slokje?

Hoewel ik zelf zelden wijn drink mag Henk graag een wit wijntje drinken bij het avond eten.  Omdat je  jezelf tegenwoordig bij álles  dat je koopt af moet vragen of het wel met zorg voor het milieu  op de plank terecht is gekomen zocht ik het even na  toen ik een plank vol wijn zag met de vreemde naam “runner duck”.
Een Zuid-Afrikaanse wijn in rood rose en wit , en ja hoor, het  is milieuvriendelijk.

Op het internet vind ik;

Op de Zuid-Afrikaanse wijngaard Vergenoegd hebben ze een zeer effectieve oplossing voor het beschermen van ontluikende wijnranken: Runner Ducks.

Eendenparade in wijngaard

Elke ochtend en avond gaan 1.070 Runners eenden naar hun werk in de gaard om zich daar te goed te doen aan slakken en insecten die schadelijk zijn voor het verbouwen van wijn. Onder andere door de inzet van dit waggelende personeel draagt Vergenoegd met trots een WWF biodiversiteit certificering.

 

Het moet ondertussen zelfs een toeristische attractie zijn en als ik dit filmpje zie kán ik me er iets bij voorstellen. Gekocht heb ik de wijn toch maar niet, Henk is nogal gehecht aan zijn Pinot Grigio.  Waarom moet ik nou ineens aan allemaal aanstormende grote gele Pino’s denken?

broodje aap?

Ik kom  nog even terug op dat, naar mijn idee,  schandalig dure broodje kroket bij de keukenhof. Het toeval wil dat we van de week onderweg door honger overvallen werden toen we  in de buurt waren van station Voorburg. Daar staat  al jarenlang een bescheiden snackpaleisje waar je ook best even gezellig  kunt zitten.
Een broodje kroket was er gelukkig  geen € 4,25 , maar rond de €2,50 ( ik weet het niet precies meer) Voor 2 koppen soep, een broodje halfom, broodje kroket en een beker melk waren we onder de €15, 00 klaar.
Maar terwijl we zaten te eten zag ik deze prijslijst hangen…. uit 1957 …


De kroket werd nog als croquet geschreven dus mocht wat kosten. Ik herinner me dat je in die tijd inderdaad maar 25 cent betaalde voor zowel een  zak patat  als voor een croquet. Voor 15 cent had je er dus ook een broodje bij   en was daarmee één van de goedkoopste belegde broodjes. Ja, ja,  ja, we verdienen nu natuurlijk meer maar  toch wil ik wel eens uitrekenen hoe dat verhoudingsgewijs ligt.

In het jaar dat wij trouwden ( 1961 dus ietsje later dan 1957)  verdiende Henk, als ik me goed herinner, nog een weeksalaris van nog net geen  Fl. 100, 00 (netto) per week ( FL. 400,00 p.m.), in zo’n knisperend zakje weet je wel.
Hoeveel  broodjes croquet konden we daarvan kopen in die tijd…. , ik ben geen rekenwonder dus ik doe het simpel.
Voor  4 gulden kon ik dus 10 broodjes croquet kopen….
Voor  40 gulden – 100 broodjes, en voor 400 gulden kreeg ik 1000 broodjes croquet.

Laat ik er nu even vanuit gaan dat we alleen AOW hebben, Henk stond uiteindelijk  destijds ook nog onder aan de ladder, dat is netto tussen de €1,400 en € 1.500 p.m. !
Voor € 42,50 kan ik  10 broodjes kroket kopen
Voor € 425,– kan ik 100 broodjes kroket kopen
Voor 1000 broodjes heb ik 4250 Euro nodig, dat gaat dus niet lukken, met zo rond de 350 broodjes kroket is een maand AOW op.

Ga ik van de snackbar prijs uit kom ik óók niet aan de 1000 broodjes maar kom ik in de buurt van de 500, nog altijd de helft minder waar voor m’n geld dan rond 1957, althans waar het een broodje kroket betreft.
Ik maakte al eens eerder een logje over bijv. eieren die nou juist nú belachelijk goedkoop zijn vergeleken bij vroeger, toen rond de 0,20 cent in guldens, voor het zelfde bedrag in Euro;s  koop je tegenwoordig ook een eitje,  dáár betalen de kippen dan een een hoge prijs voor.

 

bruidsjurk

Er is in de Keukenhof ook een plaatsje ingeruimd voor “de prins op het witte paard”!
Of het wel helemaal politiek correct is dat ook de prins wit is betwijfel ik, maar oke, daar hebben we het niet over.
Natuurlijk heb ik mijn “eigen prins” bij me die dag dat we er vertoeven en het toeval wil dat het óók de week is waarin onze trouwdag valt, de 58ste .
Je begrijpt, toen de gelegenheid zich voordeed even snel in een práchtige lange bruidsjapon te stappen was  de verleiding te groot.
Inge was niet helemaal tevreden met het resultaat maar er wilde nog meer jonge dames een foto maken in de jurk, we doen het er maar mee.


Het werd een beetje dubbele trouwdag, tot nu toe heeft Henk nog nooit één trouwdag vergeten. Vorig jaar nog was hij al twee weken van te voren van de leg . Zodra hij hoorde  dat het bijna april was begon hij dagelijks over 5 april, de trouwdag.

Dit jaar “sloeg hij niet aan” toen april in de datum kwam. Althans zo leek het, maar ik weet het niet zeker. Hij vroeg wél steeds wanneer het kerstmis was, of Sinterklaas . Het is goed mogelijk dat hij wél met de trouwdag bezig was maar het juiste feest niet kon benoemen, zoals hij vanmorgen in de auto “een olifant ” zag onderweg waar ik alleen maar een vrachtwagen zag. Zijn kronkels zijn ondoorgrondelijk en voor een buitenstaander onbegrijpelijk.

Het is niet erg als hij het vergeten zou zijn, het is toch een heel vreemde trouwdag na een best moeilijk jaar. We zijn weliswaar nog steeds samen maar zijn ondertussen helaas meer  moeder en kind dan gelieven. Dat doet pijn ja, want met “mama” ga je toch anders om dan met je lief.
Maar onze kinderen  laten het niet op z’n beloop en seinen me in dat zoonlief vroeg voor de deur staat om met de bruidegom naar de bloemist te wandelen. Ik beloof dat er dan voldoende geld in zijn portemonnee zit want hij wil dan natuurlijk zélf betalen.

Maar de portemonnee zit niet in zijn kontzak als ik die,  wanneer hij  in bed ligt, wil pakken, ook niet in zijn huisbroek, en niet in zijn jaszak, en niet in zak van de badjas, hij ligt niet … ……. na veel zoeken vind ik de portemonnee in een lade van het dressoir.

Hij heeft een slechte start op die vrijdagmorgen, maar uiteindelijk gaat hij met Ruud naar het dorp en…. is even hélemaal “bij”, Ruud vertelt hem onderweg wat voor heuglijke dag het is en dat ik dat vast vergeten ben. Glunderend komt Henk  thuis met een prachtig boeket, héél even  zie ik de ogen van mijn eigen prins op het witte paard, en ik zie dat hij “mij”ziet, maar na een half uurtje dooft het weer en moeten we op zoek naar zijn sleutels en is hij nog lang heel onrustig!

naar de bollen

Natuurlijk had vrijwel iedereen in de gaten dat  de foto’s op de Keukenhof gemaakt zijn>
Daar komen we zeker niet jaarlijks maar toen dochter en schoonzoon vroegen of we mee wilden zeiden we geen nee, zo vroeg in het seizoen is het nog niet zo erg druk.
O wacht, ik denk nu ineens aan een heel oud liedje van Louis Davids, grappige tekst dus ik zet de link, klik, er even bij voor de sfeer terwijl je “plaatjes kijkt.”.

Hoewel dus nog vroeg in het seizoen waren er  toch ook al veel tulpen in bloei. Opvallend veel erg grote soorten, soms bijna zo groot als een mannenhand.
Ach, men doet het natuurlijk niet voor het eerst. In perken waar veel laatbloeiers staan zet men er gewoon wat kleine vroeg bloeiers tussen zodat er tóch overal wat kleur te zien is.
Er zijn dit keer ook veel gemengde perken, echt plaatjes. Voordeel van “vroeg in de tijd”gaan is ook dat er veel hyacinten bloeien , die verspreiden hun heerlijke geur door het hele park.
Nadeel is misschien dat er nog weinig bloesem aan de bomen is en de rododendrons nog grotendeel groen zijn  maar… mooi groen is niet lelijk.
Sommige grasperken hebben “groene ” randen en verder is het éne groen het andere niet.

Al met al een paar heerlijke uurtje, gewoon fijn dat er wat handen meer zijn om de rolstoel te duwen en Henk aandacht te geven die geneigd is alleen maar stilletjes om zich heen te zitten kijken. De intree is best pittig als je er niet een hele dag  kunt verblijven, 18 Euro is geen kattenpis. Maar oke, alle  investeringen moeten natuurlijk in relatief korte tijd terugverdiend worden. Dat merk je ook als je iets zou willen eten, Een broodje kroket, aan een karretje, voor uit het vuistje, durft men € 4,25 voor te vragen. Doe dus net als Inge, in haar rugtasje zat wat “snelle hap” voor de lekkere trek.

raad het plaatje

We moesten  er even uit……we zochten ontspanning  bijvoorbeeld in een hangmat tussen twee bomen in de buurt van wuivende palmbomen en een wit zandstrandje…..


Een beetje prettig oord met misschien hier en daar een klein watervalletje over een rotsachtige hoogte…..


Maar ja, jullie kennen me, het moet ook wel iets vertrouwds hebben, leuke grachtenpandjes…….


en als het even kan ook iets als een Delfts blauwe Smurfachtige ……


We hebben het allemaal gevonden in een gebied  waar je niéts te zoeken hebt wanneer je alleen maar in zwart/wit kunt denken….. weet jij waar we  waren?

Volgende Nieuwere items