kattengat

Hebben we allemaal  wel eens denk ik, dat je gewoon even niets en niemand wil zien…. , je hebt het gehád….. je wilt alléén maar in een warm hoekje kruipen en een deken over je hoofd trekken… en onzichtbaar blijven voor de boze buitenwereld…

Ja zeker, heb ik  ook wel eens, niets menselijks is mij vreemd.
Maar dan heb ik gelukkig de foto’s nog (van het Escher-uitje)   én mijn blogroutine om  me weer uit dat donkere  hoekje te trekken.
Evengoed toch wel een héél slimme kater die Beau van ons, ook hij is ondertussen uit zijn warme hoekje gekropen en eist zijn plekje op mijn schoolt op, tot later!