vroegah…..

Met dit soort warme dagen moet ik wel eens aan “vroegah”denken.
Zolang ik op de lagere school zat  was er geen sprake van vakantie. Naar het strand gaan was een bijzonder uitje, m’n vader vond in een badpak op strand zitten “not done” dus áls we gingen was dat alleen met m’n moeder en op de heenweg moest er 5 km gelopen worden want de tram was duur.
Alleen terug  kon de tram er af want met moegespeelde kinderen terug lopen was een beproeving.

Als kind moest je je in die tijd maar zien te vermaken met buiten spelen of logeerpartijtjes bij familie die voor mij, met m’n heimwee, al helemaal geen succes waren. En ik was óók al niet zo’n “buitenspeelkind”.
De beste herinneringen heb ik eigenlijk  de paar keer dat ik met m’n vader mee mocht naar “zijn werk”.

Hij werkte toenmaals  in de Haagse duinen waar in die tijd een gemeentelijke vuilstort was. Vooral “groot vuil” dat door de reinigingsdienst opgehaald werd kwam daar terecht. Aan de éne kant smerig  maar aan de andere kant ook soort “luilekkerland” want er werden héél wat bruikbare  spullen gedumpt.


Alles dat brandbaar was werd verbrand zodra de wind goed stond, de rest werd met aarde bedekt en resulteerde na jaren in  een kunstmatige duintop.  De Duindorpers  uit het aangrenzende woongebied maken zich met vlagen nóg zorgen over wat dit met hun gezondheid gedaan kan hebben.
Misschien hebben ze wel een punt, ik herinner me vooral de penetrante brand en rooklucht die er op het terrein hing  maar gek genoeg vond ik die geur eigenlijk wel een soort van “lekker”. Dat is het ook dat ik me vooral herinner.

Maar waarom het voor mij een soort luilekkerland was had een andere reden. Eén van de gemeentelijke “keten” functioneerde als  opslagruimte voor een jeugdvereniging (zal iets als de  padvinderij geweest zijn) in de buurt. Er stond een mega grote kist met jeugdboeken, een feestje , want thuis  was de enige boekenaanvoer  het stichtelijke boek dat we met Kerstmis  op de zondagsschool cadeau kregen.

Heerlijk in het zonnetje verslond ik  er menig boek dat uiteraard ná lezing weer keurig in de kist terug ging.
Daarna heb ik thuis heel lang gezeurd en mocht ik naar de bibliotheek, lezen is gewoon een heerlijke bezigheid. Zucht…… toch een béétje jammer dat ik er door het bloggen niet meer aan toe kom….
Ik maak nog hoogstens zélf een boek in PSP als ik dat nodig heb voor een logje……..

 

over iglo’s gesproken

Ja ja, dat logje met dat iglo filmpje was eigenlijk een beetje een noodgreep. We werken op het moment best veel en dan valt er niet zo veel te vertellen.
Het strand schier er bij in, niet heel erg want Henk heeft niet zoveel zin meer in dat gedoe van aan en uitkleden op een onstabiele ondergrond.
Maar in 2010 deden we dat nog wel regelmatig, meestal met een windscherm omdat er aan zee toch vaak een fris windje staat.
Ik maak het me maar makkelijk ( ja druk,druk,druk)  en kopieer een deel van een logje uit die tijd waarin een ander soort iglo ter sprake kwam……………………………………………………………………………………………………….

We hébben gelukkig nog een ouderwets windscherm want die moderne halve iglo tentjes heb je niéts aan als het gaat om “uit de wind  liggen “.
Het was dinsdag nog héél rustig op het strand maar de enkele strandganger die er was wilde héél graag weten waar wij ons windscherm gekocht hadden want zij konden er nergens meer een op de kop tikken !
We moesten ze teleurstellen, ons windscherm is nog “van vóór tang “, het is gehavend door eerder overmatig gebruik maar werd uit z’n winterslaap op zolder gehaald  toen de nieuw aangeschafte “iglo” niet bleek te bevallen .


Wie hoor ik nou  zeuren dat censuur onzin is en dat Henk die eerste foto aan de verkeerde kant van het windscherm gemaakt heeft ? Oke , jij je zin,  maar dan niét zeuren dat ik die twee bultige dingen bloot in de zon heb liggen hé!

 

verkoeling, wie?

Ja ja, ik weet het, áltijd hollen of stilstaan in Nederland en nu dus ineens tropische temperaturen!
En ja hoor, natuurlijk vinden veel mensen het dan weer véél te warm.
Die zouden bijna willen ruilen met Ruud en zijn gezin toen die in 2015 nog nabij Boston woonden waar ze in de winter ooit in hun “ijspaleis” trokken.
Misschien voor sommigen nu toch wel héél aanlokkelijke beelden.

misverstandje?

Ja dit móet een misverstand geweest zijn, van wie laat ik dan maar even in het midden. In de Haagse binnenstad is jaren geleden (voor héél geld) een tramtunnel aangelegd. Ik kom er zélden omdat er in hoofdzaak sprinter tramlijnen komen die van  en naar “buitengebieden”komen maar dan nét weer niet van en naar Rijswijk.

De tunnel was tijdens de bouw reuze spraakmakend wegens alle onvoorziene lekkages en budgetoverschrijdingen maar daar hebben we het nu even niet over.
Van de week was de tunnel wéér even spraakmakend.
Een grote zwerm bijen was , zonder OV card, de tramtunnel ingedoken. Tja, dan heb je natuurlijk zó de HTM controleurs  die de boel afzetten.

De bijen lieten zich aanvankelijk niet intimideren en groepten samen op de roltrappen  waar ze zoemend lieten blijken dat het ze “geen steek” kon schelen wat “men” ervan dacht.


Tja, als bij hoef je het niet van de roltrap te hebben als je naar boven wilt, dáár heb je vleugels voor maar zo met z’n allen even “bijzoemen” onderweg naar huis heeft ook z’n charme en niémand bemoeid zich met je.


Tot zóver is er dus niets aan de hand, maar dán komt er ineens een imker opdraven.
Kijk dáár heeft dus iemand een denkfout gemaakt. De imker  heeft een grote mand  en nog wat dingen bij zich om, pakweg,  10.000  bijen in de mand vervangende woonruimte  aan te bieden.

Men heeft gewoon niét opgelet, en is volkomen  voorbij gegaan aan het feit dat de bijen al  bijna thuis wáren….. vanaf álle tramtunnel in-uitgangen sta je immers  pal voor, of tegenover  hun thuis, de (nog vrijwel) enige echte Bijenkorf. Die zouden ze toch wel blindelings kweten te vinden?

De foto’s uit de tramtunnel heb ik “gepikt” van deze site waar het hele verhaal met nog meer actiefoto’s staat.

waterhoofd

Over water gesproken, maar dan niet over slootwater maar gewoon drinkwater.
Ja precies dat spul dat je, al dan niet met bubbels, in plastic flesjes kunt kopen.
Anno 2017 kún je  niet meer zonder flesje water op stap, zelfs niet als je in de randstad woont waar je nooit  héél ver uit de buurt bent van een tappunt van “gemeentepils”.

Oke, als je een lange fietstocht in de planning hebt  is het handig, op een warme dag bij een lange autorit misschien óók wel, fileleed is tamelijk onvoorspelbaar.
Maar  bij onze gewone wandelingen heb ik nóóit een flesje water bij me,  de mens kan uiterlijk drie dagen zonder vocht en zó lang lopen we nooit. Zelfs bij de vierdaagse had ik nooit meer dan 3/4 ltr. drinken, en dat was maar gedeeltelijk water, in de rugtas. Onderweg kwam je dan nog wel water tegen en verder vulde ik het verloren vocht aan bij “thuiskomst”.

Maar tegenwoordig drinkt iedereen zich een waterhoofd,  zodra ze de deur uit moeten gaat er een flesjes water mee. De plastic flesjes, die een volkomen onnodige belasting voor het milieu zijn,  worden achtergelaten op de plaats waar de fles leeg is want hé, een volle fles mee zeulen is geen probleem maar een lége….. véel te zwaar toch? Die laat je gewoon in de tram achter.


Ik moet als kind, net als m’n broers en zussen,  menigmaal op het randje van uitdroging gebalanceerd hebben. Buiten spelen, lopend van Den Haag naar Loosduinen, achterop de fiets bij m’n vader naar Reewijk… het gebeurde állemaal zonder één spetter water.

Maak dát de bankbediende eens wijs, wanneer ik bij de bank 5 minuten moet wachten komt een medewerker me een flesje water aanbieden…. alsof de bank een fata morgana in de woestijn is  waar ik me volkomen uitgedroogd naar binnen heb gesleept.
Uiteraard zijn kosten nog moeite gespaard aan reclame op het flesje. Nee een foto héb ik niet want ik sla het flesje water altijd af met de mededeling” ik ben niet via de Sahara gekomen en ik red het heus wel  een half uur zónder water”.
Oh verhip…. er was een tijd de bank “het water tot de lippen stond” tja, dan moeten ze  al dat water natuurlijk kwijt….

Behalve (meestal) onnodig milieuvervuilend is het ook nog een vieze gewoonte dat gelurk aan die flesjes, bah! Maar misschien ben ik wel jaloers want ik kan niet eens uit een flesje drinken.
Volgens mij heb ik nu wel weer genoeg  de moralist uitgehangen. Nog even een filmpje met wat weetjes en klaar is Rietepietz.
Sorry, komt gewoon door dat lege flesje dat ik in de tram vond én het geweigerde flesje bij de bank op de bank, ’t is  is ook gewoon téveel in één week.

zo niét behulpzaam!

Mijn schuld is het niet hoor dat er hier geen spectaculair logje staat, ik was paraat en had er zin in. Helaas kreeg ik te maken met mensen die  dan niét  weten dat ik nog een leuk logje moet schrijven en vertikken het om  mee te werken.
Een beetje entertainment is toch nooit weg maar sommige mensen snappen dat niet.

Hoe dat zat….? Nou wij zaten op een bankje langs de vliet, even uitrusten  en over het water turer na een fijne wandeling. Er gaan boten en bootjes voorbij, in weet niet in welke categorie deze valt, voor mij is het een bootJE ……


Vooral op zondag ook heel veel kano’s en roeiboten, in alle soorten en maten. Met stuurman- of vrouw, voor 2 personen of voor 4, 6 of 8 personen al dan niet met stuurman.


Bovenstaande roeiboot trok  mijn  aandacht omdat ik dáár wel een logje in zag. Camera in de aanslag dus en wachten  want kijk eens iets dichterbij……


Ja precies, dan is één van de roeiers moe en wil graag even lekker rustig sturen en dus wil  meneer  over mevrouw heen klauteren…….


Ja, dat wéét je toch, fotograferen is niet écht mijn ding maar heus hier klimt een meneer over een mevrouw heen, óf mevrouw kruipt onder meneer door…. of allebei.
Kijk dan, álle ingrediënten voor een prachtige snoekduik de plomp in.

Je begrijpt, mijn vinger trilt op de “film”knop van de camera om het spektakel te filmen als meneer  “buiten de boot valt” , misschien zelfs wel het wiebelende, smalle bootje in z’n geheel om laat slaan.
Helemaal voorbereid sla ik het gade maar…., nee hoor,  tttjjsss,  niét ff meewerken hoor aan een leuk logje voor me,   even later heeft iedereen z’n nieuwe plaats ingenomen en kunnen ze verder roeien.
Zó jammer voor m’n lezertjes toch?

 

opa is terug….

Inderdaad, vandaag kon ik de kleinkinderen  laten weten dat opa weer terug is.
Ze wisten dat opa vorige week  in een onbewaakt uit de deur geglipt was,  en daarna bijna een week onvindbaar was.
Maar vanmorgen stond hij voor de deur, te wachten of iemand hem nog binnen wilde laten om hem met oma te herenigen nadat hij waarschijnlijk een week lang achter de “meiden”aan had gezeten. .

Nee stil nou……, het gaat natuurlijk weer over broer en zus poes van Ruud die  naar de minder voor de hand liggen namen Opa en Oma  luisteren….of niet natuurlijk.

In de week dat Ruud hier was had de “jeweetwel kater” opa kans gezien te ontsnappen toen schoondochter Andrea voor twee dagen op zakenreis moest.
Opa en oma komen normaal wél veel in de tuin maar melden zich na enige tijd weer aan de deur. Maar nu bleef de deur dus dicht door afwezigheid van de vrouw des huizes.  Waarschijnlijk voelt zélf een “jeweetwel kater” in mei, onder die omstandigheden,  nog de lokroep van moeder natuur en zo bleef opa dus onvindbaar toen er allang weer iemand in huis was.

Waar opa uitgehangen heeft…..? We zullen het nooit weten maar oma en opa zijn dus weer herenigd….. iedereen blij!

Tja, kort logje,  deze opa en oma  willen natuurlijk ook even naar buiten maar nemen gewoon zelf de sleutel mee.


Vorige Oudere items