’n bloemetje voor haar….

Wanneer ik de afslag neem naar het verzorgingshuis waar Marion woont maak ik direct daarna een scherpe bocht naar rechts om richting parkeerterrein te  rijden, zo ook vanmorgen.
Zodra ik de hoek kan overzien trap ik op de rem, er loopt een man  met sloffende stappen  midden in het  toch al niet brede  pad   voor de auto  uit!
Hij lijkt de auto niet te horen en gaat niet aan de kant maar sloft verder in hetzelfde trage tempo.

Hij is sjofel gekleed, draagt een smoezelige  grijze joggingbroek en iets vaags dat ooit een “knap jasje”  geweest zal zijn.
In zijn linkerhand draagt hij een boeket bloemen terwijl hij met hangende schouders verder sjokt  naar een volgende bocht waar ik hem   zonder gevaar voor zijn gezondheid kan passeren.
In het voorbijgaan zie ik  dat  hij een grote   hangbuik heeft die bloot over de rand van de joggingbroek blubbert en  het hele plaatje is zó  doordrenkt van  melancholie dat ik even vergeet uit te stappen als ik stil sta.
In gedachte voel ik mee met de zorgen, misschien wel verdriet, van een oude  moeder die haar zoon op bezoek krijgt waarmee het heel duidelijk niet helemaal goed gaat,  zal  ze een traan wegpinken van ontroering omdat  hij tóch bloemen voor haar gekocht heeft,  en misschien proberen zijn kleding wat te fatsoeneren ?
Maar hij gaat niét  naar hkerkhofjeet bejaardenhuis……, hij passeert het schattige oude dorpskerkje waar het parkeerterrein voor ligt en loopt  het pad op dat naar het dorpskerkhof leidt.
Tijd voor mij om uit te stappen, Marion wacht en we hebben een heerlijke dag in de buitenlucht op het programma.
Toch laat   “het verhaal dat ik niet weet” van de man me niet helemaal  los, het   blijft de hele middag  in m’n achterhoofd spoken. Als ik later op de dag terug ben op het parkeerterrein móet ik even de begraafplaats op.
1Het graf waar ik de verse bloemen bij vind  ziet er keurig verzorgd uit, er brandt een kaarsje in de lantaarn die midden op het graf staat.
Was het z’n moeder die hem  ontviel…?
Ik zie een datum ,…..2004 …. tien jaar geleden, wie er ook ligt, hij is haar niet vergeten!
Ach…..ik denk dat ze  ondanks alles vast trots op hem zou zijn geweest……..!

 

Advertenties

25 reacties (+voeg die van jou toe?)

  1. Rebelse Huisvrouw
    Sep 08, 2014 @ 20:05:11

    Ach… ik ben er een beetje stil van. Jongens/mannen en hun moeder hebben (vaak) al zo’n speciale band, wie weet hoeveel die man z’n moeder wel niet mist…

    Rietepietz zegt;

    Als ik eerlijk ben had ik ook graag even willen “moederen”!

    Beantwoorden

  2. Hanscke
    Sep 07, 2014 @ 15:24:41

    Ik vind het ook een mooi beeldend verhaal en ik zou zo maar hetzelfde hebben kunnen doen. Even kijken waar de bloemen gebracht zijn.

    Rietepietz zegt;

    Intrigerend hé! Maar meer nog, je zou zo graag die man een hart onder de riem steken.

    Beantwoorden

  3. Wieneke
    Sep 07, 2014 @ 11:45:04

    Wat zou je graag het verhaal erachter willen weten, he?

    Rietepietz zegt;

    Zeker, ik zou de man graag het gevoel willen geven dat er waardering is voor wat hij doet, van iemand die al tien jaar dood is komt natuurlijk geen respons meer!

    Beantwoorden

  4. meninggever
    Sep 06, 2014 @ 11:48:55

    Wat een mooi en aansprekend beeld schets je hier zeg. Jemig, dat komt wel binnen…

    Rietepietz zegt;

    Dankjewel, fijn om te horen dat wat ik in het verhaal kwijt wil ook terug te lezen valt.

    Beantwoorden

  5. Blog Zonder Naam
    Sep 06, 2014 @ 04:49:00

    Vele dierbaren zijn uit ons leven, maar nooit uit ons hart. Ieder heeft er zijn eigen wijze van herinneren en eren van hen.
    Ik ben de laatste weken voor mijn doen ook veel op de begraagplaats geweest. ( 2 begrafenissen en 1X kijken hoe het graf erbij ligt en kijken voor een grafsteen) En het is heel wisselend hoe graven erbij liggen. De een verzorgt met verse bloemen, de ander me verweerde knuffelbeesten en weer een ander verwaarloosd. Vuile grafstenen, gras en onkruid groeiend op het graf. (gemeente bezuiniginen?) Kortom vergeten graven. Deze man gaat tenminste nog even kijken.

    Rietepietz zegt;

    Veel begraafplaatsen dwingen tegenwoordig het onderhoud af, je hoeft “alleen” maar te betalen . Daar is soms wel iets voor te zeggen maar juist de mensen die zélf liever het graf verzorgen zijn dus de klos , zij betalen voor het onderhoud terwijl ze zélf het onderhoud plegen.
    Je vraagt je soms af waarom nabestaanden kiezen voor begraven als ze er tóch nooit meer komen. Het waren dus uiterst droevige weken voor je, zelfs al heb je een druk leven zo’n verlies hakt erin!

    Beantwoorden

  6. roadlaura1969
    Sep 05, 2014 @ 23:29:08

    Hoi Rietepietz, bij het lezen en hoe je deze meneer beschreef dacht ik meteen aan verlies /begraafplaats. Hoe je verhaal vervolgde werd dit bevestigd.

    Mensen dragen zichtbaar en onzichtbaar verdriet met zich mee.

    Rietepietz zegt;

    Altijd fijn om te zien dat overkomt was ik wil schrijven, dat is dus een mooi compliment, dankjewel!

    Beantwoorden

  7. kakel
    Sep 05, 2014 @ 21:34:00

    Ik heb weleens gelezen dat mensen die schrijven (of proberen te schrijven 😉 ) een grotere opmerkingsgave dan niet-schrijvende mensen hebben. Een tikkeltje beledigd was ik wel, want waarom zou je niet “gewoon” aandacht aan iemand besteden? Niet iedereen zit op een belangstellend gesprek te wachten…ook al bedoel je het goed. Maar dan had je het in ieder geval geprobéérd…
    Fijn weekend en liefs
    Kakel

    Rietepietz zegt;

    Daar heb je gelijk in en je moet(en kunt) dat ook niet forceren. Maar zodra er oogcontact is rolt dat vanzelf ….óf niet natuurlijk. Nu heb ik oogcontact vermeden door in de auto te blijven.
    Bij Melody heb ik een link gezet met een verhaaltje over een andere keer toen dat oogcontact er wél was, (volgens mij ook nog van voor jij bij me las) dat werd een bijzonder gesprekje dat me ook een tijd niet los liet! Dat zijn toch altijd mooie momenten!

    Beantwoorden

  8. ♫ Mel☺dy ♫
    Sep 05, 2014 @ 20:16:21

    Nu was het deze meneer…. maar je hebt het vast vaker dat je iemand voorbij komt bij wie dat soort gedachten in je hoofd op poppen…. en ja het ‘daarom’ zul je wellicht nooit te weten komen… en wellicht vind jij het triest maar denkt hij er totaal anders over…

    Rietepietz zegt;

    dat is nou precies waarom ik best even een praatje met hem had willen maken. Soms zijn dingen dan totáál anders dan je had ingeschat. Ik had ooit kort voort kerstmis ook zo’n onverwacht gesprekje dat achteraf diepe indruk op me maakte , ik schreef er dit logje over:
    https://rietepietz.wordpress.com/2007/12/23/kerstboodschappen/

    Beantwoorden

  9. Suskeblogt
    Sep 05, 2014 @ 19:52:17

    mooi geschreven. En 10 jaar is inderdaad lang, maar vergeten is hij niet.

    Rietepietz zegt;

    10 jaar is soms niéts, de tijd gaat zó snel.

    Beantwoorden

  10. minoesjka2
    Sep 05, 2014 @ 12:35:31

    Mooi geschreven!! Het beeld van die man, wat je zelf een kleurtje en invulling hebt gegeven. Je zou haast aan die man willen vragen of jou invulling klopt 🙂

    Rietepietz zegt;

    Ik zou met name graag willen weten waarom deze man zo slecht voor zichzelf kan zorgen, maar ook graag wat troost willen geven door z’n verhaal aan te horen!

    Beantwoorden

  11. Marion
    Sep 05, 2014 @ 08:51:40

    Jammer dat ik er niet bij was, dan hadden we er misschien iets meer van geweten.
    XXX

    Rietepietz zegt;

    Dat zou bést kunnen ja, maar juist omdat ik wist dat jij op me zat te wachten wilde ik de man niet aanspreken, áls je zoiets doet moet je er ook de tijd voor kunnen nemen als blijkt dat hij het prettig vindt. XXX

    Beantwoorden

  12. Leidse Glibber
    Sep 05, 2014 @ 01:33:58

    Het zou bij mij ook door mijn hoofd blijven spelen, mooi dat je nog even bent gaan kijken. Riet ten voeten uit. Mooi beschreven en meost opeens dnken aan de zwerver die wij vanmiddag in Trier zagen zitten. Die man was volgens ons geboren met een triest melancholiek gezicht of de beste acteur die Duitsland ooit voortgebracht heeft. Hij komt eerdaags wel een keer langs op mijn blog want ik kon het natuurlijk niet laten er een foto van te maken.

    Rietepietz zegt;

    ja dat héb je soms hé, dan wil je het waarom weten en of je iets kan betekenen. Soms is iemands verhaal aanhoren al genoeg om zo iemand een morele oppepper te geven, ik heb dat ooit eerder meegemaakt en er destijds ook een logje over gemaakt. Als mensen “je bezig houden”moet je daar gewoon iets mee doen!

    Beantwoorden

  13. J@n.
    Sep 05, 2014 @ 00:15:15

    Mooi joh!

    Rietepietz zegt;

    Dankjewel J@n, het liet me niet makkelijk los!

    Beantwoorden

  14. Renesmurf
    Sep 04, 2014 @ 23:56:20

    Ja, wonderlijk verhaal. Mensen oordelen snel en stellen dat snel weer bij, en jij probeert het na te gaan.

    Rietepietz zegt;

    Ik had inderdaad graag geweten of ik iets voor deze man had kunnen doen, al was het maar “luisteren naar zijn verhaal”.

    Beantwoorden

  15. beauninoblog
    Sep 04, 2014 @ 23:55:19

    Iedereen is uiteindelijk wel iemands zoon / dochter. Allemaal waren we ooit schattige baby’s. Kind blijf je altijd.
    Mooi.

    Rietepietz zegt;

    Klopt, al is het sóms bijna niet voor te stellen hé! Het was ontroerend die man in z’n armoedje met dat boeket bloemen te zien sjokken.

    Beantwoorden

  16. powerpointgreetje
    Sep 04, 2014 @ 23:38:22

    een bijzonder mooi geschreven verslag Riet, een beetje treurig……..moet kunnen

    Rietepietz zegt;

    Ja als het verhaal treurig is en je schrijft erover is het fijn dat het ook overkomt, dankjewel!

    Beantwoorden

  17. datzalwel
    Sep 04, 2014 @ 22:51:43

    Het blijft gissen naar hoe en wat, het feit blijft dat hij blijkbaar heel veel van iemand gehouden heeft. Hem of haar waarschijnlijk nog steeds mist. Je hebt nu héél veel lezers nieuwsgierig gemaakt met dit open einde.:-)

    Rietepietz zegt;

    Dat is wel zeker, en ook dat hij die persoon dus blijkbaar nog heel erg mist zoals jij al zegt. Wie weet hoe graag hij even over haar had willen vertellen al zal ik dat óók nooit weten!

    Beantwoorden

  18. Paul
    Sep 04, 2014 @ 22:50:57

    Zo zie je maar weer dat een uiterlijke verschijning niets zegt over iemands innerlijk. Een buikje op de verkeerde plaats, maar zijn hart op de goede plek….

    Rietepietz zegt;

    Lang niet altijd nee, ik ga ook meestal niet op uiterlijkheden af als ik mensen ontmoet. En zo’n blubberbuik heeft natuurlijk (meestal) niéts te maken met hoe je karakter eruit ziet.

    Beantwoorden

  19. Mrs. T.
    Sep 04, 2014 @ 22:36:24

    Ach, wat een bijzonder ‘ontmoeting’ was dat.

    Rietepietz zegt;

    Héél bijzonder ondanks dat de man mij waarschijnlijk helemaal niet eens gezien heeft. Ik wilde niet toeteren omdat hij zo in gedachten liep, hij zou zéker heel erg geschrokken zijn. En die paar honderd meter stapvoets rijden is geen ramp.

    Beantwoorden

  20. Christel
    Sep 04, 2014 @ 21:14:15

    Zo heeft ieder van ins een verhaal. En soms trekken mensen plots je aandacht en ben je een tikkeltje nieuwsgierig naar hun levensverhaal.

    Rietepietz zegt;

    het is vaak heel mooi als je met zo iemand in gesprek raakt, dat zat er dit keer niet in dus het blijft gissen waar die treurigheid vandaan kwam! Toch een klein beetje jammer, misschien had hij graag zijn verhaal gedaan!

    Beantwoorden

  21. Marja
    Sep 04, 2014 @ 20:38:26

    Ik kan me zo goed voorstellen dat zo’n man door je hoofd blijft spoken. Wat is zijn verhaal en wie mist hij nog steeds? Ontroerend eigenlijk.

    Rietepietz zegt;

    Het was inderdaad ontroerend om hem in al zijn “ongemakklijkheid” met die bloemen te zien lopen! Dat móet belangrijk voor hem geweest zijn, eigenlijk had hij dat met iemand moeten kunnen delen.

    Beantwoorden

  22. Petr@
    Sep 04, 2014 @ 20:34:58

    Soms als je een opvallend persoon ziet, ga je daar zelf van alles bij bedenken.
    Hij had een goed hart, ook al zag hij er wat sjofel uit.

    Rietepietz zegt;

    Vreemd hé, gewoon omdat hij afwijkt “van gemiddeld” wil je z’n verhaal kennen! Misschien had ik wel een praatje gemaakt als ik niet door Marion verwacht werd maar misschien zou hij dat niet eens willen.

    Beantwoorden

  23. gewoonanneke
    Sep 04, 2014 @ 20:15:24

    Ach ik zag hem zo voor me. Ja wel een triest maar ook wel een mooi verhaal. Mijn zwager was ook zo’n man, altijd oude zooi, kapotte truien (de nieuwe die ik voor hem kocht droeg ie niet zaten niet lekker) een eigen wereld. Maar toch vaak ook mooie mensen met een verleden en verhaal.

    Rietepietz zegt;

    Er zal ongetwijfeld een verhaal achter zitten, ik had eigenlijk wel een praatje met hem willen maken, over voor wie die mooie bloemen waren bijvoorbeeld.Maar misschien zou hij dat helemaal niet eens prettig vinden!

    Beantwoorden

  24. gewoonhanny
    Sep 04, 2014 @ 20:14:46

    De man mist vast een zorgzame figuur om hem heen. Misschien is hij wel aan het dementeren en dan heeft hij er geen idee van hoe sjofel gekleed hij erbij loopt. Maar dat is eigenlijk niet belangrijk. Die bloemen zijn veel belangrijker. Hij zorgt wel voor iemand.

    Rietepietz zegt;

    Hij heeft blijkbaar tóch iets om steeds weer naar toe te leven, en dat kleding niet belangrijk voor hem is kwam wel duidelijk naar voren. Toch wel sneu dat zo’n eenzame figuur!

    Beantwoorden

  25. Zus
    Sep 04, 2014 @ 19:09:40

    Wat een triest verhaal Er komt maar een woord in me op, eenzaamheid.
    Maar wel mooi geschreven. Liefs en een X

    Rietepietz zegt;

    Ja treurig hé, in zo’n geval zou ik het liefst zo iemand aanspreken maar je weet niet of je daar goed aan doet. Maar ik weet niet wat ik gedaan had als ik niet onderweg had geweest naar Marion, een praatje kan soms toch iets betekenen.

    Beantwoorden

Rietepietz is gék op reacties ,dus .....ga je gang ! je hoeft het niet noodzakelijk met me eens te zijn!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: