allemaal natuur

Ja het voelt weer als vakantie natuurlijk nu het voorjaar zich van z’n zomerse kant laat zien!
Hoewel we dicht tegen Den Haag aan wonen kunnen we toch altijd makkelijk stukjes natuur vinden. We gaan dagelijks op pad  en dan  heb ik de camera altijd binnen handbereik.
Gewoon maar raak knippen terwijl ik al weet dat ik meestal niets met de foto’s doe.
Foto’s als deze bijv. uit het Zoetermeerse  Westerpark waar altijd wel een zonnige wandeling te maken is.


Behalve de vrij steile bruggen is het park reuze rolstoelvriendelijk, de wildroosters hébben natuurlijk aan de zijkant een sluisje met hekken, Je kent ze wel, die scheef hangende hekken die zó zwaar zijn dat ze vanzelf weer dichtvallen. Niet héél handig met een rolstoel maar dáár hebben ze iets op gevonden, kijk…..


Perfect toch? Twee aluminium stroken over de ronde balkjes en je kunt er met rolstoel gewoon overheen. Nu maar hopen dat de schapen niet zo slim zijn  dat ze “wijdbeens”  tóch de oversteek wagen want schapen zien we genoeg, zowel in het park als op de dijk dichtbij waar Inge woont.


Met heel veel jong spul natuurlijk, dat hoort bij het voorjaar al is een enkele meerkoet nog druk doende een nest bij elkaar te sprokkelen, hard werken hoor zo’n halve boomstam in de snavel mee zeulen. Maar wat zal vrouwtjelief er blij mee zijn, zie je het hem denken?!


Anderen hebben het gezin al compleet zoals deze eendensoort, ( de muskus eend waar ik al eerder over schreef  ” die soms in een boom hun kuikens uitbroeden.


Op dezelfde plaats in Rijswijk waar ik ze in dat eerdere logje in de boom zag broeden en of dat héél slim is betwijfel ik.
Deze waterpartij ligt n.l. voor het gebouw van Don Bosco…..

Precies , de plaats waar deze moeder druk doende is met gezinsuitbreiding.
En tja….. ook dáár moet gegeten worden…. zal niet moeilijk zijn met een drie sterren restaurant voor de deur.
Dit keer hebben dus een aantal foto ’s het gehaald, om te laten zien dat we genieten van het mooie weer en de oogjes niet in de zak hebben.
We werden ook nog ingehaald door een wandelende dame die jaloers op ons was.
Ze stortte  haar hart uit, haar man kon nog nauwelijks lopen maar wil geen rolstoel, ach die man weet niet wat hij mist!
Ik hoop dat ik z’n vrouw hebben kunnen overtuigen om maar gewoon een rolstoel aan te schaffen, je mist zóveel als je niet meer samen naar buiten kunt.

Advertenties