“snakken”

Even naar adem snakken in een behoorlijk windje aan het kust….(en nee, daar word je niet mooier van)

Heerlijk hé, en jullie zien wel dat ik, anders dan Henk, geen muts, sjaal of handschoenen draag. Dat kon makkelijk, na al die warme reacties op het vorige logje was ik van kop tot teen helemaal warm.

Wij snacken niet zo vaak maar wel bij voorkeur thuis, dan heb je wat meer invloed  op de gebruikte spullen.
Vervelend is wel het onderhoud,  je weet wel net als je auto “olie verversen”  en even flink door de “wasstraat”, bbrrrr.
Gelukkig  had ik me kortgeleden  reuze uitgesloofd dus de stekker kon in het stopcontact.
Niets meer van te merken dat ik vorige week toch stevig met m’n handen in het haar zat wat geen aanrader is.

De frituurpan is nog niet zo oud en dit was z’n eerste “beurt” het binnenwerk een nogal kwetsbaar systeem leek.
Ontvetten vraagt nou eenmaal een beetje stevige poetsbeurt en als ik dan die fragiele draadjes zie…..!
Na Het poetsen  ter controle dus even de stekker erin en  …. balen, er gaat geen lampje branden.
Misschien niet goed gedroogd? Maar ook na een uur gebeurt er niets.
Omdat alle draadjes heel lijken  bestudeer de rest van de achterkant. Verhip, daar links zit een plastic staafje geplakt, op de stikker staat een tekeningetje met pijltje  om een “restart” uit te kunnen voeren.
Maar ook daarna niks, noppes, nada!
Ik maak nog eens een studie van de hele achterkant en dán zie ik waarom de boel niet werkt. Ik had het hele ding natuurlijk ván de pan gehaald.
Om het weer aan de pan te koppelen glijden er twee  kleine “balkjes” in twee “railsjes” en pas dan maakt het minieme zwarte knopje,  dat ik dan pas rechts ontdek, contact waarna er werkelijk een lampje gaat branden, twee zelfs, een rode en een groene.
Ik moet toch weer eens zélf kroketten maken al waren deze van mora ook prima te eten.