ooit……

…….. werd deze foto gemaakt…… en kortgeleden  kwam iemand die foto in een album tegen en klikte even met de telefoon……. eh…… ze zijn iétsje ouder geworden (een dikke 30 jaar schat ik) maar je herkent ze vast!

crisis

Nee nog geen gesprek gehad met de casemanager, dat werd (wel redelijk tijdig) afgebeld, ze had een crisisopname en die komt natuurlijk altijd onverwacht.
Nou kwam het me eigenlijk wel gelegen want wij hadden onze eigen kleine crisis situatie die zorgde voor een ochtend die flink anders verliep dan gepland.

De planning was  nog even een “bakkie doen” met  Ruud die voor eigenlijk niet meer dan even “op en neer” in Nederland was en klaar was om naar Schiphol te gaan. Nee, ik durf zelfs nog niet hardop te zeggen dat er een piepklein kansje is dat hij weer in NL komt wonen.
Maar het liep dus even anders omdat Henk me zorgen baarde, erg veel zorgen zelfs omdat hij heel erg buikpijn had en heel ziek oogde. Hij heeft wel vaker buikpijn maar wil nooit naar de dokter.
Maar met zijn “darmkanker”historie ben ik blij dat hij dit keer zelf naar de dokter wil.

Huisarts gebeld, plaatsvervanger had al snel even tijd, dus ik help  Henk de auto in ( gaat sowieso sneller dan wachten op huisbezoek) en tref nog voor 9 uur een leuke jonge dokster (of is het dokteres) ze handelt snel, wil niets uitsluiten.
Belletje naar ziekenhuis voor bloedonderzoek én een echo, nee het baarde mij zorgen, én de dokter, dat Henk zou moeten baren is toch erg onwaarschijnlijk maar tóch een echo. Véél minder belastend dan de echt darmonderzoeken waar Henk een trauma aan overhield. Toen hij 5 jaar kankervrij was zijn we tegen het advies van de dokter in ( als poliepen eenmaal de neiging tot ontsporen hebben kan dat weer gebeuren)  gestopt met controle onderzoeken .

We kunnen Ruud nog net even gedag zeggen voor we naar het ziekenhuis  rijden alwaar we kunnen constateren dat er in  15 jaar véél veranderd is, er staat zelfs een nieuw gebouw. De patiëntenpas is nieuw, moet dus gemaakt worden, bij bloedprikken  de pas scannen, bij de echoafdeling scannen ….. lang leve de stroomstoringen, dan kan er helemaal niéts.

Maar goed dit keer verloopt alles héél soepel en na de vampier tevreden gesteld te hebben is de echo aan de beurt. Dat was er nog niet in mijn zwangere tijd  dus ik ben géén ervaringsdeskundige. Ik ken alleen foto’s van duidelijke baby’s op echo, niet van het rommeltje dat het in Henk z’n buik lijkt te zijn. Ik zie veel zwarte vlekken en krijg zelf rode vlekken in mijn nek bij iedere druk op de knop om een foto te maken of iets te meten.

Als de “echoscopist” zegt “ik zie geen gekke dingen” valt er kilo of 300 van me af. Later blijken ook de bloeduitslagen prima…… de dokter heeft geen verklaring. Zucht….. dementie patiënte kunnen moeilijk verwoorden wat ze voelen, misschien is het toch een vorm van stress. Zoals kinderen ook vaak niet kunnen benoemen wat ze mankeert en dan maar zeggen dat ze buikpijn hebben.
Herinner me dat mijn schoonmoeder destijds ook vaak dagen met  nooit verklaarde  heftige buikpijn had……… Oke dan, crisis afgeblazen!

een neus voor hebben?

Kreeg ik van de week ook een grappig filmpje in het kader” spreekwoorden / gezegden uitbeelden.
Ja daar heb ik een neus voor dat weten jullie. “Precies aanvoelen hoe iets moet, of gaat” zegt een verklaring. Maar misschien nog meer  “precies weten waar je vinden moet wat je goed kunt gebruiken
Je kunt er dan natuurlijk ook juist “géén neus voor hebben”

Of je bij dansen kunt spreken van “er wel of geen neus voor hebben” heb ik nooit zo over nagedacht.
Maar door het filmpje van Levi werd ik daar toch even “met de neus opgedrukt. (groot afspelen als je er met je neus bovenop wilt zitten)
Volgens mij blijkt “gewoon dat Levi “er géén neus voor had”. En dat mede daardoor niet aldoor “alle neuzen aldoor dezelfde kant op staan  is ook wel duidelijk. O nee, die andere neuzen kunnen jullie niet zien, geblurd, om te voorkomen iedereen “zijn neus in andermans zaken kan steken.

Voor Levi was het  vooral  beter  ” niet  verder te kijken dan zijn neus lang was”  anders krijg je dat rode ding natuurlijk nooit meer op z’n plaats. Duidelijk een gevalletje van “tussen neus en lippen door” de boel in orde zien te krijgen! Ja , natuurlijk “keek hij wel een beetje op zijn neus” dat is duidelijk te zien.

takkenzooi

Ik  zag van de week dat ik niet de enige ben in de buurt die wat “ondersteuning” nodig heeft.
We passeerden een huis waar zo op het oog weinig mis is.
Gezellige voortuin met veel  groen, maar toen ik wat beter keek wist ik het.
Zónder de wet maatschappelijk ondersteuning …..
ondersteunt men hier doeltreffend….
de “arme tak” van de familie…….

 

lekker gewerkt

Ja Mevr. Huppeldepup hééft gebeld, met een hoop bla, bla, geleuter over
dat de wmo  die  zorg niét mag overnemen van me maar Henk slechts mag adviseren als ik er niet ben omdat hij 24 uur per dag “toezicht” nodig heeft ( wie vertel je het) . Dus als hij niet begrijpt dat hij beter niet over kan steken als er een auto aankomt mogen ze alleen zeggen “niet doen” en als hij dat niet begrijpt en doorloopt  mogen ze hem niet beet pakken, “zorg met de handen op de rug”.  Ik zal wel een heleboel verkeerd begrepen hebben, het zij zo. Ik leg het voorlopig allemaal naast me neer, geen zin om me er nog in te verdiepen.

De casemanager had op voorhand al een zorgdame geregeld die een uur  in de week voor Henk mag zorgen. Om aan elkaar te wennen want een dementie patiënt geef je niet zomaar aan een vreemde mee.
Het doel was dat op te voeren naar 2x in de week een paar uur ( zodat ik wat uurtje kan opladen) maar ik heb geen idee uit welk potje dat moet komen, “kees” had de aanvraag bij de wmo ingediend dus ik vrees dat zij  er van uit gaat dat dit goed gaat komen met de wmo. Lieve vrouw hoor die zorgmedewerker, zit ook boordevol vragen over het waarom van de huidige manier van werken.

Voorlopig laat ik het allemaal achter me, ik heb er geen zin in, geen energie voor, geen tijd voor, en al helemaal geen begrip voor. We zijn gewoon lekker aan het werk , dat kwam als geroepen. Domweg  lekker mappen vouwen waar met een stukje dubbelzijdig tape een flap  dichtgeplakt moet worden. Een deel doen we in de drukkerij , gezellig, de rest nemen we mee naar huis want héél veel kan Henk er niet aan doen.
Maar toch zijn we sámen bezig .
Ik plak de stripjes tape erop  en als ik een hele stapel heb kunnen we samen aan de slag.
Dan peutert Henk de ruggetje van de tape los en trekt het eraf zodat ik daar geen oponthoud meer mee heb, even alle dubbele rillen vouwen, flapje vastplakken en in no-time hebben we toch mooi samen de doos,  die Henk van te voren( precies, toen ik de stripjes plakte)  in elkaar heeft gezet,  volgemaakt!

Weet je wát….? Ik druk een rol dubbelzijdig tape achterover en draai  mevr. Huppeldepup zo zwaar in de tape dat niemand een beginnetje van het ruggetje kan vinden, dát zal haar leren.

héél boos….

Met driftige aanslagen tik ik deze brief in de late middag van 4 juli 2018 voor de mevr. van de WMO

“Mevr. Huppeldepup
Op 27 juni 2018 had U een telefonische afspraak tussen 14 uur en 14,45 uur in Uw agenda staan met mijn man, dat gesprek kan hij niet zelf voeren en stond dus ook in mijn agenda.
Op 28 juni ontving ik van U een nieuwe telefonische afspraak voor 4 juli 2018 tussen 13 uur en 13,45 uur. Op de brief een gele post it geplakt met de mededeling dat de afspraak van de 27 ste helaas niet door kon gaan.
Ter informatie, ik zorg 24 uur per dag, 7 dagen in de week voor mijn behoorlijk demente,  en ontlasting incontinente,  82 jarige man.
Om hem niet op te zadelen met onnodige schuldgevoelens wil ik in een gesprek met U niet ” gaan zitten klikken over mijn man ” waar hij bij zit.
Dat vraagt dus  geregel en voorbereiding.
Hoewel U er in geslaagd bent me te overtuigen hóe weinig belangrijk wij ouderen zijn, en vooral hoe lastig, verzoek ik U bij deze  een volgende afspraak alléén te plannen als U zeker weet dat U zich eraan kunt houden.
Ik  heb  mijn geduld  en energie heel erg nodig bij de verzorging van mijn man, dat doet mijn bloeddruk niet altijd goed , dit soort onachtzaamheid kan ik daar zeker niet bij gebruiken.
Ondanks mijn toch al lage verwachtingen betreffende dit soort organisaties  bent U er in geslaagd die verwachtingen alsnog naar beneden bij te  stellen.

Mevr. Rietepietz “


Ik zet nét de printer aan  als  om half 6 de telefoon gaat, Mevr. Huppeldepup aan de lijn.
Mevr. treft het, ik heb me aardig op zitten winden  en Henk ligt nog  in zijn tweede tuk van vandaag. Ze wenst me een goede middag  en ik hak er maar meteen in “het is absoluut géén goede middag mevrouw,  U heeft me voor de tweede keer laten barsten”. Mevrouw speelt de onwetende, ik heb U gisteren nog gebeld maar toen  kreeg ik geen gehoor.
“Logische mevrouw, de afspraak stond voor vandaag”  blaf ik haar toe. Daarom probeert ze het nu nóg eens zegt ze . “Maar niet  tussen 13 uur en 13.45 zoals in de brief stond die ik ontvangen heb” bijt ik haar toe. Ze beweert dat ze die afspraken niet zelf maakt, dat wordt voor haar gedaan. “Daar mag U dan de bezem wel eens doorhalen” sneer ik, “maar ze zullen toch wel in Uw agenda gezet worden”.

Op dat moment hoor ik dat Henk boven naar de wc gaat en daar kan ik beter bij zijn leg ik haar uit, ze moet maar terugbellen als ze zeker weet dat de afspraak ook door kan gaan.
Uiteindelijk mag ik het zeggen, Ik pin haar vast aan morgenmiddag 1 uur, dan heb ik Henk naar het biljarten gebracht ( hoop ik)  het blijkt een dag te zijn dat ze niet werkt maar  ze gaat akkoord, heel misschien vindt ze toch dat ze iets goed te maken heeft?

plaatjes van internet

 

héérlijk

Wat een héérlijk weer, net niet té warm en met een lekker windje.
We genieten er optimaal van en wandelen bij voorkeur wat vroeger op de dag want Henk verdraagt de warmte toch wat minder dan vroeger, nou ja, wát minder, véél minder.
Altijd leuke afleiding is langs de vliet wandelen, bankjes genoeg en áltijd wel iets te zien al zijn dat niet altijd zwemmende dames.
Als we een korte wandeling maken beginnen  we bij de hoornbrug , en lopen door tot de nog vrij nieuwe fiets oversteekbrug.   Best leuk om te zien hoe die brug open draait over het water.


Er is vrij veel vaarverkeer en deze fietsbrug is minder hoog dan de hoornbrug, gaat dus vaker open. De brug moest een pontje vervangen dat wat verderop jarenlang zorgde dat voetgangers en fietsers het “heen en weer” konden krijgen. Daar is een hoop gedoe over geweest en naar mijn idee ligt de nieuwe brug véél te dicht bij de hoornbrug waarover je vanuit Rijswijk de snelweg op kunt. Bij dié brug gaat een deel van het wegdek omhoog terwijl het verkeer van en naar de snelweg voor de slagbomen moet wachten.


Daar levert uiteraard een heleboel ongeduldige automobilisten op  want ook die brug gaat bést vaak open. Maar oke,  voor de wandelaar dus altijd wel iets te zien. Zoals dit soort bakbeesten dat niet zelf kan varen.

Links een puntje van een grote bankconstructie waar we soms even zitten, ik kan er zelfs iets te lezen bij pakken uit  het  boekenkastje , áls ik tenminste de bril bij me heb.


Nee voor dit containervervoer heb ik geen bril nodig, daar kijk je echt niet zomaar overheen. Er zit een duwboot achter die zorgt dat het gevaarte vooruit komt ( dacht ik, weet ik veel van dat soort dingen) . Er staan 16 grote containers op en dat willen ze weten ook!


Tja klopt, er staan 2 rijen van 8 grote containers op en die komen nu niét op de weg!
Nu maar hopen dat het opweegt tegen al die bruggen die open moeten waardoor er weer andere files ontstaan waarbij veel chauffeurs  tegenwoordig meestal te beroerd zijn  de motor af te zetten. Als ik twee uur later zélf voor een open hoornbrug sta zet ik wél netjes de motor af, zoals het hoort.

Volgende Nieuwere items