zo lief

Blijkbaar vergeet ik steeds hoeveel impact logjes als het vorige op  iedereen die hier leest hebben. De reacties zijn zó lief en zo troostvol dat ik  mezelf altijd een beetje ga verdenken van overdreven dramatisch schrijven.
Dat komt vooral omdat alles  de dag erna meestal wel weer redelijk onder controle is.
Ik haast me dus om jullie nu óók iets te laten zien over de dag erna toen we met Ruud en zijn lief naar het seringen bos  in Den Haag gingen.

Vreemd genoeg kenden wij geen van allen dat stukje bos bij Ockenbrug. En dat terwijl er zelfs  een “bescheiden” maar heel sfeervol parkeerterrein is, zonder belijning maar met beukenhaagjes  als afscheidingen. of het nou zo geschikt is om er met een rolstoel doorheen te gaan….?
In ieder geval niét overal, maar oke, met  Ruud als extra PK moet het toch wel lukken.
Het ruikt er heerlijk door alle verwilderde hyacinten maar de paden worden niet alleen steeds smaller, er zijn óók aardige hoogteverschillen   zodat ik de rolstoel al snel door Ruud laat duwen.
Dat Henk af en toe bijna uit de wagen stuitert door boomstronken komt omdat hij zijn “gordel”niet om heeft ( er zit inderdaad wél een heupgordel in de roller) Henk kan er alleen maar om lachen want als iémand Henk nog kan laten lachen is het Ruud. Hij hangt ook vreselijk de pias uit die ochtend, geen idee van wie hij dat heeft, dan moet je héél ver terug in de familie vermoed ik!
Als Henk, zoals hij wel vaker doet, vraagt of er iemand anders even wil zitten  meldt Ruud zich dan ook meteen om even uit te rusten.
Het pad is daar gelukkig redelijk en zo loopt Henk gniffelend achter de rolstoel met Ruud erin.
Het stikt er van de lelietjes der dalen die ook al zo lekker ruiken. Kortom, we genieten en alle onzin die Ruud  er even tussendoor uit kraamt laat Henk soms tot tranen toe lachen.
Kijk dat koppie nou,

 

 

Dat is een stukje uit een andere foto, we zagen een boomstronk waarop een mieren kolonie druk doende was hun dagelijkse maaltijd bij elkaar te sprokkelen. Terwijl ik, erover heen gebogen, een stukje probeerde te filmen stond Ruud achter me weer zijn vader aan het lachen te maken…..

 

Het filmpje?  kwam natuurlijk niet veel van terecht maar oke, ik laat het toch zien…..

Advertenties

nu even niet!

Ze ziet het al als hij uit bed komt, hij wankelt meer dan hij loopt  en dat verbetert niet als hij gedoucht en aangekleed is. De helft van zijn ontbijt blijft staan en wanhopig brengt hij uit;” Ik begrijp het niet”.
Zij begrijpt het wél, één van die heel slechte dagen die met enige regelmaat voorkomen.
Zijn éne hand is witter dan de andere, waarschijnlijk ergens een kleine storing in de bloedsomloop in de hersenen, daar gaat ze maar vanuit. Wat moet ze anders, die keer dat ze er een arts bij haalde wist die ook weinig zinnigs te zeggen en was het zo goed als over eer er een arts wás. .

Ze doet wat ze dan altijd doet, helpt hem naar de bank , legt een dekentje over hem heen,  en zet zacht muziek aan die hij graag hoort. Hij kijkt haar indringend aan en zegt; “als je me niet meer hoort ben ik er niet meer”, ze geeft hem een kus en zegt dat ze hem altijd zal horen.

Normaal gesproken maakt  het haar niet onrustig. Ze weet dat het ooit fataal  zal zijn en nee natuurlijk, daar moet ze nog niet aan dénken. Maar als het dan toch zover is dan gunt ze hem zo rustig weg te mogen glijden in deze, een beetje serene, sfeer zonder angst, want soms merkt ze wel dat hij angstig is voor de dood.

Maar vandaag  maakt het haar onrustig, vandaag roept haar hele wezen “nú even niet“, niét terwijl hun dochter  op 9  vlieguren afstand zit en die  het zichzelf nóóit zal vergeven  dat ze er niet was.
Ze heeft belooft eerlijk te laten weten hoe het gaat, dat doet ze ook maar gelukkig is het daar dan nog nacht en kan ze  voor het daar ochtend is laten weten dat het weer ietsje beter gaat, dat het kalmerende pilletje én de slaap hem weer wat op de been helpen.

Het regenachtige weer nodigt niet uit om naar buiten te gaan maar daar knapt hij nou juist altijd zo van op, ze maakt dan maar een klein ritje in de auto langs een groene route, dat doet hem goed.
Later op de dag, als hij weer moe is, slaapt hij weer een uurtje, ze luistert naar de wat rommelige ademhaling  én de LP die op staat met precies dát nummer  dat haar gedachten aanvult, laat het alsjeblieft alleen maar “weer zo’n slechte dag zijn”…… let it be…….

Flori.. eh sant

Inderdaad, de Florida gangers zien er florissant uit als ik de foto’s in de app zie……eh….
Nou ja, als ze in een waterpark zijn misschien iets minder maar wie daar over valt is een kniesoor.
Ze hebben  het allemaal reuze naar hun zin en doen allemaal leuke dingen.

 

 
De kleintje gaan vrijwel overal mee bij alles wat ze doen. Als er een boot gehuurd wordt en iedereen gaat snorkelen snorkelt Amber natuurlijk ook!
Maar Levi gaat gewoon zonder snorkel te water en gaat stoer een krokodil te lijf.

De kleintjes worstelen een beetje met het  tijdverschil al gaat het wel steeds beter maar ja, kindertjes zijn nou eenmaal vroeg wakker , oma gelukkig ook.


Die zeekoe ging net langs de boot toen ze niet in het water waren, lijkt me wel zo veilig, al zegt men dat het geen kwaad kan.


Echte kinderdingen doen ze natuurlijk ook, ze ontmoeten er hun helden maar een dagje varen in kano’s vindt iedereen leuk  en laat heel veel mooie natuur langs komen, én dieren natuurlijk, zoals grote schildpadden en jonge krokodillen op boomstammetjes. En wij  genieten  met ze mee!

eigeel

Toen ik nog kind was  was het paasfeest dé reden om nieuwe kleding te krijgen. Maar nadat ik niet meer groeide, ( althans niet in de lengte) verwaterde dat en ging hoogstens het weer tijdens de paasdagen een rol spelen.
Dit jaar liep ik kort voor Pasen tegen zelfs 2 jurkjes aan die naar m;n zin waren.
Eindelijk weer een lengte die de  “wat minder gestroomlijnde delen” van m’n benen bedekt.
En vooral niet zó strak om mijn, toch hier en daar wat uitstulpende lendenen, dat de gelijkenis met een rollade niet denkbeeldig is
Eén ervan zelfs nog in één van de ultieme paaskleuren.
We dronken koffie met Ruud en zijn lief in een gezellig “buitengebeuren” ergens in Delfgauw en strekten even daar  de benen  na de lange zit op het terras.
Niet ver maar natuurlijk komen we áltijd wel iets tegen dat de aandacht trekt.
Je ziet Ruud denken “mijn God, moeders ziet weer log voer”.

Hij heeft gelijk natuurlijk, in  de rand van het groen  ligt iets  dat nadere inspectie behoeft, het blijkt een klein speelgoedbeertje te zijn  waar we iets wonderlijks aan menen te ontdekken.


Heel luguber is de plaats waar oogjes zouden moeten zitten hol , jakkes, gunnen zelfs speelgoedbeestjes elkaar het licht in de ogen niet ?
Of eh… is het toch waar dat kraaien glimmende dingen niet kunnen weerstaan en hebben met hun snavels de ogen uit het beertje gepikt. In de natuur is het immers “eten of gegeten worden”!
Mwah….. slecht scenario, waarschijnlijk zijn de kraal oogjes er bewust uitgehaald om te voorkomen dat de kleine eigenaar/eigenaresse ze er uit zou peuteren en in de mond steken.  Mooier is het niet van geworden, beetje luguber, waarschijnlijk van een kindje  van de Adamsfamily, dan kan bijna niet anders.

jongensdromen

Alle jongetjes  hebben tijden hun ontwikkeling beroepen waar ze van dromen. Dat heeft meestal wel een beetje te maken met waar ze mee in aanraking komen.
Zo was Levi al “in voor” vrachtwagen chauffeur doordat hij met opa Peter zijn vrachtwagen mocht inspecteren , en voor arts nadat hij een kleine ingreep in het ziekenhuis moest ondergaan.


Van de week had hij een paar uur lang een ander beroep op het oog, piloot.
De vlucht verliep vlekkeloos, de kindertjes waren ( volgens hun moeder en  oma maar die geloof ik) voorbeeldig tijdens de 9 vlieguren.
Levi maakte een tekening voor de piloot die hij aan de stewardess gaf maar…. Levi mocht zélf even naar de cockpit om de tekening geven want tja, als je piloot wilt worden kan een babbeltje met een “vakgenoot”nooit kwaad.
Kon hij meteen zien of zo’n pet hem wel staat!
Wel ff jammer dat de landing roet in het eten gooide.
Heel veel turbulentie, wat Amber als een soort achtbaan ervoer en met de armpjes in de lucht lekker mee hupte. Maar toen de landing  eindigde met flink was gestuiter  was voor Levi de maat vol….. hij wordt géén piloot, dat was wel héél korte carrière .

beter een half ei

Moest ik van de week aandenken toen ik dit zag in het gras langs de Vliet…… ”
“Beter een half ei dan een lege dop”.


Ik dacht nog, hoe komt hier nou een kapotte lege eierdop maar dat raadsel werd even verderop, waar nog zoiets lag, opgelost.
Jullie vinden vast allemaal een mooi geverfd paaseitje aan het ontbijt, dat gaat hier waarschijnlijk niet helemaal goed komen , de paashaas had andere dingen aan zijn kop dan netjes verder gaan met eieren verven …….

van 10…naar 9…

Ja en dan vertrok vanmorgen héél vroeg  mijn steun en toeverlaat, dochter Inge,   Mét het grootste deel van haar kinderen en  haar twee kleinkinderen gaat ze  bijna 3 weken naar Florida. Het was een wens van haar kinderen om de reis van jaren geleden nog eens met z’n allen te doen.
Ik zal haar zeker missen ( als er iémand weet wat er hier  nodig is dan zij wel)  maar natuurlijk gun ik haar van harte deze vakantie met “haar spul”.

Haar aanvankelijk bedenkingen  werden opgelost doordat Ruud nu weer in Nederland woont zodat ik iemand heb om op terug te vallen. Ook kleindochter Annemarie bleef liever gewoon in haar beautysalon in Houten, ze draait best al heel leuk voor pas een jaar maar natuurlijk, zo’n  lange vakantie betekent én een dure reis én  geen inkomsten. Verstandig meisje hoor. Zij komt gezellig 2de Paasdag hier op bezoek.

Maar de rest vertrok dus vanmorgen in opperbeste stemming.
Levi  en Amber  uiteraard helemaal door het dolle heen.
Nog maar net bijgekomen van de feestelijke dag met de koningsspelen op school,  waarvoor  ze natuurlijk passend gekleed waren.
Ze hadden ook goed geoefend op het landelijk ingestudeerde lied voor die dag.
Het lied bleek ook héél goed bruikbaar om de vakantie vanmorgen af te trappen……
Ik wens ze een  héél fijne vakantie.

 

 

Vorige Oudere items