zo lief

Blijkbaar vergeet ik steeds hoeveel impact logjes als het vorige op  iedereen die hier leest hebben. De reacties zijn zó lief en zo troostvol dat ik  mezelf altijd een beetje ga verdenken van overdreven dramatisch schrijven.
Dat komt vooral omdat alles  de dag erna meestal wel weer redelijk onder controle is.
Ik haast me dus om jullie nu óók iets te laten zien over de dag erna toen we met Ruud en zijn lief naar het seringen bos  in Den Haag gingen.

Vreemd genoeg kenden wij geen van allen dat stukje bos bij Ockenbrug. En dat terwijl er zelfs  een “bescheiden” maar heel sfeervol parkeerterrein is, zonder belijning maar met beukenhaagjes  als afscheidingen. of het nou zo geschikt is om er met een rolstoel doorheen te gaan….?
In ieder geval niét overal, maar oke, met  Ruud als extra PK moet het toch wel lukken.
Het ruikt er heerlijk door alle verwilderde hyacinten maar de paden worden niet alleen steeds smaller, er zijn óók aardige hoogteverschillen   zodat ik de rolstoel al snel door Ruud laat duwen.
Dat Henk af en toe bijna uit de wagen stuitert door boomstronken komt omdat hij zijn “gordel”niet om heeft ( er zit inderdaad wél een heupgordel in de roller) Henk kan er alleen maar om lachen want als iémand Henk nog kan laten lachen is het Ruud. Hij hangt ook vreselijk de pias uit die ochtend, geen idee van wie hij dat heeft, dan moet je héél ver terug in de familie vermoed ik!
Als Henk, zoals hij wel vaker doet, vraagt of er iemand anders even wil zitten  meldt Ruud zich dan ook meteen om even uit te rusten.
Het pad is daar gelukkig redelijk en zo loopt Henk gniffelend achter de rolstoel met Ruud erin.
Het stikt er van de lelietjes der dalen die ook al zo lekker ruiken. Kortom, we genieten en alle onzin die Ruud  er even tussendoor uit kraamt laat Henk soms tot tranen toe lachen.
Kijk dat koppie nou,

 

 

Dat is een stukje uit een andere foto, we zagen een boomstronk waarop een mieren kolonie druk doende was hun dagelijkse maaltijd bij elkaar te sprokkelen. Terwijl ik, erover heen gebogen, een stukje probeerde te filmen stond Ruud achter me weer zijn vader aan het lachen te maken…..

 

Het filmpje?  kwam natuurlijk niet veel van terecht maar oke, ik laat het toch zien…..