verleden tijd..

Heb je soms hé, dat je ineens wat dozen uit een kast trekt en aan het ruimen slaat. Ik geef toe, gebeurt bij mij héél weinig  maar nu het  buiten herfst is moet je wát.
Er kan wel het één en ander weg….maar mijn  ruimaanval levert me nog iets op óók, een verloren gewaande kopie van het getuigschrift van m’n moeder!
hutkofferIn het spoorwegmuseum werd ik al herinnerd aan een soortgelijke groene  hutkoffer die m’n moeder bezat en die alles met dat getuigschrift te maken had.
Toen Marja een tijdje geleden een limerick over het vroegere “dienstmeisje” had moest ik er wéér aan denken.
Toch eens achter die spullen aan……. maar hoe gaat dat…….
Mijn moeder heeft n.l. in 1930 een jaar als keukenmeisje gewerkt bij een familie die naar Zwitserland verhuisde, zij was toen 22 jaar.
Het zou  een soort diplomaten gezin geweest kunnen zijn, in ieder geval waren ze in goede doen want ze konden er behalve dienstmeisjes ook keukenpersoneel op nahouden.

Van de jeugd en de ouders van m’n moeder weet ik helaas vrijwel niets, alleen dat ze haar vader jong verloren is en dat haar moeder door ziekte niet voor haar kon zorgen en ze daardoor  jong zelfstandig was.
Ik weet dus niet of ze haar keurige omgangsvormen al had vóór ze naar Zwitserland ging of dat zij ze daar bij  de familie heeft opgestoken.

Een feit is  dat zij vond dat een dame altijd “gekleed” moest zijn, neehéé, dan had ze het niet over naakt of niet naakt natuurlijk.
Nee laat ik het zo zeggen, zij zou het nooit “gekleed”gevonden hebben als ik in  een “naveltruitje” naar school zou gaan.
Na het huishoudelijke werk ging de jasschort uit en een  jurk aan, al zolang ik me kan  herinner, dus al vanaf half jaren 40.
2opsleefotoZe vertelde  weinig over  die periode uit haar leven maar ik had wel de indruk dat ze het daar redelijk goed getroffen had, op  de enige foto  die ik ken uit die tijd  heeft ze  plezier op een  slee.
De scan van de kopie is bar slecht maar ik herken nog net mijn moeder in de achterste dame.

Het was in die tijd bést bijzonder om een jaar in het buitenland te werken en mijn vader heeft het daar volgens mij altijd een beetje moeilijk mee gehad.
In de jaren 60 en 70 hebben m’n ouders veel door Europa gereisd, het land werd uiteraard  door “de man” gekozen.
Toen ik na de dood van m’n moeder  ooit  aan m’n vader  vroeg waarom hij  nóóit voor  Zwitserland had  gekozen  had hij daar geen antwoord op, althans niet hardop maar zijn lichaamstaal sprak boekdelen.
Een vrouw hoorde niet wereldwijzer te zijn , of meer te weten dan haar man, dat was  “voeger” nog een normaal gangbare opvatting over een huwelijk en zo werd er nooit meer gesproken over háár  Zwitserse avontuur.
Die  starre  man/vrouw verhoudingen, zijn gelukkig verleden tijd,  het getuigschrift volgens mij óók, in ieder geval in de  vorm  en taal zoals het in 1931  geschreven werd. get.schrift

Advertenties

42 reacties (+voeg die van jou toe?)

  1. Paul
    Apr 27, 2016 @ 17:24:41

    Wat een geweldige vondst bij het opruimen, Riet. Maar wat doe je ermee? Bewaar je dit voor het nageslacht, of gooi je het weg?

    Beantwoorden

  2. Desire
    Apr 27, 2016 @ 13:06:12

    Wow wat een nostalgie! Ik hou ervan … die hutkoffers uit het museum zijn trouwens ook schitterend!

    Beantwoorden

  3. Petr@
    Apr 26, 2016 @ 21:37:06

    Wat leuk Riet, dat je dit terug gevonden hebt!
    Ik vind het heel bijzonder.
    Tegenwoordig is het heel gewoon om naar het buitenland te gaan, jouw moeder was eigenlijk een pionier wat dat betreft.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Apr 26, 2016 @ 21:50:28

      Ja dat zou je kunnen zeggeb, maar ik denk eigenlijk meer dat het haar “is overkomen”. Zo héél avontuurlijk was niet volgens mij.
      Maar inderdaad, ik ben blij dat ik dit terugvond.

      Beantwoorden

  4. Blog Zonder Naam
    Apr 26, 2016 @ 16:39:08

    Ja, zo fing dat vroeger…..Haar op een dot en gaan dienen….. (zo zei mijn oma altijd)

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Apr 26, 2016 @ 16:45:37

      Het grappige is dat m’n moeder in dié tijd nog niet het haar op een dot had, maar dat had ze wél toen ze eenmaal kinderen had want ik heb haar niet anders gekend. Ik was al getrouwd toen ze eindelijk de stoute schoenen aantrok en de knot eraf liet knippen. Mijn vader was “not amused”.

      Beantwoorden

  5. Mammalien
    Apr 26, 2016 @ 16:17:33

    Zindelijk en zedelijk. Dat is mooi meegenomen.

    Wat gaaf om te hebben nog. Jammer dat je vader niet hardop wat meer waardering / interesse voor haar wereldse avonturen kon opbrengen.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Apr 26, 2016 @ 16:22:12

      Hij was ook maar een product van z’n opvoeding kan ik na al die jaren zeggen.Hij zat zichzelf in de weg en kon éigenlijk alleen tegenover heel kleine kinderen zichzelf zijn.
      Ze hebben geen van beide de wind mee gehad in hun leven en pasten eigenlijk niet erg goed bij elkaar.
      Maar vroeger had ik inderdaad wel moeite met “hoe ze in elkaar zaten”.

      Beantwoorden

  6. majaer
    Apr 26, 2016 @ 11:43:34

    Wat een leuk verhaal uit de oude tijd, en zo leuk dat je het getuigschrift nog hebt. Ik heb ook nog diversen oude papieren van mijn ouders uit die tijd

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Apr 26, 2016 @ 12:41:04

      Het geeft een leuk inkijkje in een heel andere tijd, alleen al daarom is het leuk om er nog eens in te snuffelen. En dan heb ik het nog niet eens over het veranderde taalgebruik;-)

      Beantwoorden

  7. margrietspanjaard
    Apr 26, 2016 @ 09:30:38

    Getuigschriften zijn nog heel lang afgegeven. In 1995 kreeg ik er (ongevraagd) nog één van een Zwitsers concern…ik keek daar toen zelfs van op. Ik kan me ook niet herinneren dat er ooit een werkgever naar gevraagd heeft. Grappig 🙂

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Apr 26, 2016 @ 12:38:59

      Ze verloren een beetje hun waarde toen een werkgever in een getuigschrift géén slechte indruk mocht geven. Tegenwoordig moet je een CV inleveren bij het solliciteren en in pricipe zou men dan bij de daarin vermelde bedrijven moeten informeren. Maar volgens mij gebeurt dat zelden.

      Beantwoorden

  8. Suskeblogt
    Apr 26, 2016 @ 07:51:58

    Mijn vader trok zich nergens van aan. Hij ging werken, gaf het loon aan mijn moeder en trok zich dan terug in zijn tuin. De rest thuis liet hij aan mijn moeder over.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Apr 26, 2016 @ 12:34:53

      Dan was hij een moderne vader, mijn moeder heeft nóóit geweten hoeveel haar man verdiende en kreeg “huishoudgeld”van hem. met de rest had zij in zijn opinie niets te maken.
      Maar natuurlijk liet hij de huishouding wel helemaal aan haar over

      Beantwoorden

  9. Leidse Glibber
    Apr 25, 2016 @ 23:56:49

    Prachtig dat getuigschrift en toch fijn te lezen dat je moeder zindelijk was 🙂

    Beantwoorden

  10. Mrs. T.
    Apr 25, 2016 @ 22:55:30

    Oh, ik houd ervan, van dit soort oude dingen en verhalen. Ik mocht afgelopen donderdag ook in een archief neuzen. Daar komt nog een logje over.

    Bijzonder ook wel dat je ouders zoveel gereisd hebben volgens mij.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Apr 26, 2016 @ 12:31:18

      leuk he in die oude dingen snuffelen, ik doe het ook graag.
      Mijn ouders zijn pas na het pensioen van m’n vader aan vakanties toegekomen, échte reizigers zou ik ze niet noemen maar ze hebben toch een aantal jaren een paar keer per jaar een Europees land bezocht. Maar heel jammer dat Zwitseland nooit in aanmerking kwam voor een reisje.

      Beantwoorden

  11. ria
    Apr 25, 2016 @ 22:45:11

    Mannen zijn de baas in huis maar wat de vrouw zegt zal gebeuren. Mijn moeder zei jajaja en deed wat ze zelf het beste vond. Toch hadden ze een goed huwlijk en wij fijne ouders. Mijn oudste zus heeft nog getuigschriften en diploma’s van mijn ouders .
    Pracht stuk uit de goede oude tijd wat je hier met ons deelt.

    Lieve groetjes, Ria

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Apr 26, 2016 @ 12:28:09

      Ach de mensen wisten niet beter in die tijd, en vooral in oorlogstijd waren het zeker de vrouwen die thuis de boel draaiende moesten houden.
      Vooral het taalgebruik uit die tijd is zo leuk om terug te zien in zo’n getuigschrift.,alleen al dáárom zou je het moeten bewaren!

      Beantwoorden

  12. Zus
    Apr 25, 2016 @ 21:19:57

    Mooi die oude schrijfwijze, maar de manier van leven van je ouders heb ik niet meegemaakt. Bij mij thuis had mijn moeder de broek aan. Pa verdiende de centen en Ma regelde heel de rest. De moeders van mijn vriendinnen ook Een heel verschil met nu.Maar met de jonge moeders van nu zou ik ook niet willen ruilen.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Apr 25, 2016 @ 21:27:20

      Mijn vader was lang heel ouderwets, echt de baas in huis. Moeders mocht het huishouden regelen en de kinderen verzorgen, de rest regelde hij.
      Nee met de huidige moeders zou ik ook niet willen ruilen, ik ben heel blij dat ik het altijd zo heb kunnen regelen dat ik thuis was voor de kinderen die dus nooit in de opvang gezeten hebben.
      Ik had het niet willen missen hoor , kinderen opvoeden is het leukste dat je kunt doen.

      Beantwoorden

  13. Regenboogvlinder
    Apr 25, 2016 @ 21:18:39

    Wat een heerlijk verhaal Riet! Jammer hè dat je er niet meer van te weten kon komen. En dat je dat getuigschrift nog hebt, bijzonder.

    Beantwoorden

  14. Marja
    Apr 25, 2016 @ 20:55:56

    Geweldig dat je dit nog hebt. Behoorlijk uniek om in die tijd mee te mogen naar het buitenland. Jammer dat je vader dat niet goed kon verwerken. Wie weet wat voor mooie verhalen jullie anders hadden gehoord.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Apr 25, 2016 @ 21:04:48

      Klopt, tegenwoordig gaat vrijwel iedereen een jaartje naar het buitenland na z’n studie maar dat was destijds zeker niet gewoon.
      Inderdaad jammer j

      dat ik er niet meer van weet , ik had er graag meer van geweten. Mijn overleden zusje heeft ooit nog geprobeerd te achterhalen of er nog familie te vinden was van die mensen, dat is niet gelukt.

      Beantwoorden

  15. hanscke
    Apr 25, 2016 @ 20:54:55

    Wat een bijzonder verhaal. En wat ik ben ik blij dat ik als vrouw in deze tijd leef en niet meer onderdanig aan mijn man hoef te zijn. Wat zou ik dat moeilijk gevonden hebben. Ik weet dat mijn toenmalige schoonvader nog wel vond dat je in de kerk moest beloven je man te gehoorzamen. Die trouwgelofte heb ik niet afgelegd. Er waren in die tijd in de kerk al alternatieven voor diegenen die dat wilden. En daar was ik er één van.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Apr 25, 2016 @ 21:00:49

      Andes ik wel, ik heb ook aardig wat overhoop gelegen met m’n vaders omdat ik ook al geen volgzaam type ben..
      Toch heb ik laer wel iets meer begrip gekregen, zowel voor zijn “overheersing”als voor haar” gedweeë volgzaamheid” die ik ook verafschuwde..

      Beantwoorden

  16. Renesmurf
    Apr 25, 2016 @ 20:54:13

    Ja, vroeger was alles anders, ook de gedachten en de nukken van de mensen, en pioniers veranderden dat, maar mondjesmaat.
    En nu kunnen we alleen terug kijken en denken.
    En wie weet hoe men in de toekomst weer over ons denkt.

    Beantwoorden

  17. Mrs. Brubeck
    Apr 25, 2016 @ 20:30:16

    Ik heb er ook van genoten!
    Ik denk wel dat dat nog bestaat hoor, mannen die vinden dat ze meer zijn dan een vrouw, die niet kunnen verdragen dat hun vrouw meer verdient, die willen dat hun vrouw volledig gesluierd rondloopt uit schrik dat een andere man een oog op haar laat vallen 😦

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Apr 25, 2016 @ 20:41:01

      Ja klopt, die mannen zijn er helaas meer dan me lief is. M’n ouders zijn regelmatig in Duitsland op vakantie geweest maar dan deed m’n vader het woord in zijn “steenkolen Duits” terwijl zij in dat jaar natuurlijk een aardig mondje Duits had opgestoken. Het was haar aard niet om zich te laten gelden. Ik lijk toch meer op m’n vader vrees ik , hoe fout hij ook kon zijn ! Maar hij was natuurlijk ook een man uit dat tijdsbeeld.

      Beantwoorden

  18. powerpointgreetje
    Apr 25, 2016 @ 20:23:30

    Een prachtig verslag, heel goed geschreven en bijzonder dat zoiets bewaard is gebleven

    Beantwoorden

  19. gewoonanneke
    Apr 25, 2016 @ 20:02:29

    O wat mooi dat zoiets bewaard is gebleven. Bijzonder hoor, Ja gelukkig zijn de verhoudingen wel veranderd al zijn er dan ook die wat dat betreft weer wat doorslaan naar de andere kant. Ook niet goed denk ik.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Apr 25, 2016 @ 20:17:37

      Zelfs de grote hutkoffer, waarvan ik me de zijden binnenvoering nog herinner is nog in de familie.
      Ben ik met je eens, mijn vader bleef erg lang vasthouden aan het oude rollenpatroon, maar zover als sommige nú gaan is wel weer wat veel van het goede.

      Beantwoorden

  20. Hartelijke Hot Hulk
    Apr 25, 2016 @ 19:14:06

    Heel mooi log.
    Bedankt dat je het met ons wilde delen.

    Beantwoorden

Rietepietz is gék op reacties ,dus .....ga je gang ! je hoeft het niet noodzakelijk met me eens te zijn!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: