Zo lief

Wat héb ik toch een geweldige en  lieve lezers, en ja, ik zat hier tóch regelmatig met die dikke strot die ik eigenlijk helemaal niet kan gebruiken, maar het heeft me óók erg goed gedaan.  Ik heb nog even geen “lollig logje” bij de hand want het was alles bij elkaar toch een heftig dagje dat voor mij misschien het laatste restje  acceptatie afdwong.

Ik denk dat ik vanaf nu “af en toe” in de categorie “persoonlijk” een geschikt stukje kopieer van de prive site,  gelukkig is het daar niet altijd kommer en kwel en sla ik ook wel eens de plank mis.
Ik schrijf daar sinds september 2016  maar,  waar begint dementie, we vergissen ons immers allemaal wel eens in een lade, doen gedachteloos wel eens iets stoms  en kunnen “er wel eens niet opkomen”! Ik weet nog wel dat er bij ons 50 jarig huwelijksfeest (en dat is al 6 jaar geleden)  al wat extra aandacht nodig was voor hem, maar dat viel voor een buitenstaander nog niet op.

12 september 2016

Eén van de weinige boodschapjes die hij nog alleen kan doen in het dorp is de bakker.
Scharrelen met geld sluipt er wél steeds meer in.
Z’n laatste nieuwe portemonnee ( al meer dan een jaar) ligt hem niet zo goed én er is blijkbaar de angst niet goed te weten wát hij moet betalen.
Dat de verkoopster precies weet wat hij moet hebben maakt het makkelijk want vaak kan hij onder druk ineens niet zeggen wat hij wilzeggen.

Ja hij weet precies dat een “halfje sesam volkoren” € 1,25 is, maar tegenwoordig gooit hij álle klein geld op het blad met de Japanse theekopjes.  Voordat hij dan naar de bakker gaat pakt hij daar klein geld vanaf omdat hij het liefst gepast geld meeneemt,  meestal kom ik dan even meekijken zodat hij niets hoeft te vragen en genoeg in z’n portemonnee heeft.

Dat deed ik vanmorgen niet, hij verdween met een  tasje en de mededeling “ik ga even naar de bakker”.  Na 10 minuten zie ik zijn portemonnee op tafel liggen, de schrik slaat me om het hart en in gedachte zie ik hem  bij de bakker radeloos  staan zoeken naar z’n portemonnee.  Van de schrik zal hij  natuurlijk  niet uit z’n woorden kunnen komen en  de paniek zal maken dat boodschappen doen voortaan verleden tijd is.

Ik gris zijn portemonnee van tafel en pak de fiets om als de bliksem naar de bakker te fietsen ………. maar als ik de stoep af wil rijden zie ik hem opgewekt de straat in komen, mét tasje mét brood erin zo te zien.
Op zijn vraag waar ik naar toe moet zeg ik; “je was je portemonnee vergeten en die wilde ik komen brengen”. Van de schrik is m’n stem in de stressstand gesprongen maar oke, dat is maar even.
Zich van geen kwaad bewust( hij dééd natuurlijk ook niets verkeerd),  grabbelt hij uit zijn broekzak wat kleingeld bij elkaar en zegt; ” ja dat weet ik, ik had een briefje van 5 in m’n zak gestopt ” …….. hij zegt het met een beetje ondeugende grijns, alsof hij het een geslaagde mop vindt…… en ja, misschien is het dat ook wel nu mijn hart weer rustig verder tikt;-)

Advertenties

85 reacties (+voeg die van jou toe?)

  1. meninggever
    Feb 12, 2017 @ 15:35:20

    Zolang de humor nog een rol speelt is er hoop op kunnen relativeren. Lijkt mij op zich een groot plus! Was het overigens het juiste brood???

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Feb 12, 2017 @ 15:37:13

      Ik blijf in ieder geval relativeren, voor humor het je er eigenlijk 2 nodig en mijn aangever laat toch een beetje verstek gaan.
      Ja het was het juiste brood, dat weten de meisje daar wel dus dat komt wel goed;-)

      Beantwoorden

  2. Kakel
    Feb 11, 2017 @ 21:37:30

    Je hebt het zo indringend en knap geschreven. Een mens moet wel van ijs zijn wanneer je dat blog leest en het je onberoerd laat.
    Het is goed dat je hem nog zoveel mogelijk zelf laat doen, maar gemakkelijk is het niet. Je hebt de neiging (denk ik) om als een moeder bij een klein kind hem ongemerkt 100 meter achter zijn billen te lopen om te kijken of alles wel goed gaat. Niet alleen je zorgen om maar vooral de zorg vóór je man treft me diep.
    Lieve groet.

    Beantwoorden

  3. willy
    Feb 10, 2017 @ 20:20:05

    met humor kan men de dingen soms relativeren…maar eenvoudig is dat niet…

    hopelijk kan Henk nog lang in zijn vertrouwde omgeving blijven

    groeten

    Beantwoorden

  4. minoesjka2
    Feb 10, 2017 @ 16:58:04

    Ja, iets zwart op wit op papier/beeldscherm zien staat is confronterend. Ik denk zomaar dat die ondeugende grijns van 12 sept, van hem een van die kostbare momentjes waren, die je koestert.
    Wat ben je toch ook een mooi mens, jullie zullen het met jou instelling echt nog wel heel lang samen redden hoor, maar houd jezelf daarbij wel in de gaten.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Feb 10, 2017 @ 17:09:04

      Behalve met de (klein) kinderen heb ik het er tot nu toe nooit over gehad, het bestond dus eigenlijk nog niet omdat ik aan niemand iets hoefde uit te leggen. Nu raast door de reacties alles door m’n hoofd omdat er zoveel te vertellen is over de laatste paar jaar. Het “bestaat nu ” waardoor het overal een plaatsje moet krijgen in alle facetten van m’n leven. En ja, er zijn gelukkig veel kostbare momentjes, niet alleen maar leuke, maar ook ontroerende. Er wordt op me gelet hoor en ik hou zelf ook m’n hoofd er wel bij al moet ik soms toch wat meer geduld opbrengen dan ik eigenlijk van nature heb.

      Beantwoorden

  5. Sandra de Koning - van de Pol
    Feb 10, 2017 @ 14:04:10

    Fijn om te lezen hoe jullie hier samen met omgaan…

    Beantwoorden

  6. Ingrid Mooren-Roovers
    Feb 10, 2017 @ 11:57:26

    Vijf euro omdat hij ook niet meer weet wat 1,25 is? Dat vraag ik me dan af.We weten toch dat Henk alles voor jou is en je nooit “om” hem zal lachen.Heftig hoor lieve Rietepietz…schrijf het maar lekker allemaal van je af. xx

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Feb 10, 2017 @ 13:22:58

      Waarschijnlijk kon hij niet gepast vinden omdat ik niet naast hem stond, toch vindingrijk om dan maar vijf euro mee te nemen;-) Om dit soort dingen kan hij soms nog meelachen
      Maar het is zo de moeite om te proberen hem er nog een beetje bij te houden, en ik bof zó dat hij gewoon lief blijft.

      Beantwoorden

  7. terrebel
    Feb 09, 2017 @ 22:13:54

    Ook minder leuke dingen horen bij het leven, lieve Riet. Hoe je er mee omgaat tekent de mens. Sterkte!

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Feb 10, 2017 @ 08:33:51

      Al is “minder leuke”toch een beetje een understatement is het natuurlijk wél waar dat het gewoon bij het leven hoort.
      Maar ik mag niet klagen, we hebben heel veel mooie jaren samen gehad en ook nu zijn er nog veel mooie momenten.

      Beantwoorden

  8. Regenboogvlinder
    Feb 09, 2017 @ 22:05:06

    Jeetje, ik schrik ervan! Geniet nog maar zoveel mogelijk en laat hem in zijn waarde. Ik denk trouwens dat het je heel goed af gaat. Niet teveel tegenspreken hè,, je weet vast hoe het werkt. Gewoon meepraten dan gaat het het beste.
    Maar wat erg.. Ik heb het 2x meegemaakt, schoonmoeder en moeder. Je blog is een mooie afleiding voor je en dat schrijven doet je vast goed. Lieve Riet, sterkte!

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Feb 10, 2017 @ 08:31:43

      Inderdaad gelukkig wel aardig wat ervaring opgedaan met m’n schoonmoeder destijds maar dáár had ik natuurlijk niet de gehele verantwoording voor. Nu wel en dat is 24/7 soms best heftig. Maar ik derdt me aardig en natuurlijk krijg ik de steun van onze dochter en kleinkinderen. Ik kon mezelf er alleen niet toe zetten om er over te schrijven en dat leidde tot het vorige logje…pppfffttt. weer een horde genomen.

      Beantwoorden

      • Regenboogvlinder
        Feb 10, 2017 @ 08:43:51

        Knap van je.. en ook goed lijkt mij. Je zult vast niet altijd de vrolijke Riet kunnen zijn. En dat snappen we nu beter als je het uit. En schrijven helpt vast ook.
        Erg hè om te zien hoe Henk verandert? En voor hem is het nu een hele moeilijke periode omdat hij waarschijnlijk zelf ook weet dat er dingen veranderen, dat hij dingen niet meer of niet goed meer kan. Of is hij dat stadium al voorbij?
        Sterkte hoor en uit je maar gerust. X

        Beantwoorden

        • rietepietz
          Feb 10, 2017 @ 09:55:02

          Ik doe er wel m’n best voor maar inderdaad, het lukt wel eens niet.
          Hij blijft gelukkig wel heel lief, niet agressief of wantrouwend, dat scheelt al heel veel. Maar soms heeft hij zo’n “leeg gezicht” en dan begrijpt hij de eenvoudigste zinnen niet.
          Voor hem is dementie 10x hetzelfde vragen in korte tijd, dat deed z’n moeder maar hij heeft dat (nog) niét en dus legt hij de link dementie niet. Wel verontrust het hem dat hij vaak niet kan zeggen wat hij wil zeggen. Vooral niet als er emotie aan te pas te komt. Het lukt me meestal wel door vragen te stellen waar hij ja of nee op kan zeggen én een beetje raden wat er in hem omgaat er toch uit te komen. Alleen op die momentjes maak hij een ongelukkig indruk, verder gelukkig niet. maar ik ga er zeker vaker over schrijven,XX

          Beantwoorden

          • Regenboogvlinder
            Feb 10, 2017 @ 13:08:31

            Tjonge dat is niet niks Riet… zo’n rotziekte toch..
            Zal je heel veel energie kosten. Maar jij bent ook een mens die zegt “goede tijden slechte tijden” hè.
            Dat zei mijn schoonvader toen ook. Want het was niet makkelijk voor hem. Zij veranderde ook heel erg.. werd helaas wel agressief en was snel kwaad. Terwijl ze dat nooit had. Toch een lichtpuntje dat Henk dat niet heeft. Erg hè als je ziet hoe rot hij zich dan voelt.
            Fijn dat je steun krijgt maar dat hoort ook zo hè. Want op jou moet ook gelet worden en je moet ook goed op jezelf passen.
            Weet dat ik meeleef! XX

            Beantwoorden

            • rietepietz
              Feb 10, 2017 @ 13:28:36

              Weet ik hoor, op dat gebied kom ik niets tekort. Ik denk zelf trouwens dat veel agressie wél voorkomen kan worden ( niet álles) door dat “meebuigen” en foutjes verdonkeremanen, is toch logisch dat je nijdig wordt als je alleen maar hoort dat je dingen fout doet of dat je dat al gezegd hebt. Maar het vraagt inderdaad veel energie, mede door zijn doofheid en de overbelasting van mijn stem speelt nog steeds een vervelende rol. Ik heb veel sociale contacten wat praten betreft op een héél laag pitje gezet, ik heb m’n stem té hard nodig voor hier thuis. XX

              Beantwoorden

              • Regenboogvlinder
                Feb 10, 2017 @ 13:43:06

                Dat is fijn! Je hebt gelijk hoor. Mijn zusje kon er maar niet mee omgaan. Sprak steeds mijn moeder tegen en dan werd ze verdrietig. Niet boos.. zij niet. Mijn schoonmoeder wel. Dus meepraten, dat werkte. Zij wilde steeds maar wandelen en mijn schoonvader hobbelde dan maar mee. Maar ook s avonds. Dan mocht ze niet naar buiten, dus de deur zat op slot en dan begon het.. heel triest. Die man deed alles en in haar ogen had ze helemaal niks aan hem.
                Gelukkig kun je met ons via de blog praten. Dan spaar je je stem voor Henk.

                Beantwoorden

                • rietepietz
                  Feb 10, 2017 @ 14:20:22

                  Triest als ze weg willen, Henk vindt het ook wel fijn om even weg te gaan maar nooit alleen. In de nacht is hij makkelijk terug in bed te krijgen als hij wil gaan douchen omdat hij dénkt dat het ochtend is.
                  Daarom was mijn blog het laatste jaar belangrijker dan ooit voor me. Het zijn m’n rustmomentjes als hij slaapt of TV kijkt. Maar ik ben dus niet écht “zielig”al héb ik natuurlijk wel m’n dipjes, maar ach, die heb je ook als je in de kleine kinderen zit;-)

                • Regenboogvlinder
                  Feb 10, 2017 @ 16:09:31

                  Ach ja dat soort dingen maak je mee. Nou ik snap je hoor.. je dealt ermee.. moet wel! In iedere levensfase heb je inderdaad weleens periodes die minder leuk zijn! Ik vind je een kei! XXX

                • rietepietz
                  Feb 10, 2017 @ 16:18:53

                  Vlak jezelf ook biet uit hé, “iets” beginnen met bipolaire man is óók niet de makkelijkste weg nemen. XX

                • Regenboogvlinder
                  Feb 10, 2017 @ 16:45:19

                  Nee.. je hebt gelijk! Maar we hebben het fantastisch. De mindere dagen horen er nou eenmaal bij. En ik zie Jan niet als een ziek persoon. Omdat hij dat ook heel erg vaak niét is.. 😊❤

                • rietepietz
                  Feb 10, 2017 @ 16:49:31

                  Maar je kiést ervoor, mij overkomt het, dus ik vind het heel sterk!

                • Regenboogvlinder
                  Feb 10, 2017 @ 17:04:44

                  Ja dat is ook waar! En dat doet de liefde denk ik 😊. Ik weet dat ik het kan en ik wil ook niet anders.. Houd je taai lieve Riet! XX

  9. Spontanity
    Feb 09, 2017 @ 17:11:52

    Weet je Riet
    Hieraan kun je zien dat mensen jouw stukjes echt waarderen.
    Je bent een onwijs lief mens!
    Dikke kus.
    en groetjes van Hans!!

    Beantwoorden

  10. ariadnesdraad
    Feb 09, 2017 @ 16:30:06

    Mijn moeder werd dr alzheimer geveld, alweer bijna vier jaar geleden. Toch heb ik dit grijnzend gelezen. Dankjewel daarvoor. Knuffel !

    Beantwoorden

  11. ria
    Feb 09, 2017 @ 15:46:23

    Geniet zo lang het kan van de leuke en lieve dingen. Het is toch een zorg.
    Lieve groet

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Feb 09, 2017 @ 15:53:30

      Ja natuurlijk is het een hele zorg, maar ik realiseer me heel goed dat het erger kán. Ik herinner me dat jij zelf ooit eens verzuchte “dat vreselijke wantrouwen” al schreef je niet of nauwelijks over het onderwerp, ik ben het niet vergeten en dát moet verschrikkelijk zijn. Henk vertrouwd me in álles en dat maakt vaak dingen makkelijker, ook heel ontroerend kan het zijn om zijn aanhankelijkheid te zien. Als het karakter verandert moet dat verschrikkelijk zijn voor de partner.

      Beantwoorden

  12. Koen
    Feb 09, 2017 @ 11:36:27

    Prachtig hoe je zoiets ‘breekbaars’ zo ‘sterk’ kunt verwoorden. Chapeau.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Feb 09, 2017 @ 11:48:25

      Dankjewel, wat een mooi compliment. Ik voel me ook erg vrij om te schrijven wat ik denk. op de site voor de kinderen had ik dat al maar na “mijn biecht” in het vorige log hier dus ook.

      Beantwoorden

  13. cornma
    Feb 09, 2017 @ 11:34:32

    Wat stoer van Henk om het eens anders dan anders te doen, maar ik kan me jouw schrik goed voorstellen. Gelukkig konden jullie er samen om lachen. En dan wil ik de nadruk leggen op het woordje samen. Een moment om te koesteren.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Feb 09, 2017 @ 11:45:09

      Ja dat is ook zo, daarom had ik er ook zo’n moeite mee om er hier over te schrijven. Ik wil niet “om”hem lachen hier maar heel vaak zit samen lachen er niet meer in omdat hij vaak niet meer door heeft wat een grap is en wat niet.
      Maar soms komt het nog voor en dat zijn koester momentjes.

      Beantwoorden

  14. margrietspanjaard
    Feb 09, 2017 @ 11:27:53

    Gelukkig toch ook iedere keer nog weer opluchting als de dingen goed uitpakken

    Beantwoorden

  15. Mammalien
    Feb 09, 2017 @ 09:42:50

    Dat las als een spannende thriller, liep gelukkig goed af… Mijn ouders zijn niet dement, maar dat gedoe met geld. Ze zien het niet, in de stress weten ze niet meer zeker of het wel “goed” is, betalen is altijd wel een ding. Voor de niet standaard aankopen gaat er meestal een dochter of zoon mee.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Feb 09, 2017 @ 11:41:23

      De een is nou eenmaal handiger in geldzaken dan de ander en dat wordt er bij het ouder worden natuurlijk nooit beter op. het is voor veel ouderen sowieso al lastig met al die moderne apparaten, wat kunnen ze, wat móeten ze kunnen enz…. vroeger kocht je spullen voor héél lange tijd en kwam er véél minder gecompliceerde elektronica aan te pas. Gewoon heel goed dat je ouders hun beperkingen daarin kennen. Maar ook, toch blijven opletten want dementie sluit er héél ongemerkt in, Omdat ik er alert op was wegens de familiegeschiedenis zag ik al vrij snel waar het mis ging. In zijn geval was zijn oriëntatievermogen het eerst aan het afbrokkelen, en dat was al minstens 6 jaar geleden aan de orde.

      Beantwoorden

  16. Petr@
    Feb 09, 2017 @ 09:23:28

    Hoi Riet
    Ik denk dat dit maar een van de vele situaties is die elke dag voorbij komen.
    Deze keer met een lach maar soms zal het ook verdrietig zijn.
    Schrijf het maar van je af, wij leven mee xxx

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Feb 09, 2017 @ 11:34:41

      Ja klopt helemaal, verdriet zet ik zo veel mogelijk van me af want dat helpt niet, humor wel. Maar natuurlijk schrijf ik menigmaal stukjes zonder een greintje humor op de privesite, alleen al omdat het een soort dagboekfunctie heeft zodat we altijd terug kunnen zien hoelang bepaalde functies al uitgevallen zijn.De tijd gaat zó snel dat ik er soms behoorlijk naast zit.

      Beantwoorden

  17. John
    Feb 09, 2017 @ 08:01:43

    Jij laat goed zien waar je met een beetje humor kan komen Riet. En zo moet je het vaak ook doen om niet in een soort spiraal te komen waar je niet meer uit geraakt.
    Ik vind het goed van je dat je het van je afschrijft. Waar je dat ook doet, maar ik denk dat je aan ons lezers ook veel kunt hebben.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Feb 09, 2017 @ 08:39:38

      Ja humor is belangrijk, zelfs galgenhumor. Wat ik eigenlijk het ergste vind is dat Henk z’n humor steeds meer verdwijnt maar ik hoop dat de mijne “het houdt” al moet ik nu vaak zonder “aangever”doen.
      Angst voor die spiraal liet me er tot nu juist niet hiér over schrijven. Het dwong me om hier over andere dingen na te denken. Maar ondertussen is er geen ontkomen meer aan , wat of ik ook doe, het speelt mee op de achtergrond en dus is er geen sprake meer van “eromheen”schrijven, het lukte me niet meer.

      Beantwoorden

  18. Leidse Glibber
    Feb 09, 2017 @ 02:05:56

    Tja het zal steeds moeilijker worden maar inderdaad probeer hem zo lang mogelijk onder de mensen te houden, dat is toch het beste.

    Beantwoorden

  19. Villasappho
    Feb 08, 2017 @ 23:41:06

    Wrange humor maar prachtig verhaal

    Beantwoorden

  20. RenéSmurf
    Feb 08, 2017 @ 23:32:39

    Kijk eens aan, dat is toch een prachtig verhaal! Een mooie herinnering voor jou, en je lezers.

    Beantwoorden

  21. Mrs. T.
    Feb 08, 2017 @ 21:52:31

    Het is inderdaad aanpassen en creatief omgaan met situaties. Maar dat doe je met liefde als het om je man (of in ons geval schoonmoeder) of wie dan ook die je dierbaar is gaat.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Feb 09, 2017 @ 07:33:28

      Ja dat klopt, ik zegen nu de ervaringen die ik destijds met m’n schoonmoeder heb opgedaan..Fijn dat je meekijkt bij de je schoonouders, dat geeft héél veel steun vioor de “gezonde partner.”

      Beantwoorden

  22. majaer
    Feb 08, 2017 @ 21:30:30

    Wat is dit herkenbaar soms komisch en dan weer triest mijn moeder was ook zo. Maar jouw Henk had er schik in.
    Xxx

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Feb 08, 2017 @ 21:51:39

      Hij had geen idéé waar ik hem voor willde behoeden en dat is goed natuurlijk. Toch ziet hij steeds minder de humor van dingen. Maar zolang het kan maken we er het beste van.

      Beantwoorden

  23. beaunino
    Feb 08, 2017 @ 21:30:29

    Mooi geschreven Riet. Met een lach en een traan. De juiste toon, de goede snaar.
    Ik sluit me graag bij de woorden van Veendammerman aan. X

    Beantwoorden

  24. Veendammerman
    Feb 08, 2017 @ 21:19:21

    Mooi dat jullie elkaar hebben. Als het andersom geweest was, was Henk er ook voor jou geweest.

    Beantwoorden

  25. Hartelijke Hot Hulk
    Feb 08, 2017 @ 20:58:00

    Jullie worden beide steeds liever voor elkaar!

    Beantwoorden

  26. gewoonanneke
    Feb 08, 2017 @ 20:46:51

    Het is zo herkenbaar. Mijn vader ging op een gegeven moment naar een dagbesteding twee dagen met een taxi. Soms gaf hij de taxichauffeur 50 gulden of zo. Totaal geen besef van waarde mee. Hij had het daar zo geweldig. Jaren later kwam ik nog een van zijn “verzorgers” tegen die vertelde dat mijn vader zulke prachtige verhalen over Friesland en zijn jeugd vertelde. Dat hij zelfs toen hij in Friesland was een keer ging kijken naar een standbeeld waar mijn vader over verteld had. Het gaf mijn moeder even “lucht”. Het is een sluipend proces van inderdaad gewoon wat vergeten tot er opeens het besef is, dit is anders. Denk dat mijn moeder het nog in het begin voor haarzelf wilde houden tot wij het ook wel doorkregen. En zulke mooie verhalen zoals deze ik snap je reactie helemaal haha maar hij had je mooi ff tuk zo.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Feb 08, 2017 @ 20:58:31

      Ja zo gaat het inderdaad, hoewel Hen z’n geheugen nog relatief goed is, hij is meer “in de war” en lijkt een soort afasie te hebben, maar daar kom ik vast nog wel eens iets gedetailleerder op terug. Henk heeft dus weer geen mooie verhalen omdat hij heel moeizaam praat zodra het om meer dan korte zinnetjes gaat. Ik wil nog niet aan de dagbesteding denken zolang we nog in de drukkerij mogen rommelen. Meestal lukt het me aardig hem bezig te houden, al moet ik er een shredder voor kopen;-)

      Beantwoorden

      • gewoonanneke
        Feb 08, 2017 @ 21:07:58

        Ieder mens is anders en iedere dementie ook. Dat is niet te vergelijken met elkaar al zijn bepaalde dingen wel herkenbaar als ik het zo lees bij je. En inderdaad bezig kunnen zijn in een eigen vertrouwde omgeving is het allerbeste.

        Beantwoorden

        • rietepietz
          Feb 08, 2017 @ 21:22:49

          Ja klopt, maar er zijn natuurlijk altijd overeenkomsten. Hij legt zelf niet de link met dementie omdat zijn moeder wél honderd keer hetzelfde vroeg, hij doet dat (nog) niet. Vooral omdat hij al 60 jaar in die drukkerij rondloopt is natuurlijk erg fijn.

          Beantwoorden

          • gewoonanneke
            Feb 12, 2017 @ 22:27:56

            Ja precies, eigen vertrouwde omgeving is heel belangrijk. Toen mijn ouders gingen verhuizen was mijn vader ook zijn “thuis” kwijt en ging hij dwalen en zoeken. Het blijft gewoon een moeilijk proces zeker ook voor de partners.

            Beantwoorden

            • rietepietz
              Feb 13, 2017 @ 09:10:37

              Past in het plaatje ja, verandering van het “vertrouwde” is de genadeslag. Onze dochter zou ons ook graag bij haar in de buurt hebben. Zou ik geen probleem vinden ware het niet dat hij dan z’n laatste restje zelfstandigheid kwijt raakt én sowieso sterk achteruit zal gaan.Gelukkig zit ze op maar 20 auto minuutjes afstand.

              Beantwoorden

  27. Matroos Beek
    Feb 08, 2017 @ 20:40:52

    Zo herkenbaar… mijn moeder blokkeert ook onder druk… en het gescharrel met geld… met ondersteuning van wie hen lief is, lukt het het best.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Feb 08, 2017 @ 20:50:33

      Hij kan blokkeert steeds vaker als hij het gevoel heeft dat hij móet praten. Meestal weet ik wel wat hij wil zeggen en kan een woord van mij hem weer op het juiste pad krijgen maar bij vreemde lukt dat natuurlijk niet en dan raakt hij in de war.

      Beantwoorden

      • Matroos Beek
        Feb 08, 2017 @ 21:54:05

        Het valt niet mee. Het is ook voor jou een proces om te wennen aan zijn proces… Af en toe eens ventileren. Niet kroppen.

        Beantwoorden

        • rietepietz
          Feb 09, 2017 @ 07:35:27

          Klopt, al ben ik er ondertussen wel aardig aan gewend , maar het proces gaat verder natuurlijk en brengt steeds weer nieuwe “verrassingen. Nee ik krop niet, daar is die prive site nou juist voor, daar kan ik álles kwijt, ook als ik wat minder humor bij de hand heb.

          Beantwoorden

  28. powerpointgreetje
    Feb 08, 2017 @ 20:20:54

    Henk had je wel even goed te grazen haha…..
    Inderdaad…. probeer wat voor hem ongemakkelijk is te vermijden, als het lukt.

    Beantwoorden

  29. Mrs. Brubeck
    Feb 08, 2017 @ 19:20:54

    Als we je een hart onder de riem kunnen steken, dan doen we dat zonder aarzelen!
    Ik weet dat het niet makkelijk zal zijn, maar met liefde kom je een heel stuk vooruit!
    Liefs! X

    Beantwoorden

  30. Melody62
    Feb 08, 2017 @ 19:19:31

    En toch hè…. je humor spat er vanaf…
    Die Henk… had hij je daar ff mooi te pakken …
    Maar goed ik kan me jouw schrik ook wel voorstellen… dit komt vast vaker voor hoor.

    Beantwoorden

  31. matroos
    Feb 08, 2017 @ 19:17:45

    Henk had er best schik in,hij had je wel tuk.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Feb 08, 2017 @ 19:21:39

      Ja dat kun je wel zeggen;-) Maar ik doe m’n best hem nog zo veel mogelijk zelf te laten doen. Zodra hij ergens niet uit z’n woorden kan komen wil hij er niet meer alleen naar toe, ik moet bijv. sinds kort mee naar de kapper om het gesprek op gang te houden, nou ja, er zijn ergere dingen.

      Beantwoorden

      • matroos
        Feb 08, 2017 @ 19:28:24

        Zeker,nog gezellig ook toch hoor je gelijk weer wat roddel.En er zijn als het echt niet meer gaat gelukkig nog alternatieven zoals thuiskapper.

        Beantwoorden

        • rietepietz
          Feb 08, 2017 @ 19:34:46

          Als het moet kan m’n dochter hem knippen, die was vroeger kapster, maar ik heb liever dat hij zolang mogelijk onder de mensen blijft. Ik kom trouwens bij dezelfde kapper en nee, daar wordt niet geroddeld;-) , nee écht niet!

          Beantwoorden

Rietepietz is gék op reacties ,dus .....ga je gang ! je hoeft het niet noodzakelijk met me eens te zijn!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: