ben ik dat?

Het zal wel het  “rode autootjes syndroom zijn, je weet wel, heb  jij een rode auto gekocht,  lijkt ineens iederéén in een rode auto te rijden. Precies, ben ik nét officieel toegetreden tot het leger van “mantelzorgers”  staat er met chocoladeletters in de krant;…..
mantelzOke, het is een kop in de Telegraaf en dan  wordt de soep meestal niet zo heet gegeten als ze opgediend wordt en kun je beter even verder lezen;

“Twaalf procent van de mantelzorgers beoordeelt het eigen leven met een onvoldoende. Dat is relatief veel. VU-hoogleraar genen en geluk Meike Bartels licht toe: „Over het algemeen geeft slechts 3,4 procent van de Nederlanders het eigen leven een cijfer onder de 5.” Mantelzorgers zijn dus ruim drie keer zo vaak miserabel.

De zes belangenorganisaties die het onderzoek naar levensgeluk van mantelzorgers lieten doen, zijn bezorgd over de dikke onvoldoende. „Dit moet een wake-up call zijn voor politici”, zegt directeur Liesbeth Hoogendijk van mantelzorgvereniging Mezzo.”

Als zoveel onderzoeken en stellingen is dit naar mijn idee toch allemaal wel wat kort door de bocht en ik mag dan géén hoogleraar zijn, ik wil er toch wel even m’n zegje over doen.
In ieder geval gaat déze stelling zeker niét over mij en geloof me, ik heb ik m’n leven aardig wat mantelzorg gedaan. De kwakkelende ouder wordende ouders van beide kanten hebben jarenlang diverse  mantelzorgfuncties noodzakelijk gemaakt.

Maar ook nu was ik al een paar jaar mantelzorger voordat  ik als mantelzorger geregistreerd werd en nee…. ik ben niet ongelukkig maar zou het zeker wél zijn als ik niét voor Henk kon zorgen zoals ik nu doe.
Je kunt sowieso niet alle mantelzorgers op één hoop gooien. Ik hoef maar tussen mijn linkjes  bij “Karen  Mee” te kijken om een voorbeeld te vinden. Een jonge moeder die in haar uppie  mantelzorger is van  een vijfjarige dochtertje  met CP (Cerebrale Parese),  Dat zo’n jonge moeder niet overloopt van geluk kan ik me een voorstelling bij maken.

Een voor vrijwel alles  van jou  afhankelijk kind  naar volwassenheid begeleiden is niet te vergelijken met na een lang en gelukkig huwelijk je partner verzorgen zoals nu op mijn pad ligt.
Natuurlijk zijn er dagen waar ik niet blij van word, die me zwaar vallen omdat er ook wel dingen zijn waar ik minder goed mee om kan gaan, we hadden van de week zo’n paar dagen. (komt vast nog wel  aan bod, maar daar hebben we het nu niet over)
Maar mééstal heb ik veel voldoening van het feit dat ik dingen voor hem makkelijker kan maken, en ben ik  gelukkig als ik kan maken dat hij zich happy voelt.

Een “wake-up call”voor de politiek?  Ik weet het niet, niet voor mij in ieder geval. Wél voor mensen als Karen Mee en vele anderen.  Maar dat je als oudere voor je partner zorgt  als dat binnen je vermogen ligt vind ik normaal, het hoort gewoon bij de levensweg, zolang het kán.
Nee hoor, laat niemand  die deze krantenkop gelezen heeft zich zorgen maken over mij…. het gaat namelijk helemaal niet over  mij, ik ben een (meestal) gelukkige mantelzorger.

Advertenties

63 reacties (+voeg die van jou toe?)

  1. meninggever
    Mrt 08, 2017 @ 13:24:54

    De narigheid is dat we tegenwoordig moeten mantel zorgen omdat dit past bij de participatiemaatschappij van de partijen die tot en met vandaag de regering vormden die ‘het land weer op orde bracht’. Economisch een prima plan maar en ramp voor de sociale samenleving. Overigens zijn er culturen waar dit zorgen voor de partner en familieleden wordt gezien als een taak die tot de dood er op volgt blijft voortduren.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Mrt 08, 2017 @ 14:49:54

      Wat dat betreft kan ik me ten delen vinden in de opvattingen van die andere culturen. Henk is principieel én gevoelsmatig “mijn pakkie an”zolang ik het kan behappen.. Mochten mijn krachten afnemen zal er inderdaad wat meer hulp van buitenaf moeten komen. Maar op dit moment kan ik méér hulp krijgen dan ik zou willen accepteren.

      Beantwoorden

  2. Regenboogvlinder
    Mrt 06, 2017 @ 17:35:17

    Mantelzorger zijn voor je geliefde partner is denk ik makkelijker dan voor iemand die daarbuiten staat… Je doet het ook uit liefde! 🙂

    Beantwoorden

  3. John
    Mrt 04, 2017 @ 09:08:44

    Er zijn natuurlijk verschillen in het zijn van mantelzorger. Jij voelt je niet ongelukkig en zoals meer hier niet lees ik. Maar het gaat dan ook maar over 12 % en daar mag van mij best over geschreven worden. Ik ken een mantelzorger die het echt heel erg zwaar heeft en vooral ook nog eens tegen veel onbegrip aanloopt. Elke situatie is anders en die 12 % is gewoon 12 % teveel. Overigens las ik het in een andere meer betrouwbare krant,

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Mrt 04, 2017 @ 14:26:08

      Ja natuurlijk mag daar over geschreven worden, alleen zoals de kop er staat klopt het dan weer niet helemaal, alsof mantelzorg gelijk staat aan ongelukkig worden.
      Klopt, het is drie keer zoveel dan onder mensen die geen mantelzorger zijn . Maar toch zal ook inmenging van de politiek dit getal niet héél veel omlaag kunnen krijgen.. Voor wie de weg weet (en daar valt wél veel te verbeteren) is er meestal wel hulp te vinden. Ik kan op dit moment ook hulp krijgen, dat vind ik echter (nog lang) niet nodig. Maar het “geluk inleveren”zit natuurlijk voor een groot deel in een geliefde zien lijden, ik kan me zó voorstellen dat je doodongelukkig bent als je een kind hebt dat niets zelf kan en daar zélf al ongelukkig van is. Ook een jonge partner zien weg teren aan een ziekte zoals bijv. ALS , daarbij kan álle hulp van de wereld er toch niet voor zorgen dat mensen zich niét ongelukkig voelen.
      En die krantenkoppen, tja die zijn meestal zwaar overtrokken maar de feiten kloppen meestal wel natuurlijk anders zouden ze daar ook last mee krijgen. Alleen naïeve mensen moeten zo’n krant niet lezen , wie goed leest en interpreteert haalt er nét zoveel uit als uit iedere krant.

      Beantwoorden

  4. Leidse Glibber
    Mrt 04, 2017 @ 00:12:30

    Toch is het best wel eens vervelend contant in de krant te moeten lezen hoe we NIET voelen. 😦

    Beantwoorden

  5. Mammalien
    Mrt 03, 2017 @ 22:58:57

    Hulde.

    Beantwoorden

  6. Rebelse Huisvrouw
    Mrt 03, 2017 @ 19:32:00

    Inderdaad, net wat je zegt: ik denk dat elke situatie weer anders is. Als je in je eentje dag en nacht voor een kindje moet zorgen kan ik me indenken dat het een stuk zwaarder is dan in een fijn huwelijk voor je man. Hoe dan ook: hulde voor alle mantelzorgers. Want uiteindelijk is het niet niks, bijna 24 uur per dag alert blijven.

    Beantwoorden

  7. Ingrid Mooren-Roovers
    Mrt 03, 2017 @ 14:16:21

    Je zit nu ook wel in een gunstige positie Rietepietz 😉 mantelzorg aan huis.

    Beantwoorden

  8. margrietspanjaard
    Mrt 03, 2017 @ 13:37:35

    Ik heb toch nog wel eens moeite met die vanzelfsprekendheid. In de huidige tijd wordt iedereen geacht (ook vrouwen) om financieel in eigen onderhoud te kunnen voorzien en is het voor vrouwen met een volledige baan niet zo simpel om er even mantelzorg bij te doen, hoe graag ze dat ook zouden willen. Dan heb ik het dus over zorg overdag. Dus ja…de medaille heeft weer 2 kanten Zelf heb ik ook mantelzorg verleend maar dat kon beperkt worden tot avonden/weekenden, anders had het niet gekund zonder mijn baan op te zeggen

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Mrt 03, 2017 @ 14:22:44

      Ja klopt, er zijn zeker 2 kanten aan zoals ik al zei. Henk en ik werkte ook nog toen onze ouders hulp nodig hadden, en zo hier en daar had onze dochter destijds ook hulp nodig in haar jonge gezin. Gelukkig kon ik m’n werktijden makkelijk aanpassen aan de behoefte van de zorg voor een ouder. Het was druk ja, en soms rennen maar ongelukkig ben ik er nooit van geworden. Maar een 24/7 waakfunctie zoals ik nu heb is natuurlijk onmogelijk als je nog werkt.

      Beantwoorden

  9. cornma
    Mrt 03, 2017 @ 11:59:01

    Tegenwoordig heeft het een naam: mantelzorg. Vroeger was het doodnormaal om voor je partner of ouders te zorgen als dat nodig was. Nu gaat men er vanuit dat niemand meer iets alleen kan, maar toch moet iedereen langer zelfstandig blijven wonen. Het spreekt elkaar nogal tegen.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Mrt 03, 2017 @ 14:17:56

      Ja een tijd lang groeide de bomen tot aan de hemel, is ook veel gesjoemeld met dat persoonlijke “zorgbudget”. Er zijn zéker schrijnende gevallen waar hulp har nodig is maar met de eigen verantwoording is tot op zekere hoogte niets mis, daar wordt je echt niet ongelukkig van.

      Beantwoorden

  10. Suskeblogt
    Mrt 03, 2017 @ 11:05:39

    Als mantelzorgen moet je er voor zorgen dat je ook tijd voor jezelf neemt. Anders wordt het ondraaglijk en da’s niet de goede manier om iemand te helpen.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Mrt 03, 2017 @ 14:14:19

      Hangt ook wel een beetje af van wélke zorg je moet geven en voor hoelang, maar natuurlijk moet een mantelzorger ook goed voor zichzelf zorgen al is dat ook weer voor iedereen anders hoe je dat invult.

      Beantwoorden

  11. Petr@
    Mrt 03, 2017 @ 09:30:57

    Het zou mooi zijn als mantelzorgers meer gewaardeerd worden, dat zal al een hoop schelen. Gelukkig gaat het voor jou niet op Riet!
    Een vriendin van mij zorgt al jaren voor haar ouders en schoonmoeder, ze heeft het echt zwaar, dus zij hoort wel bij dat percentage denk ik.
    Nooit geen rust, is het de een niet dan is het de ander wel die hulp nodig heeft.
    Ze waren pas een weekje weg, halverwege de week konden ze weer naar huis, want moeder was gevallen…..

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Mrt 03, 2017 @ 14:30:01

      Die waardering moet uit de eigen omgeving komen natuurlijk, en ja die krijg ik echt meer dan genoeg gelukkig.
      Vooral vrouwen van rond de vijftig zitten vaak tot aan de nek toe vol met zorgtoestanden.Hebben in die tijd vaak zelf lichamelijke ongemakken. Hun kinderen krijgen kinderen en hebben soms wat hulp nodig en vaak van twee kanten tobbende ouders, ik herken het allemaal en heb het ook meegemaakt zonder er ongelukkig van e worden, wel eens moe natuurlijk en wel eens balen maar daar heeft iedereen op z’n tijd wel eens last van.

      Beantwoorden

  12. Veendammerman
    Mrt 03, 2017 @ 08:09:35

    Bij mantelzorgen kan het zo af en toe voorkomen dat je je niet letterlijk gelukkig voelt in de situatie, maar dat is nou eenmaal zo. Je zorgt voor elkaar en dat is iets moois.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Mrt 03, 2017 @ 09:26:22

      En veel mantelzorgers hebben die taak tijdelijk, als gevolg van de levensfase die je dan bereikt, dan zul je je inderdaad wel eens niet gelukkig voelen maar dat is niet erg maatgevend naar mijn idee. Natuurlijk báál ik wel eens , maar menigeen baalt ook wel eens van andere zaken, werk of lastige kinderen.
      Maar het zal zeker anders liggen voor mensen die een levenslange mantelzorg hebben, dat kan écht heel zwaar zijn.

      Beantwoorden

  13. RenéSmurf
    Mrt 02, 2017 @ 22:28:21

    Verhalen uit de praktijk zijn de verhalen die er toe doen. Wat niet goed is moet goed gemaakt worden, en dat kost geld. Nou ja, we weten het wel, zo werkt de politiek, dan weer dit en dan weer dat. En sommige mensen hebben het zwaarder dan nodig.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Mrt 03, 2017 @ 09:21:50

      Wat minder management en wat meer meedenken zou al zóveel schelen en dat levert eerder geld op dan dat het geld kost. Maar inderdaad, voor sommige mensen zou zeker meer hulp moeten komen.

      Beantwoorden

  14. gewoonanneke
    Mrt 02, 2017 @ 20:34:42

    Ik heb zelf ook ervaren hoe mooi het kan zijn om mantelzorger te zijn. Alleen anders dan bij jou. Ik ging weer naar huis en daar had ik mijn eigen ding weer. Bij jou blijft het gewoon altijd natuurlijk. En natuurlijk zijn daar ook dagen bij die minder zijn, je het liever anders zag, het zou wel heel raar zijn als dat niet zo was. Was ooit (zelfs door mijn ex) opgegeven bij een bijeenkomst als mantelzorger van het jaar omdat ik zijn broer altijd had begeleid. Daar sprak ik met veel mantelzorgers die heel veel meer gedaan hadden dan ik en het ook inderdaad soms best moeilijk hadden en toch doorgingen. Maar heb er nooit spijt van gehad, eigenlijk hoort het gewoon bij het leven vind ik als je het kan en de tijd en energie er voor hebt om iets te doen voor een ander.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Mrt 02, 2017 @ 20:56:05

      Het heeft allemaal z’n lastige kantjes, buiten de deur is waarschijnlijk lichamelijk zwaarder, in je eigen huis is de psychische belasting vaak zwaarder juist omdát je niet veel eigen leven meer hebt. Ik zeg ook niet voor niets dat het bloggen heel belangrijk voor me is, dat is een beetje “eigen leven” dat m’n gedachten een andere kant op komt dwingt. Ik heb zelf ook niet écht het gevoel dat ik iets heel bijzonders doe, je groeit erin en past je leven aan aan de mogelijkheden.
      De mantelzorgers die het meest intensief bezig zijn zie je meestal niet bij dat soort bijeenkomsten, domweg omdat ze lastig weg kunnen.

      Beantwoorden

      • gewoonanneke
        Mrt 09, 2017 @ 22:07:37

        Daar heb je helemaal gelijk in hoor. Ik was tot mijn verrassing genomineerd door mijn ex. Ik ging best een paar keer per week naar hem toe mee naar ziekenhuis, boodschappen en financiën en zo maar in vergelijking met andere mantelzorgers is dat niet zo heel veel. Maar wel leuk om op zo’n bijeenkomst verhalen van andere te horen. En inderdaad met je bloggen komt de gewone wereld binnen. Ik zag het bij mijn moeder wel, hoe je het ook went of keert, je bent er altijd toch mee bezig. Daarom gewoon lekker doorgaan met je blogjes, zou ze zeker missen.

        Beantwoorden

  15. Mrs. T.
    Mrt 02, 2017 @ 20:07:40

    Ik vind het vrij logisch dat je voor elkaar zorgt. Elk geval is wel anders natuurlijk zoals jij ook al schrijft.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Mrt 02, 2017 @ 20:29:51

      Ja gelukkig vinden veel mensen dat nog normaal maar het is voor iedereen weer ander wat nog wel en wat niet meer acceptabel is. En dan heb je óók nog Héél veel verschil in “waarvoor mantelzorg nodig is” .

      Beantwoorden

  16. willy
    Mrt 02, 2017 @ 19:46:16

    voor mekaar zorgen lijkt me een evidentie Riet..

    en dat moet men doen zolang het op een redelijke wijze kan..

    zo niet moet men moet men wel pijnlijke beslissingen nemen…

    hoed af voor elke mantelzorger, elke situatie is evenwel anders…

    als men bedenkt dat het aantal alleenstaanden in onze materialistische maatschappij, steeds maar stijgt, stelt zich wel een probleem…

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Mrt 02, 2017 @ 19:53:46

      Ja dat is zeker, vooral in de grote steden waar men elkaar vaak niet kent. Wij wonen gelukkig nog in een straatje waar we elkaar kennen en zonodig voor elkaar zorgen. Het zou al heel veel schelen als dat overal zo was.

      Beantwoorden

  17. Matroos Beek
    Mrt 02, 2017 @ 19:38:31

    Mantelzorger… vroeger bestond het woord niet en was zowat iedereen het. Mijn ouders zorgden voor hun ouders die bij ons inwoonden. Tot en met een tante van mijn vader. Mijn moeder zorgde voor hen tot hun dood. Ze stierven zelfs bij ons thuis . Het was naturel vroeger. Daarom niet minder zwaar… Nu denk ik dat het zwaarder wordt. Mensen worden ouder, daardoor ook meer ouderdomskwalen. Vooral dementie. Dit maakt het intensiever. Er moet op zoveel gelet worden. Constant. Mijn opa en zijn zus hielpen mee met het opvoeden van de kinderen, onderhoud van de tuin, enz.. Ze stierven aan een lichamelijke kwaal na een ziektebed. Die periode was heftig voor mijn moeder. Voor de rest had ze fijne contacten met opa, maar minder met de tante die altijd zat te zeuren. De buren hadden een heel zwaar gehandicapte dochter. Dat was pas de hel voor die ouders. Heel hun leven stond in het teken van dat kind. Zwaar.
    Dus ja, het kan verkeren. Men kan niet gaan veralgemenen in deze zaak.
    Ik mantelzorg voor mijn moeder samen met mijn zussen. Dat is nog wat anders. Je kan afstand nemen en delen. Dat maakt het draaglijk. Deze week waren er echter weer vrij veel storingen, waardoor ik mijn vakantieweek als weinig ontspannen heb ervaren. Dat is de keerzijde, maar ik kan ermee leven, want net als jou ben ik zo blij dat ik het kan doen. Ik vind het normaal. Mijn moeder was er ook altijd voor ons.
    Ik vind dat jij er een heel gezonde en wijze kijk op hebt en dat je er goed mee omgaat. Respect!

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Mrt 02, 2017 @ 19:50:52

      Dankjewel, ja ik kijk tegen veel dingen ook zo aan, Pas als het echt niet anders kan zal ik om hulp vragen . Vroeger hadden mensen wel grotere families waardoor zorg vaak beter verdeeld kon worden. Ik heb met mijn 2 zussen samen destijds ook een deel van de zorg van m’n broer gedaan om zijn zoon te ontlasten , mijn dochter taat er er eigenlijk alleen voor om ons bij te staan omdat onze zoon in de USA woont en de oudere garde óf overleden is of zelf hulpbehoevend. waardoor neven en nichten zelf al mantelzorger zijn.Ik kan niet in de toekomst kijken maar op het moment zou ik het niet anders willen dan zoals het nu gaat.

      Beantwoorden

  18. Melody62
    Mrt 02, 2017 @ 17:43:10

    Ik heb al sinds jaar en dag heel veel bewondering voor de mantelzorgers die voor partner/kind zorgen, zeker als die met hen in 1 huis woont.
    De telegraaf is een sensatiekrant maar wat deze krant met alle andere media gemeen heeft is dat men vindt dat alles en iedereen in een hokje moet passen, want owee zodra iemand buiten te lijntjes kleurt is die al ‘raar’ en past het niet in het beeld dat ‘wij’ moeten tonen, toch?

    Al ben ik dan geen mantelzorger met taken zoals jij, of anderen in jouw positie, hebt, ik ben het evengoed wel en kan ik oprecht zeggen dan geen taak me ooit te veel is, ongeacht wat ook, ongeacht waar, ongeacht tijd. Volgens mij heeft dat alles weer “Liefde” als basis en van daaruit komt de kracht die nodig is toch.

    Natuurlijk ben ik me ook bewust van de ‘klachten’ die veel mantelzorgers (uiteindelijk) gaan ervaren en hierin zou de politiek / gemeente best een paar stappen kunnen zetten maar ik bevrees dat dat Utopia is.

    Ik ben er in geen geval ongelukkiger van geworden, integendeel. Al wil je (jij ook dus…) het graag anders… je moet het gewoon doen met wat er is, roeien met de riemen die je hebt … en jij bent net zo min als ik iemand die ergens de kantjes van afloopt ofwel snel geneigd is voor iets weg te lopen. We doen wat we moeten doen, niets meer en niets minder

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Mrt 02, 2017 @ 18:10:42

      Precies, mantelzorgers heb je in alle soorten en maten. Ik heb ook eigenlijk altijd wel mantelzorgtaken gehad in de laatste 30 jaar. Soms langdurig maar ook wle voor korte tijd. Maar ik ben er nooit ongelukkiger van geworden.
      Maar ik heb gelukkig nooit met te maken gehad met de moeilijkste vorm, voor je kind zorgen omdat het dat zelf nooit zal kunnen, dát lijkt me zeker een reden om ongelukkig te zijn.
      Ik kijk ook heel hoog tegen mensen aan die dat op kunnen brengen als mantelzorger.

      Beantwoorden

  19. Villasappho
    Mrt 02, 2017 @ 17:08:52

    Veel mantelzorgers zijn geen partner zou het daar aan kunnen liggen? Naast je eigen leven voor je vader of moeder zorgen is toch anders dan voor je wederhelft.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Mrt 02, 2017 @ 18:03:33

      Ja dat is anders en dat weet ik ook uit ervaring. Maar dát is dan weer meestal niet 24 uur per dag en heb je er nog een “gewoon leven” naast. Dat maakt het zeker drukker omdat alle andere dingen ook doorgaan, vaak in een periode dat je ook al standy bent voor je kinderen die in die tijd ook vaak aan een gezin beginnen. Onze dochter had in die tijd maandenlang van bekkeninstabiliteit en had ook hulp nodig in haar jonge gezin terwijl m’n schoonouders óók extra zorg nodig hadden. Wel druk allemaal maar ik heb me er niet ongelukkig bij gevoeld. Ik zou zelf denk ik meer moeite hebben om gelukkig te zijn met een gehandicapt kind dat veel verdriet geeft en weinig toekomst perspectief biedt voor ouders én kind.

      Beantwoorden

      • Villasappho
        Mrt 02, 2017 @ 20:21:05

        Ja idd, denk dat maar weinig ouders in de gaten hebben wat dat allemaal kost, behalve geld.

        Beantwoorden

        • rietepietz
          Mrt 02, 2017 @ 20:33:36

          Onze dochter werkt natuurlijk ook nog en heeft twee kleinkinderen , heeft dus ook genoeg te doen en ik realiseer me heel goed hoe fijn het is dat ze altijd voor me klaar staat. Dat zullen veel ouders best in de gaten hebben maar ook je kinderen moet je de voldoening gunnen dat ze “iets voor je kunnen doen”.

          Beantwoorden

  20. matroos
    Mrt 02, 2017 @ 16:44:09

    Eerlijk gezegd vind ik het heel vanzelfsprekend voor elkaar te zorgen,zolang het kan natuurlijk.Wat de politiek wel kan doen is die administratieve rompslomp eens op orde te brengen dat scheelt al een hoop gedoe.Die tijd die daar aan verloren gaat kan dan beter ingevuld worden.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Mrt 02, 2017 @ 16:49:59

      Helemaal mee eens al realiseer ik me wél dat het iets anders is wanneer ouders voor gehandicapte kinderen moeten zorgen dan aan het eind van een levensfase voor elkaar zorgen.
      Er werd de laatste kabinetten flink “ontzorgt” en gedeeltelijk was het terecht, men was wel een beetje doorgeschoten in de verwachtingen.
      Helaas werd er niéts gedaan aan de bureaucratie, die werd eigenlijk alleen maar erger en mede daardoor werd de zorg onbeheersbaar.

      Beantwoorden

  21. Marja
    Mrt 02, 2017 @ 16:15:28

    Het is natuurlijk voor een groot deel afhankelijk van de liefde en waardering die je terug krijgt. En bij jullie zit dat wel goed.
    Je hebt er weer een mooi logje van gebreid.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Mrt 02, 2017 @ 16:29:13

      Je hebt gelijk, als er sprake is van liefde gaat het allemaal net iets makkelijker en ik heb Henk nog nooit zo vaak zijn waardering horen uitspreken als de laatste tijd.
      Ja is toch weer toevallig hé, ik word dan toch altijd weer een beetje kriegel dat er zo makkelijk naar de politiek verwezen wordt. Dat is in sommige gevallen terecht maar ik vind dat men tegenwoordig wel erg makkelijk de eigen verantwoording vergeet. Gewoon voor elkaar zorgen als dat kán is niets mis mee, zou jij voor jouw Robbert óók doen….eh, dóen jullie natuurlijk al voor elkaar al is het nog geen dagtaak 😉

      Beantwoorden

  22. Neeltje
    Mrt 02, 2017 @ 16:08:51

    En net wat je schrijft, het gaat niet over jullie. Het unieke van iedere situatie is dat iedere situatie uniek is. En wat voor de een geldt, geldt niet voor de ander. Doen wat goed voelt, voor jou, voor je man. In de toekomst kijken kan niemand. Je kunt pas bedenken hoe het verder moet, wanneer je verder bent. Komt tijd, komt raad, het klinkt misschien cliche, maar het is wel heel bruikbaar.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Mrt 02, 2017 @ 16:24:12

      Klopt, er zijn ook wel mensen die in onze situatie voor een paar dagdelen “dagopvang” kiezen om te zorgen dat de zorgende partner tijd voor zichzelf krijgt. Die mogelijkheid is er ook, Henk zou ook gebruik mogen maken van die zorg. want die is er. Maar wij kiezen” voorlopig” nog voor een aangepast “gewoon”leven waarin de beperkingen zo goed en zo kwaad als dat mogelijk is ingebouwd worden.
      Bij ons kan dat en werkt het, maar een werkende partner kan dit al niet bieden en zijn natuurlijk ook jong demente mensen.

      Beantwoorden

  23. Hartelijke Hot Hulk
    Mrt 02, 2017 @ 15:43:19

    Ook al zal je het niet altijd merken, degene die jij mantelt is blij met jou mantel. O zo!

    Beantwoorden

  24. Koen
    Mrt 02, 2017 @ 15:22:22

    Mijn petje af voor alle mantelzorgers. En een diepe buiging.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Mrt 02, 2017 @ 15:44:40

      Er zijn er die echt het onmogelijke moeten doen, ’n werken en zorgen én een en zorgen. Maar voor lang niet iedereen is het zó erg gelukkig. Maar evengoed wel is alle mantelzorg te waarderen.

      Beantwoorden

Rietepietz is gék op reacties ,dus .....ga je gang ! je hoeft het niet noodzakelijk met me eens te zijn!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: