best lastig…

Ze piekert zich suf….. heeft ze te lang gewacht om het onderwerp aan te snijden in een logje en is het daarom  nu zo lastig?
Zelfs de  héél oplettende lezer zal immers nauwelijks gemerkt hebben dat er toch wat minder  gegiebel van het echtpaar in de logjes doorklinkt.
Er is ook veel minder te lachen nu het niet meer te ontkennen valt dat het in de hersenpan van haar man steeds meer een puinhoop wordt en hij grapjes steeds minder vaak begrijpt.

Ze  kan er aardig mee omgaan, dat gelukkig wel . En ze heeft haar “extra site” die prive staat om alles van zich af te schrijven, bedoeld om  (klein) kinderen en een  goede vriendin op de hoogte houden.
Heel belangrijk om te zorgen dat die allemaal precies weten wat er speelt om haar, waar mogelijk,  te  kunnen helpen, en dat dóen ze ook. Haar man zelf heeft  het allemaal niet zo héél erg door, ze kan door goed op te letten vaak voorkomen dat hij dingen fout doet, alleen dat z’n  spraak zo moeizaam gaat  baart hem zorgen.

Dat maakt óók dat gesprekken lastig worden en dus kijkt hij liefst TV ook al kan hij dat niet altijd helemaal meer volgen. Zij is dan altijd druk doende met haar laptop, ze haalt “de gewone wereld binnen” op haar blog. Dat heeft ze ook broodnodig om niet weg te zakken in  het leed dat dementie heet.
Natuurlijk is het niet van vandaag of gisteren, maar ze was er op voorbereid  en  is er langzaam in gegroeid om 24/7 alert te zijn, niet dat het ook 24/7 paniek is hoor, o nee hoor, verre van dat.

Al die gezellige dingen waar ze over schrijft zijn ook allemaal waar, alleen beschrijft ze niet álles , of  spreekt een gewekte indruk niet tegen. Zo  werken ze inderdaad nog regelmatig samen, gelukkig hebben  ze een humane  baas die  het mogelijk maakt  zijn bedrijf als  een soort dagbesteding te gebruiken,  ze heeft dat wel eens grappend gezegd op haar site…… het is voor hen beiden een geweldige afleiding waar ze allebei blij van worden, hoewel hij  niet zoveel tempo  meer heeft  maar wát hij doet is serieus werk dat voldoening geeft.

Je vraagt je af waar zeurt het mens dan over, nou kijk,  ze vraagt af “moet ik daar nou over gaan bloggen”. Ze heeft een  onwijs leuke lezersgroep, allemaal even betrokken mensen  die haar maar wát graag een hart onder de riem zullen willen steken als ze er even doorheen zit.

En  dáár zit nou juist het dilemma.
Zij heeft het gewoon broodnodig dat ze via haar blog in het gewone leven mee kan draaien. Ze kan  niet zo goed  uit de voeten met medeleven  en nog minder met ophemelen, uiteindelijk doet ze gewoon niet meer dan ze  56 jaar geleden beloofd heeft, ze zorgt naar beste kunnen voor hem.

Maar ze wil óók geen lezers voor het hoofd stoten door helemaal nergens over te schrijven, haar man is in de 11 jaar dat ze blogt een wezenlijk onderdeel van haar site geworden ondanks dat hij nog nooit één letter geschreven heeft.  Als ze nu belooft dat ze er voortaan af en toe er iets over schrijft,  blijven jullie  haar dan in  gewone leven trekken?

 

Advertenties

122 reacties (+voeg die van jou toe?)

  1. Trackback: vrouwenlogica? | van koninklijk tot knettergek
  2. Marian
    Mrt 01, 2017 @ 15:35:47

    Gaat de echte Henk er zomaar beetjes van tussen verdeurie. Ik vind het fijn dat je het hebt gedeeld. Dank je wel.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Mrt 01, 2017 @ 16:21:03

      Ja wat een schurk hé, Ik heb het lang voor me gehouden maar het ging me nu belemmeren in “gewone”logjes schrijven , omdat hij toch zo bij m’n verhalen hoort. Er viel niet meer netjes omheen te schrijven en juist het gewone bloggen is zo’n fijne band met het gewone leven.dat hier in huis steeds een beetje meer op de achtergrond raakt. Lief dat je even langs kwam. Hoop dat het met jou steeds beter gaat, hou je haaks.

      Beantwoorden

  3. Lotus Lilly
    Feb 11, 2017 @ 20:39:34

    Lekker blijven schrijven Rietepietz, Ik vind het dapper dat je je hart open stelt over deze pijnlijke diagnose. Dikke knuffel!!

    Beantwoorden

  4. Zus
    Feb 08, 2017 @ 16:15:59

    Riet , Jij bent zelf voor mij een geweldige steun geweest. Graag wil ik nu jouw opvang zijn, eventueel privé net als toen. Het was wel schrikken om dit te lezen. Bij ons is nog steeds geen vreugde te rapen. Daarom reageer ik weinig , Het lopen gaat bij beiden heel moeilijk, en de operatietafel wacht alweer, dit keer op Theo. Ook hier slaan we ons doorheen. en in gedachten geef ik jou een dikke knuffel.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Feb 08, 2017 @ 16:23:26

      Lieve Zus ik weet dat bij jullie “ouderdom”echt met flink wat gebreken komt, heel verdrietig en je hebt echt genoeg met jezelf te stellen. Ik ga me heus goed redden hoor, Ik ben heel dankbaar dat ik het kán doen en ben heel blij dat Henk gewoon wél z’n “lieve karakter” houdt. Maak je geen zorgen over mij, ik weet dat ik goed voor mezelf moet zorgen en word ook in gaten gehouden door onze lieve dochter en de kleinkinderen. We hebben zo’n mooi ,vrijwel rimpelloos, leven gehad dat ik echt niet wil klagen.
      Ik wens jullie samen heel veel sterkte! XXX

      Beantwoorden

  5. meninggever
    Feb 08, 2017 @ 11:32:23

    Kwetsbaarheid is een eigenschap die niet veel mensen kiezen om te uiten. Je zo opstellen geeft aan dat je gewoon een goed en lief mens bent. Ook al wisten we dat als lezers wel, dan nog is het goed om het nog eens te benadrukken. Ik snap het dilemma, de vuile was buiten hangen en zo. Liever een glimlach dan een gezicht vol tranen. Het moet zwaar zijn, toch je maatje voor het leven. En die wl je alle aandacht geven. Zo lang het kan of moet. Ik hoop oprecht dat het proces heel langzaam zal gaan, en jullie nog een tijdje samen mogen genieten van wat er aan leven blijft. Zeer gegund. En schrijf er over als je het gevoel hebt dat het ff nodig is hoor.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Feb 08, 2017 @ 12:03:31

      Maar zodra zoiets eigenlijk “je leven” is geworden móet je het een plaats geven. Ik zie het ook niet zozeer als “vuile was buiten hangen” maar een vorm van zelfbehoud, om toch ergens het gewone leven door te laten gaan. En dat werd nu lastig zónder het “er over te hebben”. het sluipt erin en je bent dus meestal al flink op weg eer helemaal duidelijk is wat er aan de hand is. Het speelt zeker al 5 jaar dat er geleidelijk cognitieve vaardigheden afbrokkelen. het gaat het laatste jaar harder dan me lief is, toch hebben we nog best een waardevol leven al vraagt het uiteraard heel veel aanpassing aan de situatie. En ja, er zijn dagen, of momenten, dat het zwaar is maar ook zo heel veel momenten dat het veel voldoening geeft. Ik ben ook niet zielig hoor, ik zou niet anders willen en heb gelukkig veel steun van onze dochter, dat is een schat. Ik ga er zeker nog wel eens wat over schrijver, al is het maar om mensen er attent op te maken waar ze op moeten letten en wat mij helpt omdat het misschien ook andere kan helpen.

      Beantwoorden

  6. roadlaura1969
    Feb 07, 2017 @ 18:34:44

    Rietepietz het is toch logisch dat jij betrokken wilt blijven in het “normale “. Dat je zelf ervoor kiest wanneer je iets over Henk en dementie wilt /kunt schrijven. Jij doet er toe ongeacht hoe luchtig of hoe “zwaar” je blog zal zijn , ventileren lucht op !
    Ik zie dat bij een vrouwtje die enkele etages lager woont wiens man ook dit bedeeld is, als ik haar vraag “hoe gaat het met u” als ik haar tref dan vertelt ze erover af en toe met tranen en dat mag !

    Een dikke knuffel enne ik wip zoals altijd ongecontroleerd aan xxx

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Feb 07, 2017 @ 18:42:20

      Ja herkenbaar, ik praat er meestal liever niet over omdat je vaak op erg strak in je emotie zit en nooit weet wanneer iemand nét even over de grens gaat. Wat mij al die tijd daarbij hielp was dat behalve mijn kinderen en de baas eigenlijk niemand wist wat er speelt. Maar nu begint het ook voor andere zichtbaar te worden en gaan mensen inderdaad vragen.

      Beantwoorden

      • roadlaura1969
        Feb 07, 2017 @ 18:58:33

        Dat lijkt me ook moeilijk om daar in de balans te vinden, het is bij degene die al betrokken zijn makkelijker om jou in te schatten en je ook daar in tegemoet komen in jou behoeften.
        Voor een buitenstaander is dat aftasten en soms ook op een minder gunstige plek of situatie dat jij dan geconfronteerd wordt waar je de ene keer wel en dan ook geen behoefte aan hebt.

        Blijf vooral aangeven waar jij op die momenten behoefte aan hebt.

        Beantwoorden

  7. Kakel
    Feb 07, 2017 @ 16:39:06

    Ik snap dat je je schuldig voelt tegenover je man. Dat je het gevoel hebt dat je hem een beetje laat vallen, maar dat dóe je helemaal niet. Dat zit ook niet in je. Schrijf zoveel van je af als je zelf wilt. Ik zal je absoluut geen “zeur” vinden. Zeurpieten zijn mensen die zeveren over dingen die nergens over gaan. Jouw gaat over liefde, houden van en kijken naar hoe je dierbaarste “bezit” niet meer degene is waar je ooit mee trouwde. Omdat Moeder Natuur soms een harteloos kreng is…
    Sterkte en een digitale knuffel ♥

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Feb 07, 2017 @ 16:57:56

      Dankjewel, ik schurk me even lekker in je knuffel. het is allemaal behoorlijk dubbel. Je legt de vinger op een zere plek di ik me nog niet gerealiseerd had. Het voelt allemaal een beetje stiekem, achter zijn rug weken. En dat is iets dat ik noodgedwongen dus al een hele tijd heel veel doe om hem niet te belasten met dingen die hij niet meer kan bevatten en hij dus onrustig van kan worden. Moeder natuur is ons overwegend toch goed gezind geweest hoor, als ze nu nog even zo vriendelijk wil zijn mij te gunnen m’n taak af te kunnen maken hoor je mij niet klagen.

      Beantwoorden

      • Kakel
        Feb 07, 2017 @ 21:09:04

        Ik zei toch al dat je geen zeur was (-: Maar zelfs jou kan het te veel worden. Ik herinner je blogs over je schoonmoeder. Over hoe soepel jij omging met haar “vergeetachtigheid.” Dat je gewoon met haar meeging. Zoveel ervaring heb je al opgedaan en daar zal Henk alleen maar van profiteren. Schurk zo vaak tegen me aan als je wilt…

        Beantwoorden

        • rietepietz
          Feb 07, 2017 @ 21:25:28

          Klopt, ik had daarin natuurlijk ook al Henk in mijn gedachten al gebruikte ik wél voorbeelden van m’n schoonmoeder. Hij is vaak heel ontroerend in zijn vertrouwen. Zijn vertrouwen in me maakt het minder moeilijk hem te beschermen en nog een beetje in het gewone leven te houden. Het is hee dankbaar om te doen.

          Beantwoorden

  8. willy
    Feb 07, 2017 @ 15:58:39

    aan lezers zul je geen gebrek hebben Riet..

    schrijf waarover je graag schrijft en ook Henk heeft zijn plekje op je blog…

    groeten

    Beantwoorden

  9. majaer
    Feb 07, 2017 @ 15:45:11

    Lieve Rietepietz, ik kan je nog niet zolang maar ik lees heel graag je blogjes, blijf vooral schrijven ondanks dat dit soms best moeilijk is.
    Het is ook allemaal heel verdrietig wat er gebeurt bij jullie, maar jullie hebben gelukkig lieve mensen om je heen.

    liefs Marianne

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Feb 07, 2017 @ 15:50:43

      Het schrijven is een heerlijke uitlaatklep voor me dus dat blijf ik zeker doen.
      Het past natuurlijk wel bij onze levensfase dat we met dit soort dingen moeten dealen, dat maakt het niet leuker maar er zijn genoeg mensen die al vrij jong dit grote zorgen hebben.
      Dankjewel voor je lieve reactie

      Beantwoorden

  10. Spontanity
    Feb 07, 2017 @ 14:03:38

    Ik zal in elk geval mijn uiterste best doen jou in het gewone leven te trekken.
    Binnenkort een bakkie komen doen, en de paar DE puntjes halen!?

    xxxx

    Beantwoorden

  11. Ingrid Mooren-Roovers
    Feb 07, 2017 @ 11:55:19

    Een dikke knuffel voor jou Rietepietz ….

    Beantwoorden

  12. cornma
    Feb 07, 2017 @ 11:30:16

    Ze is een beetje gek, gek op haar familie, haar man en vooral gek op haar achterkleinkinderen. Ze barst van de humor en dat is altijd terug te vinden in haar logjes. Heb je een beetje down dag, dan hoef je alleen maar een paar van haar logjes te lezen en je vervolgt de dag vanzelf met een glimlach. Ze is eerlijk en recht voor z’n raap, maar zal nooit iemand kwetsen. Kortom: ze is een topwijf!
    En nu gaat ze door een moeilijke tijd en weet niet of ze dat mag/moet delen met al haar trouwe lezers. Wel, ik kan maar één ding zeggen: volg je hart. Niets moet en alleen jij bepaalt wat je wilt delen. Wij lezen ook je minder vrolijke verhalen en leven zo veel mogelijk met je mee. Het is fijn te weten dat je zoveel steun krijgt van je familie, maar ook wij lezers willen je van harte steunen.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Feb 07, 2017 @ 12:29:59

      Onze achterkleinkindern zijn een zegen voor ons nu, altijd goed voor leuke afleiding en die wordt ons zó gegund. Ik wist natuurlijk wel dat ik mág delen, zeker weten maar of het goed is voor mezelf, of ik er daardoor niet onnodig teveel in blijf hangen door de meelevende reacties.Of ik dan nog wel ” m’n knettergekke zelf” op kan laten draven maar dat wil ik tóch blijven proberen. En over moeilijk tijden weet je zelf natuurlijk óók wel het één en ander. Dankjewel voor je lieve reactie.

      Beantwoorden

  13. Mammalien
    Feb 07, 2017 @ 11:28:16

    En nu heb ik een dilemma want mag je niet ophemelen en geen hart onder de riem steken. Wel heb ik bejaarde ouders, en ik herken best wel veel van wat jij tussen de regels door schrijft over jouw gevoel bij alles en je reactie daarop. Ik hoop dat mochten man en ik ooit zover komen dat ook zo gaat….

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Feb 07, 2017 @ 12:20:17

      Ja zég ik toch, ik ben gewoon een knap lastig mens die soms onmogelijkheden “normaal “laat lijken. En ja, natuurlijk heb ik ook behoefte aan af en toe dat schouderklopje , maar omdat ik hier niet snotterend aan m’n lappie kan gaan zitten en medelevende reacties zijn vaak heel ontroerend…. maar ja, daarom staat er ook “best lastig”boven dit logje!

      Beantwoorden

  14. margrietspanjaard
    Feb 07, 2017 @ 11:16:46

    Als ik alle reacties zo lees, hoef jij je om je lezers geen zorgen te maken, maar dat wist je natuurlijk al. Ik blijf bij miin eerst opkomende reactie “gewoon je hart volgen” en ja…het is de schrik van ons aĺlemaal om je “maatje” gaandeweg beetje bij beetje kwijt te raken, ook al is die er wel en hou je steeds meer van 🤗

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Feb 07, 2017 @ 12:16:31

      Ik ben ook héél blij met m’n lezersgroep waarvan er veel meelezen. Het maakt mijn leven vooral nu toch een stuk leuker. Het is een manier om tóch in contact te blijven met de buitenwereld . het zijn stuk voor stuk schatten.

      Beantwoorden

  15. Spencer
    Feb 07, 2017 @ 10:46:30

    Met die dagbesteding komt het wel goed Riet. Lekker blijven hobbyen.
    Groetjes Spencer

    Beantwoorden

  16. Paul
    Feb 07, 2017 @ 09:39:11

    Lieve Riet, dat is verdrietig voor jullie. Natuurlijk mag je hier daarover schrijven, het is namelijk niet niks! Misschien verzacht het heel iets om te merken dat jouw trouwe schare lezers met jou meeleven. En ik beloof plechtig om daarnaast met je te blijven discussiëren over de politie, etnisch profileren et cetera.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Feb 07, 2017 @ 12:11:07

      Whahaha, ja dat is precies wat ik wil, we hoeven het ook niet eens te zijn op alle fronten maar het is een manier om elkaar aan het denken te zetten . En verder heb je natuurlijk gelijk, het is fijn dat ik m’n ei ook hier kwijt kan al ga ik daar geen misbruik van maken.

      Beantwoorden

  17. John
    Feb 07, 2017 @ 08:05:22

    Ik had eerlijk gezegd al een vermoeden maar omdat ik dat nergens op kon stoelen heb ik er niets mee gedaan.
    Je moet schrijven waar jij je goed bij voelt, en de lezers blijven wel. Natuurlijk schrijf je niet over alles. Het zijn momenten waar je over blogt.
    Het lijkt me toch behoorlijk pittig. Ik wil je toch virtueel sterkte wensen.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Feb 07, 2017 @ 08:12:07

      Dankjewel John, ja het is pittig, compleet je eigen leven inleveren maar ik doe het met liefde en zou niet anders willen.Het bloggen is een pachtige uitlaatklep die me dwingt om in het normale leven te blijven rond draaien.

      Beantwoorden

  18. Leidse Glibber
    Feb 07, 2017 @ 00:41:54

    Lieve Rietepietz natuurlijk blijven we je in het leven trekken. Je vertlede mij een jaartje geleden al van de beschreven problemen en las ze daarom regelmatig tussen de regels door. je wilt geen complimenten of opgehemeld worden, maar toch kan ik het niet laten, want met jou humor en optimisme sta je gelukkig midden in hte leven en laat je ook anderen dagelijks in het leven staan.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Feb 07, 2017 @ 08:00:29

      Ik heb het je niet eens met zoveel woorden verteld, maar je trok de enig juiste conclusie. Dat was zelfs al weer bijna twee jaar geleden toen Ruud met z’n gezin in Leiden logeerde. Alle drukte had Henk uitgeput en we konden niet aanwezig zijn bij een “meet en greet” met jou en Ruud.
      Het kwam nog een enkele keer voor dat ik door een meeting met een blogger toch een tipje van de sluier op moest lichten. Het is ook nooit een gebrek aan vertrouwen geweest om niets te vertellen, maar puur “lijfsbehoud van mezelf”. Het is heel lastig “gewoon”doen als men er steeds over wil praten.

      Beantwoorden

      • Leidse Glibber
        Feb 08, 2017 @ 03:06:39

        Pff nu je het zegt het is inderdaad al weer 2 jaar geleden. wat gaat de tijd snel. Off topic, de drukkerij heeft op je reactie gereageerd. Komt nog een rondleiding in mei.

        Beantwoorden

        • rietepietz
          Feb 08, 2017 @ 07:07:39

          Laat even weten als je de exacte datum weet, dan probeer ik het in te plannen. Heel toevallig is Ruud van 6 tot 14 mei ook hier, logeert bij onze dochter dan want hier wordt het toch teveel drukte .Maar we zullen hem dan weer even veel zien.

          Beantwoorden

  19. beaunino
    Feb 07, 2017 @ 00:23:22

    Mij bevalt het prima om gewoon iedere keer precies dát op te schrijven waar ik op dat moment behoefte aan heb of zin in heb. Het komt hoe het kimt Riet, en ik weet zeker dat jij zeer discreet en met veel respect over Henk zult schrijven. En ik weet ook zeker dat er mensen zullen zijn die steun zullen vinden in jouw stukjes. Je weet het zelf wel. X

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Feb 07, 2017 @ 08:09:55

      Dat doe ik in principe ook altijd wél. Maar hier heb ik toch een klein beetje beperking omdat Henk altijd bij me zit als ik zit te loggen. Ik wéét dat de reacties altijd hartverwarmend zullen zijn en het laatste dat ik me kan permitteren is Henk in de stress te jagen omdat ik jankend aan m’n lappie zit. En geloof me , de tranen zitten hoog bij een logje zoals dit.
      Maar daar zul jij ook wel alles van weten.

      Beantwoorden

  20. Spinnetje
    Feb 06, 2017 @ 23:36:20

    Wat mooi omschreven… “uiteindelijk doet ze gewoon niet meer dan ze 56 jaar geleden beloofd heeft, ze zorgt naar beste kunnen voor hem”.
    En wat betreft het erover schrijven….sluit ik me aan bij eerdere reacties. It up to you wanneer en wat je erover wilt schrijven. En een privé log ernaast is helemaal geen gek idee, je kan zo meer een eigen dagboek ervan maken en dit nog eens terug lezen.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Feb 07, 2017 @ 08:15:02

      Precies, dat privelog is ook in eerste instantie als dagboek opgezet. je vergeet zó gauw wanneer dingen voor het eerst, of juist voor het laatst opdoken. Zo zag ik pas teruglezend hoeveel van humor er al verdwenen is.Maar natuurlijk doe ik m’n best hem zolang mogelijk zélf te verzorgen, ik hoop dat ik dat ook kan blijven doen.

      Beantwoorden

  21. RenéSmurf
    Feb 06, 2017 @ 23:24:22

    Best lastig. Ik zou zeggen, til er niet te zwaar aan. Wel aan het leven natuurlijk, maar niet aan de fout gevallen reacties of zo. De één leest intensiever dan de ander, en die leeft weer meer mee, en die kan het minder goed onder woorden brengen. Natuurlijk heeft iedereen zijn ups en downs in het leven, maar wat je logt bepaal je zelf. Hou het leuk, dat is leuk. En plek voor ontspanning.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Feb 07, 2017 @ 08:17:14

      Ja zeker, héél lastig! Hoewel je inderdaad zelf bepaald wat je blogt zijn er soms toch onverwachte redenen om bepaalde zaken niét mee te nemen. Die ontspanning is inderdaad heel belangrijk voor me en die kan ik hier altijd heel goed vinden.

      Beantwoorden

  22. Tham
    Feb 06, 2017 @ 23:21:36

    Alles gelezen. Ook alle reakties. En sluit me bij een ieder aan.
    Lieve Rietz.. geef Henk een dikke knuffel van me. Voor hem is het ook moeilijk nu.
    En voor jou.. een nog dikkere knuffel.
    Ik werk met mensen met Alzheimer. En geniet van ze.. zo lief. Maar weet hoe vreselijk moeilijk het is als t je eigen partner is die je ziet veranderen. Ja blijf schrijven.. Henk hoort bij jou zoals je pen op t papier.
    Je bent een kanjer.. juist je zwakheid is je sterkte.

    😘😘

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Feb 07, 2017 @ 08:21:49

      Ach lieve Tham, dat je me toch nog steeds volgt! Ja klopt, er zijn gelukkig ook heel veel mooie en dankbare momenten maar inderdaad, de kneep zit ‘m in je maatje kwijt raken terwijl hij naast je zit. Bovendien is dit voor een partner geen geen “part-time”job waar je af en toe kan zeggen “vandaag even niet” maar gewoon 24/ 7 alert zijn. Maar toch, ik zou niet anders willen!

      Beantwoorden

  23. Petr@
    Feb 06, 2017 @ 23:04:52

    Lieve Riet, wat ben je een dappere vrouw!
    Goed dat je het ter sprake brengt, dit is echt heel persoonlijk, maar dan weten wij, je trouwe lezers, ook wat er speelt.
    Wat een goed idee eigenlijk dat je ook nog een familieblog hebt, je kunt daar echt je ei kwijt, en je kinderen blijven goed op de hoogte.
    Gewoon doorgaan met bloggen Riet, wij blijven gewoon lekker bij je lezen en jij bij ons 😉

    Liefs Petr@

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Feb 07, 2017 @ 08:26:41

      Het priveblog is eigenlijk opgezet als een soort dagboek om zélf terug te kunnen kijken als er weer dingen veranderen. Je vergeet zo gauw als dingen zo snel veranderen. Ook als er later misschien wél zorg van buitenaf bij moet komen is het belangrijk om een goed overzicht te hebben van wat wel niet meer kan.
      Dit blog is mijn lijntje met de gewone wereld en dat is hard nodig om m’n hoofd regelmatig even lekker leeg te kunnen maken. Dus ja, ook al hoef ik er nu niet meer omheen te draaien, ik hoop toch gewoon voornamelijk knettergek te blijven.

      Beantwoorden

  24. Corja
    Feb 06, 2017 @ 21:34:08

    Het is natúúrlijk goed dat je af en toe laat weten hoe het met jullie is, al snap ik best dat je het lastig vindt. Maar ik denk stiekem ook wel dat je het een beetje aan ‘ons’ verplicht bent. Op een gegeven moment kun je niet meer doen alsof er niets aan de hand is. En het begon (mij) toch ook wel op te vallen, dat je weinig meer over Henk schreef. Je bent een mooi en goed mens, Riet. Je hebt humor en relativeringsvermogen. Daardoor kun je het lang volhouden. En zeker met de liefde die je voor Henk voelt. Een (trouw)belofte moet je houden, maar soms is het niet haalbaar meer. Houd ook jezelf goed in de gaten!

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Feb 06, 2017 @ 21:41:49

      Ja ik vond het niet makkelijk, maar je hebt gelijk hij is té verweven in mijn “log leven “om er hier uit te kunnen laten vallen zonder uitleg. Het ging me ook remmen bij het schrijven want tja, we maken niet zo heel veel meer mee natuurlijk. Hoewel ik nooit dingen geschreven heb die niét waar zijn liet ik wel steeds meer weg. Ik hoop het zolang het nodig is vol te houden maar dat weet je natuurlijk nooit, ik kan ook iets gaan mankeren. Maar , zeker weten, het loggen doet me echt heel veel goed en mijn dochter is een grote steun die me ook in de gaten houdt.

      Beantwoorden

  25. waarloopjijwarmvoor
    Feb 06, 2017 @ 21:20:47

    Ik heb dit geliked maar dat is niet bedoeld als leuk maar om je een hart onder de riem te steken( zo heet dat toch) chapeau.

    Beantwoorden

  26. matroos
    Feb 06, 2017 @ 21:10:10

    Van mij hoef je er echt niet omheen te schrijven,maar ik begrijp het wel.Zelf doe ik dat ook wel want je wilt er een ander niet mee op zadelen.Dat gebeurd niet echt,maar zo voelt het vaak wel.Blogland is wat dat betreft gelukkig heel begrijpend,iedereen heeft zo zijn of haar ‘makke’.Mijn schoonouders waren de laatste jaren dement en allebei heel verschillend.Ze konden in het begin nog wel de situatie (dachten ze) verdoezelen.Maar eigenlijk hielden wij alle ballen hoog op de achtergrond,net als jij nu doet.Dat is een hele dagtaak en dan is je blog toch een fijne uitlaatklep.Dus Riet schrijf maar raak hoor voor een knaak,ik geniet altijd van je schrijfsels en met mij héél veel mensen.En dat je dan nog aan ons je lezers denkt en nog je ervaring wilt delen,bewonderenswaardig hoor.

    Dikke pakkerd van mij en een diepe buiging.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Feb 06, 2017 @ 21:27:22

      Pas nou op je rug met dat buigen!
      Klopt, ik gooi niet álles wat in de familie voorkomt in m’n logjes. maar omdat Henk altijd vrij vaak in m’n logjes voorkwam is hij ook een beetje “oude bekende” voor de lezers. Al was het maar van de kerstfilmpjes maken, iets dat steeds meer zonder zijn hulp moest gebeuren al sprak ik niet tegen als hij van het camerawerk werd “beschuldigd” . Maar het is een zwaar onderwerp waar ik inderdaad niet álle aandacht naar uit wil laten gaan, dat zou ook voor mij niet goed zijn, ik moet ook voor m’n afleiding zorgen om op de been te blijven. Maar het zal zeker af en toe opduiken in de logjes omdat we vrijwel álles samen doen.

      Beantwoorden

      • matroos
        Feb 06, 2017 @ 21:32:37

        Weet je dementie kent ook héél veel mooie of grappige momenten,dat heb ik ondervonden bij mijn schoonouders.Maar ik begrijp die 24/7 paraatheid en alertheid heel goed en dan is afleiding en een eigen ding hebben heel belangrijk.

        Ik ben nog best lenig hoor,dus buigen gaat prima.

        Beantwoorden

        • rietepietz
          Feb 06, 2017 @ 21:48:24

          O zeker hoor, zijn aanhankelijk heid is ontroerend, en zijn vertrouwen in me is zó groot. Dat is fijn omdat hij dus niet in de nacht het huis uit gaat, als ik zeg dat het nacht is en hij nog niet hoeft te douchen hoef ik daar niet voor te ruziën, hij geloofd me dan zonder meer, dan kan écht heel anders uitpakken.

          Beantwoorden

          • matroos
            Feb 06, 2017 @ 21:55:59

            Zeker,dat is wel fijn hé,maar geeft ook wel een bepaalde druk op jou.Je moet als het ware voor twee denken en dat valt ook niet altijd mee.Ik zeg wel eens het valt wel,maar niet mee.

            Ik heb wel eens een buurman van de straat geplukt ’s morgens om 6 uur in pyjama.Daarna ging de deur op slot en dat gaf wel stampij.

            Beantwoorden

        • rietepietz
          Feb 06, 2017 @ 21:53:03

          O zeker, zijn aanhankelijk en vertrouwen in me zijn vaak zo aandoenlijk en ontroerend..
          Hij is daardoor heel goed te leiden en gaat gelukkig niet in de nacht op pad. Hij gelooft me op m’n woord dat het nacht is en dat hij niet hoeft te douchen als ik hem hoor scharrelen midden in de nacht. Dat kan écht heel anders dus ik tel m’n zegeningen.

          Beantwoorden

  27. schrijfselsvanmij
    Feb 06, 2017 @ 21:04:31

    (ik schrijf dus nog een blog: stapjeterug.blogspot.com)

    Beantwoorden

  28. schrijfselsvanmij
    Feb 06, 2017 @ 21:03:50

    Ik lees nog niet zó lang bij je, dus ik heb niet echt gemerkt dat je minder schrijft over je lieverd. Ik ben ooit met bloggen begonnen om op te schrijven (en niet te vergeten!) voor mezelf en onze omgeving (familie en vrienden en kennissen) wat er met mijn vader aan de hand was. Ik merkte toen dat een heel prettige bijkomstigheid was dat dit me hielp bij het soort van verwerken van het verdriet dat werd veroorzaakt door die rotziekte. Ik zou je een dikke knuffel willen geven!

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Feb 06, 2017 @ 21:16:18

      Ik lees dus ook nog niet zolang bij jou maar je begrijpt nu dus waarom ik juist dié site van je gelinkt heb. Ik heb ook iets gevonden wat ik aan iedereen doorgeef waar het belangrijk voor kan zijn GOED dat had jij gelinkt van een andere site en dat is zó’n goede insteek. Ik heb dus inderdaad een prive site voor de familie en schrijf ook daar om de twee dagen een logje, zo weten ze wanneer ik even een steuntje in de rug nodig heb en hoed ik nóóit aan de telefoon in zijn bijzijn óver hem te praten wat dit onderwerp betreft.
      Dat zou voor hier teveel zijn en ik zou dan ook téveel in het onderwerp blijven hangen . Op de andere site zijn weinig reacties dus als het logje staat is het klaar en ga ik andere dingen doen. Dank voor je knuffel!

      Beantwoorden

      • schrijfselsvanmij
        Feb 06, 2017 @ 21:20:34

        Goed dat je niet over je man praat in zijn bijzijn, maar dat je het opschrijft! Ook in het (t)huis van mijn pa wordt nog te vaak over mensen gepraat in hun bijzijn.

        Beantwoorden

        • rietepietz
          Feb 06, 2017 @ 21:30:24

          Ja verschrikkelijk vind ik dat, ik ben zo blij dat ik er zelf heel redelijk mee om kan gaan, dat scheelt echt veel geruzie zoals ik bij m’n schoonouders wel zag . Je kunt wel op alle foutjes gaan wijzen maar ze ze doen dat zonder te weten dát ze iets fout doen, futen zijn eigenlijk mijn schuld want dan heb ik te weinig vooruit gedacht.

          Beantwoorden

          • schrijfselsvanmij
            Feb 06, 2017 @ 21:51:00

            Nee, fouten zijn niet jouw schuld omdat je te weinig vooruit hebt gedacht! Je kunt nu eenmaal niet perfect zijn. Niets zo lastig als omgaan met iemand waarvan je houdt en die steeds minder weet ….. en die dat niet wil weten en dus de schuld geeft aan degene die het wel nog weet.

            Beantwoorden

            • rietepietz
              Feb 06, 2017 @ 22:01:19

              z’n geheugen geeft tot nu toe minder problemen dan z’n cognitieve vaardigheden, praten gaat slecht, voorstellingsvermogen heel matig, oriëntatie zelfde verhaal, begrijpt vaak niet meer wat ik zeg en komt met de verkeerde dingen aan. nou ja, daar ga ik nog wel eens een logje tegenaan gooien, die cognitieve vaardigheden bedoel ik, die kun je ook al slecht missen.

              Beantwoorden

  29. gewoonanneke
    Feb 06, 2017 @ 20:56:27

    Ja is het antwoord op je laatste vraag al tik ik dit met de tranen in mijn ogen vanwege het verhaal en omdat ik je gewoon echt een geweldig mens vind door het zo te brengen al wil je dat dan niet. Ik heb dit proces bewust bij mijn vader meegemaakt.Mijn moeder die net als jij “gewoon” deed wat ze beloofd had voor elkaar te zorgen met alle liefde die bestond en ik ga er van uit dat jij dat ook zal doen. De valkuil die je al benoemd zag ik bij mijn moeder ook wel, dat het niet alleen over mijn vader ging de gesprekken, hoe moeilijk ook soms. Zo dat wilde ik toch even kwijt en nu over naar het heden en een heel dikke knuffel voor jou en ja ik zal “gewoon” antwoorden, dollen en de normale wereld bij je binnen brengen en vice versa….. verwacht ik dat van jou ook en als je het nodig heb, gooi het eruit.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Feb 06, 2017 @ 21:08:50

      Dankjewel voor je warme reactie, Ik weet nu al uit eigen ervaring dat je moeder genoten zal hebben van jouw steun in die situatie, ik heb ook zo’n gouden dochter die het allemaal in haar uppie moet doen omdat onze zoon natuurlijk te ver weg woont om iets te kunnen doen.
      Het is zóveel waard als een kind zélf ziet wat er aan de hand en je ze niet hoeft te overtuigen dat er iets mis is.
      Ik hoop in ieder geval dat ik het kan rooien maar heb natuurlijk m’n gezondheid ook niet in eigen hand.
      Verder ga ik gewoon zoveel mogelijk de enige echte Rietepietz blijven maar schrijf niet meer om de feiten heen. Moet kunnen met al die fijne mensen om me heen!

      Beantwoorden

  30. Marja
    Feb 06, 2017 @ 20:45:09

    Dat beloof ik met de hand op mijn hart. En ik zal NIET zeggen dat ik respect voor je heb (al mag ik niet jokken van mijn moeder).

    Beantwoorden

  31. minoesjka2
    Feb 06, 2017 @ 20:39:38

    Respect hoor, hoe “zij” dit neergeschreven heeft. En dat is éénmalig hoor Rietepietz dat ik dat schrijf, want dat is dus iets wat jij niet zo goed mee om kan gaan, snap ik. Goed om het te weten.
    Blijf maar gewoon schrijven wat je met ons wilt delen hoor. Volg je hart daar maar in en probeer zo dicht mogelijk bij je zelf te blijven.
    Trouwens, nog bedankt voor je eerlijke reactie vrijdag, je weet niet half hoe ik dat op prijs stel 🙂

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Feb 06, 2017 @ 20:49:35

      Dankjewel, Ja klopt, het laatste dat ik kan gebruiken is iedere keer met tranen over m’n wangen zitten bloggen terwijl hij TV kijkt. Ik schrijf eigenlijk altijd vanuit m’n hart, zelf de kolder ! Het is fijn als je jezelf kunt zijn bij het bloggen, niét regeren is natuurlijk makkelijk als je mening afwijkt maar ik heb zelf ook liever dat mensen eerlijk zijn, ook al zijn ze het niet met me eens. Ik vind het altijd een groot compliment wanneer mensen een afwijkende menig durven te delen, dat bewijst dat men me vertrouwd en wéét dat ik ook over hun mening zal nadenken. Ik heb al eens eerder gezegd dat het bloggen héél belangrijk voor me is omdat ik gewoon heel veel fijne lezers heb die iets toevoegen aan m’n leven.

      Beantwoorden

  32. Mrs. T.
    Feb 06, 2017 @ 20:05:48

    Ach lief, lief, lief mens. Natuurlijk moet/mag je er over schrijven. Zo vaak als je wilt. Of zo weinig als je wilt. Pak het gewoon zo aan dat het goed voor je voelt. Schrijven helpt, zoals je al zegt. En fijn dat je hier ook laat zien wat je bezig houdt.

    Met mijn schoonmoeder meegemaakt hoe de ziekte verloopt en dat deze, naast onherroepelijk verdriet en boosheid, ook veel mooie en dierbare momenten met zich meebrengt. Ik hoop dat dat voor jullie ook geldt.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Feb 06, 2017 @ 20:14:05

      Ja hoor, we hebben nog steeds heel veel mooie momenten, ik zegen de ervaring die ik met mijn Daardoor leven we nog een redelijk normaal leven en ik ben heel dankbaar dat ik het nog zonder “professionele zorg” kan bolwerken.
      Er is hier gelukkig geen sprake van boosheid en dat scheelt héél veel..
      Het is fijn dat ik er hier nu niet meer omheen hoef te schrijven al hoop ik toch een beetje in m’n gewone stijltje te blijven schrijven. Ja verdriet is niet uit te sluiten maar we blijven toch ook wel genieten hoor. Dankjewel voor je lieve reactie

      Beantwoorden

      • Mrs. T.
        Feb 07, 2017 @ 21:45:18

        Ik heb hier nog ‘ns even rondgekeken. Wat een hartverwarmende reacties allemaal. Dat zegt heel wat over jou (dik verdiend!), maar toch ook een boel over de wereld. Al lijkt die op zijn kop te staan op onze eigen bescheiden schaal zorgen we toch allemaal heel goed voor elkaar en leven we met elkaar mee. Ik moet zeggen: dat doet ook mij goed.

        Beantwoorden

        • rietepietz
          Feb 07, 2017 @ 21:52:45

          Dat is ook wat ik altijd bedoel als ik zeg dat we ,i.p.v. het wereldleed op de korrel te nemen, beter kunnen proberen in de eigen omgeving “het verschil “te maken. Dan zóu dat zich als een olievlek kunnen uitbreiden waardoor uiteindelijk toch iedereen geraakt wordt. Ik ben heel blij met m’n interaktieve lezerskring, het betekend de laatste paar jaar héél veel voor me, het houdt me echt in het gewone leven.

          Beantwoorden

  33. Matroos Beek
    Feb 06, 2017 @ 19:56:28

    Het beste is volgens mij om je intuïtie hierin te blijven volgen. Blijven bloggen, want dat is inderdaad een heerlijke uitlaatklep. En die heb je zeker nodig. Mijn steun heb je in ieder geval. Voor de meesten zit hier, in wat je schrijft, sowieso herkenbaarheid. Het gaat bij niemand rimpelloos… tenminste, dat denk ik toch… We hebben allemaal onze zorgen en bekommernissen. De ene al wat meer dan de andere. Maar leed valt niet te vergelijken. Het is goed een manier te vinden om daar mee om te gaan, anders red je het niet. Op de eerste plaats moet je dus goed voor jezelf zorgen, om er voor die andere te kunnen zijn.❤️

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Feb 06, 2017 @ 20:06:24

      Dat is allemaal erg waar, en inderdaad hebben er meerdere mee te maken, soms bij de ouders, soms bij de partner. Dat is ook de reden dat ik er niet meer omheen wil schrijven zoals ik tot nu toe deed. Wie weet kan ik er andere ook mee steunen, al is niet iedere soort hetzelfde er zijn toch wel dingen die in alle gevallen werken, aandacht, fouten voorkomen, dat voorkomt onzekerheid bij de patiënt en kan hij langer min of meer functioneren. Ik heb gelukkig ook lieve mensen die weer proberen goed voor mij te zorgen al blijft het natuurlijk een 24/7 job voor mij.
      Dankjewel voor je steuntje in de rug.

      Beantwoorden

  34. Mrs. Brubeck
    Feb 06, 2017 @ 19:12:36

    Ik kan alleen maar meer respect voor je hebben en zal ook altijd met respect blijven reageren, maar ook uit mijn hart!
    Dus uit mijn hart zeg ik: schrijf er alsjeblief over, waar jij je het beste bij voelt! En ik begrijp dat het voor jou belangrijk is!
    Liefs!

    Beantwoorden

  35. Veendammerman
    Feb 06, 2017 @ 19:02:19

    Gewoon over schrijven als dat voor jou goed voelt. Daar is bloggen ook voor, om je hart te kunnen luchten als het nodig is en je verhaal te kunnen doen. Ik heb dat zelf ook gedaan, bijna tien jaar geleden, met mijn oude weblog toen het helemaal niet goed ging (beide ouders ziek en overleden). Door het op te schrijven en te delen werden de problemen niet minder, maar het gaf wel wat lucht in mijn hoofd. En als ik jouw verhaal hoor, dan word ik weer kwaad op die mensen die geloven dat we “allemaal 100 worden en dat in goede gezondheid”. Vaak zijn dat mensen die nog nooit met allerlei ziektes en aandoeningen te maken hebben gehad.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Feb 06, 2017 @ 19:11:45

      Klopt, schrijven is vaak heel goed, en dat doe ik ook heel veel op m’n prive site voor de (klein) kinderen . Hier schrijf ik toch in hoofdzaak voor m’n broodnodige afleiding maar het is fijn dat ik het onderwerp hier niet hoef te mijden.
      Nee 100 worden is voor de meeste mensen geen feestje hoor, maar ik ga ervoor om zijn leven zolang mogelijk nog een beetje leuk te maken. tot nu toe lukt dat heel aardig.

      Beantwoorden

  36. JaBu Standards
    Feb 06, 2017 @ 18:52:45

    Veel wijsheid en geduld Rietepietz. De onzekerheid lijkt me het meest slopend in zo’n situatie.

    Uiteraard blijf ik je hoe dan ook volgen, want je blogjes zijn lekker om te lezen. Het siert je zelfs dat je aan je lezers denkt, maar eerlijk gezegd vind ik zulks overbodig, want het is tenslotte jouw blogje en jouw “uitlaatklep”.

    Hier op dit plekje mag jij schrijven wat jij leuk vind of wat jij minder leuk vind, die vrijheid hebben wij gelukkig (nog) in dit land. 😉

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Feb 06, 2017 @ 19:01:13

      Er zijn genoeg valkuilen bij deze ziekte maar ik weet aardig wat ik kan verwachten, het is een familiekwaal.
      Dat klopt natuurlijk, ik mag schrijven wat ik wil maar omdat Henk heel vaak in de verhaaltjes voorkwam kennen lezers die hier allang lezen, en dat dat gaat voor veel lezers op, wil ik hem niet “geruisloos” laten verdwijnen , dus is de enige optie dan maar open zijn. Zo kan hij in beeld blijven al is dat op een andere manier en niet meer de man van de grappige one liners.
      Dank voor je reactie.

      Beantwoorden

  37. Hartelijke Hot Hulk
    Feb 06, 2017 @ 18:37:58

    Natuurlijk meisje!
    En het is ook ‘natuurlijk’ dat zulke dingen gebeuren. Dus schrijf er maar over. Het leven en alles wat erbij komt is beschrijfbaar, hoe erg ook.
    Ik heb afgelopen zaterdag de 2e kanker patiënt begraven dit jaar.
    64 en 62 jaar oud.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Feb 06, 2017 @ 18:44:49

      Ach wat treurig, en dat terwijl jouw grote steun en toeverlaat niet bij je kan zijn. Sterkte!
      Ik zie wel in hoeverre het mee gaat spelen in de logjes.
      Er zijn natuurlijk veel mensen die er mee te maken hebben en misschien kan ik voor sommige mensen dan weer iets aandragen dat voor hen een eyeopener is. .

      Beantwoorden

  38. Melody62
    Feb 06, 2017 @ 18:30:13

    Ik kan heel hard roepen ‘schrijven helpt’ maar jij weet dat wel…. het is aan jou wat je ‘openbaar’ wilt delen of niet….. Voor mij verandert er niets hoe jij ook schrijft, ik blijf je toch volgen ongeacht wat ook en ik hoop van ♥-e dat jij dat ook zult doen!

    Dikke knuffel!!

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Feb 06, 2017 @ 18:39:01

      Ja wat ik prive schrijf zou gewoon véél te veel van het goede zijn voor hier, te veel en ook voor mezelf te emotioneel. want dan zou ik er niet meer uit loskomen.
      Vandaar dat dit blog zoveel voor me betekent .

      Beantwoorden

      • Melody62
        Feb 06, 2017 @ 21:14:48

        Ik snap je helemaal…..

        Het enige advies dat ik je kan én wil geven…. doe wat goed voelt, alleen jij kunt dat bepalen. Dat geldt voor alles dus ook voor het bloggen!

        Beantwoorden

  39. Neeltje
    Feb 06, 2017 @ 18:27:29

    Ik volg je nog niet zo lang, dus weet niet zoveel van je. Maar ik zeg “Niet piekeren over je blogjes. Het kan je juist helpen om over dat wat je echt bezig houdt te bloggen. In ieders gewone leven gebeuren nu eenmaal dingen waar we ons zorgen over kunnen maken. Gedeelde smart kan dan toch halve smart zijn.” Zo blijven we als vanzelf allemaal in het gewone leven, een ander leven bestaat niet.”

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Feb 06, 2017 @ 18:36:45

      Klopt, ik ken jou ook niet niet erg goed, je hebt zelfs nog geen linkje. dat komt nog. Ik heb gelukkig ook genoeg mogelijkheden om m’n verhaal kwijt te kunnen en maak daar dankbaar gebruik van. Maar omdat ik hier toch wel regelmatig de pias uithang lag het niet zo voor de hand om er over te loggen. Maar ik weet dat veel lezers die hier al jaren lezen Henk en mij niet los van elkaar kunnen zien. Ik zie wel hoe het in de toekomst een plaatsje krijgt hier.

      Beantwoorden

      • Neeltje
        Feb 06, 2017 @ 18:39:25

        En wat je kwijt wilt bepaal je altijd zelf.

        Beantwoorden

        • rietepietz
          Feb 06, 2017 @ 18:47:14

          Hoofdzaak zal daarbij zijn of andere mensen er misschien iets aan hebben, ik heb er vrij veel ervaring mee en dat wil ik dan wel weer graag doorgeven. Er worden zóveel mensen mee geconfronteerd.

          Beantwoorden

          • Neeltje
            Feb 06, 2017 @ 20:35:26

            Mijn ervaring is dat delen zeker anderen ook kan helpen. heb zelf ruim 30 jaren lang als verzorgende gezorgd voor mensen met dementie. Het delen van elkaars wel en wee door familie gaf herkenning en steun.

            Beantwoorden

            • rietepietz
              Feb 06, 2017 @ 20:41:48

              Dat herinner ik me wel uit het verpleeghuis waar m’n schoonmoeder haar laatste jaren woonde. Toch zoek ik het zelf(nog) niet zo op en probeer hem zolang mogelijk in het gewone leven te houden. Wat helpt is dat ik in de drukkerij waar hij al 60 jaar over de vloer komt heel veel ruimte krijg om hem bezig te houden. Bekend terrein voor hem met mensen die hij als leerling binnen zag komen en dus ook een beetje onze kinderen zijn. Dat heeft niet iedereen natuurlijk. Vertrouwde omgeving i zó belangrijk.

              Beantwoorden

Rietepietz is gék op reacties ,dus .....ga je gang ! je hoeft het niet noodzakelijk met me eens te zijn!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: