schaapje….

 

Nou Rietepietz…. zo kan die wel he! Best wel weer tijd voor een beschaafd logje………..Ja dat kán dan best een beetje saai zijn maar dat moet dan maar!

Helaas hebben we nog  niet onze schaapjes op het droge, integendeel, ons schaap  kreeg zelf een nat velletje.
Het mag dan heerlijk najaarsweer zijn, wanneer je vroeg in de ochtend  buiten bent ligt er overal nog dauw, ook op de bankjes lang de vliet.


Kun je wel even dweilen met een papieren zakdoekje maar echt droog is het dan niet.
Maar geen nood, in de rolstoel van Henk ligt een dikke  schapenvacht …..
Die vacht droogt wel weer als we thuis zijn, heerlijk hoor nog een paar van die zonnige dagen.


Het is zelfs nog druk op de vliet met behalve beroepsvaart ook nog “sporters…..” met z’n vieren met stuurman……


…of met z’n achten met stuurman…….eh… stuurvrouw…..


Werk er dan helemaal niemand meer? Ach ik snap het wel, het kan nog lang genoeg winter zijn hoor!

 

Advertenties

riet

Afbeelding

opwarmen

Lekker hoor, de winterkost komt er weer aan. Omdat wij altijd “groente van het seizoen” eten  komen er nu weer dingen op tafel die we de hele zomer niet gegeten hebben.
Vorige week al een keer een pan zuurkool stamppot gemaakt zodat er ook nog een paar porties in de vriezer in gaan. Heel makkelijk voor een “gevalletje “weinig tijd”, even in de magnetron  en eet smakelijk!

Maar vandaag deed het anders en maakte, heel ouderwets,  in de koekenpan  het eten warm. En dan natuurlijk met een lekker korstje er aan, gewoon zoals dat in het pre-magnetron tijdperk gebeurde.
Een “prakkie” noemde men dat vroeger bij mij thuis en mijn vader was een liefhebber. Er werd in die tijd nog op zaterdagmorgen gewerkt  en menigmaal  stond er dan op het rood snorrende potkacheltje  een  koekenpan met een restje van de stamppot van de dag ervoor op m’n vader te wachten.

Om geen onzin te beweren google ik nog even of “prakkie” een gangbare naam was voor zo’n opgewarmde kliek.
Nou …. dat pakt verrassend uit…….. ik krijg twee verklaringen aangeboden :

het prakkie opwarmen,  de vrouwelijke partner voorbereiden op de coïtus. Prakkie is ‘vrouwelijk geslachtsdeel’. Slanguitdr.

(Daar zet ik maar geen plaatje bij) Er wórdt weliswaar iets opgewarmd maar toch niet helemaal waar ik naar zocht. Ik kan het ook met de beste wil van de wereld niet in verband brengen met mijn ouders, maar dát schijnen kinderen vaker te hebben waar het hun ouders betreft. Kinderen veronderstellen  immers het liefst “onbevlekt ontvangen” te zijn.

De tweede optie kende ik wél maar is ook al niet iets waar je graag een knapperig bruin korstje op  ziet;

slangterm voor de edele delen. ‘Hij kreeg een bal tegen z’n prakkie.

Verder kom ik nog wat kook site’s tegen waar men het over een prakkie heeft maar dat is meestal niet specifiek   het opwarmen van een kliekje stamppot.
Ach, misschien is het woord in deze betekenis  wel streektaal, ik weet dat het in het westland gebruikt werd.

Misschien ook wel een voortvloeisel uit de tijd dat je eten “prakken” normaal was, en dan met een vork, dus zonder mes, gegeten werd. Mogelijk omdat  groente duur was en er dus veel meer aardappels dan groente op het bord lagen, door te  prakken werd de groente nog een beetje gelijkmatig door  de aardappels verdeelde. Ook dat werd wel een prakkie genoemd. Nou ja, in ieder geval heeft het “prakkie”van vandaag  me gesmaakt.

 

 

 

blijven duimen….

In het vorige logje schreef ik al dat Ruud weer in Nederland was  en eigenlijk is het wel zeker dat hij weer in Nederland komt wonen. De vraag is nog een beetje “wannéér”.
Het feit dat wij ouder worden en hij zijn zus niet alleen voor alle zorgen wil laten opdraaien is natuurlijk de reden dat hij weer voor Nederland kiest……. eh, nou ja, dat is één reden………

Maar wat misschien wel (heel erg) helpt bij die beslissing…..
….. Sinds hij weer vaker in Nederland is werden ook oude contacten hernieuwd, o.a. met een klasgenootje uit het brugpieper tijdperk.
Ondertussen  raken ze niet uitgepraat  over dat éne schooljaar dat ze delen , vooral bij haar thuis!
Dat is natuurlijk wel een extra trekpleister!
Maar eerst  moet er nog “ingeburgerd” worden  want al is hij in Nederland geboren en getogen, hij kan niet zómaar terug komen.
Daar zijn gelukkig  wel iets afwijkende inburgeringsregels voor al is het wél allemaal voor eigen rekening en moet hij alles zelf regelen.  Een  woonadres is  geen probleem voor hem dat maakt het  iets makkelijker.

Ja natuurlijk helpen wij hem waar dat kan , we kochten een boekje voor hem met Nederlandse woordjes;-)  Nu nog een baan in Nederland, daar werkt hij aan. Een Amerikaans bedrijf is een vestiging in Nederland aan het op zetten maar is nog niet zover dat de functie die geschikt is al vergeven  kan worden. Het is dus nog even afwachten of hij voorlopig alsnog bij de Amerikaanse vestiging aan de slag gaat of hier verder gaat zoeken.

Dáár werken betekent uitstel van hier komen wonen  maar ja, zo’n trekpleister moet je niet onderschatten  hij wil natuurlijk het liéfst weer dicht bij zijn ouders wonen, dát begrijp je!
Ergens ben ik  blij  met dit “oponthoud” voor zijn remigratie, ik had er niet meer op gerekend dat hij ooit weer hier zou komen wonen  en nu dat dus wél lijkt te gaan gebeuren zou alles wel héél erg volmaakt zijn, en volmaaktheid bestaat niet. Mijn gevoel wil er niet aan dat ik mijn beide mannen tegelijk mag “hebben”.
Zucht…… ik  leg mijn gevoel het zwijgen op  en duim dapper mee,  omdat er zoveel mensen zo blij van zouden worden, waaronder zijn ex-klasgenootje!

de kantjes….

Ja ik wéét het, ik heb de kantjes er een beetje afgelopen, maar ik weet dat iedereen me dat gunt want er waren weer even wat speciale momenten.
Gelukkig hield Maxima jullie even bezig want alles bij elkaar hadden we best wel drukke dagen met Ruud weer 2 weken in de buurt, een uitnodiging voor een huwelijksvoltrekking  en nog wat klusjes in de drukkerij.

Dan hang ik vroeg in de avond even lekker voor “de buis” die allang geen buis meer is realiseer ik me als ik kijk naar de rentree van de “flying docters” .
De serie over de vliegende dokters in de out-back van Australië  die  in 1986 van start ging en  vijf jaar lang een grote hit op de TV was.

Wat is nou dertig jaar, het lijkt niet zo heel veel tótdat je de Flying docters  met hun communicatie bezig ziet in het “aaifoon”tijdperk. Het  knutselen van de man achter de knoppen om iets  te maken waarmee hij ook op enige afstand van zijn “desk” ( die toen beslist nog niet zo genoemd werd) een eventuele oproep kon horen. Waar bij een noodsignaal iedereen nog gesommeerd werd de lijnen vrij te laten en gesprekken over die lijn nog allemaal met een aantal letters begonnen om duidelijk te maken wié er sprak.

Dertig jaar, het lijkt niets maar welke dorpsagent werk er nog met een grote typemachine en heeft alleen in de auto een mogelijkheid om op afstand te communiceren via zo’n oproepsysteem als waar ik het hierboven over had.
De ziekenhuisbedden waren er  nog reuze simpel, de hotelkamers waren simpel, net als de winkels.

De meeste afleveringen staan op zichzelf en behandelen meestal een medisch probleem. Ook sociaal-maatschappelijke zaken als vrouwenmishandeling binnen het huwelijk, drankmisbruik, homosexualiteit, de positie van aboriginals binnen de Australische samenleving worden aangesneden. ( schuingedrukt volgens Wikipedia)
Daarnaast zijn er doorlopende verhaallijnen die in een soapserie niet zouden misstaan maar ondanks de gedateerdheid ( of misschien wel juist daarom) nog steeds leuk om naar te kijken.

tja soms…..

…….. zijn onze majesteiten niet te benijden. Neem nou zo’n troonrede voorlezen, weinig romantiek toch wanneer je  daar als echtgenote en geïnteresseerde toehoorster naast moet zitten.
De voetjes netjes naast elkaar en op het juiste moment een glimlachje op de verkrampte kaken.
Het mag dan een goedgevulde kledingkast opleveren van enige privacy is geen sprake. Iedere beweging  wordt bekeken en geanalyseerd .

Ik aarzel ook of ik het filmpje zal laten zien dat in mijn bezit kwam omdat ik natuurlijk uit mijn Beatrix periode nog “kanalen bij het hof heb”!
Nou vooruit, ik weet dat jullie aardig voor haar zullen zijn, uiteindelijk is Maxima ook maar gewoon een mens en moeten we begrip op brengen dat al die toespraken van WA haar soms gruwelijk vervelen.

Eén van mijn connecties aan het hof filmde Maxima  toen ze even niet in beeld was op TV en zich onbespied waande  Jullie beloven natuurlijk het filmpje “onder ons” te houden want ergens begrijpen we allemaal wel dat je soms liever even iets voor jezelf zou willen doen……….

Ik keek samen met onze jongste kleindochter naar de aankomst van ons koningspaar in de ridderzaal, meer tijd hadden we niet, we hadden inééns  iets anders te doen……….

hoezo Koninklijk?

Voor lezers die hier nog niet heel lang lezen zal de naam van mijn blog “van Koninklijk tot knettergek” niet altijd even duidelijk zijn. Het knettergekke deel geeft vast geen probleem , maar waar zit ‘m dat Koninklijke dan in! Dat zit zo!

Als, toch wel,  generatiegenoot van toenmalig Koningin Beatrix kon ik me soms (dan weer wel knettergek) in een persiflage op de troonrede storten.
Dat deed ik voor het eerst in 2008 , In 2010 deed ik het  nog eens dunnetjes over. Meestal werd zo’n logje dan nog gevolgd door een logje met “hoe het zo gekomen was” en wat er allemaal mis kon gaan, bloopers dus.

In 2011 was  ik door de ellende bij web-log in september logloos  maar in 2012 had ik de smaak weer te pakken.
Helaas……, in 2013 besloot de majesteit haar hoed aan de kapstok  te hangen en tja, toen restte mij natuurlijk niets anders mijn hoed er naast te hangen, en het bleef hier dus rustig.

Maar ik miste de alter ego van Trix  en in 2016 had ik gelukkig een  oprisping en liet haar weer opdraven. Ook in 2017 vond ik een reden waarom Trix even haar zegje moest doen! Heel stiekem vind ik het tóch een beetje jammer dat ik geen gekke hoeden meer hoef te knutselen!
Dit  jaar  blijft ze stil maar ik vond het wel tijd dat alter ego in een overzichtje te eren.
Voor wie haar tóch nog graag eens wil horen …. onder alle  onderstreepte jaartallen is ze te vinden.

Vorige Oudere items