scherven….

Scherven, daar hád je het gegooi in de glazen,  ik liet een  ontbijtbordje uit m’n handen vallen  op de boeren plavuizen   Dat zijn plavuizen die  er oud en vuil uit zien  als ze nieuw en schoon zijn   in de keuken.
Helaas kunnen borden daar niet tegen,  althans zolang  het niét om een bord voor het hoofd gaat, zo’n bord voor het hoofd is nou juist vaak zelfs  geen barst in te krijgen.
Bij Henk kan ik gelukkig wel  een potje breken, maar  dit was geen potje, maar een bord. Hij zou  trouwens tóch niet meevallen de schuld op mijn bordje te schuiven want mijn bordje ligt in scherven. Hij hád natuurlijk kunnen zeggen ; “wie de pot breekt betaald de scherven,” maar was  Henk nou niet  juist de man van het gegooi in de glazen?
Hij brak in de  laatste 4 weken  al een pilsglas, 2x een wijnglas en een limonadeglas.
Als er iémand “scherven moet betalen” dan hij wel. Ik laat me heus  niet het spek van het bord eten!
Ach , je kent ons,  we gaan er niet moeilijk over doen want we deden het allebei per ongeluk  en  dán brengen scherven geluk zegt het spreekwoord.
Mocht het geluk inderdaad binnen rollen horen jullie ervan, dan laat ik natuurlijk iedereen in ons geluk meedelen. Hoe meer zielen hoe meer vreugd.

 

 

Advertenties

dilemma

Dat heb je soms hé, dat er iets in het journaal voorbij komt wat je aan het denken zet.
Toegegeven, ik denk soms ook wel eens “moet dat nou al die ellende over de hele wereld op de buis!! ” Of “kan er nou nooit een wat luchtiger item in? ”
En dan zit er eindelijk een luchtig item in en dan zit ik pas écht met een dilemma!
Een heus “zangfietspad”  werd vorige week door de burgemeester van Zoetermeer geopend, en dat haalde het journaal.


Het eerste dilemma is ; “zou dit een 1 aprilgrap zijn?” Maar daarvoor was het eigenlijk nog wat te vroeg. En zou men dan gemeentegeld verspillen aan borden laten maken en plaatsen? En de borden zijn er heus, aan het begin en eind van het fietspad langs de Zoetermeerse plas het Noord A.
We komen er regelmatig omdat dochterlief daar heel dicht bij woont en controleerde dus even wat er nu echt op het bord staat.


Meteen slaat dilemma nr. 2 toe, oeps…. is dat op andere fietspaden verboden dan?
Nee nooit op gelet natuurlijk maar als het op andere paden verboden is, is zingen  op het zangfietspad dan verplicht? Hoe zit het ook alweer met ver- of gebodsborden.

Moeten we voortaan iemand die niét op een zangfietspad rijdt maar tóch zit te zingen op de fiets aangeven wegens ongeoorloofd gedrag?  Of juist iemand die niét zingt maar tóch op het zangfietspad blijft rijden…….

Vragen vragen , allemaal vragen….
Gemakshalve lopen we  met de rolstoel bij voorkeur op de fietspaden. Moeten we ons dan aan de fietsregels houden of de wandelregels.We hébben twee wielen en “soort van” stuur ……. Inge weet het, gewoon zingen  tot je van het pad (je)bent!

Hélp…hulp!

Had ik al verteld dat Inge ondertussen een huishoudelijke hulp voor me gevonden heeft? Volgens mij wel, alleen nog niet hoe dat verder ging.  Zelf zocht ik niet hard genoeg naar haar zin  en dus vond Inge een vriendelijke dame die zo af en toe  bij mij wil komen “puinruimen”.
Laat ik haar Sjaan noemen, ja precies, naar de onvergetelijke Hetty Blok die  de werkster Sjaan speelde in het hoorspel de familie Doorsnee, alleen spreekt “mijn Sjaan” keurig ABN en niet het zware (welk?) dialect  van Sjaan uit de hoorspelserie.

Omdat Sjaantje, dat klinkt wat liever want lief is ze,  ook al een partimebaan én een gezin heeft spreken we voorlopig om de 3 á 4 weken af. Ja ik wéét het, de droom van iedere vrouw, iemand  die  de rommel voor je op komt ruimen, maar ik moet er nog héél erg aan wennen  om een hardwerkende vrouw dingen op te dragen waar ik zelf een hekel aan heb.

Sjaantje was zelf enorm voor een proefperiode  om te zien of we een beetje in elkaars straat vallen. Er kan zoveel fout gaan in werkrelatie toch? Stel je voor dat Henk haar in #metoo-achtige settings door het huis jaagt, nog afgezien dat Sjaantje dan te moe wordt om te werken…. Henk loopt ondertussen best slecht en zou makkelijk een heup breken, kunnen we niet hebben natuurlijk.

Heel laf heb ik haar tot nu toe alleen maar ramen laten zemen. Niet dat dat overbodig was maar op de een of andere manier hoort dat voor mij niet zo bij “aan m’n spullen zitten” en is vooral ver weg uit de intiemere zones als slaap- en badkamers.
Ze komt op dinsdag en dat is ook de dag dat Inge altijd even present is.
Dan doet Inge meestal iets gezelligs met Henk zodat ik er even alleen uit kan om wat boodschappen te doen.

Als Ruud toevallig in Nederland is  kan het gebeuren dat hij er op Sjaantje ’s dinsdag is en zo is het op dinsdag om de zoveel weken een redelijk drukke boel in huize Rietepietz.
Natuurlijk wordt er dan ook thee gedronken, ik drink mijn thee  altijd koud zónder een zakje erin,    en qua proefperiode lijkt Sjaantje  om, ben ik geslaagd als  werkgeefster.

Toen ik haar de laatste keer  uit liet zei “Ik vind het toch altijd zó gezellig bij jullie, jullie gaan zo leuk met elkaar om”.
Misschien wordt het tijd dat ik haar nu toch maar eens aan een smerige wc laat beginnen en zowel Inge als Ruud niet meer als animatieteam  in laat vliegen,
Of eh… zou  ik Sjaan  voor kunnen stellen voortaan intree te betalen!

 

wegsnelweg

Ik had het er al eerder over, er wordt druk gewerkt aan de Rotterdamsebaan die er voor moet gaan zorgen dat verkeer richting binnenstad Den Haag/ Scheveningen   een afslag krijgt die hen via de Binkhorstlaan sneller ter plaatse brengt.
Ik kom met enige regelmaat op dát deel van de snelweg waar  hard gewerkt wordt  en hoewel ik er vrijwel nooit echt last van heb ben ik tóch regelmatig “de weg kwijt”.

De open dag heb ik helaas gemist, ik hád dan de boor kunnen zien waarmee men een stuk “ondergronds”gaat. Heel jammer voor een blogger, daar  heb ik nu  geen foto’s van.
Vanaf de afslag naar het centrum van Rijswijk zien we  steeds weer kleine veranderingen, alleen is het iedere keer weer lastig te zien wát er dan wel veranderd is.
Die vangrail….. die was er toch nooit? En het valt eigenlijk niet op dat de afrit nu korter is maar er staat vast niet voor niets dát de afrit verkort is.


Op dit punt lijkt trouwens ondertussen (de foto is al wat ouder)  aan een afrit ernaast gewerkt te worden. Maar eh…. dat water … lag dat er altijd al? Of was het altijd een soort grasberm, ik weet het werkelijk niet meer.


Bovenin de foto hier boven loopt de weg die van Den Haag naar Delft/Rotterdam gaat en de nieuwe weg gaat daar onderdoor  wat in de toekomst een ontlasting moet  geven van de A4 vanuit Den Haag bij het  malieveld. De boor  gaat dus blijkbaar onder de A4 door, om dan over te steken…?  Geen idee, mijn voorstellingsvermogen laat me  in de steek.


Maak je nou geen over dat ik foto’s zit te maken achter het stuur, nee natuurlijk.
En nee Henk heeft ze ook niet gemaakt, hij reageert daarvoor véél te traag tegenwoordig en zou nooit tijdig de camera gericht hebben, áls hij hem al kan vinden in mijn tas.
Maar soms rijd er iemand mee die wél tijdig kan reageren.
Aan de andere kant van de afrit verandert óók van alles waarvan in de tijd dat deze foto gemaakt werd eigenlijk alleen deze afzetting te zien.

Maar ondertussen is achter dat hekwerk nú te zien dat ook daar   voorbereidingen getroffen worden om de diepte in te gaan . Als ik goed zag dan hé, ik rijd toch nog altijd van 70 naar 50 km op dat laatste stukje afrit en dan “wapperen” die paaltjes nog aardig


Ook als ik de snelweg opdraai bij Rijswijk zijn er steeds weer veranderingen  waarvan je dán al niet meer weet hoe het ervoor uitzag. Was het alleen gras, was er water….
maar hier worden hellingen gemaakt die misschien wel nieuwe bermen moeten worden, of misschien juist we opritten….het blijft wonderlijk hoe  er gewerkt wordt met minimale hinder voor het verkeer. wat we er van merken is af en toe  wel eens een op/afrit in het weekend afgesloten, maar er liggen nog 2 afritten die ons óók thuisbrengen. Nog 2 jaar te gaan dacht ik maar , misschien kan ik nog wel eens wat g up-date foto’s maken, als ik de weg niet kwijt raak tenminste!

 

reken maar

Er is nog wel eens wat discussie over hoe de kinderen  op dit moment op school leren rekenen, misschien is “niet leren rekenen” beter.
Van het  hoofdrekenen van menig jongere zullen  de hersenen  niet écht slijten zal ‘k maar zeggen. Zij zijn opgegroeid met de “zakjapanner” eh…. dat mag ik vast niet meer zeggen, de rekenmachine dan maar!

Hoewel ik op mijn telefoon de “calculator”  nog niet eens gezocht en dus niet gevonden  heb weet iedere jongere  het cijferhulpje feilloos te vinden op de telefoon.
De oudere garde ziet in opperste verbazing de wisselproblemen van menig kassière wanneer de klant dénkt het makkelijker te maken door wat kleingeld bij te passen.
Ook het geld terug tellen in de hand van de klant gaat vaak moeizaam en al het pinnen helpt natuurlijk ook niet echt.

En denk nou niet dat men in het onderwijs werk maakt van een béétje vaardigheid in het rekenen ontwikkelen, ik hoorde tot m’n verbijstering  dat soms  het antwoord van sommen ‘geschat” mag worden. Lijkt me geweldig, ik koop 5 dingen en de kassière zegt” dat zal wel ongeveer 5 euro zijn”.
Gelukkig is op de huidige  kassa’s alles voorgekauwd dus zolang die werken is er niet zo’n groot probleem maar mocht er een stroomstoring zijn zou ik toch niet helemaal op de rekenvaardigheid van de kassière rekenen. er zijn natuurlijk wel rekenwondertjes bij hoor, maar ik mag graag even overdrijven voor het effect .

Zelfs voor de leeftijdscontrole aan de kassa bij drankverkoop wordt het risico van een hersenkneuzing zo klein mogelijk gehouden door dit ingenieuze hulpmiddel want het interpreteren de geboortedatum op een legitimatiebewijs ten opzichte van de huidige datum kan knap lastig zijn.


Nou ja, wij waren er weer een dagje leuk zoet mee……..nu maar hopen dat het  niet té moeilijk is om met de draaischijfjes de datum van “vandaag” goed te zetten en dan het kaartje om te draaien.

 

nooit té oud…

…. om te leren. Klopt nog steeds hoor, een mens is nooit te oud om iets te leren.
Wie hier al lang leest weet natuurlijk dat niéts mijn humeur zo grondig kan  verpesten als “gedoe met computers” ( banken even daargelaten)
Zo kon ik vorige week ineens niét meer inloggen op de pc boven, het wachtwoord was steeds “niet geldig”.  Nou ben ik ondertussen wel zo slim om dan een nieuw WW aan te kunnen maken maar ook dát werkte niet, en een daarop volgend WW óók niet!

Zucht…. gelukkig deed m’n lappie het wél anders kún je niet eens een nieuw WW aanmaken, kun je de code niet ophalen die je per mail wordt toegezonden.
Je kunt immers niet inloggen!  Nu kan ik natuurlijk gaan beschrijven hoelang ik bezig geweest ben het op te lossen met behulp van de Microsoft hulplijn die toevallig storing heeft, maar daar zit vast niemand op te wachten.
Laat ik het zo zeggen, na drie dagen gedoe liet ik het er even bij zitten om mijn humeur te sparen. Mijn humeur staat toch al vaak genoeg onder druk door “demente zaken” dat ik even lief voor mezelf moest zijn, om lief voor hem te kunnen blijven.

Maar ja, toen ik hoorde dat het zelfde probleem zich voordeed op mijn oude laptop die door  m’n kleinzoon gebruikt wordt móest er wat gebeuren en nam ik de kans waar toen Inge hier was om rustig te kunnen bellen en ja hoor, tóen was in een half uurtje alles voor elkaar. Ga ik toch even met jullie delen want al zijn de meeste van jullie véél minder digibeet dan ik, misschien is er tóch iemand die er iets aan heeft, gaan we dan.

Achteraf weet ik nu dat het toetsenbord verkeerd ingesteld stond, vreemd genoeg dus óók bij de oude laptop bij onze kleinzoon thuis die nog met mijn inloggegevens werkte. Het kan dus bijna niet anders dan dat na een update de  toetsenbord instelling naar fabrieksinstelling werd terug gezet maar…… wie rekent dáár nu op.  Achteraf had ik het kunnen zien aan het linker ikoontje.


Maar goed, wat ik niet wist, jullie natuurlijk allemaal vast wel, is dat het tweede ikoontje van rechts (op het plaatje hierboven) een optie bevat om een toetsenbord op je beeldscherm te laten verschijnen.


Het probleem van die verkeerde instelling van het toetsenbord is dat  je wel “bruineboon5” in kunt toetsen maar dat dan op de plaats van de R een P tevoorschijn komt en dán is het WW ongeldig!


Met het schermtoetsenbord lukte het ineens wél toegang te krijgen…. maar eerst leerde ik nóg iets dat me onbekend was. En dat ging om het vakje waarin het WW geschreven moet worden.


Voor het pijltje  staat  nog een ikoontje, precies, lijkt net een oog en door dat aan te klikken veranderen de balletjes in het WW dat je ingevuld hebt ( ja jij wist dat natuurlijk al maar “ik ben een beetje dom”.  Maar na vandaag toch weer iéts minder dom dankzij de meneer van de Microsoft hulplijn die best wel geduld met me had.
Je begrijpt, mijn dag kon niet meer stuk!

over die hakbijl

Je weet wel, dat spreekwoord dat zegt; “in tijd van nood schil je aardappels met de hakbijl”. Nou moet je dat niet al te letterlijk opvatten natuurlijk maar het wil zoiets zeggen als “je weet je te behelpen met wat wél voorhanden is wanneer je aardappels moet schillen en je hebt geen mesje”… of zoiets…. .
Onze bijl is érrug groot dus ik ga me niet wagen aan aardappels schillen, zou niet héél veel overblijven, ga ik niet eens proberen.

Nee ik zocht iets en kwam toen iets tegen dat ik héél lang niet gezien had, precies, drie dobbelsteentjes.
Niets bijzonders zul je zeggen maar zeker weten dat dit héél bijzonder dobbelstenen  zijn , écht wel!
Henk en ik waren pas getrouwd en zouden samen op zijn rode buikschuiver naar het Limburgse Echt rijden.
We hadden een piepklein  sheltertje bij ons en zouden een week op een camping aldaar verblijven.
Je begrijpt, de bagage kon niet al te ruim bemeten worden en op enig moment bleek dat we geen spelletje bij ons hadden, we waren gewend om na het eten  altijd een partijtje te dammen, schaken of een dobbelspelletje bijv. yatzee.

Een hakbijl had ik niet nodig, wél Henk z’n zakmes  en een geschikt takje.
Later ook nog een stuk steen en dat was allebei wel op de camping te vinden.
Van de tak sneed ik wat gelijke  stukjes, na het ruwweg wegsnijden van de bast  begon het al wat te lijken. Toen Henk er ook lol in kreeg ging het dubbel zo hard en schuurden we de blokje op de steen zo vierkant mogelijk.

Ja natuurlijk met de afgevlakte hoekjes die het rollen mogelijk moeten maken, wat dacht je. Ik geef het toe, het werd net niet perfect maar in het kader van “aardappel schillen met de hakbijl” heus zo gek nog niet. Gelukkig was ik wél zo ijdel om een flesje eyeliner bij me te hebben. Perfect om de stippen mee te maken dat er zoals je weet steeds 7 moeten zijn op twee tegenover elkaar liggende zijden.
We konden dobbelen!  Nee joh, geen strippoker, is gewoon té lastig in een sheltertje.
Bovendien waren toen al getrouwd  en konden we onszelf bést een week als een keurig stelletje gedragen.  Ja natuurlijk zijn de dobbelstenen  niet 100% zuiver en ook niet zo glad als een echte maar een kniesoor die daarop let.
Zolang je allebei met dezelfde stenen speelt heb je  dezelfde kansen.
Ik heb ze nog even geprobeerd en ze dóen het nog.
Nou en…., zijn dit bijzonder dobbelstenen of niet!!!!

Vorige Oudere items