bij de bouillon doen.
Ik koos ervoor om er een maaltijd soep van te maken, met vermicelli  en wat van de achtergehouden kleingesneden soepgroentes. Ook een achtergehouden  tomaat, ontvelt  en kleingesneden erdoor.

Maar natuurlijk kun je ervoor kiezen de soep zonder toevoegingen te laten, misschien een beetje room en/of een klein beetje rijst, ook lekker.
Het soepvlees had ik dit keer vervangen door gehaktballetjes maar die dan natuurlijk niet uren mee laten trekken met de groentes.
Veel werk die balletjes maar dáár “heb ik een mannetje voor”, net als voor soepgroente snijden.

 

identiteitscrisis

Ja ik ben eruit, de ammedinges bol moet een identiteitscrisis hebben,


Wat moet ik anders denken, ik hoorde hem fluisteren dat hij in het verkeerde lichaam zit  en dat je daar tegenwoordig  over mag praten.
Als ik eerlijk ben  doen de bladen die  nog steeds groeien inderdaad wel aan de Clivia denken die in de serre 3 jaar lang alleen maar steeds meer blad liet zien….


Toegegeven, die ontwikkelde óók een nieuwe stek die een eigen pot kreeg waarna we twéé van die water slurpende groene zones hadden  die allebei weigerde om de beloofde grote oranje   bloem tussen het blad vandaan te laten komen……totdat….


ze  zich  tijdens de een of andere  voetbal oranjemania  geroepen voelde ieder zo’n  oranje bloem te voorschijn te toveren.
Ik respecteer natuurlijk de gevoelens van de ammedinges, als hij voor een oranje bloem kiest heb ik daar vrede mee maar ja, voorlopig is er nog niéts dat er op wijst dát er een bloem komt.
Mwah…. misschien moet ik tóch wat meer met ‘m praten, of het nog goed kan komen voor de volgende kerstdagen, en of het dan misschien ook rood mag zijn.
Mét alle respect voor zijn anders zijn natuurlijk!

 

meertalig

In een logje van Koen  las ik dit;
” Ook bij het theater komen televisie-teams langs. Dit keer geen Koen, ik vind mijn Portugees niet goed genoeg en blijf liever ‘achter de schermen’. “
Koen woont met zijn Isabel in Mozambique waar Portugees de voertaal is.
Waarschijnlijk is hij te bescheiden over zijn Portugees al zegt hij zelf in een reactie dat hij  nog teveel fouten maakt met de tijden en vervoegingen.

Eigenlijk net als mijn Engels. dat misschien redelijk genoeg is met wat standaard zinnetjes maar door gebrek aan oefenmomenten ken ik  die problemen ook.
Je leert een taal natuurlijk het best wanneer je in het land woont én je dan ook zoveel mogelijk in die taal probeert te redden. Mét fouten maken want daar leer je het meest van. In ieder geval zal Koen in Mozambique  niet al te veel last hebben van mensen die  in het Nederlands vervallen zodra men de “NederBelg” in hem herkent dus hij moet wel.

Hierdoor moest ik aan onze buurman denken ( zijn roots liggen in Nieuw Zeeland)  die al minstens 3 jaar in Nederland  woont en  nog maar héél moeizaam eenvoudige zinnen in het Nederlands kan spreken.
Het helpt niet erg dat hij bij een internationaal bedrijf werkt, ook daar is voertaal vaker Engels dan Nederlands. En zijn 100% Nederlandse vrouw spreekt meestal  Engels met hem.

Een paar maanden geleden kreeg het stel een véél te vroeg geboren tweeling en verbleven ze uiteraard dicht bij de baby’s in de buurt in een Ronald McDonald huis. De omgang met véél meer Nederlands sprekende mensen om zich heen liet in korte tijd echt verbetering zien  die, nu hij weer werkt , weer afbrokkelt. Het geboortekaartje is geheel in het Engels opgesteld wat ik toch niet erg attent vind, Tweetalig is een prima optie als je niet twee verschillende kaartjes wilt versturen.

Maar ik ben een eigenwijsje en heb in ons eerste gesprek duidelijk gemaakt dat ik hem ga helpen om Nederlands onder de knie te krijgen. Niet dat ik hem les geef, maar ik weiger Engels met hem te spreken  en dat heeft hij goed opgepikt. Wel prettig is natuurlijk dat ik het wel goed genoeg versta om, wanneer  hij woord zoekt en dan toch met het Engelse woord komt,  hem het Nederlandse woord  wel kan voorzeggen. Het grappige is dat hij inderdaad tegen mij altijd meteen probeert Nederlands te spreken, en sinds kort zit hij ook eindelijk op les. Tja ook hij moet inburgeren natuurlijk  maar dat schiet niet erg op wanneer iedereen meteen in het Engels overgaat.
Gelukkig gáát het hier om Engels en spreek ik dat schappelijk, in veel andere talen zou mijn handelswijze me  minstens het etiket xenofoob, zo niet racist, opleveren, het lijkt in Nederland regel te zijn dat alleen wij moeite moeten doen mensen uit andere taalgebieden te begrijpen.

plaatjes van het internet

Vorige Oudere items