voorlichting?

Oeps, zag ik in een onbewaakt ogenblik op TV dat “men” zich in de media druk maakt over iemand (is me ontgaan  wie) die haar kind van 2 jaar seksuele voorlichting geeft. Nou moet ik toevallig toch een logje maken dus ik neem het onderwerp even mee. En dan natuurlijk vanuit mijn zienswijze.

In mijn tijd ging dit soort voorlichting niet verder dan de boodschap “dat je een groot meisje was geworden”als  je  bijgekomen was van  de schrik dat je ineens door  een bloederige massa (sorry mannen) was overvallen.
Voor mij kwam de voorlichting op de HH-school nog op tijd maar alle  klasgenootjes wáren al “een groot meisje”.

En tóch gaf ik mijn kinderen eigenlijk géén voorlichting maar dat komt omdat ik een paar dingen anders zie. Een kind is nieuwsgierig en komt met vragen want “van vragen wordt je wijs” nietwaar?
En zolang je kinderen nou maar bevredigende  eh… misschien een tikkie suggestief in dit verband antwoorden geeft
blijft het kind met z’n vragen bij je komen.
Helaas  wordt (nog steeds) door veel ouders een vraag  op dit gebied afgehouden,  en tja, dán moet je een 12 jarige op een stoel zetten met de mededeling ” je krijgt nu seksuele voorlichting” waar zowel het kind als de ouders heel ongemakkelijk bij zijn, je bent dan gewoon keihard te laat.

Geen voorlichting dus maar gewoon áltijd antwoord geven op vragen, een kind vraagt niet meer dan het wil weten of aan kan. Zodra dat nodig ik kun je op zoek naar een boekje met plaatjes  zodat je een volgende keer “gewapend” bent, maar hoofdzaak vond ik dát ze altijd durfde te vragen over ieder onderwerp en ook het gevoel hadden dat dat mocht.
Als ze wat ouder worden horen ze van alles van andere kinderen, dat vond ik  prachtige gelegenheden om op in te haken maar…. zoals ik al zei, dan moeten ze wél zeker weten dát ze alles mogen vragen.

Zo hebben onze kinderen al heel jong meegekregen dat “je lichaam van jezelf is” en “dat alleen jij bepaalt wat je daarmee doet, c.q.. wie daar aan mag komen.En ook dat alleen jij bepaalt wat prettig is en wat niet, zelfs als je een relatie hebt. Onze dochter haalde dat een tijd geleden toevallig nog eens aan, ze is het nóóit vergeten en mede daardoor  misschien wel aan “#me too” toestanden ontkomen.
Wat ik bedoel is dus dat je geen   speciaal gesprek hoeft te hebben wanneer je  ook dit soort vragen  gewoon blijft beantwoorden, dat voorkomt ongemakkelijke toestanden.

Ieder kind is anders, en zal andere vragen stellen en ook de leeftijd waarop ze dingen vragen is verschillend. Maar als ze maar weten dat het thuis gewoon is om vragen te stellen, ook over dát onderwerp is “voorlichting” niet nodig.
Naar mijn idee ben je gierend te laat als je kinderen op TV voorgelicht moeten worden, ik zag  ooit een stukje op TV van dokter Corry die voorlichting gaf,  ik zat met plaatsvervangende schaamte en kromgetrokken tenen, laat staan een kind, wat een  eng programma.

                                                                                                                                               plaatjes van het internet
Advertenties