meer oude doos

Letterlijk uit de oude doos  want in een grote sigarendoos  kwam ik die foto van m’n  vader als militair tegen. Ik vroeg me al af of de band om zijn arm een rouwband kon zijn en dat is wel heel waarschijnlijk.
Op de achterkant stond 1930 en  vader Abraham ik zag dus al heel jong Abraham maar dit terzijde was daar dus voor zijn nummer in dienst.
Hoewel ik wist dat zijn vader jong gestorven was had ik geen idéé wanneer dat was.

Maar hier bracht internet uitkomst, ik vond in ieder geval een basis van een stamboom waarin de trouwdatum , geboortedatum van zijn vader en moeder én het sterfjaar van zijn vader…. 1930 dus.
Dat hij één van de zestien kinderen was wist ik, en een paar van zijn broers en zussen heb ik als kind wel eens gezien.
In tegenstelling tot  de ooms en tantes van Henk, die ik allemaal goed kende, wist is zelfs niet eens alle namen van de broers en zussen van Brammetje, ik kom niet verder  dan, Piet, Jan, Frans, Jans, Dora en Jaan.  Dat is heel jammer want ik vond  een foto met zijn broers en zussen en nu  weet ik dus  óók niet “wie wie is”. Ja mijn vader natuurlijk, die jongeman in het midden op de laatste rij.


Ja je hebt goed geteld, het zijn er maar veertien, er zijn twee kinderen overleden maar dat is ook alles dat ik weet. Misschien zijn het er zelfs maar dertien is de derde vrouw vanaf links “mijn oma”. Ik weet het niet, de enige keer dat ik haar gezien heb zag ik een gebogen, stokoud vrouwtje in het zwart dat 98 leek. Maar nu ik haar geboortejaar weet was ze op dat moment  zelfs nog maar net 70 jaar oud.

De oudste zoon Piet, links boven kwamen we vroeger nog regelmatig over de vloer. Van de oudere zussen kende ik Suus wat beter, was nog op haar 90 ste verjaardag. Jaren later ontdekte onze dochter Inge dat de schooljuf van  haar kinderen  een kleindochter was van deze  Suus. Jammer genoeg weet ook deze “juf”maar heel weinig van de familie.

Pas véél later hoorde ik waarom mijn vader met zijn moeder had gebroken. Na de dood van zijn vader hertrouwde zijn moeder met een broer van haar man, mijn vader kon daar niet mee uit de voeten en was  in dienst. Hij is decennia lang niet naar huis terug gegaan. Ik kan me wel iets voorstellen bij de beslissing van zijn moeder, je zal maar in je uppie voor een huis vol kinderen moeten zorgen in de jaren dertig.
Wanneer zijn moeder overleden is vermeld de gebrekkige stamboom niet, en of mijn vader het wist…. ik weet het echt niet.
Ik zei het al, de oude spulletjes roepen meer vragen op dan ze beantwoorden.

Advertenties

47 reacties (+voeg die van jou toe?)

  1. gewoonanneke
    Jan 21, 2018 @ 22:59:49

    Ik zit ook al in zo’n oude foto’s oude dagboeken ding. Wat leuk die oude foto’s. Ik wil eigenlijk nog een aantal meenemen naar de enige nog levende tante om wat gegevens. Maar dat moet ik dan wel eens een keer doen. Van mijn vaders familie weet ik helemaal niet erg veel.

    Beantwoorden

  2. beaunino
    Jan 21, 2018 @ 20:48:27

    Wat hebben wij het dan toch makkelijk in deze tijd. Je moet er toch niet aan denken: dertien kinderen en dan uit plichtsbesef trouwen…

    Beantwoorden

  3. Melody
    Jan 20, 2018 @ 15:06:19

    het was ook wel wat in die tijd weduwe worden en met veel kinderen achterblijven… het gebruik dat broers dan het gezin als het ware overnamen geldt in sommige landen nog steeds… altijd beter dan zonder inkomen (sociale wetgeving was er immers niet toen) achter te blijven met hongerige monden.

    Mooi bezit al kan ik me goed voorstellen dat je meer info zou willen….
    Ik ben veel jonger dan maar ik vind het nog steeds ergg jammer dat mijn ouders en ook grootouders nooit over ‘vroeger’ wilden praten. Ook ik heb dus vele open vragen

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Jan 20, 2018 @ 15:59:51

      Het was natuurlijk geen dóen om alleen zoveel kinderen op te voeden in een tijd dat er toch al niets was. . En dat zou wel eens kunnen kloppen dat het eigenlijk “normaal”was dat de familie dan voor het gezin zorgde, vaak middels een huwelijk als er iemand vrij was.
      Ik weet ook van beide ouders niet veel omdat ook mijn moeder gedeeltelijk niet thuis opgroeide omdat háár moeder verbleef in wat men destijds een gesticht noemde. Haar zwakke zenuwgestel speelde haar parten al weet ik daar het fijne niet van want dit heb ik vroeger nooit geweten. het verklaart wel waarom mijn moeder ook een zwak zenuwgestel had en div keren in een “rusthuis” verbleef. Maar toen de 5 kinderen de deur uit waren ging het beter met haar.

      Beantwoorden

  4. hanscke
    Jan 19, 2018 @ 20:32:40

    Mijn moeder komt uit een gezin van tien kinderen, maar daar was wel goed contact onderling. Ik heb ze allemaal gekend.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Jan 19, 2018 @ 20:36:25

      Bij m’n schoonouders ook, ik kende ze allemaal en kwam ze ook allemaal tegen bij verjaardagen bij hen thuis. Wat meer contact met jongere broers en zussen van zijn moeder, die qua leeftijd vrij dicht bij Henk lagen ( dat heb je in die grote gezinnen) . Zijn jongste tante was maar 4 jaar ouder dan Henk.

      Beantwoorden

  5. Regenboogvlinder
    Jan 19, 2018 @ 19:15:35

    Wat een gezin hè, ja zo ging dat vroeger, heel normaal. Mijn oma (van moederskant) werd weduwe in 1918. Haar man overleed aan de Spaanse griep. Ze had 2 dochtertjes van 1,5 jaar en 2 maanden. Niet heel lang daarna trouwde ze met een weduwnaar (mijn opa) die 10 jaar ouder was en al 3 grote kinderen had. Hij was verzorgd en zij had een huis en dak boven haar hoofd. Samen kregen ze nog 4 dochters en 2 zoons, waar mijn moeder dus bij hoorde. En het was al met al een heel lief stel samen. Mijn moeder heeft haar ouders nooit ruzie horen maken.
    De kinderen van mijn opa heb ik wel eens gezien. Maar niemand had er een band mee. De 2 die mijn oma had, groeiden als oudste meisjes gewoon op in het gezin en dat waren dus mijn halftantes, maar dat merkte niemand.
    Mooi hoor die oude foto’s!

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Jan 19, 2018 @ 19:50:44

      Vooral als je veel kinderen had was het pure noodzaak om een nieuwe man te zoeken.
      Vaak iemand die al bekend was in de familie omdat die zich toch al verantwoordelijk voelde voor het één ouder gezin. Het ging vaak goed zoals in het geval van jouw grootouders maar het ging soms ook vreselijk fout.
      Deze foto kende ik helemaal niet dus erg leuk dat ik die gevonden heb.

      Beantwoorden

      • Regenboogvlinder
        Jan 20, 2018 @ 20:13:38

        Ja dat klopt, zo ging het met mijn opa en oma ook. Leuke verrassing zo’n foto te vinden. Vroeger als er een vader en moeder overleden was werden de kinderen ook vaak verdeeld over de familieleden. Bij mijn schoonmoeder thuis kwam nog een ‘neefje’ als baby in hun gezin terecht. Hij was gewoon haar broertje en werd ook oom genoemd. Pas veel later hoorden we dat het haar neef was.

        Beantwoorden

  6. minoesjka2
    Jan 19, 2018 @ 17:16:46

    Ja, maar naast vragen leveren ze ook mooie verhalen op. Lang leven het internet hé 🙂

    Beantwoorden

  7. Mammalien
    Jan 19, 2018 @ 12:28:08

    Ik vind het altijd fascinerend, die fotoś en die geschiedenissen. Gelukkig kunnen onze achter-achterkleinkinderen srtaks heel veel over ons terugvinden op internet hahaha

    Beantwoorden

  8. cornma
    Jan 19, 2018 @ 11:04:27

    Tegenwoordig heb je al een groot gezin als je drie of vier kinderen hebt. Het is triest, maar hoe groter het gezin, hoe meer kans op eventuele ruzies en verwijdering.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Jan 19, 2018 @ 14:20:55

      Dat is wel zo, het viel in de familie van Henk reuze mee al waren daar ook 12 broers en zussen. Hoe het tussen de zussen en broers van mijn vader ging heb ik helaas niet meegekregen.

      Beantwoorden

  9. willy
    Jan 19, 2018 @ 10:44:56

    die oude foto’s roepen heel wat vragen op…

    maar antwoorden blijven veelal uit…

    hertrouwen met de broer van je overleden man, lijkt me heel begrijpelijk..

    en een wildvreemde was dat voor de kinderen ook niet

    de tijden zijn inmiddels erg veranderd..

    hoeveel kinderen groeien er niet op met gescheiden ouders…

    prettige dag Riet

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Jan 19, 2018 @ 11:25:16

      Zeker als ze lang in een oude doos gelegen hebben, dan zijn de mensen waar het om gaat er allang niet meer, best jammer.
      Heel erg dat er zoveel kinderen in gebroken gezinnen moeten leven, maar ja, een nieuwe ouder is ook niet altijd makkelijk natuurlijk.

      Beantwoorden

  10. meninggever
    Jan 19, 2018 @ 09:28:41

    Heftig verhaal. Prachtig die grote gezinnen, is er veel meer te vertelllen dan bij de vaak kleinere families met zich meebrengen. Ik heb wel de foto’s, maar geen verhalen. Krijg je bij pijnlijke scheidingen in de generaties boven je. En een zoektocht op internet leverde tot nu toe weinig tot niets op waar ik ook maar een glimp van het verleden mee kan invullen…lastig hoor…

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Jan 19, 2018 @ 09:37:33

      Ja , ook voor mij is er niet héél veel te halen via het internet maar toch wel iéts , daar ben ik al blij mee. Van dat tweede huwelijk is niet te vinden omdat ik geen naam weer van de tweede echtgenoot.

      Beantwoorden

  11. John
    Jan 19, 2018 @ 09:08:34

    Ja, dat is met oude foto’s. Je krijgt vragen, en niet iedereen weet antwoorden. Je blijft met de vragen zitten, maar al met al is het wel leuk dit soort oude familiefoto’s terug te vinden. Ook al is het van de moeder van je vader een logische zet, ik begrijp je vader ook.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Jan 19, 2018 @ 09:34:46

      Mijn vader was toen 20, en zal zeker moeite hebben gehad met het innemen van de plaats van zijn vader door een ander door zijn diensttijd was het makkelijker dan maar uit huis te gaan en later ging hij in een kosthuis tot hij trouwde. Toch had hij later best wat meer begrip voor zijn moeder mogen hebben. Toen hij zelf later weduwnaar werd, hij was toen al in de 70 wist hij zelf niet hoe snel hij op zoek moest naar een nieuwe vrouw, dat rammelt dan een beetje in mijn gevoel.

      Beantwoorden

  12. Marja
    Jan 19, 2018 @ 08:19:57

    Prachtige tijdsbeelden. Je hebt toch nog aardig wat feiten boven water gekregen. Dat hertrouwen na overlijden was eerder regel dan uitzondering in die tijd.

    Beantwoorden

  13. Koen
    Jan 19, 2018 @ 08:12:50

    Familie-geschiedenissen. Altijd weer boeiend om te lezen. Maar ook vaak dramatisch en triest.

    Beantwoorden

  14. leidseglibber
    Jan 19, 2018 @ 01:12:39

    Ja veel van vroeger is helaas niet allemaal duidelijk geworden voor ons.Mijn broer heeft het jarenlang uitgezocht en nu aardig op een rij. Off topic ik heb er geen stamtafel maar hang er in het restaurant aan de muur. 🙂

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Jan 19, 2018 @ 09:20:26

      nee je kunt niet alles achterhalen maar ik weet echt te weinig van mijn familie, best jammer. Er moeten minstens zo’n 50 neven en nichten zijn die ik niet ken maar die zijn grotendeels van een “getrouwde ” naam voorzien dus onvindbaar.
      He jasses, hangen?

      Beantwoorden

  15. Mrs. T.
    Jan 18, 2018 @ 23:12:48

    Ik kan me heel goed voorstellen dat ze hertrouwd is. Dat hoor ik hier ook regelmatig uit verhalen uit die tijd. Als je jong weduwe werd en je had kinderen, dan was het beste om zo snel mogelijk te hertrouwen.
    Prachtig zulke foto’s.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Jan 19, 2018 @ 09:17:08

      Zeker in die tijd en met zóveel kinderen was er eigenlijk geen andere keuze. het wrange is dat mijn vader zélf snel op zoek ging naar een andere vrouw toen hij ver in de 70 zijn vrouw verloor.

      Beantwoorden

  16. ria
    Jan 18, 2018 @ 23:02:40

    Mijn zus heeft nog foto’s van heel vroeger en het is mooi om al die bekende en onbekende gezichten te zien en de verhalen te lezen.

    Beantwoorden

  17. Renesmurf
    Jan 18, 2018 @ 22:26:36

    ja, en je weet nog behoorlijk veel. Dat zijn zaken waar ik me nooit mee bezig zou houden. Wat geweest is is geweest en je veranderd er toch niks aan.

    Beantwoorden

  18. Matroos Beek
    Jan 18, 2018 @ 21:33:01

    Zo ervaar ik dat ook… al wat we ontdekken op oude foto’s roepen steeds meer vragen op.

    Beantwoorden

  19. Kakel
    Jan 18, 2018 @ 21:20:06

    Je had inderdaad gelijk dat ik er veertien telde (-:
    Grote gezinnen en vaak van de honger geen ontlasting. Dat verhaal vertelden mijn oma’s omdat ze beiden uit een gezin van 17 kinderen kwamen.
    Het is jammer dat er niemand meer is die je kan vertellen wie wie is. Toch blijft het een foto met waarde!

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Jan 18, 2018 @ 21:37:11

      Er zijn nog wel neven en nichten maar die ken ik ook al niet . Met een enkeling was er wel eens contact maar ook dat is ondertussen verwaterd. Inderdaad was het in die grote gezinnen geen vetpot maar voor zover ik weet kwam iedereen toch redelijk terecht.

      Beantwoorden

  20. Suskeblogt
    Jan 18, 2018 @ 21:00:53

    Ook al weet men niet alles, toch vind ik het leuk om door zo’n oude foto’s te snuisteren.

    Beantwoorden

Rietepietz is gék op reacties ,dus .....ga je gang ! je hoeft het niet noodzakelijk met me eens te zijn!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: