alweer walletjes

Ja we eten weer van twee walletjes,  er moést een paar uurtjes gewerkt worden  maar…. zoals jullie weten gebeurt dat werken op slechts een paar honderd meter van de Scheveningse boulevard.
Niet m’n favoriete strand maar als extraatje op een dag dat we werken kunnen we ons er prima mee redden.  En wij zijn heus niet de énige hoor die voor, tijdens of na het werk even een blik in  de zee komen werpen…….. overdrachtelijk hé, want de meeste gooien hun lege blikjes keurig in de bakken die er  overal staan.
Ja natúúrlijk heb ik daar een foto van, ik weet héus wel wat belangrijke foto’s zijn  hoor.


Maar we zijn niet de enige zei ik, kijk maar, met vrijwel om de hoek een brandweerkazerne  komen die heren soms óók even kijken,….  of de hartstochten op het strand niet zó hoog oplopen dat er geblust moet worden denk ik….
We komen ze óók vaak tegen bij de supermarkt aldaar. Ik heb begrepen dat, wanneer ze dienst hebben, de groep samen voor een  maaltijd zorgt en tja, je kunt natuurlijk nét zo goed bij het strand wachten op een alarm als in de warme kazerne een paar honderd meter verderop.


De ziekenwagen maakte alleen maar een rondje, net als even later een politieauto en nog wat later een wagen van  douane, ik zag géén apparatuur om kentekens te controleren.
Maar oke, als je tóch “op de weg moet zijn” is het dáár natuurlijk  goed rondjes rijden.
Maar ook op het strand is genoeg te zien, hele groepen kinderen krijgen les in allerlei water  activiteiten  eerst op het strand natuurlijk……..


Maar al gauw gaat het hele spul los voor de eerste aarzelende surfoefeningen.


Ik sta dan al lekker tot m’n enkels in het water om de vermoeide voeten even op te frissen, héérlijk!


We blijven nog een tijdje zitten kijken en knabbelen een broodje zalm en paling weg. Er is genoeg te zien, maar het leukst blijft het toch om die kleintjes lekker bezig te zien terwijl één van de ouders op let. Heerlijk dat kleine krullenbolletje met zijn kasteel. Hij doet erg denken aan onze kleinzoon Maikel toen die zo klein was , jammer, onze Maikel gaat niet meer met oma en opa naar het strand, dát waren nog eens tijden!