het naaiatelier

In het logje “lurkers” heb ik het over het bescheiden naai ateliertje dat ik vroeger aan huis had .
Voor een polyetherwinkel  verzorgden wij het bekleden van boot-en caravankussens en matrassen .
De winkel was  op de volgende hoek van de straat zodat er regelmatig heen en weer gelopen werd om spullen te halen en/of te brengen .
Wie het  plattegrondje nog in z’n hoofd heeft snapt wel dat een elektrische deuropener géén overbodige luxe was , heen en terug naar de buitendeur was toch al gauw een kleine 40 meter lopen en dat hield vreselijk op .

De  laan waarop ik een paar huizen verderop  ooit geboren werd  , begon begin jaren  70 langzaam  af te glijden van gegoede middenstand naar …tja , Ella Vogel zou het een práchtlaan genoemd hebben . Hoewel nog zeker geen roze buurt  was er (volgens de eigenaar van de winkel die nog wel eens iets hoorde) minstens één ” dame” die  na telefonische afspraak zo haar éigen naaiklusjes deed voor heren !
Zolang je er middenin woont zie je de tekenen meestal te laat  , maar bij de nu volgende gebeurtenis begon er toch een (rood) lampje bij ons te branden !

Het werk vlotte lekker die bewuste ochtend  en de grote , luxe , matras die  snel opgehaald zou worden door het winkelpersoneel was al in de gang bij de deur gezet !
Het was woekeren met de ruimte in het bescheiden alteliertje van +/2×5 door de grote kussens van boten of caravans (dat in die tijd gewoon naaihok werd genoemd maar ja , een mens ontwikkelt zich hé! )
Als de bel gaat druk ik op de deuropener zónder te vragen wie er is , routineklusje want natúúrlijk  liep men  meerdere malen in en uit  per dag en er werd dan altijd een brul gegeven als er alleen maar spullen uit de gang gehaald werden .

Maar het bleef stil…. er roept niémand gedag maar  er komt óók niemand naar achteren met nieuw werk …… Als ik m’n  werk onderbreek om toch maar eens in de gang te gaan kijken zie ik hem staan , een mannetje  van  ondefinieerbare leeftijdjd dat wat bedremmeld  om zich heen staat te kijken.
Zijn ogen glijden vragend van de trap naar boven  naar de matras tegen de muur  en als ik het halletje inkom neemt hij me van onder tot boven op met waterige oogjes !
Ik verstoor zijn taxerende blik  en zeg ; “U komt voor de matras? ”

In gedachte verwens ik de poyletherverkoper dat hij niet even gewaarschuwd heeft dat de klant zélf de matras komt halen maar oke , kan gebeuren !

De man kijkt me aan met een vreemde glinstering in zijn ogen en zegt ;”ik heb gebeld ” waarop ik zeg dat dát de reden was dat ik open deed…..! Terwijl de blik van het mannetje een  beetje schuw in de richting  van de trap  naar boven dwaalt  zegt hij ; “ik heb  een afspraak gemaakt voor nu ” ……

Nu begint er bij mij een belletje te rinkelen en begrijp ik de wat vragende blik op de matras , die op dié plaats duidelijk niet  verwacht werd , en zeg ; ” maar ik heb in ieder geval géén afspraak met U , U bent ( op alle fronten ) aan het verkeerde adres ” 
De man laat zijn ogen nog eens over mijn lichaam glijden en probeert nog ; “maar ik heb heus gebeld voor een afspraak ” waarna ik hem met zachte drang naar de deur verwijs en zeg dat hij  een verkeerd nummer in z’n hoofd heeft!
Met een laatste blik op de matras stapt hij naar buiten waarna ik de deur voor alle zekerheid stevig in het slot druk !
Ik ga weer snel aan het werk , er valt ook voor mij nog genoég  te naa  ..eh  stofferen die ochtend  !

Advertenties