feitjes

Voorop gesteld dat ik mijn mantelzorg taak  (meestal) prima trek, zit ik natuurlijk óók wel eens in een (flinke) dip als voor de zóveelste keer een nieuw evenwicht gevonden moet worden omdat er weer dingen verslechteren.
Met name zijn, soms dagenlang aanhouden, enorme  zweetaanvallen zijn zorgelijk en, helaas, een aanslag op mijn humeur. Nou ja, wie wordt er nou wél vrolijk van 6 wassen draaien en droog zien te krijgen in 3 dagen terwijl  je vrijwel door de droge spullen heen bent.

In de krant vanmorgen dit  stukje over een  proefschrift betreffende dementie. “mantelzorg is een zware taak”  dat had natuurlijk mijn belangstelling. Na het vermelden dat sommige mantelzorgers  er aan onderdoor gaan stond er o.a. dit:

“Mantelzorgers hebben ook (psychosociale) ondersteuning nodig om de zorg thuis te kunnen volhouden”, luidt The’s boodschap aan Hugo de Jonge, de nieuwe minister van Volksgezondheid, die vandaag haar boek in ontvangst neemt. „In de verschuiving van verpleeghuiszorg naar de thuissituatie is evenwel niet gekeken naar wat daarvoor nodig is”, stelt zij.”

En daar kan ik me wel een beetje in vinden al begrijp ik heel goed dat het juist door de aard van de ziekte heel lastig is hulp te bieden waar je ook echt iets aan hebt.
Voor zover het onze situatie betreft kán ik aanspraak maken op wat dagen dagopvang om zo wat tijd voor mezelf te krijgen maar gaat me dat hélpen? Ik ben bang van niet.

Veel dementie patiënten slapen veel, de warboel in het hoofd put ze uit maar in de dagopvang  en zelfs in de tehuizen kan daar niet individueel op ingespeeld worden en dus zie je in tehuizen veel mensen slapend in hun stoel hangen. Hier gaat Henk ondertussen  in de ochtend  toch redelijk comfortabel op de bank een dutje doen.
Verder in de middag slaapt hij in bed, soms een uur, soms 2 uur.

Ik begrijp bést dat men dat niet in de aanbieding heeft maar het wordt me steeds weer als een “oplossing aangereikt” terwijl het juist niet onze problemen op kan kan lossen. Ten eerste heeft de vreemde omgeving  tot gevolg dat hij zich niet op z’n gemak voelt… en als hij niet op zijn gemak is gaat hij zweten en zou daar  in doornatte spullen zitten. Voor niemand een pretje kan je verzekeren. Hij verliest daardoor zóveel vocht dat hij meer dan onvermijdelijk is in de war raakt en als slapen dan ook al niet ongestoord kan zie ik er geen voordeel in.

Hem  zelf bezig houden geeft nou juist  géén problemen, dáár heb ik dus geen hulp bij nodig, we doen in de uren samen nog best veel gezellige dingen en als hij slaapt heb ik m’n rustmomentjes.
Iemand met bijv. MS kun je uitleggen wat er om hem heen gebeurt, hij zal je begrijpen wanneer je vertelt dat er even iemand anders komt zorgen, de dementiepatiënt begrijpt dat niet, voelt zich er onrustig bij  en  dat heeft verzwarende consequenties voor de mantelzorger.

Dus ja, natúúrlijk heb ik soms een K vul zelf maar in  dag , zo’n dag dat ik behang plaksel ga zoeken  dus geef maar geen complimentjes, ik verdien ze  echt niet altijd maar als het nieuwe ritme dan weer gevonden is hebben we weer veel mooie momenten, zorg buiten de deur zou dat niet kunnen bieden.
Ik blijf de hoop houden dat ik vol ga houden en  volgens mij kregen  vandaag op Scheveningen een teken dat we die hoop mogen hebben.

Advertenties

69 reacties (+voeg die van jou toe?)

  1. Melody62
    Nov 15, 2017 @ 11:18:31

    Je verdient wel degelijk een compliment, een heel grote ook!
    Ik weet hoe ‘moeilijk’ (zo niet onmogelijk) het kan zijn met iemand in Henks positie en jij geeft niet op, jij zorgt zelf voor hem, dat hebben velen niet gekund. (waarbij ik geen oordeel vel over het echt wel of niet kunnen dan wel willen)

    Die K(walitatief) U(itermate) T(eleurstellende) momenten horen er dus ook bij eigenlijk vertellen zij alleen maar dat jij een mens bent van vlees en bloed maar dan wel eentje met het ♥ op de juiste plek!!

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Nov 15, 2017 @ 13:08:58

      Ik heb wel een paar pluspunten die het makkelijk maken voor hem te blijven zorgen, dat zal niet bij iedereen zo zijn. Mijn verstand weet ook best dat het normaal is soms het geduld te verliezen maar éigenlijk zou het niet moeten.
      Maar zolang het kán is het natuurlijk redelijk normaal om voor je partner te zorgen.

      Beantwoorden

  2. beaunino
    Nov 13, 2017 @ 08:57:26

    Dat is toch ook niet gek Riet, het is nogal wat voor je. Ik weet zeker dat heel veel mensen zich gesteund zullen voelen door jouw openhartige en eerlijke stukjes die je hierover schrijft.
    Daar zitten mensen op te wachten.
    En ik neem lekker toch mijn petje voor je af!! X

    Beantwoorden

  3. gewoonanneke
    Nov 12, 2017 @ 22:27:44

    Het is toch niet meer dan logisch dat je er zo nu en dan helemaal van baalt en het even niet ziet zitten. Wie zou dat niet hebben. Volgens mij doe je het echt super goed en ik snap dat het moeilijk is om dingen uit handen te geven. Je wilt gewoon het beste en weet ook zelf wat het beste is voor Henk. Maar aan de andere kant zal je toch ook aan jezelf moeten denken, je bent ook geen jonge meid van 18 meer en ik snap dat je bedenkingen heb voor de dagopvang en daar heb je het al een paar keer over gehad. Ieder mens is ook anders, voor mijn vader pakte het juist heel goed uit. Mijn moeder kreeg een paar middagen “lucht” en mijn vader had het er heel goed naar zijn zin. Het blijft lastig maar je mag best trots op jezelf zijn hoor. Ieder zou wensen zo’n partner te hebben…..

    Beantwoorden

  4. ria
    Nov 12, 2017 @ 21:32:40

    Het is en blijft een zware maar ook liefdevolle taak. Jezelf wegcijferen valt niet altijd mee. Je verdient echt wel een lintje en daar hoef je geen dank je wel voor te zeggen. Jou wens is vol te houden en daar ga ik hard voor duimen.

    Beantwoorden

  5. Neeltje
    Nov 12, 2017 @ 20:31:21

    Allereerst, heel begrijpelijk die behangselplak. Met de zorg voor twee kinderen met een verstandelijke beperking nog vers in het geheugen, begrijp ik dat maar al te goed. Met alle liefde die in me zat had ik ze af en toe graag achter het behang geplakt. Alleen al het idee dat ik het zou kunnen doen gaf al lucht. En ja, je kunt inderdaad PGB aanvragen en zelf op zoek gaan naar iemand waar Henk en jij zich goed bij voelen. En zo iemand is er vast en zeker. Het is aan jou waar en wanneer je hierin stappen wilt ondernemen. Ik wens je wijsheid toe en iemand op je pad waar het mee klikt en waar je de zorg mee kan delen.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Nov 12, 2017 @ 20:51:35

      ja ik vergelijk het ook vaak met de kinderen vroeger, ( kindsheid was eigenlijk zo’n goede naam voor dementie) hoeveel je ook van ze houdt , sóms halen ze het bloed onder je nagels vandaan. je hebt natuurlijk zelf ook wel eens niet je dag!
      Ik kan helaas mijn dochter niet vragen in e springen tegen betaling, als zij minder gaat werken moet er ander personeel aangenomen worden en kan zij niet meer terug komen. Zij kan goed overweg met Henk al zijn er ook wel dingen die in een vader dochter verhouding minder leuk voor de dochter zullen zijn als je begrijpt wat ik bedoel. Maar zolang zijn zweet toestanden onder controle zijn redt ik het prima. Maar het is zeker iets om te onthouden én ik hou m’n ogen open.

      Beantwoorden

  6. minoesjka2
    Nov 12, 2017 @ 17:12:43

    Natuurlijk heb jij ook wel eens van die k-dagen ……….. heeft iedereen, maar zoals jij met de ziekte van Henk omgaat, hem verzorgt ……… petje af hoor!!
    En die foto ……….. mens wat een pracht exemplaar!! Als die jullie saampjes geen geluk brengt, weet ik het niet meer.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Nov 12, 2017 @ 17:26:58

      In ieder geval ben ik uit m’n dip en Henk uit z’n “natte periode” dat scheelt écht heel veel. Heb ook twee prachtige boeketten staan daar moet je wel blij van worden.

      Beantwoorden

  7. Paul
    Nov 12, 2017 @ 14:01:53

    Ik leef met je mee, Riet.Al het extra geld dat naar verpleeghuiszorg gaat, kun je m.i. beter steken in verzorging thuis zodat iemand zolang mogelijk thuis kan blijven.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Nov 12, 2017 @ 14:07:10

      Dat wordt ook wel gedaan hoor alleen moet nu “de gemeente het regelen” en krijg je dus veel verschillen. Maar behalve dat is vreemde over de vloer bij een dementie patiënt vaak ook lastig. In ieder geval kán ik wel hulp krijgen maar dat is geen hulp waar ik iets mee kan. Voor anderen misschien wel goed.

      Beantwoorden

  8. meninggever
    Nov 12, 2017 @ 12:53:52

    Jij verdient alleen al een groot compliment voor de wijze waarop je deze situatie van je af weet te schrijven. Zonder dat je het natuurlijk echt van je af kunt gooien. Dat mantelzorgen volgens Rutte is er vooral op gericht om de kosten voor professionele hulp te verminderen. Participeren is een ander woord voor ;”zoek het zelf even uit ja!’. Kortom, jij mag zorg verlenen, krijgt er niks voor betaald en moet dubbele diensten draaien op een leeftijd dat je eigenlijk (samen) zou moeten genieten van je ongedwongen periode van rust na hard werken. Dat jij zelf af en toe even dipt en gewoon een arm om je heen wilt, snap ik zeer hoor. Ik vind het vooral al knap dat je het vol houdt, al snap ik de onderliggende gevoelens….

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Nov 12, 2017 @ 14:02:21

      Toch is het waar het dementie betreft gewoon béter om zo lang mogelijk in de vertrouwde omgeving te blijven.
      Ik weet het niet zeker maar volgens mij zóu ik een PGB aan kunnen vragen , dat zou misschien niet helemaal onterecht zijn want ik maak héél veer uren op ieder moment van de dag of nacht.
      Maar ik zou het toch een soort “op de samenleving afwentelen vinden want dit hoort gewoon bij onze levensfase.
      Ik zou huishoudelijke hulp kunnen gebruiken maar loop maar eens tegen hulp aan die helemaal in ons straatje valt en dat is voor mij wel een voorwaarde en daarom wil ik die ook niet van de zorg wat wél zou kunnen. ( al zou ik flink bij moeten betalen)

      Beantwoorden

  9. Corja
    Nov 12, 2017 @ 09:48:43

    Je wilt geen complimenten, maar je hebt ze zo verdiend. Ik vind het zo mooi te lezen hoe jij met je maatje optrekt. Hoe je het leven draaglijk voor hem maakt. Hoe jij elke dag, ook al is-ie K, probeert tot een goede dag te maken. En dan krijg je gelukkig af en toe een cadeautje, een regenboog of zo….

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Nov 12, 2017 @ 10:37:32

      Nou niet altijd hoor, en dan baal ik enorm van mezelf als ik m’n geduld verlies, en als alles een beetje onder controle is dan lijken complimenten ook weer onverdiend want alles loopt toch prima.. Tegenstrijdig allemaal want natuurlijk is waardering iets om blij van te worden. De regenboog heb ik niet mee naar huis genomen, dan heeft iedereen er iets aan!

      Beantwoorden

      • Corja
        Nov 12, 2017 @ 12:03:01

        O, ja, dat snap ik heel goed. Maar je bent ook maar een mens. Logisch dat het je soms allemaal te veel wordt. Niet alleen het zorgen is loodzwaar, ook het feit dat jullie relatie zo aan het veranderen is. En fijn dat de regenboog mocht blijven waar hij was!

        Beantwoorden

        • rietepietz
          Nov 12, 2017 @ 12:17:29

          Dat vertel ik mezelf ook en je hebt gelijk natuurlijk, al zijn “kwalen’ werken elkaar tegen en maken het “contact” steeds lastiger. Niet alleen hoort hij slecht, áls hij me ( na 3x ) verstaat begrijpt hij vaak niet wat ik zeg, zo verdwijnt ook de optie humor en dat is een groot gemis. Echte gesprekken zijn al een tijdje niet meer mogelijk.

          Beantwoorden

  10. Kakel
    Nov 11, 2017 @ 21:59:56

    De zorg voor Henk uit handen geven, geeft Henk onrust en maakt jou óók onrustig. Want als Henk niet goed in zijn vel zit, kan jij ook niet van je vrijheid genieten.
    Je mag ook niet van jezelf verlangen dat je altijd op je best bent. Daarmee doe je je tekort! Ik vind dat je een pluim verdiend, echt waar ♥

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Nov 11, 2017 @ 22:06:42

      Zet ik de pluim héél voorzichtig op mijn hoed. Je hebt gelijk, ik zou er niet gelukkiger van worden als hij naar de dagopvang gaat, in hoofdzaak omdat hij er eerder slechter van zou worden dan beter omdat hij onrustig zou worden. Als het voor hém goed was zou ik er mee kunnen leven

      Beantwoorden

  11. AnneMarie
    Nov 11, 2017 @ 21:00:40

    Vreselijk moeilijk om steeds weer tot een andere oplossing te moeten komen, maar ja je kunt niet anders. Het is te hopen dat het volgende probleem nog even op zich laat wachten. Ik kan me voorstellen dat je soms niet in je hum bent, daar zou iedereen last van hebben. Daarbij komt dat je er zelf natuurlijk ook niet jonger op wordt. Als je maar gezond blijft dan ga je het vaak wel een eind redden maar daar moet je maar op vertrouwen dat dat gaat lukken. Het ergste lijkt mij dat je je man steeds slechter ziet worden.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Nov 11, 2017 @ 21:34:40

      Je laatste zin is ook een onderbelicht deel , ook door mij, gewoon omdat je daar niet té veel bij stil moet staan anders word je echt gek. Maar het maakt de emotionele belasting heel hoog omdat het constant stukjes afscheid nemen is terwijl je weet dat er maar één eindscenario is.

      Beantwoorden

      • AnneMarie
        Nov 11, 2017 @ 21:47:06

        Nee, het is niet handig om daar te vaak bij stil te staan maar het is er wel denk ik dan. Het zou mij zo af en toe knap opbreken. Je kunt geen appels met peren vergelijken Maar ik heb zelf door onze dochter mezelf voor de keuze gezet, of overspannen worden en er onder doorgaan of de schouders er onder en er het beste van maken. Ik/We hebben voor het laatste gekozen maar het is niet altijd even simpel.

        Beantwoorden

        • rietepietz
          Nov 11, 2017 @ 21:55:24

          Ja natuurlijk is het er, soms wéét je ineens “dit moment ga ik later naar terugverlangen” . Jij bent ervaringsdeskundige dat is te merken alleen heb ik “het voordeel” dat wij al een mooi leven achte de rug hebben en het redelijk normaal is dat één van de twee iets onherstelbaars gaat mankeren.
          Je kind zou natuurlijk nog gewoon een heel mooi leven voor zich moeten hebben en het moet onmetelijk verdriet mee brengen wanneer dat niét zo blijkt te zijn.
          Nee simpel is het niet , niet voor jou en niet voor Henk en mij.

          Beantwoorden

          • AnneMarie
            Nov 11, 2017 @ 22:07:05

            Nee simpel is het niet. Ieder zoekt zijn weg natuurlijk in moeilijke tijden maar ik vind het bewonderenswaardig zoals je het doet en graag wilt blijven doen. Ik hoop dat je het vol kunt houden tot dat het echt niet meer gaat of ….. Niet verder denken maar doen. Proberen wij ook zo lang mogelijk

            Beantwoorden

            • rietepietz
              Nov 11, 2017 @ 22:09:39

              Ja dat is de enige optie om het leefbaar te houden.Ik lees nog niet lang genoeg bij je precies te weten “hoe het ervoor staat”maar je staat nu bij je linkjes dus dat ga ik nog wel inhalen.

              Beantwoorden

              • AnneMarie
                Nov 11, 2017 @ 22:27:43

                Ik schrijf bijna nooit over haar maar de motivatie om te bewegen en te proberen gezond te blijven komt wel daar vandaan. Ik heb geloof ik een missie. Maar je bent van harte welkom.

                Beantwoorden

                • rietepietz
                  Nov 12, 2017 @ 08:43:49

                  Ik héb wel eens iets gelezen bij je maar inderdaad niet wát er dan mis is. Lijkt me erg moeilijk hoor als het om je kind gaat.

  12. Regenboogvlinder
    Nov 11, 2017 @ 18:57:14

    Waar komt dat transpireren dan toch vandaag? Nooit geweten dat dat ook een symptoom van dementie kan zijn. Ik denk, zolang jij de zorg aankunt, is dat het voor Henk het allerbeste. Ik heb 7 jaar in een verpleegtehuis rondgelopen en weet hoe verloren mensen er soms bij kunnen zitten. Vreselijk… Maar ik snap dat het soms heel zwaar is als er weer veranderingen zijn die je moet ombuigen tot leefbaar…
    Knuffel!

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Nov 11, 2017 @ 19:37:40

      Nee het is volgens mij geen symptoom van dementie, het is een “extra” waar ik niet blij van word. Hij had dat voor het eerste 15 jaar geleden tijdens de chemo kuren en kwam dan drijfnat uit de behandelstoel na 2 uur.
      Nu is het een soort fobie geworden . Hij dénkt dat hij gaat zweten omdat hij het koud heeft maar realiseert zich niet dat het spanning/stress is waardoor hij gaat zweten, dan wordt z’n kleding nat en koud waardoor hij het koud krijgt, ook z’n handen zijn dan ijskoud. Natuurlijk krijgt hij het koud van die natte zooi waar hij lucht in gaat zitten wapperen maar ik krijg het er niet uitgepraat en als het weerbericht met koude cijfers komt zit hij zichzelf al op te fokken. Zoals met alle fobieën gaat de angst een eigen leven leiden en gaat het van kwaad tot erger.
      Doordat hij zoveel vocht kwijtraakt, en een slechte drinker is , moet ik oppassen dat hij niet uitdroogt én dat zijn schildklier medicijnen niet te lang achter elkaar uitgezweten worden. Waar hij dan spanning van heeft kan hij zelf meestal niet benoemen en dáár kan het volgens hem niet aan liggen, het komt door de kou…..pppffftt….

      Beantwoorden

      • Regenboogvlinder
        Nov 11, 2017 @ 23:02:36

        Jeetje.. Dus hij heeft het al veel langer.
        En dat laatste wat je schrijft is dan zijn waarheid hè, zul je geen speld tussen kunnen krijgen. Maar wel een extra zorg vwb dat drinken en die medicijnen. Ik vind je echt zo bewonderenswaardig!

        Beantwoorden

        • rietepietz
          Nov 12, 2017 @ 08:42:15

          Ja maar het gaf jarenlang nauwelijks problemen en gebeurde niet vaak. áls hij niet op z’n gemak was en een natte rug had was dat met een warm bad verholpen, nu blijft hij er dagenlang in hangen en is het een extra handycap, net als zijn doofheid, zelfs als hij me verstaat kunnen zijn hersenen vaak niet “vertalen”wat hij hoort. Dat maakt hulp van buitenaf ook lastig, gelukkig kan ook Inge goed met hem omgaan. Maar we hebben ondertussen de boel weer droog en met de rest van de emntie problemen heb ik eigenlijk niet zo’n moeite.

          Beantwoorden

          • Regenboogvlinder
            Nov 12, 2017 @ 15:34:35

            Gelukkig maar dat je het nog steeds redt!
            Kan me voorstellen dat het voor hem en voor jou zwaar is, al heeft Henk dat niet in de gaten natuurlijk.

            Beantwoorden

            • rietepietz
              Nov 12, 2017 @ 16:23:13

              Ik ben blij dat hij zelf niet zo in de gaten heeft hoevéél er mis is met hem. Dat maakt het leefbaarder.

              Beantwoorden

              • Regenboogvlinder
                Nov 12, 2017 @ 19:56:45

                Ja, die fase is hij al voorbij denk ik of merk je aan hem ook wel dat hij het heel rot vindt als hij bijvoorbeeld iets vergeet?

                Beantwoorden

                • rietepietz
                  Nov 12, 2017 @ 20:27:35

                  Vooral dat het praten vaak niet gaat vindt hij moeilijk. Maar van veel dingen die fout gaan merkt hij niet zoveel omdat ik hem laat gaan en later trek ik dat wel recht. Maar natuurlijk áls hij het merkt vindt hij dat wel vervelend. Dat ik hem help met aankleden vindt hij prettig. wat dat betreft bof ik echt. Dat hij zo traag is heeft hij niet door. Als hij iets vergeet weet hij dat niet, is dat ook vergeten als ik er niets van zeg en dat doe ik zo min mogelijk.

                • Regenboogvlinder
                  Nov 13, 2017 @ 12:41:00

                  Je gaat echt fantastisch met hem om. Veel mensen kunnen het geduld niet opbrengen om mee te gaan met de dementerende persoon. Maar voor hem/haar is dat gewoon het beste.

                • rietepietz
                  Nov 13, 2017 @ 14:04:12

                  dankjewel, XX

  13. Renesmurf
    Nov 11, 2017 @ 18:46:34

    En hoop doet leven! En dan ook even langs de kledingwinkel gaan om een flinke voorraad aan te schaffen, dan heb je dat alvast.

    Beantwoorden

  14. Mrs. T.
    Nov 11, 2017 @ 17:45:51

    Ik hoop met je mee …

    Beantwoorden

  15. Leidse Glibber
    Nov 11, 2017 @ 16:59:41

    Ik snap je helemaal en neem echt mijn petje voor je af hoe je er mee om gaat . Sterkte

    Beantwoorden

  16. Suskeblogt
    Nov 11, 2017 @ 16:23:56

    Een mooie foto met regenboog die je hoop geeft.

    Beantwoorden

  17. Marja
    Nov 11, 2017 @ 15:34:28

    Wat een hoopvolle foto.

    Beantwoorden

  18. Willy
    Nov 11, 2017 @ 11:09:53

    ik heb het hier wel eens geschreven, dat mijn ouders in en vergelijkbare situatie waren Riet…

    petje af voor wat je doen..

    problemen waarvoor geen pasklare oplossingen zijn

    dat begrijpelijk dat je mindere dagen hebt

    een hoopvolle foto heb je er bij geplaatst

    groeten

    Beantwoorden

  19. Spencer
    Nov 11, 2017 @ 10:11:10

    Ik heb echt respect voor je Riet! En een mooie foto van die kleine.

    Beantwoorden

  20. John
    Nov 11, 2017 @ 09:18:31

    Het is gewoon een zware opgaaf om het allemaal draaiende te houden. Dat het voor jullie geen oiptie is hem naar dagbesteding te laten gaan snap ik, maar voor anderen is het juist een laatste redmiddel er niet aan onderdoor te gaan. Ik ken mensen in soortgelijke situatie en geloof me, die doen het ook liever anders, maar ja.. Succes er mee Riet. En zorg dat je zelf idd je momenten hebt.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Nov 11, 2017 @ 13:18:06

      Klopt, als je zelf iets gaat mankeren wordt het allemaal wel héél moeilijk en móet je wel . En voor mensen die geen partner meer hebben is natuurlijk álles beter dan niets.
      Maar het blijft een feit dat passende hulp bieden een stuk lastiger is dan bij alle andersoortig patiënten en dat heeft toch niet iedereen door, ook in de zorg niet.Dat is vaak geen onwil, het ligt gewoon aan het ziektebeeld.

      Beantwoorden

  21. Hartelijke Hot Hulk
    Nov 11, 2017 @ 00:33:03

    Hup Henk
    Hup Rietz

    Beantwoorden

  22. powerpointgreetje
    Nov 10, 2017 @ 23:57:10

    Petje af voor jou hoor………..Lijkt me erg moeilijk om me te leven.

    Beantwoorden

  23. Villasappho
    Nov 10, 2017 @ 23:00:11

    Prachtige foto. Genoeg mensen die de hulp niet willen bieden en wel de tehuizen keuze maken. Heb respect voor je en wens je nog veel mooie momenten samen.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Nov 11, 2017 @ 08:31:16

      Soms ook rest je écht geen andere keuze dat begrijp ik wel. Maar ik ken inderdaad wel iemand die al heel snel “voor zichzelf koos” toen dat met wat goede wil nog lang niet nodig was.

      Beantwoorden

  24. Leonoras life
    Nov 10, 2017 @ 22:24:42

    Mantelzorger zijn..doe je uit liefde.. maar het blijft zwaar.. je leven staat in dienst van de zieke.. ook al nog zo graag..het is moeilijk om dicht bij jezelf te blijven. Ik heb bewondering voor je.

    Beantwoorden

  25. Ilse van Kreanimo
    Nov 10, 2017 @ 22:03:18

    De k…dag is bijna voorbij.
    Ik weet dat je geen compliment wilde, maar ik geef er toch één. Want het thuis gevoel en dingen herkennen zijn zo belangrijk voor dementerenden. Dat heb ik bij mijn oma gezien. Dus petje af…

    Beantwoorden

Rietepietz is gék op reacties ,dus .....ga je gang ! je hoeft het niet noodzakelijk met me eens te zijn!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: