wedstrijdje?

Heel lang geleden was het er al, die rivaliteit tussen “de Scheveningers” en de “duindorpers” . De Scheveningers komen van en rond het oude dorp Scheveningen en de Duindorpers  komen uit die andere dorpskern die achter de duinen aan de andere kant van de haven ligt.
Tijdens oud en nieuw sleepten de  Duindorpers én de Scheveningers iedere kerstboom die ze konden bemachtigen ( waarbij niemand een knokpartijtje uit de weg ging)  naar het strand en staken  iedere hun eigen vreugdevuur aan.
En natuurlijk was het dan de sport wiens vuur het best en het langst bleef branden.

Dat was al zo  in de tijd dat ook bij ons thuis ( eind jaren 40 begin jaren 50) de kerstboom oudejaarsnacht na 12 uur het raam uit ging en door de buurjongens  op  de kerstbomen fik werd gegooid.
Vrijwel op iedere hoek van een straat had je in die tijd zo’n kerstbomen fik waaromheen  de hele buurt elkaar vond om nieuwjaar te wensen en alle kwajongensstreken werden vergeven en vergeten.

In de steden zie je nu bijna geen vreugdevuren  meer, ze werden steeds groter, waardoor het asfalt smolt,  de vuren  bestonden steeds minder uit kerstbomen  en steeds vaker uit oude huisraad en autobanden, wat niet erg heilzaam voor de luchtkwaliteit was. En zo doofde langzaam de spontane vreugdevuren in de oudejaarsnacht.

Maar niét in Scheveningen, daar stijgt nog altijd vanaf begin december de koorts,    wie kan er het hoogste vreugdevuur  bouwen.
Ja bouwen zeg ik want van kerstbomen is allang geen sprake meer, er worden pallets gebruikt, en niet zo weinig!
Hoogste tijd om er een kijkje te nemen op deze grijze, kille dag.

Van verre zien we al de brandstapel van Duindorp  in de buurt van de haven, het is ons te koud om helemaal daarheen te lopen en de Scheveningse stapel ligt dichtbij waar we geparkeerd staan.


Het is járen geleden dat we er zijn gaan kijken en volgens mij is het redelijk uit de hand gelopen. Het is nu 30 december en er wordt nog volop gebouwd terwijl  de stapels al gruwelijk hoog zijn.


Vooral bij de Scheveningse stapel liggen nog mega veel pallets  die  nog een plaatsje moeten krijgen. Er wordt met meerdere hoogwerkers gewerkt en  hoe hoog het is kun je wel zien aan hoe klein de bouwers er bovenop lijken.


Het is ondertussen een evenement geworden, dat uiteraard ook met sponsors werkt. Tussen alle reclames hangt één doek  waar ik blij van werd, wacht ,ik haal het even uit de stapel.


Je begrijpt…. ik ben meteen bevooroordeeld, Scheveningen moet maar winnen. Volgens mij hébben ze ook eerlijk de grootste brandstapel dus dat komt wel goed.

Advertenties

vliegende schotel

Van tijd tot tijd steekt er  weer een gerucht de kop op… vliegende schotel gesignaleerd. Foto’s zijn er meestal niet, of héél vaag!
En meestal zullen  “de Russen” er wel meer vanaf weten en ons bespinoneren.
Jullie hebben natuurlijk een kwaliteitskrant dus hebben de telegraaf van vanmorgen niet gezien.


“Russische interesse dwingt tot actie” staat er nog half leesbaar onder  maar let ook eens op dat kleine berichtje links.
1+1=2 natuurlijk  en uit “wel ingelichte kringen” hoorde ik dat er ook een foto van is.
Men heeft van hogerhand verboden deze foto te plaatsen, het volk mag niet verontrust worden en krijgt slechts summiere  informatie.
Maar ik ken dat Rijswijkse echtpaar toevallig  en ik laat me natuurlijk niet verbieden een foto te plaatsen van een  neergestorte  vliegende schotel, daar heeft het volk  gewoon recht op!
Klik maar op het krantenartikel !

nu even bijkomen

En ja hoor, het werden warme kerstdagen met lieve bezoekjes, telefoontjes, kaartjes  en zelfs een etentje buiten de deur.
Een van de hoogtepuntjes van deze kerstperiode….. ? Wij woonden een live kerstconcert bij van  “de 3 P’s “! Ik  heb natuurlijk stiekem een klein stukje gefilmd voor het geval jullie   deze unieke groep gemist hebben.


.

 

kerstwens 2018

En dan……  loopt alles heel  ánders dan gepland.
De van Sinterklaas geleende pruik en baard liggen klaar om Rietepietz  tot Kerstman te transformeren.
Aan Henk de vraag of hij even op een stoel wil gaan zitten om  een goed camerastandpunt te kunnen zoeken en te horen of het geluid ver genoeg reikt.
Pruik, baard en muts voor “het plaatje” ook maar even snel.

En dán gebeurt er een klein kerstwondertje,  Henk  wórdt de kerstman! Met  zijn eigen interpretatie van mijn HOH. HOH. HOH… maar who cares!
Ik sta  áchter de camera in plaats van er voor,  en improviseer dan maar een kerstwens die ik er nog net uit kan krijgen. .
Zo bijzonder,  we maken spontaan weer sámen een kerstwens !
Al is het  met de telefoon…., al is het nog zo  rommelig,  hij is even een vrolijke  kerstman en vooral…. weer even  mijn maatje!
De  krenten rollen zomaar uit de kerststol!

Later vind ik wél een beter standpunt,  voor de gewone camera, maar dan is de vrolijke kerstman  verdwenen… !
,,,,, Toch nog maar even zelf  vóór de camera dan ?
Ach ……. wie zit er nou op Riet met een baard te wachten. Denk dit  achtergrondje er gewoon  bij wanneer je  het filmpje aanklikt.


 

 

melancholie

De reactie  van Leo (de meninggever) op het vorige logje  liet me even niet los.
Hij schreef; ” Jij leeft twee levens lijkt het wel”.
Daar  heeft hij  ook wel een beetje gelijk in denk ik , het is een vorm van overleven in de huidige situatie.
Hij schrijft verder; ” En dat je er dan zo vrolijk (..) in blijft staan is echt een groot compliment waardig!”

Dat compliment is niet helemáál verdiend,   inderdaad, het lukt me vaak wel om het een beetje gezellig te houden maar ik héb natuurlijk ook m’n dipjes.
Dagen dat boosheid niet helemaal te onderdrukken is en  verdriet en melancholie liggen ook regelmatig  op de loer.
Dan weet ik nog steeds dat ik daar niets mee opschiet maar ben ik even niet consequent, ook niet in mijn muziekkeuze .

Ik houd niet van “gil wijven” .( sopranen en zo}
Ik  heb niet zoveel met Strauss.
Ik heb niets met geloof en nonnen.
………Maar dan kan ik helemaal wegduiken in bijvoorbeeld…….

( gewoon niét aanklikken als je ook niet van al die dingen houdt en  niét melancholiek bent)

 

drukke oudjes

Denk nou niet dat wij hier zitten te wachten tot het Kerstmis is hé, echt niet!
Het was maar goed dat ik dit keer relatief vroeg de kerstboel had staan.
De drukkerij heeft in deze  tijd altijd wel wat extra handjes nodig.
In het weekend had ik een flinke plakklus voor thuis maar we hebben ook een paar uurtjes per dag aan een mailing hier en daar gewerkt.

Gewoon de zweep erover, Henk kan gelukkig nog steeds wel met een “striplock”overweg dus als ik de enveloppen vul  plakt hij ze dicht.
Dat gaat (tot hij moe wordt)  prima,  het zit hem nooit lekker als hij me niét kan helpen en mee helpen  is het heel goed voor zijn zelfrespect.

En dan moeten  er natuurlijk ook nog wel wat  boodschappen gedaan worden, dat doe ik liever niet op het laatste nippertje.
Wat ik wél bij voorkeur op het laatste nippertje doe in m’n kerstwensen overbrengen. Per kaart is dat helaas niet uit te mikken dus zijn de deur al uit. Behalve de kaarten voor de buurtjes die kunnen wachten tot kerstavond.
En tja, hier natuurlijk ook pas een log met een kerstwens op kerstavond nog tijd zat om daar over na te denken maar ja, de lat ligt hoog,  je kunt m’n hersenen horen kraken om op een idee te komen, gelukkig is het nog lang geen maandag…zei ze optimistisch…!
Mwahhhh, ik kan altijd nog op herhaling gaan toch?

werd wel weer tijd


Tijd dat we weer eens naar een museum gingen dacht je? Bovenstaande foto zou je  misschien aan een schilder als bijv. Monet toeschrijven, niets is minder waar.
De camera vér ingezoomd op een nevelige dag op Scheveningen levert dit plaatje op, écht waar.
Omdat we  vrijdag j.l. even wat “thuiswerk”op moesten halen bij de drukkerij  liepen we natuurlijk ook even langs het strand dat altijd wel iets te bieden heeft, ook als het mistig en koud is.


Er staat tegenwoordig ook één strandpaviljoen dat “wintervast” is en zomer en winter open mag zijn. Niet mijn favoriete strandpaviljoen maar je kent mijn devies” een mens moet zich kunnen behelpen”!
Het is nog te vroeg voor de lunch maar Henk heeft tegenwoordig altijd honger (in lekkere dingen dan hé)  dus we bestellen bij de koffie  één ontbijt.


Omdat ik dat ontbijt ken neem ik géén ontbijt maar help Henk door de vier verschillende soorten broodjes en het, meer dan ruim voorradige, beleg heen.
Het is nog rustig , er zitten 2 dames aan de koffie en er zit een stel straalverliefde mensen van rond de 60  ik kan me niet herinneren dat je vroeger wel eens zag die zich wél ieder een ontbijt laten brengen.
Verliefd zijn maakt duidelijk niet alleen dorstig maar ook hongerig.


Het terras is al helemaal in klaar maar op deze kille ochtend zit er, ondanks de vacht dekentjes nog helemaal niemand.


En dán zien we een aantal mensen in badjas uit de  naastgelegen beachclub komen. Nee,  ze dragen geen wet-suit, dus gaan niet kite-surfen zoals eigenlijk het hele jaar door kan gebeuren. Het lijkt alsof ze een voorschotje op de nieuwjaarsduik willen nemen!
Oeps, het is 2 graden boven 0  en een gemene koude wind. Het zeewater is misschien nog best te doen maar ….. met dit weer  in je natte badpak over het strand lopen…?
Maar inderdaad, ze dóen het, blijven een paar minuten in het water en lopen dan bedaard over het strand terug naar de beachclub.
En dat allemaal zonder Unox muts, helden zijn het! Zeg ik toch, altijd wel iéts te zien aan het strand.

Vorige Oudere items