vakantie-oudje

Er zijn al de nodige bloggers in de “vakantie-stand” maar wij doen eigenlijk niet meer zo aan vakantie. Vroeger natuurlijk wel een beetje want kinderen willen toch wel iets doen tijdens de lange vakantieweken.
Ik pluk nog maar eens een oud logje (uit 2006)  uit het archief, met een vakantieverhaal over “toen we láng geleden” met de kinderen van 10 en 12 jaar écht zouden gaan kamperen…….

……… We zouden dus op stap gaan met 2 sheltertjes waarvan de grootste, die van ons dus, een (niet) sta(an) hoogte van rond de 1.50 mtr had. De kindertent was nóg lager waardoor de kinderen weer terug waren in het “kruiptijdperk “dat ze al járen achter zich gelaten dachten te hebben .

Met een  1-pitsbutagasbrander, om zelf thee te kunnen maken bij het ontbijt en eventueel een blik soep warm te kunnen maken. Met verder  zo min mogelijk bagage zouden we een rondrit door Nederland maken en zo op diverse campings, letterlijk , de tenten opslaan.
De kleding werd zo praktisch mogelijk meegenomen, kinder kleding die op de nominatie stond om vervangen te worden, te klein of versleten, had de voorkeur want die kon gekiept worden en hoefde niet weer vuil mee terug.
Bij het ondergoed kwam ik niet om de wijze lessen van m’n moeder heen, je ondergoed móest in orde zijn want “stel dat je een ongeluk kreeg en in het ziekenhuis terecht kwam met kapot of vuil ondergoed”.
Versleten ondergoed kon dus niet mee maar….. destijds was er nét een nieuwtje in de handel, papieren onderbroeken. Het ei van Columbus voor de kampeervakantie want  2 weken vuil ondergoed van 4 mensen in de auto opsparen word je niet vrolijk van.

Bij ons vertrek was het  mooi weer en we reden de eerste dag naar een, voor mijn doen, verre bestemming! Aan het eind van de dag op de eerste camping met vereende krachten aan de slag om de tijdelijk behuizing te regelen, en natuurlijk had het aardig wat voeten in de aarde eer de tentjes het model hadden dat ze móesten hebben .
Nog even een flinke wandeling in de omgeving en dan naar bed, (of wat daar voor door moest gaan .)

Staande uitkleden was geen optie dus Henk ging zittend uit de broek waarbij tot mijn grote verbazing  meteen “de edele delen” op de slaapzak rolden.
Er was niets te zien van de beeldschone roze papieren onderbroek waarin hij die morgen ( toch al onder protest) van start gegaan was.
Toen ook het overhemd uitging bleek dat rond zijn middel nog een elastiekje hing met wat franje van het roze papier, de rest was in de loop van de dag waarschijnlijk door de wrijving bij het autorijden verdwenen!
We hebben zó ’n lol gehad dat we  het “bijna in de broek deden” van het lachen,….. al  was  dat voor Henk natuurlijk al geen optie meer.