geschrokken?

Wat schrok ik vreselijk toen ik toen ik dinsdag nét even te laat in de gaten had  dat ik het  logje voor mijn prive site  in het venster van dit blog had geschreven én gepubliceerd.
Op die prive site schrijf ik, ongeveer als een in  “ziekenhuis status”( maar toch anders)   alles over het leven met een demente partner, me daarbij niet druk makend of ik onsmakelijke details in verhullende taal zou moeten schrijven.
Ik informeer ook de (klein)kinderen  via deze site.

De fout herstelde ik zo snel mogelijk maar uit de reacties op het snel geplaatste  volgende logje  bleek dat sommige volgers  in de feed het logje toch konden lezer, en ook  dát was schrikken, de titel “escatatie” was veelzeggend genoeg. Tussen de regels door las ik dus hier en daar in de reacties van het ándere logje  toch best wel bezorgdheid en dat was misschien ook wel terecht.

Nee ik ga het logje niet hier alsnog plaatsen, de details zijn minder belangrijk maar ik geef toe dat er zeker een paar heftige dagen passeerden waarbij je gerust van escalatie kon spreken en ik gedwongen werd  na te denken of ik het allemaal nog wel aan kan! Duidelijk werd ook dat er zeker gevaarlijke situaties kunnen ontstaan  en toch wilde ik op dat moment géén hulp van de kinderen  inroepen, misschien wel uit angst dán in een richting gestuurd te worden waar ik ( nog) niet aan toe ben en eigenlijk ook niet over na wil denken.

Natuurlijk dacht ik wél  veel na en sliep ik slecht,  en natuurlijk denken ondertussen de kinderen ook mee maar ja, beslissingen nemen kan niemand anders voor ons doen en échte oplossingen zijn er natuurlijk niet.
Zelfs als Henk wél naar een  goed tehuis zou kunnen maakt dat mijn leven niet leuker, niet makkelijker  en niet minder verdrietig. Dus waar ligt dan de winst!

Ik geef het toe, het is op het moment niet  allemaal even makkelijk maar toch, maak je niet al te veel zorgen. Ik weet goed waar ik mee bezig ben ( al loop ik  af en toe tegen m’n grenzen aan) maar vooral, er wordt op me gepast.
Volgende week is er weer een fijne verwenmiddag voor me geregeld en geloof me,  daar gá ik me toch van genieten!!.