vragen…vragen..

In het logje “nee, dan mijn oma” vertelde ik dat Sebastian zich vrolijk maakte over de vreemde dingen die zijn oma doet, hij vond het wat magertjes tegenover de oorlogsverhalen die de ouders van zijn vriendjes hadden over hun oma’s en opa’s.
Gezien onze leeftijd kunnen we ook helemaal geen heldhaftige oorlogsverhalen hebben, Henk was aan het eind van de oorlog bijna 9 jaar en ik was bijna 3 jaar.
Mijn enige heldendaad was dat ik, op de arm van mijn moeder,  lief lachte naar een Duitse soldaat. Ik lachte zó lief dat hij ter plekke aan zijn dochtertje thuis moest denken, ontroert raakte en heel de huiszoeking oversloeg.

Maar gelukkig hebben we de zolder nog en vond ik in een vergeten ordner van mijn in 1994 overleden vader, één van de  overgrootvaders van Sebastian. Daar moet hij het dan maar mee doen! Kijk dit was hem…..
Tja, zelfs de foto was een verrassing voor me, ik had hem nooit eerder gezien en, net als de meeste papieren die ik vind, roept het alleen maar vragen op. Wat heeft hij daar voor band om linkerarm, was het een rouwband? De dood van prins hendrik misschien, of de gesneuvelde zoon van zijn oudste broer? Of had het iets met rangen en standen te maken, ik wéét het niet en kan het hem niet meer vragen. Hij was trouwens, als zovelen, niet spraakzaam over de oorlogstijd.
Op wat Pietje Bell verhalen na , zoals dat hij ooit achter een grote hond aan ging die een flink stuk spek in de bek had. Met vijf kinderen en een vrouw die honger hadden vond hij dat stuk spek voor een hond geen goede eindbestemming en hij kon smeuïg vertellen hoe hij de jacht in zette en het stuk spek bemachtigde.

Bij de foto vond ik ook dit bericht, zonder enveloppe dus ik weet niet of het destijds huis aan huis bezorgd werd of toch op naam verzonden werd.


Hoewel aanvankelijk gemobiliseerd  in aug. 1939 kon hij  enige maanden later met groot verlof, toen de vijand de baas was neem ik aan.
Mijn vader moest, net als Henk z’n vader, niets hebben van voor de vijand werken, dan moest je dus onderduiken.


In het huis waar we destijds woonden zat tussen twee etages een langwerpig gat , ingang een luik in de vloer op  2de etage en zo’n 70 cm lager lag de bodem op een diepe ingebouwde kast in de slaapkamer eronder. Als kind speelde ik winkeltje in het “onderduikersgat” en leek het nog best  ruim, een paar jaar geleden kon ik nog eens in dat huis kijken en leek het  nog aanwezige onderduikersgat toch wel héél klein voor één of meer volwassen mensen.
Mijn oudste broer vertelde ooit  dat hij in de nacht wel eens wakker werd als er door zijn kamer naar het balkon gelopen werd om even te luchten.
Ook hier vragen over, hoe vaak, hoe lang enz, ik weet het niet!
Let op Sebastian, wat ik nog meer vond is ándere koek dan een oma die met een plantje op haar hoofd uit de tafel komt…..


Sommige namen vielen wel eens, maar ook weer alleen  schelmenstreken, nooit over serieuze  zaken als angst en gevaar. Gezien heb ik het voor hem aangevraagde  mob.herd.kruis nooit maar hij moet het gehad hebben want het werd hem toegekend.

Toegegeven, het is niet de militaire Willems orde, ( die kwam trouwens wél in de familie van Henk voor)  maar toch een teken van waardering voor zaken waar ik het fijne nooit van zal weten. Want ook het laatste briefje rept niet over wélke feiten het ging. Nou ja, Sebastian heeft nu in ieder geval  een iets béter verhaal mag ik hopen!

 

Advertenties

58 reacties (+voeg die van jou toe?)

  1. beaunino
    Jan 21, 2018 @ 21:04:58

    Wat is het leuk om zo’n beetje mee te struinen op die zolder van je. Het brengt je fantasie zo op gang hé, je bent zo weer uren onder de pannen.

    Beantwoorden

  2. gewoonanneke
    Jan 18, 2018 @ 00:00:49

    Wat leuk zeg die dingen die je nog hebt zo bijzonder. Van mijn ex was er ook een hele doos met dingen uit de oorlog nog.

    Beantwoorden

  3. Spontanity
    Jan 17, 2018 @ 16:14:21

    Wel heel interessant!!

    Beantwoorden

  4. Mrs. T.
    Jan 15, 2018 @ 20:00:34

    Interessante spullen. Ik vind sowieso oude documenten en foto’s interessant. Jammer dat veel mensen er nooit over hebben willen praten.

    Beantwoorden

  5. Leonoras life
    Jan 15, 2018 @ 19:19:57

    Afschuwelijke dingen

    Beantwoorden

  6. Suskeblogt
    Jan 15, 2018 @ 18:17:58

    Mijn moeder heeft heel wat documenten over haar vader die de oorlog meemaakte.
    Moet ik me later ook eens in verdiepen.

    Beantwoorden

  7. Neeltje
    Jan 15, 2018 @ 17:24:17

    Wat een geschiedenis.

    Beantwoorden

  8. minoesjka2
    Jan 15, 2018 @ 17:22:12

    Wat gaaf dat je dat toch nog gevonden hebt zeg!!! En ja, ik snap dat het meer vragen oproept dan dat het antwoorden geeft.
    Ik herken dat. Heb een foto van mijn vader in Duitsland, maar weet verder niets.Er gingen verhalen in de familie over mijn vader in Duitsland, dat hij uit een werkkamp gevlucht was, dat hij daar de liefde van zijn leven verloor ….. maar ja, hij heeft het nooit bevestigd of ontkent, en ik heb het hem ook nooit meer op de man af kunnen vragen …………zullen altijd vraagtekens blijven. Helaas.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Jan 15, 2018 @ 17:30:58

      Blijft jammer dat er bij de meeste zo weinig over gesproken werd, dat snap ik wel, het was vaak heel heftig wat ze meemaakten.Toevallig vertelde zoon Ruud laatst nog dat hij er wel eens naar gevraagd had maar dat opa toen erg boos was geworden en zei dat hij daar nóóit meer naar mocht vragen.

      Beantwoorden

  9. willyfotoblog
    Jan 15, 2018 @ 14:23:35

    een geluk dat we de oorlog niet meegemaakt hebben Riet

    mijn vader werd gedwongen om in enkele maanden in Duitsland te werken

    maar daar zou hij uit zichzelf niets over gezegd hebben

    groeten

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Jan 15, 2018 @ 15:00:12

      Ik ben er midden in geboren maar was dus te jong om er herinneringen aan te hebben, Henk heeft de oorlog wel bewust meegemaakt maar kinderen ervaren dat toch anders dn iemand die volwassen is.
      Veelal werden de nare ervaringen verdrongen.

      Beantwoorden

  10. Kakel
    Jan 15, 2018 @ 13:25:29

    Dat je dit allemaal bewaard hebt, dat is goud waard. Misschien niet spannend genoeg voor Sebastiaan, maar ik vind het heel wat!
    Verhalen over de razzia’s in Rotterdam ken ik wel. Daar vertelt m’n vader nog wel eens over, maar alleen als we er nadrukkelijk naar vragen. Hij was 6 toen de oorlog begon en woonde in het centrum waar de bommen vielen.
    Maar schoonvader heeft ondergedoken gezeten.
    Ik ben blij dat ik de oorlog niet heb meegemaakt. Lijkt me vreselijk.
    Heel mooi, de onderscheiding voor je vader!

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Jan 15, 2018 @ 13:31:37

      Niet eens mijn verdienste maar meer laksheid, he zat in een ordner met pensioenpapieren van m’n vader die ik nooit verder had bekeken en in een hoekje op zolder was beland. Gelukkig heb ik niet alles klakkeloos door de shredder gehaald . Henk is dus ongeveer een jaar jonger dan je vader en ook bij hem in de buurt werd per ongeluk een half blok platgebombardeerd. Als kind ervaar je dat misschien toch anders dan volwassenen , De kinderen speelden in de puinhopen wat de ouders natuurlijk veel te gevaarlijk vonden, het leverde Henk straf op.

      Beantwoorden

  11. cornma
    Jan 15, 2018 @ 10:57:02

    Oh, wat goed dat je al die oude papieren hebt gevonden. Ik heb en weet bar weinig over die tijd. Mijn ouders wilden er nooit over praten.

    Beantwoorden

  12. John
    Jan 15, 2018 @ 09:13:13

    Zo heb ik nu ook van alles in mijn bezit. Mijn zussen wilde het wegdoen, want geen waarde, IK denk dat het zo onverschillig is om zulk spul weg te gooien. Maar ja, niet iedereen is het zelfde, en denkt anders over dingen.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Jan 15, 2018 @ 09:56:18

      Klopt, iedereen is anders maar toch zullen veel mensen dit soort dingen liever bewaren, zó lang geleden is het nou ook weer niet . Strikt genomen kun je er inderdaad niets meer mee maar toch, een soort van oneerbiedig om het door de shredder te trekken, ga ik niet doen in ieder geval en jij dus ook niet.

      Beantwoorden

  13. Koen
    Jan 15, 2018 @ 07:00:15

    Dozen met oude foto’s en documenten … een sprong in het verleden. Ik heb ze niet weggegooid bij de verhuizing. Ze enkel verplaatst naar een andere, tijdelijke opslag …

    Beantwoorden

  14. leidseglibber
    Jan 15, 2018 @ 00:50:40

    Hier ook nog veel herinneringen aan de oorlog zoals bonboekjes kaarten etc . de verhalen van mijn ouders die allebei in het verzet zaten werden naarmate ze ouder werden korter en op het laatst wilden ze er eigenlijk niet meer over praten.Het heeft bleek naderhand ze echt voor het leven getekend te hebben.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Jan 15, 2018 @ 08:49:21

      O zeker weten, dit zijn gebeurtenissen die je voor het leven met je meedraagt. Ik zag ook nog papieren waarop mijn vader zijn geboorteplaats ingevuld was, Leiden, misschien moet ik dus toch maar in de rij voor de haring al lust ik zelf net eens haring;-)
      O wacht in het getypte briefje van 27-12 ( op die dag werd vele jaren later zijn eerste kleinzoon geboren) zie je het onomstotelijke bewijs van mijn Leidse roots.

      Beantwoorden

  15. Renesmurf
    Jan 14, 2018 @ 22:51:47

    Ja, al die vragen waarvan je weet dat er geen antwoord op zal komen. Het moet een beangstigde tijd zijn geweest, goed verborgen gehouden voor kinderen. Wat een zieke wereld.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Jan 15, 2018 @ 08:51:09

      Alleen kinderen die toen al groot genoeg waren om het te beseffen, zoals Henk en mijn oudere broer en zussen kregen er hun eigen herinneringen aan. Zoals de inslag van een V1 bom vlak achter het huis waar Henk woonde.

      Beantwoorden

  16. Matroos Beek
    Jan 14, 2018 @ 21:53:56

    Ongelooflijk dat je nog zoveel bewijzen hebt. Daar zal jouw kleinzoon toch wel iets aan hebben. Boeiend stukje. Vooral jouw rol als kleine uk is subliem!

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Jan 15, 2018 @ 08:52:47

      Het verhaal van mijn moeder over die Duitse soldaat die zo naar zijn kinderen verlangde heeft mij altijd doen in zin dat er ook onder de vijand “mensen” waren.

      Beantwoorden

      • Matroos Beek
        Jan 15, 2018 @ 09:03:26

        Het waren ook overwegend jonge mannen, vaders die MOESTEN vechten/doden omdat ze geen andere keuze hadden. Oorlog is zo triest.

        Beantwoorden

        • rietepietz
          Jan 15, 2018 @ 09:53:31

          Ja precies, heel erg allemaal. Mijn moeder sprak wat Duits doordat ze een jaar in Zwitserland in een dienstje was en zo kon ze een gesprek met die jonge vader hebben , ik denk dat het troostrijk voor hem was want mijn moeder was ook niet zo van “alles over een kam scheren..

          Beantwoorden

  17. Zus
    Jan 14, 2018 @ 21:14:16

    Toen de oorlog uitbrak was ik bijna 6 jaar,mijn pa had een “ausweis” omdat hij bij de brandweer werkte.Dat scheelde een stuk in de angst, maar ooms van me waren wel naar Duitsland en Frankrijk gestuurd. Ik weet dat er aan alles gebrek was. Zelfs geen tandenborstels meer. En als je niet deed wat hun voorschreven dan werd je gevangen gezet. En meestal getransporteerd naar een concentratiekamp. Coba Pulskens woonde bij mij in de straat had 3 of 4 Engelse piloten in huis. De jongens zijn doodgeschoten en Coba moest naar Kamp Vucht. Daar is ze ook omgekomen.Wat waren we onder de indruk. Over de goede ouwe tijd gesproken.Ik hoop niet dat nog ooit mee te hoeven maken. H.Groet.

    Beantwoorden

    • Zus
      Jan 14, 2018 @ 21:17:26

      Dat ausweis heb ik ook nog ,met nog wat bonkaarten

      Beantwoorden

    • rietepietz
      Jan 14, 2018 @ 21:24:58

      ja er gebeurde verschrikkelijke dingen , dat wil niemand meemaken natuurlijk. Temeer omdat oorlogsvoering alleen maar nóg smeriger geworden is. Maar er waren ook veel erg dappere mensen die hun eigen leven in de waagschaal stelden voor anderen. Ook die mensen zullen er altijd zijn, net als goede mensen bij de vijand en slechte mensen bij de onderdrukten.
      Ik heb zelf gelukkig geen bewuste herinneringen, daarvoor was ik te jong.

      Beantwoorden

  18. Villasappho
    Jan 14, 2018 @ 21:12:59

    Hoe vreselijk ook ik ben bijna jaloers dat je nog zoveel papieren hebt. Ik weet niets over de tijd van opa en oma die ouder waren beide. Een paar zinnen en ik kwam nog iets tegen daar kom ik nog op terug.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Jan 14, 2018 @ 21:17:25

      En ik wist niet eens dat ze waren, De ordner bevatte volgens het etiket pensioenpapieren, dat was ook zo maar toen ik die eruit haalde voor de shredder kwam ik als laatste nog van dit soort spullen tegen. Zó jammer dat ik er nu niets meer over kan vragen. Ik heb niet in het bijzonder iets met WO2 maar hoe hij het allemaal ervaren heeft had ik natuurlijk graag willen weten.

      Beantwoorden

  19. Marja
    Jan 14, 2018 @ 20:47:40

    Mooi dat je al die oude papieren voor hem hebt opgeduikeld. Dat vindt hij vast wel interessant. Wij trouwens ook.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Jan 14, 2018 @ 20:54:26

      Ssstt, niet aan hem vertellen hoor, ik zocht ze niet voor hem maar kwam ze toevallig tegen.
      Ik vind het toch wel jammer dat hij e nooit serieus over wilde praten, mijn vader was een echte binnenvetter.

      Beantwoorden

  20. Hartelijke Hot Hulk
    Jan 14, 2018 @ 20:29:22

    Vreselijke tijden waren dat. Ben zo blij dat ik nu bleef. Weet uit verhalen dat sommige mensen in mijn omgeving aan die razzia’s ontsnapten.

    Beantwoorden

Rietepietz is gék op reacties ,dus .....ga je gang ! je hoeft het niet noodzakelijk met me eens te zijn!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: