bezoek voor Emma

Dan nu  even naar het begin van het bezoek aan het winterpaleisje van voormalig koningin Emma. Op de site had ik al gezien dat het oude gebouw maar beperkt rolstoelvriendelijk is. Dat begint al bij de ingang waarvoor je een klein “bordesje” op moet, drie treden die Henk nog best lopend kan overbruggen aan mijn arm, Ruud tilt de rolstoel dan wel even omhoog.
Ik hád vooraf kunnen bellen dan legt men een loopplank voor je uit.
Het lukt ook zo  prima en in de hal worden we verwelkomt door een kartonnen Emma in de prachtige donkergroene hal.


Ook dan komt Ruud goed van pas want de garderobe is in het souterrain, hij brengt onze jassen even naar beneden. Hoe dié trap er uit zag heb ik dus niet gezien maar  wel de trap naar de eerste etage . Een plaatje en speciaal voor Emma gemaakt toen zij er ging wonen.


Deze luxe trap ( die ik gelukkig niet schoon hoef te houden)  gaat niet verder dan de eerste etage, de majesteit had haar vertrekken beneden en op de eerste etage.

  Voor de tweede etage en de bedienden dáár nog boven vond de majesteit de  simpele trap voldoende.

 

 

 

 

 

Van bovenaf  gezien  doet het trappenhuis zelfs  wel iets denken aan een Escher tekening, dat zal een vooruitziende blik geweest zijn.
Maar de trap was niets voor ons,  er is een lift volgens de site. De afmetingen staan erbij, 103 X  84 cm  en als lift niet eens herkenbaar.
Verstopt achter nét zo’n mooie groene deur als alle anderen moet je de deur zelf open en dicht trekken aan een prachtige antieke deurknop.
Dan moeten eerst de voetsteunen van de rolstoel af waar Ruud na woensdag een stuk handiger in is geworden, en dan is het even persen/draaien/wringen om de rolstoel er zo in te zetten dat ik er met wat geluk ook weer uit kan.

Ja wéér een slechte foto, de lift bewoog 😉 maar het is wél te zien dat we “als haringen in een ton zitten”. Beter iets dan niets natuurlijk en het personeel was heel attent.Wat maar goed is want er zit een heel zware dranger op de deur zodat je niet én de deur kunt open houden én de rolstoel naar binnen wringen.
Je maakt nog eens iets mee en er valt altijd wel iets te lachen, wat wil een mens nog meer.
Eh…. Tekeningen van Escher….? Oeps, dat kan nog net, in de lift was behalve een spiegelwand óók een wandje “Escher” door de spiegel zelfs 2, als dát niet woekeren met de ruimte is!!!