binair onbe”nul”

De stand  computertoestanden/Rietepietz is nog steeds één- nul! Ik kan me ondertussen redelijk redden maar uiteindelijk  ben ik digitaal gezien nog altijd een beetje onbenul.
In mijn hersenpan is het een vergaarbak van weetjes waar ik niets aan heb , afgewisseld met  grote zwarte gaten waar éigenlijk nuttige informatie zou moeten zitten.

Zo weet ik (denk ik te weten)  dan toevallig wél dat dat alles dat ik op m’n lappie in type uiteindelijk terug te voeren is naar slecht  2 getalletjes, de nul en de één die het mogelijk maken”computertalen” te ontwikkelen. Ooit bezocht ik argeloos drie proeflesjes  “computer programmeren” in de veronderstelling dat je dat nodig had om een  MS DOS gestuurde oude computer te kunnen bedienen.
Klinkt natuurlijk geweldig als je het als oudje  achteloos kunt hebben over de binaire getallen, ja toch?
Nee  ik héb er niets aan maar wist in ieder geval waar het om ging toen in de puzzelbijlage van onze krant ineens dit soort  puzzels verschenen.


Precies, alleen de eentjes en de nullen mogen meedoen maar nóóit meer dan twee dezelfde naast, of onder, elkaar. Tien  willekeurige  rijen van  ieder 5 nullen  en vijf énen.
Oke, dat gaat het binaire wondertje natuurlijk proberen, hoe moeilijk kan het zijn?


Eh……. na zo’n dubbele 0  dat snap ik, dan moet er 1,  en na een dubbele 1 moet een 0, dat is ook duidelijk maar dán  blijk ik toch iets minder binair ontwikkeld,  eh……,


…..o ja, als er een open vakje is tussen twee nullen kán daar alleen maar een 1 tussen omdat er anders 3 nullen naast elkaar staan.  Bij een open vakje tussen twee eentjes mag dan alleen nul. Ppffftt…..,  dan kan ik wel weer even vooruit maar  loop ik uiteindelijk toch vast vóór alle vakjes ingevuld zijn.

Misschien had ik tóch destijds die cursus moeten gaan doen want er is vást wel een logische redenatie om de rest nog even in te vullen, alleen zit dát dan weer niet in mijn “binaire bagage”!
En dan is dit nog maar een ** puzzel, ik ben dus waarschijnlijk inderdaad gewoon een onbe”nul” !