zand depot ?

O ja, jullie hebben natuurlijk geen óóg dicht gedaan omdat ik nog niet verteld heb wat we in Den Haag deden. Gewoon overgeslagen door Klaas Vaak  want die had wel iets anders te doen dan jullie zand in de, al dan niet, pientere oogjes te strooien.
Het zand stortte hij dit keer in grote  houten bekistingen  ten behoeve van ” 200 jaar Scheveningen badplaats” op het lange Voorhout in Den Haag.

Waarom dáár als  het feestje op Scheveningen is? Gaan we moeilijke dingen vragen….,? daar is vast over nagedacht! In ieder geval is daar het wereldkampioenschap  zandkastelen bouwen en dáár wil ik graag met Henk gaan kijken maar hoe kom ik daar het makkelijkst. Terwijl hij donderdag aan het biljarten is spring ik even in de tram om te zien hoe ik dat het best aan ga pakken. Er wordt nog volop   gewerkt om de 4 meter hoge  klompen zand te bewerken zie ik, en ik maak foto’s en filmpjes ….. althans dat dénk ik.
Maar als ik  voor de zóveelste keer  een vreemd piepje hoor leg ik eindelijk de link met de camera…….. de geheugenkaart ontbreekt! Ik kan met de telefoon nog snel een paar foto’s maken maar ik moet naar huis om Henk op te halen van het biljarten.
Op zondagmorgen gaan we dan toch samen kijken en kan ik zien dat er hard gewerkt is stond er donderdag nog dit……


Zondagmorgen was de zandkunstenaar, want kunstenaars zijn het, al flink gevorderd en druk doende om de achterkant af te werken.


Het is echt bewonderenswaardig met hoeveel geduld er gewerkt wordt  en nee, ik ga ze niet allemáál laten zien, je gaat zelf maar kijken.
Wat mij betreft is de inzending van Mexico de winnaar, zijn sculptuur  “liefde voor altijd”is echt indrukwekkend.


Ook daar wordt nog hard aan gewerkt , donderdag zag ik hem bezig op de achterkant  prachtige lelies te maken, een groot deel van de bekisting zit er nog omheen waardoor hij er makkelijk omheen kan lopen.


Op zondagmorgen is hij aan een ander stuk achterkant bezig met een roos maken tussen de kleine figuurtjes die hij als decoratie heeft aangebracht.


Onder de lelies heeft hij ook zijn best gedaan, wát een geduld moet die man hebben.


De titel verwijst naar een echtpaar met een tumultueus huwelijksleven, ze konden niet mét elkaar maar ook niet zonder elkaar, trouwden ook twee keer met elkaar. De vrouw had de man in haar hart, echt héél bijzonder gedaan. Hoe iemand met zand zúlke fijne gezichten kan maken is echt prachtig.


En er zijn meer prachtige vrouwengezichten te zien, oke, ééntje dan nog , ook nog niet af maar mevrouw ligt er nu al levensecht bij terwijl de zandarchitect haar voeten teentje voor teentje   aan het uitpeuteren is.


Wat mij betreft een aanradertje om te bezoeken, ze blijven nog staan tot 19 augustus.
Als je de heren nog aan het werk wilt zien, wat  zeker een meerwaarde heeft, moet je snel zijn want ik schat dat ze nog een weekje werk hebben (maar wie ben ik)  maar ik ga ook vast nog een keer kijken als alles klaar is.

Advertenties