moeilijk moeilijk…

opaAlweer berichten in de media dat het in veel verpleeg/zorghuizen nog vaak slecht gesteld is met de zorg voor bejaarden.
Daar kan ik  kort over zijn, als je zóveel bezuinigt dat er  te weinig goed gekwalificeerd personeel in dienst is is dat een logisch gevolg.
Temeer omdat ouderen steeds langer thuis moeten blijven wonen waardoor een opname in een  tehuis pas aan de orde is wanneer iemand  heel véél zorg nodig heeft en er dus juist méér personeel nodig is.

Maar er blijkt óók te weinig kennis in huis te  zijn over dementie, en juist demente ouderen  lijden het meest onder “te weinig aandacht” omdat hun leven al zo in de war is dat  ze op anderen moeten vertrouwen (al weten ze dat vaak zelf niet) .
Extra moeilijk is  dat er zoveel verschillende vormen van dementie zijn en veel patiënten heel slim zijn in  hun ziekte maskeren, iets dat alleen herkent kan worden door iemand die  hem/haar ook in betere tijden heeft gekend.

vrouwtjeDemente mensen zijn heel afhankelijk van “vertrouwdheid”  zowel van de mensen  om hem/haar heen als van de omgeving. Het laat zich raden dat zo’n patiënt uit z’n vertrouwde omgeving halen betekent dat z’n verwarring (en dat is zoveel méér dan vergeetachtigheid)  drastisch verergert.
Alleen iemand die de patiënt héél goed kent, meestal de partner, kan beoordelen wat wel en niet normaal is voor de patiënt.

Zolang er een partner is  kan iemand met dementie thuis  nog best  lang redelijk functioneren, omdat de “manterzorger”  ongemerkt kan sturen, hij/zij wéét hoe  en waar de problemen zitten.
Dat is een  24/7  dienst die al duidelijk maakt dat in een zorginstelling iédere demente patiënt aandacht tekort komt.
Dat was al zo in de tijd dat mijn schoonmoeder dement in een verpleeghuis opgenomen werd en nee, natuurlijk is dat er na alle bezuinigingen beslist niet beter op  geworden.

Het is héél verdrietig wanneer  uitgeputte mantelzorgers het uiteindelijk niet meer kunnen bolwerken en hun partner wel móeten laten opnemen in een tehuis.
In snel tempo zien zij hun geliefde achteruit gaan door de verandering van omgeving, zelfs al zou de zorg perfect zijn is dát niet te voorkomen…… maar de zorg is helaas  niet perfect, dat maakt het erger.

ziekenhuisbedDe gebrekkige zorg voor de demente patiënt  is  de zorginstelling dus niet voor de volle 100 procent aan te rekenen.  Veel personeel zet zich geweldig in  maar hééft geen “24/7” voor één patiënt en dus nauwelijks  persoonlijke benadering.
De familie kan veel doen om in ieder geval de bekende ins en ouds met zoveel mogelijk personeel door te nemen en  zelf vaak, liefst dagelijks,  op bezoek  komen.
Dat werkt naar twee kanten, het is vertrouwd voor de patiënt, én je hebt een oogje op hoe het er in het tehuis aan toe gaat waardoor je een band  krijgt met “de verpleging”  wat in ieders voordeel werkt.

Kortom, het kan zeker  veel beter in de zorgcentra, maar dat is niet alléén een kwestie van geld en kennis,  een  demente patiënt leeft in  zijn eigen waarheid, die meestal niet dé waarheid is ….. dát maakt het zo moeilijk voor de verzorgende.

 

 

Advertenties

48 reacties (+voeg die van jou toe?)

  1. Suskeblogt
    Jul 17, 2016 @ 17:15:18

    een demente patiënt leeft in zijn eigen waarheid, die meestal niet dé waarheid is. Euh geldt dit niet voor al onze politici ?

    Beantwoorden

  2. schrijfselsvanmij
    Jul 14, 2016 @ 21:30:07

    Mijn blog ‘schrijfselsvanmij’ is een stuk luchtiger 🙂

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Jul 14, 2016 @ 21:41:55

      Luchtig ben ik zelf genoeg 😉 dus ik heb ervoor gekozen om juist stapje terug een plekje tussen mijn linkjes te geven. Ik volg nooit andere logs( dit oudje wordt gék van zóveel mailtjes op een dag) en bezoek de sites die bij mijn linken staan nadat ik zelf een logje gezet heb. Meestal ben ik niet zo snel met een linkje zetten, wil ik eerst even beetje “leren” wie er achter dat linkje zit. Maar dit onderwerp heeft m’n belangstelling en je plaatst niet héél veel logjes . Ik probeer altijd het aantal linkjes in de hand te houden als het er téveel worden ben ik altijd bang dat ik het niet meer bij kan houden op de maner die ik leuk vind, dus mét tegenreacties bij de reacties.

      Beantwoorden

  3. schrijfselsvanmij
    Jul 14, 2016 @ 20:33:47

    Ik zie je naam vaak vermeld, maar ben nog nooit bij je komen lezen. Hoog tijd dus 🙂
    Ik was mantelzorger voor mijn vader met Alzheimer. Sinds ruim drie jaar is die taak grotendeels overgenomen door de verzorging in het (t)huis waar hij woont. *zucht*
    Over hem schreef/schrijf ik in de blog stapjeterug.blogspot.com

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Jul 14, 2016 @ 20:47:28

      Welkom, gezellig hoor. Alleen schrijf ik meestal een stuk minder serieus . Maar dit is een onderwerp dat we na aan het hart ligt omdat ik er veel te maken heb gehad in m’n schoonfamilie en eigenlijk nog.
      Het is gewoon zo dat men in tehuizen altijd een achterstand heeft op de mantelzorger, die heeft de patiënt immers óók gekend toen hij/zij nog goed was. Daarom kunnen ze ook beter zien wat er niét is zoals het was.
      Maar soms kan het gewoon niet anders dan een opname, dat is toch veel verdriet denk ik.
      Ik kom snel bij jou lezen want dan hebben we toch een gemeenschappelijk interesse.

      Beantwoorden

  4. gewoonanneke
    Jul 11, 2016 @ 21:14:11

    Dat is een goeie titel in ieder geval. Ja ik heb het bij mijn vader ook wel gezien hoor, als ze uit huis geplaatst worden zijn ze nog hulpelozer maar soms gaat het gewoon niet anders. Hoorde pas ook van een vriendin van mij. Haar vriendin is al redelijk jong (eind zestig) dement geworden en ze gaat er nooit naar toe want ze kent haar toch niet meer. Maar gewoon er zijn voor die mensen is zo belangrijk, neem ze eens mee naar buiten of gewoon wat muziek luisteren of praten. Moeilijk zeker hoor maar heb toch soms wel het idee dat mensen het wel aanvoelen nog.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Jul 11, 2016 @ 21:48:10

      Zeker weten, ze voelen onbewust wel de vertrouwdheid. En voorál voor demente mensen telt “het moment”, als ze een fijn moment hebben is dat toch winst!
      Mijn schoonmoeder herkende me op het laatst ook vaak niet meer. Maar dan ging ik vertellen over alles dat ik wist van haar jonge jaren, hoe ze toen ze zelf al een gezin had haar moeder had geholpen in de oorlog omdat zij de oudste van 12 kinderen was. Ze glunderde dan en zei”goh, hoe wéét U dat allemaal mevrouw” . Of ik nam haar mee naar huis waar ze de klimop van dode ( en menig niét dood ) blaadjes kon ontdoen, daar genoot ze van. Hier thuis herkende ze me meestal wél, vooral omdat we wat spulletjes van haar hier hadden neergezet. Wat jammer dat je vriendin deze kans liet liggen, maar ja, niet iedereen kan er evengoed mee omgaan.

      Beantwoorden

      • gewoonanneke
        Jul 11, 2016 @ 21:50:32

        Nee helaas niet, mijn moeder ging iedere middag heel de middag naar mijn vader toe en zat daar dan te tuttelen met die mensen allemaal. Ik zou dat niet kunnen hoor, ging wel naar mijn vader natuurlijk.

        Beantwoorden

        • rietepietz
          Jul 11, 2016 @ 22:01:00

          Toch is wat je moeder deed precies dát wat goed is voor een dementiepatiënt , zo weef je het oude door het nieuwe leven en maak je het iets minder erg.
          Maar het is natuurlijk ook anders of het een ouder is of je partner want ook voor die partner is het een soort therapie om de uithuisplaatsing te verwerken. Na een paar jaar zó actief gezorgd te hebben val je in een zwart gat.

          Beantwoorden

          • gewoonanneke
            Jul 11, 2016 @ 23:18:17

            Ja wat dat betreft denk ik dat ik veel op mijn moeder lijk. Zij had voor haar gevoel haar taak volbracht en ging daarna andere dingen doen. Naar een handwerkclub, naar een koor, mensen opzoeken. Had ze jaren niet gedaan. Herken dat ook wel goed dat heb ik nu ook nu mijn moeder is overleden, ga weer dingen doe waar ik niet meer aan toekwam.

            Beantwoorden

  5. Corja
    Jul 11, 2016 @ 13:23:51

    O, ik word hier zo moedeloos van. Er is en wordt zoveel over gezegd, maar er moet gewoon iets gebeuren. En in feite is dat heel simpel: ‘gewoon’ contact, mensen zien en horen (luisteren!) en dan handelen, op welke manier dan ook. ‘Gewoon’ bij iemand zitten, een gesprek voeren.
    De hele maatschappij staat op “papier”, (het onderwijs is ook één groot bureau geworden met een computer erop met lijstjes en schema’s), maar het beste is nog altijd: gewoon doen. En dan kun je de klemtoon twee keer anders leggen; op gewóón en op dóén. Is er toch nog een keuze….. 🙂

    Beantwoorden

  6. terrebel
    Jul 10, 2016 @ 23:15:31

    In mijn jeugd bleef oma gewoon thuis wonen. De familieleden zorgden om beurten voor haar. Dat vonden wij normaal. Helaas leven wij in een tijd dat wanneer een werkloze de oma in huis neemt, hij of zij wordt gekort op de werkloosheidsuitkering vanwege de ‘kostendelersnorm’. De regering van VVD/PvdA heeft verzonnen dat in principe iedereen van boven de 18 kan meebetalen aan het huishouden. Ook als je werkt wordt je gestraft als je je oude vader of moeder thuis verzorgt: je raakt dan je huursubsidie kwijt. Misschien tijd voor een nieuwe regering? Eentje die wél snapt dat het anders moet dan dat het nu gaat? Goede oproep, Riet! Er wordt wel eens te weinig bij stilgestaan.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Jul 11, 2016 @ 08:39:18

      Nou of je het als een oproep moet zien aan de overheid….? Dat zou trouwens weinig effect hebben, tussen de regels door is het eigenlijk meer een oproep dat we niet álles van de overheid kunnen verwachten omdat in sommige gevallen daar niet de héle oplossing kan liggen. Ik ga er dan ook van uit dat het grootste deel van de Nederlanders gelukkig géén uitkering en/of huursubsidie heeft.
      Op zich is het natuurlijk zo dat iedereen die een inkomen heeft ook voor zijn onderhoud kan meebetalen .
      Maar dat heeft niet zoveel van doen met het zorgprobleem van demente mensen. Die zijn het meest gebaad bij een “mantelzorger” die hen héél goed kent en daar kan de zorg helaas weinig in betekenen. Deze mantelzorgers zijn goud waard en besparen héél veel geld in het zorgcircuit . De meeste krijgen daar geen cent voor al is er wel iets als een regeling van 200 euro per jaar voor mantelzorgers maar lang niet iedere mantelzorger staat als zodanig geregistreerd.

      Beantwoorden

  7. meninggever
    Jul 10, 2016 @ 11:07:29

    De voorspelbare operatie van bezuinigen, bezuinigen en nog eens bezuinigen zorgt voor kaalslag in de zorg. Omdat de managers zich niet laten wegjagen door dit beleid, de ambtenarij zorgt voor steeds nieuwe eisen aan de mensen die het eigenlijke werk moeten doen, en zo de kosten hoog houden. Participatie en liberalisering zijn de twee duivels toverwoorden in dit verband. Privatisering is er ook zo een. En rara wie de slachtoffers zijn van deze asociale vorm van met de ouderen omgaan…..

    Beantwoorden

  8. Regenboogvlinder
    Jul 10, 2016 @ 11:06:22

    Het is ontzettend slecht geworden, vergeleken met zo’n 16 jaar geleden. Mijn schoonmoeder was al 4 jaar dement toen het werd onderkend omdat ze weg ging lopen. Wij zagen het, pa verbloemde het. Opgenomen op de zwaarste gesloten afdeling. De zorg was daar perfect, binnen een jaar overleed ze. Ook mijn moeder kwam daar terecht een aantal jaren later en toen was het al stukken minder… Dankzij vrijwilligers in een rooster en mensen zoals ex en ik die hielpen waar het kon, voornamelijk in het weekend, werd het nog redelijk. En nu is het alleen maar erger door de bezuinigingen, drama… Wanneer worden die bestuurders en de regering eens wakker?

    Beantwoorden

  9. margrietspanjaard
    Jul 10, 2016 @ 08:09:29

    Als ze nou gewoon die hele registratie-protocollen eens overboord zetten, dan scheelt dat al de helft

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Jul 10, 2016 @ 10:14:57

      Inderdaad, er wordt héél veel geschreven maar vrijwel nooit gelezen, dat bleek me al bij Marion in het tehuis, als zij iets doorgaf werd het opgeschreven, de zuster uit de volgende dienst wist dan weer van niets.

      Beantwoorden

  10. Kakel
    Jul 09, 2016 @ 21:35:44

    Wat het kabinet van Kok heeft opgebouwd, is Balkenende beginnen af te breken. En alle andere kabinetten na hem. Terwijl elke “sukkel” die er niet voor gestudeerd heeft al op zijn vingers kon natellen dat vergrijzing, bezuinigen op zorg en ouderen verplicht langer thuis aan laten modderen, geen verbetering op zal leveren.
    Met uitzondering van de (Porsche-rijdende) directeuren van de zorg, zijn zowel de bewoners als het personeel van de verpleging de sigaar. En wijzen en aan de schandpaal nagelen van eerstgenoemden heeft geen effect. Aan de top zijn ze totaal gevoelloos. Treurnis alom…
    Lieve groet

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Jul 09, 2016 @ 22:07:41

      De mond vol over de babyboom en dan niét incalculeren dat er dus veel zorg nodig zal zijn wanneer die babyboom 65 wordt. Als wij een huishouden zouden bestieren zoals de regering het land bestuurd jagen we de kinderen de deur uit.
      De zorgtop weet inderdaad wel goed voor zichzelf te zorgen.
      H is mij nog steeds een raadsel hoe ze kunnen denken dat de zorg goedkoper uitpakt als zorgverleners de halve dag op de fiets zitten om van en naar patiënten te rijden. Maar de naamsverandering van patiënt naar cliënt zegt het al, er moet verdiend worden aan de hulpbehoevende bejaarde.

      Beantwoorden

  11. Mrs. Brubeck
    Jul 09, 2016 @ 17:28:39

    Ik vind het zelfs moeilijk om erop te reageren, want ook in België is er veel te weinig personeel om deze zorg zinvol te maken. Ik word er triest van!

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Jul 09, 2016 @ 18:00:37

      Dat snap ik. Vroeger had je natuurlijk veel grotere gezinnen en woonden demente ouders vaak gewoon thuis en zorgden de kinderen die onder elkaar voor de ouders, in die tijd woonden er altijd wel een paar kinderen dicht in de buurt. Maar ja, als je maar 1 of 2 kinderen hebt is dat lastig en bovendien wonen kinderen nu vaak kriskras door het land, áls ze al in Nederland blijven wonen. Dementie is wel de meest lastige ziekte voor buitenstaanders om iets voor de patiënt te kunnen betekenen. Wij hebben er vrij veel mee te maken gehad en nog, maar áls je ermee om kunt gaan is het wél heel dankbaar om te doen. M’n schoonmoeder als ze bij ons was een blij kind en ik kon heel veel van haar gedaan krijgen.
      Voor tehuizen is het probleem gewoon dat de ziekte verergert als iemand uit z’n vertrouwde omgeving gehaald wordt, maar soms kan het helaas niet anders!

      Beantwoorden

  12. majaer
    Jul 09, 2016 @ 15:15:42

    Mijn moeder was ook dementerende toen was het nog beter zij leeft niet meer, maar gelukkig heeft zij alle zorg gekregen die ze nodig had met hulp van ons. Nu is het helaas anders erg triest eigenlijk.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Jul 09, 2016 @ 15:37:10

      En wat het ook al niet makkelijker maakt is dat men tegenwoordig meestal maar één of twee kinderen heeft en die wonen vaak niet dicht in de buurt én moeten werken. Dat maakt dat er weinig ondersteuning is voor de mantelzorgende partner.
      Ook bij opname in een tehuis kan d familie nog heel veel doen áls ze daar de tijd voor hebben.

      Beantwoorden

      • majaer
        Jul 09, 2016 @ 15:49:18

        Dat is waar onze zoon en schoondochter wonen ook niet in de buurt mochten wij ooit zorg nodig hebben. Hij heeft het er wel eens over om bij hun in de buurt te komen wonen?

        Beantwoorden

        • rietepietz
          Jul 09, 2016 @ 17:01:44

          Onze zoon woont in de USA en onze dochter op 13 km afstand. Dat gaat zonodig dus ook niet makkelijk worden.
          En zodra je eenmaal met dementie te maken hebt heeft een verhuizing hetzelfde effect als naar een een tehuis gaan, de dementie verergert door de nieuwe omgeving dus dat kun je dan beter niet doen. Maar als je nog gezond bent zóu het kunnen, maar toch, oude bomen…..enz……

          Beantwoorden

  13. Petr@
    Jul 09, 2016 @ 10:11:51

    Het is een groot probleem dat alleen nog maar groter gaat worden.
    Ik denk dat iedereen in zijn omgeving wel zoiets van nabij heeft meegemaakt.
    Niet alleen de verzorging die het niet bij kan benen, maar de ontluistering van de mens.
    God bewaar me dat ik ooit dement wordt, het is serieus mijn grootste angst.

    Beantwoorden

  14. John
    Jul 09, 2016 @ 09:58:38

    De regering die er nu zit – en volgens mij is een van de partijen jouw partij- hebben er een zooitje van gemaakt. Bezuinigen op verkeerde plekken. Het toestaan van riante salarissen aan de top van zorghuizen. Het is ronduit schandalig dat we dit als burgers laten gebeuren. Maar ja, de regering heeft een mooi rookgordijn gevonden en daar staat half Nederland voor op zijn kop.

    Mantelzorgen is erg zwaar. Zeker voor demente partners. Hier hadden ze best een betere oplossing voor kunnen vinden waardoor de mensen wel langer in hun huiselijke omgeving konden blijven.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Jul 09, 2016 @ 13:52:32

      Ik “heb ” geen partij, hoogstens een paar waar ik niet gauw op zal stemmen, maar ik beslis per keer aan de hand van de prestaties waar ik op stem.
      Hulp voor dementie patiénten is echt heel lastig juist omdát ze van slag raken door alles dat ze niet vertrouwd is. Dat maakt het moeilijk om andere hulp in te schakelen omdat dát weer verslechtering van de toestand kan betekenen. Dit is helaas iets dat ook de overheid niet op kan lossen, geld kan in zoverre helpen dat men de mantelzorgers meer zou kunnen ondersteunen, maar omdat die gewoon onmisbaar zijn is zelfs dát lastig.

      Beantwoorden

  15. Leonoras life
    Jul 09, 2016 @ 07:45:50

    Dementie is een wrede sluipmoordenaar. Samen met mijn moeder heb ik in 1988 mijn oma begeleid tot het laatste moment. Mijn schoonmoeder ging er ook bijna aan onderdoor. Zorgen voor haar man. We hebben veel hulp kunnen regelen die in de loop van de jaren weer werd wegbezuinigd. Ik heb geholpen tot waar ik kon. Tot mijn scheiding. Daarna wilde ze geen contact meer met mij. 😢 het is zwaar.. zwaar voor de dementerende. .Maar nog meer voor de mantelzorger/partner. Die raakt alles kwijt… Haar man. . Mensen om haar heen die minder komen. Zelf niet meer weg kunnen. Dealen met agressie van een dementerende. En dan hield ze zich uit gene groot als er iemand van de gemeente kwam om te kijken of er nog hulp nodig was… kreeg ze nog een uurtje minder hulp. .. Want ze was zo kranig! !!!!! 84 jaar!!!!! @#$$$@!&/

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Jul 09, 2016 @ 08:11:22

      Ja zó herkenbaar allemaal, de mantelzorger is écht heel balangrijk maar gaat er inderdaad vaak zelf aan onderdoor. Mijn schoonvader stopte met eten op het moment dat hij z’n vrouw niet meer kon verzorgen omdat hij zélf hulp nodig had . Hij was binnen drie weken overleden. Hij wilde niet tegen de zin van zijn vrouw in hulp vragen.Gelukkig zagen wij op enig moment wel wat er aan de hand was zodat wij de laatste paar jaar toch veel hulp hebben kunnen bieden.

      Beantwoorden

  16. Leidse Glibber
    Jul 09, 2016 @ 03:08:31

    Ik vind het in en in triest hoe er wordt beknibbeld op de zorg van onze ouderen. Zij hebben dit land opgebouwd en worden nu in de steek gelaten. Voor de werkers in de zorg is het ook triest als je je werk niet kan uitoefenen zoals je zou willen of weet hoe het moet.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Jul 09, 2016 @ 08:06:10

      En de mensen zo lang thuis proberen te houden werkt natuurlijk ook averechts, voor ieder bezoekje aan huis heeft een zorgende méér tijd nodig om er te komen dan dan voor het zorg moment.

      Beantwoorden

  17. RenéSmurf
    Jul 08, 2016 @ 22:17:36

    Het is sowieso erg moeilijk. In een flat met veel ouderen lopen vandaag de dag de hele dag verzorgers in en uit, en de apotheek komt langs en men redt zichzelf zo lang als maar mogelijk. Dat lijkt het beste. Maar met ziekten is het anders natuurlijk, zoals die verschrikkelijke dementie.

    Beantwoorden

  18. Marja
    Jul 08, 2016 @ 20:07:50

    Ik heb het inderdaad zien gebeuren toen mijn vader vorig jaar met longontsteking werd opgenomen. Door de medicatie en de andere omgeving raakte hij compleet de weg kwijt. Heel akelig om mee te maken.
    Nu hij op een vaste plek in het verzorgingshuis woont gaat het gelukkig stukken beter, al wordt hij nooit meer zo helder als voor de ziekenhuisopname.

    Het is ook zo triest om te zien dat verplegers niet eens de tijd krijgen om hun liefde en zorg te verdelen.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Jul 08, 2016 @ 20:24:48

      ja dat is een waar woord wat je aan het eind zegt, de verpleging wil écht wel maar kan ook geen ijzer met handen breken. Mensen die dement zijn hébben gewoon veel intensieve aandacht nodig om hun leven leefbaar te kunnen houden maar als dat lukt is het zó dankbaar om te doen.

      Beantwoorden

  19. Melody62
    Jul 08, 2016 @ 19:52:38

    Oeps…. (schaamrood op zelfs bedekte delen van mijn lijf) ….. ik loop achter….

    Jullie uitje ziet er reuzegezellig uit, kan ook niet anders jullie een beetje kennende. Wat heerlijk dat jullie nog zo kunnen genieten en leeftijd nog geen belemmering is om de deur uit te kunnen.

    Ik zei toch al dat logopedie zou helpen en ja dat lacherige herken ik natuurlijk wel want ik heb ook vaak geschaterd tijdens zulke oefeningen bij zangles en dan lag ik zo slp van de lach dat er van oefenen weinig meer kwam… maar uiteindelijk merk je wel dat het veel beter word en dat merk jij nu dus ook.

    Dementie is een ingrijpende ziekte, zowel voor degene die er aan lijdt als degene erom heen. Ik ben nog alle keren dankbaar dat ik jaren geleden alweer de mogelijkheid kreeg om diverse cursussen en workshops te volgen om binnen mijn vrijwilligerswerk te leren hoe om te gaan met die ziekte en iemand die heet heeft.
    De zorg is met recht een zorgenkindje, er zijn veel meer slachtoffers dan wij denken en hoe raar heet ook klinkt, het is maar goed dat wij niet alles weten..

    LIeve groet en fijn weekend.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Jul 08, 2016 @ 20:04:48

      Je kunt toch helemaal niet achterlopen als er niets verplicht is;-)
      Ja “genieten van het moment” kun je wel aan ond over laten!
      Het onderwerp dementie ligt me na aan het hart omdat ik er al zoveel mee te maken gehad heb en het óók zo vaak fout heb zien gaan.
      Men gaat z.g. met respect met de patiënt om door niét mee te gaan in beleving en steeds met de neus drukken op de feiten.
      Natuurlijk kan de één zich beter inleven dan de ander maar het is héél dankbaar werk als het lukt.

      Beantwoorden

  20. Villasappho
    Jul 08, 2016 @ 19:31:30

    Meer dan 10 jaar geleden begonnen ze aan pyjama dag ik zat met de oudjes te knutselen en stopte met de opleiding. Langlopende ellende is het.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Jul 08, 2016 @ 19:38:59

      En het ergste is dat de directie vaak wél goed voor zichzelf zorgt. Het is voor het personeel ook lastig om gemotiveerd te blijven als je van te voren al weet dat je niet genoeg tijd hebt om je werk goed te doen.

      Beantwoorden

Rietepietz is gék op reacties ,dus .....ga je gang ! je hoeft het niet noodzakelijk met me eens te zijn!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: