terug in de tijd

Nu heb ik wel even genoeg de belhamel uitgehangen, de belhamel ja, precies een oud woord dat “diep in de vorige eeuw” regelmatig gebruikt werd voor kinderen, vooral jongetjes, die een beetje ondeugend waren . De eigenlijke betekenis is ;
Belhamel In eigenlijke zin is een belhamel een hamel (schaap1)), die met een belletje om den hals, aan het hoofd van de kudde gaat; bij overdracht en vergelijking: een aanvoerder bij een oproer, een haantje de voorste, een baldadige jongen;
Nou ja, eigenlijk kán ik dus helemaal geen belhamel zijn en dat was ik ook zeker niét in de tijd toen dat woord nog tamelijk gangbaar was.

schooltuin rietKijk dan … maakt  dit meisje  met haar kaplaarzen nou zo’n ondeugende indruk?
Het zal rond 1951 geweest zijn dat ik een schooltuintje had en het zal wel voor de fotograaf geweest zijn dat ik dit knalrode jurkje met witte ballen   aan mocht.
Het was het állereerste jurkje dat spiksplinternieuw voor mij gekocht was  en ik was er vréselijk trots op. Wékenlang had ik het in de etalage gezien van een kledingwinkeltje in de buurt  en ik kon m’n geluk niet op toen het éindelijk voor me gekocht werd want dat was héél bijzonder in die tijd. Het kostte, als ik me goed herinner bijna  30 guldens!
Tot dan droeg ik kleding waar m’n oudere zussen uitgegroeid waren of  door m’n moeder gebreide truien.
Met enige regelmaat kwam er ook een koffer met kleding van een familie “in goede doen” waarvoor m’n vader de tuin bij hield . Zij hadden al wat grotere dochters en, al was de kleding al gedragen , voor mij en m’n zussen waren ze altijd “als nieuw”!
Ik herinner me een matrozenpakje dat ik op m’n verjaardag droeg en voor m’n grotere zussen witte rimpel rokken,  de één met ingeweven  kersen en de ander met aardbeien!
Er waren nog helemaal geen kringloopwinkels en voedselbanken maar ook in die tijd  waren er méér dan genoeg gezinnen die de eindjes aan elkaar moesten knopen op deze manier .
Bij de bakker brood van de vorige dag kopen want drie verse broden per dag was vaak te duur. Kaas of (eenvoudige)  worst mocht op twee boterhammen, de rest met vruchtenhagelslag of zónder beleg. Luxe vleeswaren als ham leerde ik pas véél later kennen.
Ook bij de groenten man werd vaak laat op de dag ingekocht omdat men dan van de spullen af wilde en de prijs liet zakken. Vlees en soep waren voor de zondag, evenals een glas limonade van siroop met water en één snoepje.
Ach…. sommige dingen zijn van alle tijden en eerlijk gezegd, ik heb er niet nadeligs aan overgehouden, misschien ben ik dáárom niet héél snel onder de indruk als ik over de “huidige armoede” hoor!

Advertenties

24 reacties (+voeg die van jou toe?)

  1. ingridblogs
    Feb 12, 2014 @ 11:55:56

    Leuk verhaal 🙂 en een geweldige foto!

    Rietepietz zegt;

    Ja leuk hé, zo echt passende kleding om te tuinieren;_)

    Beantwoorden

  2. gewoonanneke
    Feb 11, 2014 @ 22:57:58

    Zo ging het bij ons ook hoor, kregen ook altijd kleding van anderen of van mijn oudere zus, zelfs schoenen. Of mijn moeder maakte zelf kleding. Mijn eerste jurkje nieuw weet ik nog wel, een man kwam aan de deur met een koffer met kleding en mijn zusje en ik mochten allebei een nieuw gekocht jurkje. Voor het eerst aan op Koninginnedag en het was koud maar wilde geen jas aan. Mooi verhaal Riet. herkenbaar.

    Rietepietz zegt;

    Het was in die tijd eerder regel dan uitzondering dat je “afdankertjes” kreeg.
    Dat snap ik, zo’n nieuwe jurk moest natuurlijk wél gezien worden;-)Mijn moeder breide wél truien maar kleding naaien kon ze niet. Ik leerde dat op de huishoudschool wel zélf en maakte vanaf m’n dertiende jaar dus vaak m’n eigen kleding. Ook voor de kinderen nog wel gedaan. Maar nu begin ik er niet meer aan.;-)

    Beantwoorden

  3. ria
    Feb 10, 2014 @ 16:12:49

    Jou antwoord bij Marja;Zo kort na de oorlog…….zo was het inderdaad. Ik zie het zo duidelijk voor me. Die zwarte potkachel.Mijn vader legde ‘savonds de aanmaakhoutjes klaar voor de volgende morgen.
    Groetjes, Ria

    Rietepietz zegt;

    Ja dat was ook bij ons zo, ik ben in ’42 geboren dus was kind in de tijd met de nasleep van de oorlog. De armoede was toen niet zo héél bijzonder want de meeste mensen hadden weinig tot niets.Alleen herstelde dat bij mensen met werk sneller dan de mensen die “in de steun liepen” .Mijn vader werkte aanvankelijk nog in de “werkverschaffing” maar laten voor de gemeente.Wél een vaste baan maar ook geen vetpot destijds, niet voor niet zijn men in die tijd dat je dan “vaste armoe”had.

    Beantwoorden

  4. Mirjam Kakelbont
    Feb 09, 2014 @ 22:28:39

    Van vroegah kan ik me herinneren dat mijn ouders ook elk dubbeltje om moesten draaien. Regelmatig kreeg ik kleren van een (iets) oudere nicht, en daar was ik altijd zo blij mee! Mijn oom en tante hadden het een stuk breder en kochten de mooiste dingen voor mijn nicht.
    Elke generatie heeft het beter gekregen. Mijn oma kwam uit een gezin van 17 kinderen en had van de honger geen ontlasting. Mijn ouders hadden het niet breed, maar we hadden wel alles wat we nodig hadden, en wij hebben in vergelijking met hen een leven als luizen op een zeer hoofd. Maar ik moet erbij zeggen: je zal me ook nóóit horen klagen!

    Rietepietz zegt;

    Ja vooral mijn generatie kreeg het alléén maar steeds beter. dat is wel héél luxe natuurlijk. De huidige jongeren zijn in relatieve weelde opgegroeid en heeft het moeilijk dat het nu wat minder wordt. Dat snáp ik op zich nog wel maar het is ze vaak ook niet geleerd dat “het op kan” en dát is jammer,daardoor komen ze zichzelf nu tegen.Wij hebben nog geleerd dat je wat moet bewaren voor als het wat minder gaat en dat helpt enorm, we kúnnen ook best wat minder.

    Beantwoorden

  5. hanscke
    Feb 09, 2014 @ 21:01:25

    Ik herken veel, alleen moest ik kleren van mijn nischtjes aan, want ik had geen zusjes. Of van de gegoede lui waar mijn moeder het huis schoonmaakte. Soms zaten er veel te mooie dingen bij wat eigen lijk geen schoolkleding was. Dat vond ik dan wel weer vervelend. Mooie deftige pakjes bijvoorbeeld. Ook naaide mijn moeder veel voor mij. Een keer heb ik een jas gekregen die gemaakt was van een oude jas van een buurvrouw waar van de stof dan gekeerd was. Het resultaat mocht er best zijn

    Rietepietz zegt;

    het werd wel steeds beter na de jaren 50 maar ook ik heb nog voor mijn kinderen kleding genaaid. Inderdaad van een dames jas uit de beste stukken een kinder jasje gemaakt en ook dát jasje was best aardig uitgevallen.
    Het fijne is natuurlijk wel dat jij en ik opgroeide in een tijd dat alles alleen maar beter werd.De huidige jeugd groeide op met “alles kan” en moet nu vaak nog leren het met wat minder te doen best wel lastig natuurlijk.

    Beantwoorden

  6. ♫ M e l ☺ d y ♫
    Feb 09, 2014 @ 19:42:41

    al ben ik dan van ‘ietsjes’ later dan jij…. ook ik moest het vaak doen met kleding van grotere nichtjes…. de enige kleding die ik 2x per jaar nieuw kreeg was een setje voor de zondagen in de zomer en een setje voor de zondagen winter….die mij een jaar later natuurlijk veel te klein waren 😉

    Lekkers etc was er bij ons ook niet, behalve dan op zondagmiddag….of een snoepje of een minimarsje of een bakje chips ,,,, met cola……door de weeks was het melk of ranja

    en nee we hebben er niets nadeligs aan overgehouden…. de armoede van tegenwoordig is in sommige gevallen letterlijk groot maar wat mij soms zorgen baart is de geestelijke armoede!

    Rietepietz zegt;

    Jij bent meer van de leeftijd van mijn kinderen en die zijn aanvankelijk óók nog redelijk “spartaans” opgevoed! Ik kocht wel wat vaker kleding voor ze maar maakte ook veel zelf. Vaak nog nieuw van oud maken, ik herinner me nog een jasje uit een jas van een tante voor.Maar ook van goedkope lapjes van de markt.
    Pas in hun tienerleeftijd kwamen er ook wat andere zaken in huis zoals chips en cola of andere limonade maar dan toch niet ongelimiteerd.
    Het draait tegenwoordig inderdaad vaker om geestelijke armoede dan échte armoede al komt die zeker óók voor!

    Beantwoorden

  7. Suskeblogt
    Feb 08, 2014 @ 21:49:03

    een leuvense stoof, ijsbloemen op de ramen in de winter, geen cola of limonade maar water, geen bad maar ijzeren ketel die men moest delen. Kom daar nu maar eens mee af bij de jeugd en jongvolwassenen. Zoiets overleven ze niet en wij waren gelukkig en voelden ons niet arm.

    Rietepietz zegt;

    O ja die ijsbloemen in de slaapkamer,soms zelf de ijspegeltjes aan de deken van de bevroren uitgestoten adem.
    De jonge generatie is inderdaad in relatieve weelde opgegroeid en ergens snap ik dan nog dat ze piepen als alles niet meer zo makkelijk aan komt waaien!

    Beantwoorden

  8. datzalwel
    Feb 08, 2014 @ 15:19:29

    Je had vroeger gedeelde armoede wat de zaak wel wat vertekend. Met zijn allen om de potkachel is niet meteen een teken van armoede maar de c.v bestond gewoon nog niet. Dat is voor veel zaken zo. Als nu 90% c.v heeft is dat voor de mensen die dat niet aan kunnen leggen al weer meer die richting in. Ook zijn er best veel die niet twee keer op vakantie gaan maar nooit omdat dat hele kleine bedrag nodig is voor open staande rekeningen. Er is hier voor de meeste mensen wel heel veel luxe maar er blijft een onderkant die toch héél goed moet nadenken voordat ze het dubbeltje uitgeven. De bruto bedragen die van een loon af gaan zijn geen kleinigheid . Maar al met al woont er toch niemand meer in een plaggenhut of zo.
    Groetjes.

    Rietepietz zegt;

    Armoede was in die eerste jaren na de oorlog inderdaad eerder regel dan uitzondering, dat is waar, en dat maakte het misschien makkelijker te dragen.
    Er bestond trouwens al wél een vorm van Centrale Verwarming maar die was alleen voor mensen met veel geld bereikbaar. Bij ons ging de potkachel zo laat mogelijk aan om kolen te sparen want die waren duur en het kacheltje natuurlijk véél te klein om het grote dubbele bovenhuis te verwarmen.Voor bij verwarming was geen geld want de gas en elektriciteitsmeter werkte op munten en daar werd héél zuinig mee omgesprongen.
    Toch is er voor de huidige onderkant van de samenleving (mits men niet in de criminaliteit vlucht) heel veel meer geregeld dan vroeger.Ik ken wel mensen die op het minimum leven maar niet het gevoel hebben dat ze iets tekort komen. Wat me opvalt is dat het vaak “de klagers” zijn die éigenlijk niets te klagen hebben.

    Beantwoorden

  9. minoesjka2
    Feb 08, 2014 @ 14:15:20

    O, ja, voor mij is ook veel herkenbaar hoor, wij aten alleen 2x per week paardenvlees, dat was het goedkoopste. En nee, ook ik heb er niets van overgehouden, of toch? Ik denk dat ik er aan overgehouden heb, dat ik nu een gezonde kijk op het leven heb 🙂

    Rietepietz zegt;

    het was misschien een harde leerschool maar wél een nuttige ,je hebt gelijk,we hebben er een waardevolle kijk op het leven aan over gehouden die veel jongelui nu nog met scha en schande zullen moeten leren.

    Beantwoorden

  10. Marion
    Feb 08, 2014 @ 13:50:04

    Alles is voor mij heel herkenbaar, mijn moeder ging af en toe naar de kerk daar hadden ze kleding dagen op de zolder en daar waren heel leuke dingen bij.
    XXX

    Rietepietz zegt;

    Klopt, aankloppen bij de kerk was ook normaal in die tijd. Ik mocht via de kerk ooit een weekje uit, ik vond het vréselijk en stikte van de heimwee!
    Gelukkig hebben we het nú, ondanks alle kortingen, nog best heel goed en daar genieten we van XXX

    Beantwoorden

  11. RenéSmurf
    Feb 08, 2014 @ 12:51:46

    Nee, als je kijkt hoe ze vroeger leefden, en hoe langer geleden hoe zwaarder dat was, zijn we tegenwoordig maar verwend. En dat besef heeft helaas niet iedereen. Men streeft altijd naar beter he. Ik was en ben zeer gelukkig, maar maak me wel zorgen om de wereld, maar kan daar mee leven.

    Rietepietz zegt;

    De oudere genraties weten meestal nog wel dat alles niet zo vanzelfsprekend is, de jongere generaties zullen dat vroeg op laat pijnlijk moeten ervaren.
    Veel kinderen van de jongeren zijn opgegroeid met het idee “dat ze overal recht op hebben” en dan valt het natuurlijk héél erg tegen als dat niét zo blijkt te werken.

    Beantwoorden

  12. Spinnetje
    Feb 08, 2014 @ 12:33:15

    Oja..schooltuintjes…wij hadden die ook op school. Onze eigen verbouwde boerenkool op school in de klas eten. Geweldig was dat.
    Wij zijn niet arm, maar letten wel op de uitgaven. Dus ook ik ga vaak laat brood kopen, ook nu krijg je nog korting aan het eind van de dag.
    Ooit had ik het voornemen om alles te kopen bij kleine particulieren, want dan gaat je geld naar de mensen zelf ipv grote winkelketens. Helaas heb ik dat voornemen opzij moeten zetten. Want bij bijna een verschil van 4 euro totaal voor dezelfde producten moest ik hierin een keuze maken.

    Rietepietz zegt;

    Hier hetzelfde verhaal, we gooien het geld niet over de bak en doen 3 dagen met een half broodje n kopen meestal eten “op maat’. Gelukkig hebben we hier nog 2 ambachtelijke slager, twee groenboertjes en een poulier. Op zaterdag trouwens ook nog een leuke markt zodat ik dát allemaal niet bij de supermarkt haar,zelfs al is dan wat duurder.Gelukkig kunnen we ons dat permitteren.helaas moest 5 jaar geleden het laatste kleine buurt kruideniertje z’n deuren sluiten, dat vind ik nog steeds héél jammer!

    Beantwoorden

  13. John
    Feb 08, 2014 @ 09:58:45

    Hadden ze in die tijd schooltuintjes? Of lees ik het verkeerd? Het zou niet verkeerd zijn om de kinderen nu bekend te maken met alles wat groeit en bloeit.
    Wat voor een kleur het jurkje heeft kan ik niet zien dus moet je op je grote blauwe ogen geloven 😛

    Rietepietz zegt;

    Ja er waren inderdaad schooltuintje maar die lagen niét in de buurt van de school.Ik heb het ook maar één jaar gehad want het 20 een half uur lopen van huis af en ik had geen fiets. Was dus nauwelijks te doen na schooltijd.In een grote stad als Den Haag is het zéker broodnodig kinderen met de natuur in contact te brengen, ik merkte pas toen ik in Rijswijk ging wonen hoe wéinig natuur er in sommige Haagse wijken is. Tegenwoordig hebben de meeste dan wel een fiets of een auto maar in “mijn tijd”moest je toch altijd minstens een half uur lopen om naar een park te gaan en voor het meeste groen nog veel verder!

    Beantwoorden

  14. beauninoblog
    Feb 08, 2014 @ 08:16:16

    Schooltuintje? Het lijkt wel een weetplantage;-)
    Volgens mij ben je nog steeds een belhamel Riet! Fijn weekend x

    Rietepietz zegt;

    Daat had men begin jaren 50 nog nóóit van gehoord;-)
    Ik zal het je nóg gekker vertellen, ik ben tegenwoordig veel méér dan vroeger een belhamel. Ik was een heel verlegen en stil kind dat bovendien gewoon gehoorzaam was ….ach zo ging dat in die tijd meestal;-)

    Beantwoorden

  15. powerpointgreetje
    Feb 08, 2014 @ 00:05:57

    dag Riet, dit is alles zo herkenbaar voor mij, precies zoals je het schrijft,
    wij hadden vroeger niet veel maar waren desondanks tevreden en wisten niet beter,
    goh….. nu realiseer ik me weer even wat de tijden toch veranderd zijn,
    fijn weekend gewenst, leuke foto trouwens

    Rietepietz zegt;

    Ik denk dat het wel hielp om tevreden te zijn dat om ons heen de meeste kinderen óók niet meer hadden. Nu lijkt het niet gek genoeg te kunnen bij wat kinderen hebben of mogen doen.
    De tijden zijn inderdaad behoorlijk veranderd, het meeste toch wel ten goede maar kinderen missen ook wel dingen die wij ongemerkt mee kregen.
    Jij ook een fijn weekend.

    Beantwoorden

  16. J@n.
    Feb 07, 2014 @ 23:38:55

    Ik wel, want een potentieel rijk land als Nederland zou zich de ogen uit de kop moeten schamen dat na al die jaren het nog steeds bestaat, dat het zelfs erger wordt. Sorry rietepietz, maar dat moest ik toch wel ff kwijt.

    Rietepietz zegt;

    Dat mag altijd, dat weet je! En voor échte armoede moet de regering zich inderdaad schamen. Maar ik doel eigenlijk meer op het feit dat men tegenwoordig al gauw over armoede roept als men niet met de nieuwste trends kan meedoen op kleding gebied of apparatuur.
    Wie gebruik maakt van alle voorzieningen die er voor de minima zijn heeft het zeker niet slechter dan mijn ouders het in die tijd hadden, er zijn potjes voor wasmachines en andere extra uitgaven en h toeslagen voor van alles en nog wat. maakt het niet leuker ,dat snap ik maar het is er wél.
    De kosten voor de maaltijden zijn verhoudingsgewijs zelfs veel láger dan destijds, veel levensmiddelen zijn hoogstens 3x zo duur als in de jaren 50 maar zelfs de laagste uitkering is toch minstens 8x hoger dan toen. Neemt niet weg dat je je héél arm kunt voelen als je niet “met de rest mee kunt doen”, ik heb menigmaal de pest in gehad dat ik nooit rolschaatsen kreeg terwijl vriendinnetjes die wél kregen.

    Beantwoorden

  17. Leidse Glibber
    Feb 07, 2014 @ 23:32:30

    Ik herklen ook de zuinigheid van die tijd, nou ja een paar jaar later. Maar dingen snoep etc waren echt een unicum en een feestje. Moet opeens denken aan tv kijken bij een mevrouw in de straat kostte een cent, maar dan kreeg je er wel thee en een snoepje bij 🙂

    Rietepietz zegt;

    Klopt, mijn oudste zus heeft nog het glazen snoepschaaltje uit het ouderlijk huis, daar paste maar net een ons zuurtjes in. Pikken was uitgesloten want de glazen deksel was nooit geluidloos terug te leggen op het potje;-) Die “paar jaar” verschil tussen jou en mij maakte wél dat ik al te oud was voor kinder TV toen de eerste buur een TV had;-)

    Beantwoorden

  18. Mrs. T.
    Feb 07, 2014 @ 23:11:12

    Prachtige jurk. Ik zie het hier aan de jongste, die krijgt ook alle oude kleding van oudste en ook nog veel van de oppas. Als ze dan echt iets nieuws krijgt is ze zo blij!

    Rietepietz zegt;

    Toch heeft kleding van een oudere zus ook wel een vorm van “status” áls de smaken tenminste een beetje overeen komen. Maar natuurlijk is iets niéuws ,helemaal speciaal voor jou gekocht, heel bijzonder. Tegenwoordig gebeurt dat doorschuiven van kleding meestal niet echt uit “financiële noodzaak” maak meer omdat het verspilling is goede kleding weg te gooien als die door een volgens kind gedragen kan worden.

    Beantwoorden

  19. Terrebel
    Feb 07, 2014 @ 23:01:14

    Tijden zijn veranderd. Nu bedoelen mensen met ‘armoede’ soms al dat zij ‘dit jaar maar twee keer met vakantie kunnen!’ Ach, wat zielig denk ik dan. Niet omdat zij het zo arm hebben maar omdat zij de waarde van geld en geluk niet kennen. Geluk is meer dan vaak op vakantie kunnen. Vind ik. Fijn weekend, Riet!

    Rietepietz zegt;

    Of niet de állernieuwste versie apparatuur kunnen kopen, ook zo sneu!
    Natuurlijk zijn er heus wel crepeergevallen maar met alle vangnetten die er tegenwoordig zijn zullen die toch zeker niet minder hoeven doen dan mijn ouders in die tijd.

    Beantwoorden

  20. Blog Zonder Naam
    Feb 07, 2014 @ 22:48:24

    De bakker hier op het dorp verkoopt zijn overgebleven brood, ook nog gewoon. Brood van Gister en dan goedkoper (net zo lekker hoor) Kleding van anderen draag ik ook gewoon af. Al trof ik het vandaag drie broeken van €3,50 per stuk in de kledingdump; Da’s boffen, voor mijn werk. Boter en kaas maakt mij man, melk hebben we zelf. Aardappellen brengt een neef van mijn moeder en groenten van een oude buurman, die toch teveel in zijn tuin heeft staan en ruil voor melk. Tja, een beetje ruilen en toch in leven blijven…. Je begrijpt dat wij ook niet in weelde groot gebracht zijn, en nu nog niet zo luxe leven. Iedere verdiende cent gaat in weze terug in het bedrijf en de mens is bijzaak. Zo gaat dat op de boerderij.

    Rietepietz zegt;

    Boeren stonden , en staan erom bekend dat ze uiterst zuinig leven.Voordeel is natuurlijk dat men eten al vaak zélf kan “organiseren” zoals jij al schrijft. Daar komt ook bij dat het boerenleven weinig tijd over laat om geld uit te geven, het is hard werken van heel vroeg tot heel laat.
    Naar verspilling moet je inderdaad niet op een boerderij zoeken en mede daardoor hebben boeren over het algemeen vérder wel hun financiële zaakjes op orde!

    Beantwoorden

    • Blog Zonder Naam
      Feb 08, 2014 @ 04:46:18

      O ja, nog een klein aantekening bij het woord hamel: Een hamel is een gecastreerde ram, die je zonder “problemen” bij de ooien kunt laten om de kudde te leiden.

      Rietepietz zegt;

      Klopt, dat stond er ook bij in het stukje Wikipedia, wat sneu nou voor de dames in de wei;-)

      Beantwoorden

  21. Marja
    Feb 07, 2014 @ 22:22:21

    Wat een lieve foto. Ik had ook een schooltuintje in de flatwijk Mariahoeve. Dat was wel 12 jaar later, maar who cares? Ik herken de zuinigheid waar je over schrijft. Vlees was een luxe, mijn moeder maakte mijn kleren zelf, oud brood werd geroosterd, restjesdag was een feestje.
    Hier komen ongetwijfeld nog heel veel leuke reacties op.

    Rietepietz zegt;

    Het is één van de weinige foto’s uit mijn kindertijd en hi is me dierbaar juist dóór die jurk,ik zie hem nóg voor me!
    Zo kort na de oorlog was dit soort”armoede” natuurlijk geen uitzondering, je weet wel, één potkachel in de huiskamer die in de nacht nog uit ging ook. Er was zoveel niét dat men nu , ook in arme gezinnen nog vanzelfsprekend vindt.

    Beantwoorden

  22. wolfgangpowerpoint.wordpress.com/
    Feb 07, 2014 @ 22:16:24

    Heu, Dich zu sehen ist gut. LG. Wolfgang
    gefällt mir

    Rietepietz zegt;

    Dankjewel Wolfgang, een fijn weekend

    Beantwoorden

Rietepietz is gék op reacties ,dus .....ga je gang ! je hoeft het niet noodzakelijk met me eens te zijn!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: