praktiesing

 Baaj  de wee, es wie tok ubbout lenkwitsch….  aaj riejulaajs   aaj hef toe improef maaj Ingklisch u bit, it  is rielie far from  purfekt,  its u sjeem.

End dis  mondee …… auwer kre ntson Sebastian will  urraive .
Hie will stee in the Nedderlands for  sam wieks  end hie dus not spiek ennie Dutch so…. heppelie  aaj understent his Ingklisch tokking  koet enof, writing  koet be better.

I am sjoer we aar kowing toe hef a lot of fun wizz iets adder, doon’t jou sink ?  Toe plee haajt end siek wizz Levi en Amber,  laajk last jier!

Aaj kan not weejt toe sie him !!!!!

Advertenties

goed/fout

Ik heeft gisterafond   onweis leuke interaktie met Neeltje gehebt, ofer” hun” en van alles dat er voud ken gaan in onse Nederlanse  taal bei ferfoechingen. Toen zij ik “best gijnig om is een heel log fout te sgrijven  maar eh……. daar kom ik van terug.
Bij nader inzien is het verrekte lastig ( en héél hinderlijk al die rode strepen)  om alles consequent  fout  te schrijven. Je moet  immers  héél goed weten hoe het wél geschreven moet worden om het fout te kunnen doen en zó goed ben ik nou ook weer niet! Neeltje vergeeft het me hopelijk wel  dat ik “normaal”verder schrijf.

Het is ook eigenlijk te makkelijk om over fouten te vallen want voor sommige lezers  is het de reden dat ze “lurken”, de onzekerheid of  ze iets foutloos kunnen schrijven, of denken niet goed te kunnen verwoorden wat ze bedoelen.
Dat is natuurlijk niet altijd de reden, ook dat werd duidelijk bij de reacties, er stond een glasheldere uitleg bij over het hun/hen/zij dilemma van iemand die nog niet eerder hier reageerde. ( waarvoor dank Francien!)

Wij bloggers schrijven niet beroepshalve  en dan  moet hier en daar een foutje geen belemmering zijn om te schrijven. Ja natuurlijk, ik preek voor eigen parochie want ik kan er ook wat van. Vaak niet eens uit nonchalance of onwetendheid ( al komt dat óók voor) maar meestal omdat het heilig vuur m’n vingers bijna af fikt, dan wéét ik wat ik wil schrijven, en dat stáát er dan ook  volgens mij als ik alles nog eens nalees. Voor al die keren een welgemeende “mea culpa”.
En eh… Neeltje sorry, dit logje is misschien niet helemaal naar verwachting, beetje fout logje toch nog!

 

hun in de Hema

Mede blogster Anneke pikt vaak blogjes op in het restaurant van de Hema. Ik kom er minder vaak omdat ik de zaak duidelijk minder goed gesorteerd vind dan hij vroeger was. Maar in deze tijd van het jaar is een kop erwtensoep daar niet te versmaden.
En  dan overkomt het mij ook dat ik wat van de gesprekken opvang.

Twee jongemannen die overduidelijk hun kantoorpauze bij de Hema doorbrengen, je kent het wel, identificatie card aan de broekriem en meestal keurig in het pak. De jongste lijkt me  een stagiaire, zijn kleding wijkt iets af en in het gesprek blijkt dat zijn woordkeus nog selectief keurig is als hij  meldt; “maar hun communiceren dat dan niet”.

Ik neem maar aan dat hij niet bedoelt dat de “Hunnen ” niet communiceren, dat lijkt me te logisch , zo’n uitgestorven volk houdt noodgedwongen de kaken stevig op elkaar.
Nou is hun/hen/zij/ze  wel vaker een valkuil en ik ben ook weer niet zo taal vast dat ik dan wel even uit leg hoe het precies zit.
Tja, “hun”  kan een  bezittelijk voornaam woord zijn en dan is het ook meteen meervoud .
Daardoor kun je de lunch van de heren wel  “hun” lunch  noemen  maar kun je niet zeggen dat “hun” zitten te lunchen omdat “hun” dan ineens…. ik doe een gok, onderwerp is.
Zet er een voorzetsel bij en de lunch kan ineens zowél van “hun” als van “hen” zijn, maar “zij” of “ze”, en niet “hen” of “hun” werken die lunch smakelijk naar binnen.

Oke oke, ik zit weer door te draven en om het écht duidelijk uit te leggen  ben ik niet genoeg onderlegd. Daar kan ik beter afblijven, onze taal heeft het al  moeilijk genoeg de laatste jaren zonder dat ik hem ook nog eens ga zitten verkrachten.

winterpret

Tjonge , er viel plaatselijk een flink pak sneeuw hé! Oh, bij jullie niet?


Ja, ja, ja, ik snap het. er moeten nog een paar draadjes weggewerkt worden om de illusie van echt te benaderen, ( blijven dromen Riet)

Maar om nog even terug te komen op het toch wel heftige vorige logje, niet teveel zorgen maken hoor De pilletjes zorgde de eerste dag voor een heel rustige dag, voor mij wel te verstaan. want Henk sliep meer dan de helft van de dag, nou ja, voor hem dus ook rust aan zijn hoofd. De dosering maar aangepast op eigen initiatief en nu gaat het wat beter.
In ieder geval zoveel beter dat we “samen”vandaag  de kerstboom versiert hebben.

Gisteren al begonnen aan het bescheiden kerstdorp op de plank boven de eetkamertafel.
Inge had al aangegeven dat ze best even tijd had om de kerstzooi in gang te zetten.
Dan kan ik wel zeggen “blijf maar lekker thuis  je maakt al zoveel overuren op je werk” maar zo werkt dat niet bij Inge, nog vóór ik alles van de zolder beneden heb gehaald staat ze gewoon tóch voor de deur en al heel gauw hebben we een heel dorp gebouwd.


Er staan nog wat huisjes tussen waar men maling heeft aan energiezuinig zijn, in letterlijk iédere kamer heeft men het licht achter  z’n gat laten branden.

 Zelf zijn we natuurlijk heel klimaatneutraal bezig want ons kerstboompje van vorig jaar heeft de warme zomer  in tuin  overleefd.
Oke, het was geen “design” boom , voor 15 Euro koop je nou eenmaal geen  boom met een échte kluit. Deze stond met een beetje gemankeerde kluit evengoed wél  met de afgeknipte worteltjes in een pot met aarde.
Van de zomer wél af en toe wat water gegeven, een beetje voeding en  jawel, we mogen ook dit jaar van zijn diensten gebruik maken. Hij staat ondertussen al te stralen en te glimmen.
Laat  de kerst maar komen!

bijgewerkt

Nou én, ik lig niet helemaal op schema met een nieuw logje en eigenlijk heb ik tijd zat om te schrijven. Maar het wil niet erg  met “die kleine”( zijn bijnaam op de drukkerij)!
Dus, toch nog maar eens de huisarts gebeld  en met de assistente overlegd waarom ik eigenlijk belde. Dat wist ik zelf inderdaad eigenlijk niet zo goed en ik verwacht er niet echt iets van. Maar omdat de huisarts nooit uit zichzelf komt kijken wil ik toch wel dat hij mee krijgt dat het best flink achteruit gaat.
Dan komt zelfs m’n galgenhumor even boven en zeg ik ” het lijkt me toch vervelend als ik uit het niets  bel  de mededeling dat mijn man volgens mij is overleden”.

Ja heus ik weet wel dat de dokter hem niet beter kan maken, dat alles dat hij heeft erbij hoort maar toch…., ik wil niet later  beschuldigd worden van nalatigheid.
Het gesprek resulteert in een bezoekje van de huisarts. Op dat moment pompt Henk zich op  en lijkt tamelijk helder al kan hij niet goed uit zijn woorden komen. De arts constateert dus wél flinke achteruitgang maar heeft alleen het plaatje van de lichamelijke achteruitgang.

Wanneer hij dat ook aan Henk vertelt barst die in tranen uit  en wordt mijn vermoeden bevestigd dat hij vaak bang is  om er zomaar  tussenuit te knijpen, zijn adem stokt ook inderdaad wel eens en dan is er die paniek in zijn ogen.
Maar daar heeft de dokter wel een pilletje voor dat ik mag geven wanneer dat nodig.
Worden niet vergoed nee, maar een kniesoor die daar op let. Je wilt het beste voor je man.
Natuurlijk lees ik eerst de bijsluiter zorgvuldig want er kunnen nogal wat bijwerkingen optreden. Na  lezing zie ik al dat ik me geen zorgen hoef te maken, ik vink maar even aan welke klachten er al zijn vóór hij de pilletjes eventueel gaat gebruiken…., hij hééft ze vrijwel allemaal al.


Ik heb ook nadrukkelijk gevraagd of de pilletjes hallucinaties kunnen veroorzaken, dat was niet zo volgens de arts. Het is n.l. heel verdrietig om de angst van je man te zien die er van overtuigd is dat er mannen zijn die mij komen halen. Hij wist dat heel zeker want hij had ze zelf gezien….. ach, al met al maak ik me blijkbaar toch een beetje zorgen om niets geloof ik want hij blijft onveranderd  best goed eten , zolang het maar lekkere hapjes zijn dan hé! !

 

welkom Sinterklaasje

Tja, eigenlijk heb ik op 5 december altijd een logje op rijm maar op de een of andere manier lukt het me niet dit keer het logje je op rijm te maken.
Het feest liep op zaterdag ook ietsje anders dan de planning was,  een kinderfeest waar de kinderen de hoofdrol hebben maar er voor alle volwassenen  toch ook een kleinigheidje voor elkaar is.
En dan blijft Henk een beetje in de slechte dagen hangen en kunnen we niet  naar het feest.
Natuurlijk weet onze kleindochter wel raad, ze zoekt een strategisch plekje voor haar telefoon en vooral de kleintjes hebben al heel snel door dat we meekijken, ze komen heel lief hun uitgepakte schatten aan ons ( nou ja aan mij want Henk krijgt er niet heel veel van mee) laten zien.


De grote gedragen zich “bijna  net zo opgewonden” als de kleintjes, er worden natuurlijk ook  grappen uitgehaald met kleine cadeautjes.  We zien dat er toch ook wat pakjes voor ons bij liggen en Inge belooft dat die pakjes op 5 december alsnog door Sint bezorgd zullen worden.
En jawel hoor, op Sinterklaas avond staat ze zélf voor de deur, mét een Chinese maaltijd én de cadeautjes.

We zijn reuze verwend door het hele spul en gelukkig had ik wél gezorgd dat er ook van ons voor iedereen een kleinigheidje was, voor ieder stelletje een pakje voorzien van een gezamenlijke rijm!
Om dat toch nog op rijm te eindigen  laat ik jullie even meelezen.

 

Best moeilijk was het voor de Sint
Wat kocht hij nou voor ieder kind

Een aardigheidje, ja hallo
Dat vindt Piet zus, en Sint weer zo

Maar Sint vindt jullie echt heel lief
En heeft dit jaar geen enkel grief

Alle aandacht voor ons oudjes
Heel veel warmte, echt niet koud dus.

Maar goed, Sint kwam er dus niet uit
En nam een beetje laf besluit

Voor allemaal een kleine bon
Wel jammer dat een  ton niet kon

Helaas dan ook nog samen delen
Dat gaat  je dus de helft nog schelen.

Er zit nog wel een luchtje aan
Waarvoor je de winkel in moet gaan.

Al had het wel royaler gekund 
Het is door Sint en Piet gegund.

 

 

 

Wat nú weer !

Iéder jaar hetzelfde gedoe  met Sinterklaas, het lukt hem maar niet om zonder problemen  tijdig hier de kindertjes te bezoeken, nu weer dit alarmerende bericht in de pers……


Als dát nog maar op tijd in orde komt ? Hoewel  het  ieder jaar weer lukt  moét ik zeggen dat Sinterklaas dit keer de schijn tegen zich heeft want op het werk bij de papa van Amber en Levi waren duidelijk twee witgewassen Pietjes met de  cadeautjes aan het eh…  “helpen” .

 

Vorige Oudere items Volgende Nieuwere items