zucht……

Nee ik was het écht niet van plan om nóg een “Marionlogje”te maken.
Maar toen  ik op de radio hoorde  dat er alwéér een voetbalwedstrijd was waar een minuut stilte  voor Cruijf werd gehouden  dacht ik;
“Ja hallo….. hij is nog drie dagen eerder overleden, waarom voor “mijn” Marion dan niet!”
Nee natuurlijk verwacht ik niet dat iedereen nu een minuut stilte gaat houden, dat heb ik voor Cruijf tenslotte óók niet gedaan. Het hemd is nou eenmaal nader dan rok!

Klopt, het was stil hier op m’n blog maar dat was niet omdat ik reuze  verdrietig zat te wezen hoor.
Nee hoor, dat zou Marion  ook helemaal niet willen, maar ik had haar gewoon nog héél dicht bij me en kon nog   niet de gebruikelijke losse toon vinden om een logje te schrijven.

Ik mijmer nog na over de plechtigheid waar familie en vrienden  van Marion  haar in warme bewoordingen herdachten.  Het was fijn om tussen de mensen te zijn die van haar hielden en te voelen dat  ik “erbij hoorde” en te horen  hoeveel waardering er was voor alle jaren vriendschap die ik Marion mocht  geven.

Ook alle medeleven hier heeft me goed gedaan en de familie gaat  mijn vorige logje opzoeken om dat allemaal ook te lezen.
Al met al blijk ik dit logje dus nog nodig te hebben om weer op de oude voet verder te kunnen gaan, van je afschrijven is inderdaad vaak een prima rouwverwerking dus bij deze.
Maar het komt héus goed hoor, volgende logje ben ik vast weer helemaal de oude Rietepietz!

Voor wie er interesse in heeft hieronder nog mijn toespraakje.  Sla dat gerust over maar voor mezelf wil ik het hier onder hebben staan  omdat het  er gewoon bij hoort.

sbloemslinger

Het is zeker in de geest van  Marion  dat ik hier allereerst heel veel dank wil overbrengen naar  haar kinderen en kleinkinderen.
Ze had het er vaak over met hoeveel aandacht en zorgzaamheid ze omringd werd door hen.
Ze voelde zich  een geluksvogel voorál .. omdat al die aandacht nooit betutteling werd. .
Tot op het laatst is iedereen op  haar oordeel blijven vertrouwen.

Ik zou Marion nooit hebben leren kennen als dat anders was geweest, je kunt immers bést wat kanttekeningen zetten wanneer je bijna 80 jarige moeder  aanpapt met een wild vreemd  vrouwmens  wier weblog  ze regelmatig leest!

Want zó leerden Marion en ik  elkaar kennen zo’n 9 jaar geleden  .
Al kort na onze kennismaking  overleed haar man Ruud en om haar wat afleiding te bezorgen  ging  ik haar 1x in de week  helpen met een foto bewerking programma op de computer.
Het klikte,  en  zo werd een uurtje bezoek ..al snel meerdere uren, en gingen we ook regelmatig op stap. Even weg uit het zorgcentrum, even een gewoon mens zijn  dat toevallig in een rolstoel zat.

Naar de boulevard, een winkelcentrum,  …IKEA, áls er maar een  aangepast toilet was  en een gezellige lunchgelegenheid waar we elkaar, keurig om de beurt, trakteerden.  Aan ons heeft het niet gelegen dat de winkelcentra zo leeglopen.

Bij thuiskomst vaak  nog snel even een partijtje scrabble waarin  we zeer aan elkaar gewaagd waren.  Haar lichaam mocht haar dan steeds meer in de steek laten, met haar hersenen was niets mis! 

Zolang ze bij de computer kon komen blééf ze de grootste fan  van mijn blog, en met haar goedvinden  kwam ze regelmatig  in mijn verhaaltjes voor als ik onze escapades beschreef
Zo kreeg ze naast  haar  gewone leven ook een klein stukje digitaal leven  want sommige lezers schreven een speciale groet voor haar, die zij dan zelf wel even beantwoordde.

Haar grootste charme was dat ze zélf niet wist hoeveel ze bieden had.., en het heeft lang geduurd eer ik haar kon overtuigen dat onze middagen samen voor mij misschien nog wel waardevoller waren dan voor haar.

Met grote bewondering zag ik hoe ze steeds weer nieuwe  oplossingen bedacht om  zo veel mogelijk  zelf te kunnen doen, maar ook  hoe ze  met gratie  hulp kon aanvaarden wanneer het niet anders kon!

De laatste weken nam de afhankelijkheid té grote vormen aan, ze was moe, benauwd en angstig, ze  vond het mooi geweest.

Ze zál gemist worden,  maar daar leren we vast wel  mee omgaan… omdat het goed is zo !

 

Advertenties

59 reacties (+voeg die van jou toe?)

  1. Kakel
    Jun 02, 2016 @ 19:24:21

    Wat een prachtige toespraak, Riet. Gelezen met een lach en een traan. De mooiste zin vind ik: “Haar grootste charme was dat ze zélf niet wist hoeveel ze bieden had.”
    Als leven lijden wordt, is sterven een verlossing. Marion had een mooie leeftijd en hoelang moet je een leven rekken om het de moeite waard te laten zijn? Het zal haar familie rust geven dat ze te midden van hun rustig is ingeslapen.
    Ik hoop dat je verdriet om het verlies en gemis steeds vaker zal worden besloten met een glimlach.
    Sterkte en een dikke knuffel x

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Jun 02, 2016 @ 19:40:49

      Ik denk ook dat Marion er blij mee geweest zou zijn. Ze heeft álles uit het leven gehaald zolang dat kon maar vond het het nú genoeg.
      Die glimlach is er altijd hoor als ik aan haar denk, ze was een prachtmens en zou niet willen dat ik om haar treur.
      We hebben het er over gehad en ik gun haar de rust die ze nu graag wilde.
      Ze was niet bang voor de dood meer omdat ze bij de laatste ziekenhuisopname de coma als zó heerlijk had ervaren.
      Ja die zin was zó Marion, ze was ook zo trots op onze gelijkwaardige vriendschap waar ze aanvankelijk niet eens in durfde te geloven.
      Klopt, haar zoons (ze had er 4) waren ook “blij”voor haar.
      Dat ben ik dus ook, maar ja, als mens ben je dan gewoon egoïstisch in wat je mist. Dankjewel voor je mooie review, jij ook een dikke knuffel X

      Beantwoorden

  2. Spencer
    Apr 07, 2016 @ 21:15:42

    Mooie Speech Riet!

    Beantwoorden

  3. Leidse Glibber
    Apr 05, 2016 @ 00:29:00

    Heel mooi gesproken. Logisch dat je even een paar dagen afstand moest nemen.

    Beantwoorden

  4. Renesmurf
    Apr 04, 2016 @ 23:03:34

    Ja, zo heeft iedereen zijn eigen gedachten. Het leven gaat door, met respect voor het verleden.

    Beantwoorden

  5. Zus
    Apr 04, 2016 @ 22:19:09

    Riet,
    Blij te lezen dat je al weer een beetje op adem komt. Ik was verdrietig om jou,heb het zelf ook meegemaakt….Het moet slijten. Vind je een kei, dat je het zo dapper oppakt. De toespraak was ook prachtig .Fijn dat je die ook aan ons liet lezen.
    Ik hoop dat je iemand vindt om met je te scrabbelen,al is dat toch anders. XXX

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Apr 05, 2016 @ 14:06:11

      Ja natuurlijk pak ik het weer op, Marion zou niet anders willen natuurlijk.
      Maar je kent het, dat heeft inderdaad even tijd nodig en die eerste dagen ben je er nog zó mee bezig dat er weinig ruimte is voor andere dingen.
      Ik mocht van haar kinderen het bijzondere scrabble spel van Marion hebben, daar ben ik heel blij mee. We hebben er zoveel plezierge uren mee doorgebracht en ik had het heel vervelend gevonden wanneer het in de kringloop winkel zou komen te liggen. Mijn dochter wll vást wel af en toe een spelletje met me doen, Henk is géén liefhebber.

      Beantwoorden

  6. Paul
    Apr 04, 2016 @ 18:39:37

    Wat een mooie woorden voor haar afscheid, Riet. Daar heb je vast een boel mensen mee getroost op de plechtigheid.

    Beantwoorden

  7. Melody62
    Apr 04, 2016 @ 18:24:15

    afscheid nemen bestaat niet…. zegt een bekend liedje, en weet je? Daar geloof ik in. Dat troost en bemoedigt me. Het rouwproces wordt er niet wezenlijk anders van maar toch… al geef ik graag toe dat ik op dit moment na de 13 in de afgelopen 18 maanden er echt wel even helemaal genoeg van heb.

    Samen lachen, samen huilen…. beiden doet de ziel goed. Ik ‘huil’ van binnen met je mee.. we zullen onze plek heus weer vinden maar het gemis moet daarnaast ook ruimte en plaats krijgen.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Apr 04, 2016 @ 18:32:19

      Ja hoor, ik vind m’n draai wel weer lachen doe ik vaak, huilen veel minder. Las gisteren nog dat mannen 6x per jaar huilen en vrouwen ongeveer 100 per jaar.
      Ik haal zelfs de mannennorm niet.
      Maar samen delen werkt altijd , dat blijkt maar weer eens bij dit logje, ik rammel weer als vanouds.

      Beantwoorden

      • Melody62
        Apr 06, 2016 @ 12:30:46

        100x per jaar? oh gunst nee dat haal ik ook lang niet….. het mannenaantal, ja misschien… maar vaker neit dan wel…

        😉 zolang we rammelen leven we… toch?

        Beantwoorden

        • rietepietz
          Apr 06, 2016 @ 15:16:02

          Nou misschien kwam ik wel eens aan het mannenquotum in de jaren dat hormonen me nog wel eens een loer draaiden. . Behalve wat stiekem ontsnapte tranen van ontroering kan ik me niet herinneren da laatste jaren gehuild te hebben. Zelfs niet om Marion, ze was zó op dat ik wel mis maar niet betreur.

          Beantwoorden

  8. IngridMoorenBlogs
    Apr 04, 2016 @ 17:57:09

    Mooie herinneringen aan een bijzondere vriendschap…we gaan haar ook missen.

    Beantwoorden

  9. majaer
    Apr 04, 2016 @ 17:09:56

    Wat een prachtige afscheidswoorden heb je geschreven wat zou ze daar blij mee zijn geweest, maar misschien heeft ze je gehoord.
    En van je afschrijven helpt je zeker in je verdriet lieve Riet
    Lieve groetjes Marianne

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Apr 04, 2016 @ 17:27:59

      Ik hoop dat ze ergens o een wolkje mee heeft gekeken, er werd zoveel moois over haar gezegd en allemaal hélemaal waar!
      Ja klopt, het is fijn er nog even over na te praten zo in de reacties.

      Beantwoorden

  10. datzalwel
    Apr 04, 2016 @ 16:00:53

    Het mes snijdt dus aan meer kanten. Jij hebt een beetje van je af kunnen schrijven wat ook helpt bij de verwerking, de familie zal ook blij zijn geweest met zo’n mooie vriendschap. Een mooie tekst die aan geeft hoe leuk jullie het hadden en hoe een dierbaar familie lid geliefd was.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Apr 04, 2016 @ 16:14:05

      Ja zo is het wel een beetje, en zeker waar het de familie betreft, die weken natuurlijk nog allemaal en waren heel blij met mijn aandacht voor Marion op momenten dat zij vaak gewoon aan het werk waren. Al waren er twee zoons die wat vrijer in hun werktijden waren en dus ook regelmatig even binnen vielen op weekse dagen.
      Ze waren echt gek op hun moeder.

      Beantwoorden

  11. minoesjka2
    Apr 04, 2016 @ 15:52:20

    Wat jij schrijft over dat herdenken van Johan Cruyff had ik ook hoor. Hoe vaak er nu al niet een minuut stilte/applaus is geweest is geloof ik niet meer te tellen. Gaat allemaal een beetje ver mijns inziens.
    En wat een prachtige afscheidswoorden heb jij gesproken zeg, doe zal alle aanwezige goed gedaan hebben.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Apr 04, 2016 @ 15:56:43

      Er zijn natuurlijk veel organisaties die hem willen eren . Misschien had het anders gelopen wanneer de familie één grote herdenking had willen organiseren. maar ik begrijp wel dat ze voor intiem kozen.
      Inderdaad vonden haar nabestaanden at ik haar mooi herdacht heb en daar waren ze blij mee.

      Beantwoorden

  12. tagrijn
    Apr 04, 2016 @ 15:40:51

    Ik kan me zo goed voorstellen dat je iemand met wie je zo veel hebt opgetrokken heel erg mist en nog lang een gat zal achterlaten. Zelfs doorzetters als Marion winnen dit op den duur niet.
    Je afscheidstoepraak is indrukwekkend en deed me meer dan die vaak opgeklopte toestanden rond Cruijff.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Apr 04, 2016 @ 15:46:56

      Ja ik mis haar, maar het werd nu lijden en dus is het goed. Het gat zal zich vanzelf wel vullen want uiteindelijk worden wij zelf én onze familie allemaal ouder en hebben steeds meer zorg van en voor elkaar.
      Ach je kunt ook niet verwachten dat er voor iemand die je niet persoonlijk kent , of maar heel minimaal, iets uit het hart geschreven op papier komt.
      Ik ben bij dit soort gebeurtenissen altijd blij dat ik kan verwoorden wat er in me omgaat en daar ook anderen mee kan laten voelen wat een prachtig mens zij was.gelukkig wisten ze dat zelf óók maar is het altijd prettig om te horen dat anderen dat ook vinden.

      Beantwoorden

  13. cornma
    Apr 04, 2016 @ 11:12:31

    Je hebt het prachtig verwoord, de band die jullie samen hadden. En dat je hoofd nog niet naar het vrolijke bloggen staat, is volkomen begrijpelijk, al denk ik dat Marion zou zeggen: “kom op Riet, niet blijven hangen, maar doorgaan.”

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Apr 04, 2016 @ 15:41:04

      Nee hoor , ik blijf niet hangen , maar alles was nog zó vers dat het even niet ging. Vooral andere logjes lezen had ik nog even geen behoefte aan en dan blog ik dus liever even niet als ik m’n rondjes niet maak. Maar ook dat heb ik alweer opgepakt .

      Beantwoorden

  14. Blog Zonder Naam
    Apr 04, 2016 @ 11:03:31

    Prachtige woorden die een ‘mooi mens’ omschrijven die we allemaal zullen missen. Want door jouw logjes hoorde ze er gewoon bij.
    Marion zou vast gewild hebben dat jou humorvolle blog ons over het verdriet van haar heengaan heen zou helpen. En als je de inspiratie nog niet kunt vinden om iets nieuws voor ons te bloggen, dan diep je toch gewoon iets uit je rijke verleden op? Gewoon doorgaan…..

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Apr 04, 2016 @ 15:39:01

      Dat was ze ook en ze heeft die woorden verdiend. Na dit logje gaat het me vast weer helemaal lukken, ze zou niet anders willen en ik ok, je kunt nou eenmaal niet blijven gedenken en dat hóeft ook niet!

      Beantwoorden

  15. beaunino
    Apr 04, 2016 @ 09:48:58

    Mooi Riet. Wat een mooie geschiedenis van jullie samen. Wat kan bloggen dan toch veel goed doen hè?! Ja, dat het troost biedt, dat heb ik zelf ondervonden. Over iets anders bloggen terwijl dáár nu juist je hoofd zo vol is werkt niet. Tenminste niet voor mij.
    Ik vind het zo fijn te lezen hoe jullie -of jij in de geest van Marion- hier mee om gaan. Niet bij de pakken neer, maar (na)genieten van wat er wel was en is.

    Voor sommige mensen mag dat misschien overkomen alsof je ongevoeliger bent dan anderen, ik vind het juist respectvol. Misschien zeg ik het niet goed maar ik denk dat je me wel begrijpt.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Apr 04, 2016 @ 15:37:33

      Ja bijzonder hé, Marion was daar heel erg trots op en verelde dat aan wie het maar horen wilde.
      Jij bent natuurlijk ervaringsdeskundige op dat gebied, en je hebt gewoon gelijk.
      Ik had haar, bij wijze van spreken, nog in mijn armen en het is prettig om hier in de reacties nog na te kunnen praten.
      We hadden een best wel intieme vriendinnen/ moeder/dochter relatie al vond ze het altijd vervelend als buitenstaanders dachten dat ik haar dochter was… iets van”kan ik soms geen vriendin krijgen door m’n leeftijd en rolstoel” maar vooral de laatste maanden , toen ik was meer dingen voor haar kon doen had ze toch vaak iets van”zo moet het zijn als je een dochter hebt”, zij heeft vier zoons. . Maar die hebben het echt goed gedaan voor haar en ik vertelde haar dan ook dat lang niet álle dochters zo’n band met hun moeder hebben.
      Dus ja, ik begrijp je helemaal en het kan me ook niet heel veel schelen of anderen dat denken, ik denk dat ik nu weer gewoon kan bloggen en dat zal zeker niet betekenen dat ik Marion vergeten ben, ook niet als ik het nooit meer over haar zal hebben…. ( maar waarschijnlijk zal ze nog wel eens ergens in logjes opduiken)

      Beantwoorden

  16. John
    Apr 04, 2016 @ 08:29:02

    Een zeer mooie toespraak Riet. Ik denk dat het iedereen bijzonder goed heeft gedaan.
    En wat een goeie vriendinnen waren jullie eigenlijk van en voor elkaar. En dat allemaal door een weblog,.
    Prachtig toch.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Apr 04, 2016 @ 15:27:18

      Dank je en dat zie je goed. Het vreemde is dat ik nou juist ze’lf altijd nogal wantrouwig ben in weblog contacten, en dan zoek ik contact op een manier die ik zélf niet heel snel zou vertrouwen. Veel 80 plussers zijn immers makkelijke slachtoffers.
      Maar we hebben altijd alles gedeeld, lief en leed natuurlijk maar ook de kosten voor het autorijden en de lunch al hád ze dat graag helemáál voor haar rekening genomen.
      Dud ik de auto en zij de parkeerkosten en om de week elkaars lunch!

      Beantwoorden

  17. terrebel
    Apr 03, 2016 @ 23:03:33

    Mooi eerbetoon aan Marion.

    Beantwoorden

  18. Petr@
    Apr 03, 2016 @ 23:01:57

    Mooie toespraak Riet!

    Beantwoorden

  19. Mrs. T.
    Apr 03, 2016 @ 22:50:48

    Wat een mooie woorden. Ze was duidelijk een bijzonder mens.

    Beantwoorden

  20. roadlaura1969
    Apr 03, 2016 @ 20:49:29

    Haar familie zal veel troost vinden aan jou woorden voor jou vriendin, hun moeder.

    En dit hoort toch ook bij Rietepietz het leven is niet altijd grappen en grollen af en toe hoort zo’n logje er ook bij.

    Beantwoorden

  21. gewoonanneke
    Apr 03, 2016 @ 20:04:30

    Mooi Riet en waarom geen blogje over haar, ze was het toch waard en zeker jullie vriendschap was het waard. Dit hoort toch ook bij het bloggen…..Een mooie toespraak.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Apr 03, 2016 @ 20:07:00

      Ja natuurlijk hoort een logje erbij maar dat stónd er dus al, over onze laatste donderdag en daar had ik het bij willen laten. maar ik kond de draad toch niet zómaar weer oppakken blijkbaar! Is inderdaad ook niets mis mee.
      Dankjewel.

      Beantwoorden

  22. Tessa | 52druppels.nl
    Apr 03, 2016 @ 19:37:54

    Wat ontzettend mooi!

    Beantwoorden

  23. Hartelijke Hot Hulk
    Apr 03, 2016 @ 19:24:22

    Prachtig Rietz!

    Beantwoorden

  24. Regenboogvlinder
    Apr 03, 2016 @ 18:49:10

    Wat een mooie afscheidsrede! Erg mooi beschreven en ja, hoewel het ‘goed’ is zo, is het toch moeilijk. Jullie hadden zo’n speciale band en waren op allerlei gebied aan elkaar gewaagd. Ook deed ze meer met de grappen en grollen die jij bedacht toch?
    Neem je tijd maar Riet, het komt wel goed!

    Beantwoorden

  25. powerpointgreetje
    Apr 03, 2016 @ 18:38:15

    een hele mooie ode met pracht woorden, petje af voor jou

    Beantwoorden

  26. ria
    Apr 03, 2016 @ 18:17:22

    Jullie zijn beide prachtige mensen. Je hebt een prachtige toespraak gehouden waar iedereen blij mee kan zijn.
    Ik ben blij te horen dat je weer verder kan.
    Lieve groetjes, Ria

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Apr 03, 2016 @ 18:23:12

      De familie was er ook blij mee, Marion en ik waren natuurlijk allebei moeder, groetmoeder en overgrootmoeder en dan heb héb je het wel eens over je kinderen en kleinkinderen. Ik wist dus hoe blij ze blij ze met haar kroost was en wilde dat graag aan hen laten weten.

      Beantwoorden

  27. Mrs. Brubeck
    Apr 03, 2016 @ 17:39:37

    Ik kan niets anders zeggen dan dat ik dit 5000x mooier vind dan zulke “grote eerbetoningen”!
    Respect en liefs 😘

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Apr 03, 2016 @ 18:00:25

      Dankjewel, en ik denk dat het dat ook is.
      Gelukkig hebben de nabestaanden van Cruijf zélf een goede beslissing genomen hebben door de plechtigheid heel klein en “onder ons”: te houden.

      Beantwoorden

  28. margrietspanjaard
    Apr 03, 2016 @ 17:08:57

    mooie ode aan een mooi mens, Rietepietz

    Beantwoorden

  29. Marja
    Apr 03, 2016 @ 16:42:30

    Ik ben zo blij met je bericht. Leefde helemaal met je mee. Wat een prachtige afscheidswoorden. Ze heeft vast geluisterd met een glimlach van oor tot oor.
    Welkom terug, Rietepietz.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      Apr 03, 2016 @ 17:12:19

      Het gaat goed met me hoor, en ja, ik weet zeker dat ze ,vooral het eerste deel, belangrijk vond om te zeggen, we hadden het er wel eens over de laatste tijd.
      Echt in een gat vallen doe ik niet, ik heb zelf nog oudere familieleden die wel wat meer aandacht van me verdienen dan ze nu krijgen. Maar ik belde haar dagelijks rond half vier om even de dag én de cryptogrammen door te nemen en dat is toch vreemd.

      Beantwoorden

Rietepietz is gék op reacties ,dus .....ga je gang ! je hoeft het niet noodzakelijk met me eens te zijn!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: