zij….

We zitten aan het ontbijt met ieder ons deel van de krant… dat hij niet veel meer leest maakt niet zoveel uit, het is een oude gewoonte.
Ineens vraag hij ” hoe heet zij?”. Tja, wie bedoelt hij vraag ik,  zijn gedachtegang is tegenwoordig ondoorgrondelijk. Iemand uit de krant? Nee , hij herhaalt de vraag en ik  vraag me ondertussen af wie hij kan bedoelen.
Het afgelopen jaar hebben  twee lieve “vrouwen”  hun intrede in de familie gedaan, eerst  door kleinzoon Maikel, later  door zoon Ruud en Henk heeft  moeite met de nieuwe namen.

Ik vraag nog eens van wie hij de naam wil weten en waarom. Hij reageert een  beetje geërgerd, “ik vraag het alleen maar”.
Het kost me nog steeds veel moeite een nietszeggend antwoord te geven, dan stopt hij vanzelf met vragen. Ik wéét dat zo’n vraag altijd ergens vandaan komt. Ik  probeer het nog eens met “bij wie hoort ze dan, en waar is ze “.
Een beetje knorrig wijst hij naar boven, “boven” zegt hij….en vragend zegt hij “eh… heet ze Marie”?
Met het vage vermoeden dat hij mij bedoelt  vraag ik ; “bedoel je Riet”? Het is zeker mogelijk dat hij “de vrouw” bedoelt die hem boven na het opstaan heeft geholpen met alle  dingen die mensen na het kleutertijdperk normaal zelf doen.

Maar ondertussen is hij de draad alweer kwijt en kijkt verder in de krant. Ik laat de gelegenheid om te horen hoe hij over die vrouw denkt voorbijgaan. Ik wéét dat hij haar af en toe té “energiek “vindt. Dat is ze van nature al maar, als ze na vier keer zeggen “je moet naar die kant voor de douche” geen reactie ziet helpt zij hem in de juiste richting met soms net even meer energie dan strikt genomen nodig is.

Sinds  bij hem alles steeds trager gaat lijkt  hij mijn snelle bewegingen steeds vaker een beetje bedreigend  te vinden. Hoe langzaam hij zelf alles doet heeft hij totaal niet in de gaten.
Ik maakte ongeveer een jaar geleden een filmpje van hem toen hij in de drukkerij met een vouwklusje kon helpen.
Hij deed het prima in zijn eigen tempo (dat een flink stuk lager lag dan het mijne maar dat is onbelangrijk) en werkte rustig en nauwgezet meer dan een uur door. Juist daarom wilde ik dat filmpje aan hem laten zien omdat hij zo goed gewerkt had.
Terwijl de video speelde keek hij aandachtig en vroeg toen: “heb je het vertraagd opgenomen, ik ging  veel sneller hoor!”

Helaas, zijnhersenen maken overuren, en hoe hard ik ook probeer de mijne te laten werken, ze verliezen het toch steeds vaker.

 

Advertenties

77 reacties (+voeg die van jou toe?)

  1. Neeltje
    Okt 31, 2018 @ 19:49:30

    Hoe dan ook, het is nog altijd jij en hij! En dat is wat hij weet, nog steeds. 😙

    Beantwoorden

  2. San | Koningskrabbels
    Okt 31, 2018 @ 11:59:02

    Een indrukwekkend verwoorden van veel…♥

    Beantwoorden

  3. cornma
    Okt 31, 2018 @ 11:10:45

    Het leven met een Alzheimerpatiënt lijkt me bijna niet te doen voor een “normaal” mens. Uit de kleine stukjes die wij af en toe van jou meekrijgen, blijkt maar weer wat een buitengewoon bijzonder mens jij bent. Respect, Riet.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Okt 31, 2018 @ 12:36:57

      Het is 24 uur per dag opletten , dat wel maar dan kun je toch wel veel doen om het leven leefbaar te houden maar inderdaad, zeker geen makkie. Gelukkig groei je er langzaam in dus wen je je er ongemerkt aan.

      Beantwoorden

  4. leidseglibber
    Okt 31, 2018 @ 01:10:34

    Het lijkt (nee is) mij zo zwaar en petje af hoe je je geduld weet te bewaren. en dan mag je best wel eens even je laten gaan.

    Beantwoorden

  5. Yova
    Okt 29, 2018 @ 20:14:43

    Het best wel heftig om te mee te maken. Hopelijk komt ook goed. Sterkte ermee. triest geval voor iets.

    Beantwoorden

  6. Petr@
    Okt 29, 2018 @ 14:52:42

    Hey Riet, dit is nog maar een klein fragment van wat jij dagelijks meemaakt.
    Zo knap hoe je dit doet!!
    En dat je af en toe je geduld verliest, is heel normaal, je bent ook maar een mens.
    Liefs xxx

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Okt 29, 2018 @ 15:18:02

      Inderdaad een fragmentje zoals er dagelijks (én in de nacht) vele zijn. Ik heb toch altijd een beetje ruzie met mezelf als ik m’n geduld weer verloren maar maar helaas, het is niet anders. Ook in tehuizen verliezen verzorgende wel eens hun geduld dus dan voel ik me verontschuldigd!

      Beantwoorden

  7. majaer
    Okt 29, 2018 @ 14:27:31

    Wat wondelijk toch dat hij zo op het video filmpje reageerde.
    Maar mijn respect hoe jij hier mee om gaat het is best zwaar.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Okt 29, 2018 @ 14:34:06

      In zijn gevoel had hij veel harder gewerkt dan zichtbaar werd op het filmpje, en natuurlijk is dat ook waar want hij werkte op de toppen van wat hij nog kon. Met vlagen is het loodzwaar maar het is zeker de moeite waar om het te blijven doen zolang het kan. Hij zit nu nog midden in het gewone leven, in tehuizen is dat zo goed als weg.

      Beantwoorden

      • majaer
        Okt 29, 2018 @ 15:09:30

        Dat is waar, zolang je hem nog kan laten doen wat mogelijk zeker doen. Want eenmaal in een tehuis dan zakken ze meestal weg.
        Maar met hulp van jouw en je dochter kun je hem hopelijk nog wel even bij je houden.

        Beantwoorden

  8. Marja
    Okt 29, 2018 @ 13:40:41

    Ik denk ook dat hij met “zij” jou bedoelt. Jij bent immers de spil van zijn leven. Je hebt het weer heel treffend verwoord. Wat is het toch zwaar. Je moet wel engelengeduld hebben. Maar nu niet stiekem de filmpjes vertragen hoor. Dat is niet aardig. 😉

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Okt 29, 2018 @ 13:50:51

      Ja ik schaam me, dat had ik niet moeten doen natuurlijk;-) Maar het laat wel zien dat hij “behalve de spraak” eigenlijk niet zo door heeft wat er mis is. Daar ben ik toch wel blij om.

      Beantwoorden

  9. hanscke
    Okt 29, 2018 @ 11:31:24

    Deze blogjes geven heel goed een inkijkje in het leven van iemand die mantelzorger is. Die taak is niet mis te verstaan, gewoon omdat je nooit even naar huis kunt gaan om even uit te rusten en je verhaal doen aan je man. Je bent altijd bij je man maar in wezen ben jij je man kwijt en dat lijkt mij zo erg.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Okt 29, 2018 @ 13:47:35

      Dat is het ook, dat maakt het mantelzorger zijn ook zwaarder dan dit voor je werk doen, waarbij je dan ook niet na je dienst naar huis kan. Het is me ook een doorn in het oog dat men soms bla bla bla roept over alles dat voor mantelzorgers georganiseerd wordt. De echte mantelzorger kan gewoon nooit weg voor zomaar iets.

      Beantwoorden

  10. RenéSmurf
    Okt 28, 2018 @ 23:10:36

    In zijn gedachten deed hij het dus even snel als altijd, en misschien is dat ook wel goed.

    Beantwoorden

  11. margrietspanjaard
    Okt 28, 2018 @ 20:16:41

    Ik kan alleen maar zeggen …….respect 👍

    Beantwoorden

  12. Ferrara
    Okt 28, 2018 @ 14:52:53

    Knap verwoord. Er staat ook veel tussen de regels. Diepe bewondering, maar dat weet je al. Fijn dat er soms gezelschap is waar je een gesprek mee kunt voeren.
    Jammer dat ik niet bij je om de hoek woon, ik zou je praatgezelschap bieden.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Okt 28, 2018 @ 15:06:37

      Er gaat ook veel via what’s app want praten is voor mij ook vaak heel vermoeid mede omdat ik voor Henk héél veel miet herhalen en harder moet praten dan goed is voor mijn stem die twee jaar geleden toch behoorlijk schade heeft opgelopen.
      Maar via de reacties lukt het ook prima, ik ben er heel blij mee en weet dat sommige lezers ook tijdens hun vakantie stop bewust mijn logjes wél meenamen.
      Klopt, er zijn dingen die ik bewaar voor de privesite, als naslag, ik denk dat Henk liever niet zou willen dat ik daarover ging schrijf. maar dat zijn wel zaken die het niet makkelijker maken. Maar een goede lezer haalt inderdaad tussen de regels nog wel meer info.

      Beantwoorden

  13. Regenboogvlinder
    Okt 28, 2018 @ 13:52:05

    Je hebt weer een stukje van je leven met deze andere Henk prijs gegeven. Het is zwaar, dat weet ik, en ik bewonder je erom dat je het toch vol wilt houden, zolang mogelijk. Zolang je jezelf maar niet vergeet hè, want dan heeft Henk niks meer aan je. Moeilijk als je af en toe probeert een gesprek op gang te krijgen en het lukt niet. Zijn brein is ver weg en met ‘zij’ bedoelt hij vast jou, zoals je zelf ook denkt.
    Heb je er moeite mee als hij zo korzelig antwoord geeft? Meepraten is het allerbeste. En vragen stellen lijkt me lastig voor hem. Ik weet dat mijn moeder er altijd heel onrustig van werd, want (zo vertaalde ik het dan maar) dat was haar wereld niet meer, ze wist gewoon niet waar ik het over had dan.
    Sterkte lieve Riet en een dikke knuffel!

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Okt 28, 2018 @ 14:58:25

      Ja het is af en toe best zwaar, maar ja, aan jezelf denken is meestal niet te doen, hij heeft gewoon hulp nodig en vraag heel veel aandacht die je niet wanneer het mij uitkomt even uit kan zetten. Maar ik benut alle slaapmomenten van hem én als er iemand is die ik met hem vertrouw, veel meer opties heb je niet.
      Ik heb wel moeite om : langs hem heen te praten” probeer toch altijd er achter te komen wat hij bedoelt maar inderdaad, hij wordt onrustig als ik vragen ga stellen omdat hij niet begrijpt dat zijn vraag uit het niets voor mij abrakadaba is.
      Hij denkt dat alles wat hij denkt ook gezegd is door hem en dat is lastig.
      Dankje, ik schurk me even in je knuffel,

      Beantwoorden

      • Regenboogvlinder
        Okt 28, 2018 @ 21:10:30

        Je bent er voor hem en daar gaat het om, al heeft hij dat zelf niet door. Fijn dat je je blog hebt hè. Is toch ren uitlaatklep en contact met andere mensen. Mijn moeder was ook altijd bang dat ze Alzheimer zou krijgen. Als we bij mijn schoonmoeder op bezoek gingen en we gingen weer weg zei ze altijd.. Zo wil ik niet worden hoor of ik zal toch niet ook zo worden. En ik maar zeggen, welnee mam, natuurlijk niet. Maar de Parkinson die ze had zorgde er toch voor dat ze dement werd.
        Weet je, dat ervaar jij vast ook, die vraag die hij stelt is hij een paar minuten later alweer vergeten. En als je er dan op doorgaat snapt hij er niks van, want hij weet het niet meer. Mijn jongste zus had er geen geduld voor.. En dan huilde mijn moeder ook altijd nog als zij kwam. Pfff komt allemaal weer terug. Ik geef je nog een knuffel hoor!

        Beantwoorden

        • rietepietz
          Okt 28, 2018 @ 21:22:00

          Hij heeft minder last van dingen dubbel vragen en zijn geheugen werkt nog redelijk. In hoofdzaak brokkelen de cognitieve vaardigheden af , logisch denken, voorstellingsvermogen dingen herkennen en dat soort dingen, hij heeft de vasculaire vorm daarbij blijft het geheugen relatief lang in tact, alleen nieuwe dingen slijten niet meer in. Het is wel fijn dat hij zelf niet heel erg door heeft, alleen dat praten steeds meer problemen oplevert vindt hij heel erg.

          Beantwoorden

  14. meninggever
    Okt 28, 2018 @ 11:06:28

    Je maakt er als altijd weer een indrukwekkend verslag van. Zo vol emoties en liefde, maar ook met ondelriggende wanhoop. Sterk als jij bent observeer je verval met een traan en lichte glimlach. En gebruik je deze uitlaatklep om ons te informeren. Dat het leven niet alleen maar ‘lachuhh’ is, maar ook haar bijzondere akelige kantjes kent..

    Beantwoorden

  15. gewoonanneke
    Okt 28, 2018 @ 09:50:07

    Goh Riet dat is gewoon hartstikke moeilijk om mee om te gaan. En kan me voorstellen dat je op zo’n moment moedeloos ben en het zo graag anders gewild zou hebben. Dikke knuffel en heel veel sterkte met alles…..

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Okt 28, 2018 @ 10:17:14

      Zeker weten, soms ook ruzie met mezelf om mijn ongeduld, en ik ben zo’n kreng om ruzie mee te hebben. Dat ik het allemaal heel goed kan beredeneren neemt niet weg dat het pijn doet. Dankjewel.

      Beantwoorden

      • gewoonanneke
        Okt 29, 2018 @ 20:34:58

        Die strijd en ruzie met jezelf begrijp ik. Haha ben je echt zo’n kreng om ruzie mee te hebben. Dan hou ik me echt even sjakies. Ja beredeneren van dingen, gevoel en emoties kan ik ook vaak wel. Maar wat je zegt het blijft pijn doen. Je zou het zo graag anders willen. Heb die worsteling bij mijn moeder ook gezien hoor dat ze ook zo moe was maar toch maar doorging. Nooit een dag wilde overslaan ook toen mijn vader al opgenomen was. En daar achteraf wel een goed gevoel over had dat ze het zo gedaan had. Alleen las ik in haar dagboek wel dat ze zich zo vaak zo eenzaam voelde ondanks alle zorg en liefde van haar vijf kinderen en de kleinkinderen. Zij moest het toch alleen weer zien te rooien.

        Beantwoorden

        • rietepietz
          Okt 29, 2018 @ 21:11:34

          Nou is in hoofdzaak als ik met mezelf ruzie maak, ik kan het mezelf best moeilijk maken.
          Ja herkenbaar wat je over je moeder zegt. Het is vaak eenzaam , en ik heb geen 5 kinderen. Maar ik moet zeggen dat what’s app toch ook veel doet omdat je door actuele foto’s en filmpjes meer bij de familie betrokken bent dan vroeger.

          Beantwoorden

  16. John
    Okt 28, 2018 @ 08:06:58

    Ik lees, en probeer me te verplaatsen in de situatie en realiseer me hoe zwaar dit is. Ik zou het vreselijk vinden als dit de tegenpartij zou overkomen. Of mezelf. Het is goed dat je dit van je af kunt schrijven. En je hebt ook veel aan je familie denk ik zo.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Okt 28, 2018 @ 09:28:42

      Klopt, het is voor Henk altijd een grote angst geweest dat het hem zou overkomen. Ik ben heel blij dat hij het zelf toch minder door heeft . Dat is grotendeels wel de troost voor alle energie die ik er in stop en maakt het de moeite waard.Kinderen en kleinkinderen zijn schatten en doen wat ze kunnen, alleen het verdriet om de aftakeling is natuurlijk nooit te verlichten al begrijpen ze dat wel heel goed.

      Beantwoorden

  17. Jeanne van Sjannesblog
    Okt 28, 2018 @ 00:18:39

    Wat een hard gelag! Maar wat fijn dat bloggen een uitlaat voor je is. Ik lees je stukjes vol bewondering, veel sterkte

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Okt 28, 2018 @ 09:24:58

      Ja wonderlijk wat het voor een mens kan doen. Dat komt wel omdat ik een fijne lezersgroep heb die me goed kent en altijd steunt, maar ook mee gaat in al mijn onzin die toch een soort van overleven is. Het dwingt me om uit dipjes te klimmen doordat ik mijn gedachten moet verzetten. Iets waar ik energie meer energie van krijg dan ik er moet stoppen. In het gewone leven heb ik veel contacten op een laag pitje moeten zetten omdat ze ten koste van de aandacht voor Henk gaan ,bloggen kan ik zelf bepalen of het moment gunstig is en heeft hij geen last van. Niet iedereen begrijpt dat maar dat is dan weer niet mijn probleem.

      Beantwoorden

  18. gerdagoud
    Okt 27, 2018 @ 23:29:07

    Lieve Riet, ik kom net thuis van mijn werk, het zelfde wat jij doet. Met veel liefde en geduld met 7 Henken. Hoe veel zwaarder moet dit voor jou zijn om je eigen man zo te zien. Toch krijg je er de kracht voor. Ik lees telkens met veel bewondering hoe jij hem begrijpt en ook als je hem niet begrijpt voelt hij zich vertrouwt bij jou.
    Ik hoop voor hem en ook voor jou dat Henk bij je kan blijven. Want dat is het beste plekje.. lekker thuis. Met alle hulp die je krijgt wens ik je toch nog meer sterkte toe. De liefde heb je al.
    Ik vind je bijzonder. Wat Matroos zegt en Zus.. zouden ook mijn woorden kunnen zijn.
    Jou uitlaatklep hier leren wij wat van. Jou realtiveren, je humor en je superliefde.. ik bewonder je en hou van je om wie je bent .

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Okt 28, 2018 @ 09:16:40

      Van dit soort reacties krijg ik altijd rode koontjes. Ik ben echt niet volmaakt hoor en mijn geduld schiet ook regelmatig te kort.
      Dan begrijp ik hem nog steeds maar dat helpt dan even niet, dat zul jij waarschijnlijk wel begrijpen. Het is inderdaad extra zwaar omdat het om mijn lief gaat, en niet zomaar een patiënt , het geeft veel verdriet.
      Behalve dat ben ik natuurlijk ook 24 uur per dag met hem in touw eat het niet makkelijker maakt. Maar gelukkig doen we dus ook altijd wel een paar uur per dag dingen waarbij ik ook een beetje kan opladen, hij gaat heel graag mee naar buiten en dat is altijd fijn voor allebei. Ik zegen het feit dat ik redelijk fit ben en hoop inderdaad dat ik hem thuis kan houden. Realiseer me wel dat ik dan meer thuishulp zal moeten hebben maar op het moment dat hij echt niets meer kan zal ik daar waarschijnlijk minder moeite mee hebben dan nu.. Ik vind het nu nog een erg grote inbreuk op mijn privacy om mensen over de vloer te hebben.
      Heel fijn om weer iets van je te horen, en dan nog wel zo liefXXX

      Beantwoorden

  19. ria
    Okt 27, 2018 @ 22:54:02

    Ik leef helemaal met je mee.

    Beantwoorden

  20. Suskeblogt
    Okt 27, 2018 @ 22:00:55

    Hij ziet de dingen duidelijk anders dan hoe jij die ziet. Dat moet beangstigend zijn voor hem. Gelukkig weet je hem goed op te vangen.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Okt 27, 2018 @ 22:05:03

      Dat is het zeker , vanuit zijn gezichtspunt begrijp ik zijn simpele vragen niet, hij realiseert zich niet dat de vraag die hij stelt grotendeels alleen in zijn hoofd gesteld is want daar gaat het mis.

      Beantwoorden

  21. Matroos Beek
    Okt 27, 2018 @ 21:57:01

    Het is goed dat je kunt ventileren, dat heb je ook nodig. Het is niet te onderschatten… Je geduld wordt zwaar op de proef gesteld, je krachten ook… maar daar kan hij niet aan doen en dat besef je best, maar toch maakt dat het niet altijd draaglijker. En je mist hem. Hij is er wel, maar dan ook weer niet.
    Sterkte Riet. Ik leef oprecht mee.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Okt 27, 2018 @ 22:04:01

      Dat klopt allemaal en natuurlijk is mijn geduld wel eens niet toereikend, je staat zo vaak totaal machteloos tegen zijn onbegrip. maar het verwart hem zelf natuurlijk nog meer dat ik hem niet lijk te begrijpen van uit zijn kronkels.

      Beantwoorden

  22. willy
    Okt 27, 2018 @ 20:42:48

    het is me wel wat Riet….

    chapeau voor wat je doet

    prettige avond

    Beantwoorden

  23. Villasappho
    Okt 27, 2018 @ 20:03:22

    Heel heftig dat hij het niet meer begrijpt. Sterkte en een knuffel.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Okt 27, 2018 @ 20:25:29

      Het is inderdaad een gemis dat communicatie vrijwel eenrichtingverkeer is geworden , dat is best wel eenzaam. Maar ik heb gelukkig mensen om me heen die dat weten en met een familie-app en telefoontjes me toch overal een beetje bij betrekken. En ik zei het al eerder, ook het bloggen houdt me “onder de mensen”!

      Beantwoorden

  24. Zus
    Okt 27, 2018 @ 20:01:10

    Even heb ik er geen woorden voor. Ik zit met verdriet hier, wil je helpen maar zit zo ver weg. Ik kan je niet met werk helpen, maar gezellig een kopje koffie bij je drinken met een praatje zou ik graag doen,de taartjes breng ik dan mee. ik wens je heel veel sterkte met een knuffeltje en een zoen.

    Beantwoorden

  25. Happy Hulk
    Okt 27, 2018 @ 19:13:48

    Ik geef je opnieuw een Hulkenknuffel.

    Beantwoorden

  26. Mrs. T.
    Okt 27, 2018 @ 19:10:25

    ach toch … knuffel

    Beantwoorden

  27. Melody
    Okt 27, 2018 @ 18:47:26

    Dubbel hè?
    En soms zo zwaar .. hoe zwaar daar hebben velen geen idee van.
    Ik hoop dat je hulp hebt nu waar jij ook iets aan hebt.
    Knuffel xxx

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Okt 27, 2018 @ 19:09:22

      Voor dit soort dingen is hulp gewoon niet mogelijk, Maar het is fijn dat ik af en toe even iemand in huis heb waar ik gewoon mee kan praten, zonder raadsels , zonder heel veel herhalingen en dan ook nog antwoord krijgen dat ergens op slaat. Dat is met Henk vrijwel niet meer mogelijk en dat kan knap eenzaam zijn. Dan ben ik weer zó blij met mijn blog!

      Beantwoorden

  28. omabaard
    Okt 27, 2018 @ 18:19:21

    Triestig én grappig tegelijkertijd.
    Aandoenlijk om lezen. Jij zal het wellicht niet altijd zo ervaren…..

    Beantwoorden

Rietepietz is gék op reacties ,dus .....ga je gang ! je hoeft het niet noodzakelijk met me eens te zijn!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: