nadreunen

We  bezoeken met enige regelmaat een oom die (tot haar dood 2 jaar geleden)getrouwd was   met een  jongere zus van  Henk’s  moeder.
Henk en zijn oom  waren in de jaren 40 van de vorige eeuw óók lange tijd buren  en wel in de Haagse Watervlierstraat die samen met de Lavendelstraat, de Kamperfoeliestraat en de Indigostraat een blok vormt.
Onder, boven en naast elkaar woonden de familie van deze oom, de grootouders van Henk met hun kinderen  en Henk zelf met zijn ouders en zusje . Niet zo gek dus dat hun gesprekken vaak over juist die tijd gaan!

Ik luister mee en realiseer me dat de 6 ( 16 ) jaar  die ik  jonger ben dan Henk  (zijn oom) een groot verschil maken, ik maakte als baby/peuter de oorlog niét bewust mee, zij wel !
Alle  vooroorlogse gezelligheid van de grote gezinnen  komt aan bod  (zowel de oom als de moeder van Henk waren er “1 van 12”) , maar óók  de ellende van de oorlog die júist in dat huizenblok heel tastbaar was door een inslag van een V2 raket op nieuwjaarsdag 1945  waarbij 24 doden te betreuren waren en minstens 50 mensen gewond raakten .

De destijds bijna 9 jarige Henk zal dat ongetwijfeld anders beleefd hebben dan de toen 18 jarige jarige oom maar het is  wel duidelijk, ze hebben állebei doodsangsten uitgestaan en kunnen zich het moment van de  inslag nog als de dag van gisteren herinneren blijkt uit het gesprek!
Zo ziet Henk nóg voor zich hoe zijn  vader de “maaltijd” onderbrak  toen het fluitende geluid van een V2 na korte tijd stopte… en met de balkondeur in zijn hand versteend bleef staan toen hij de V2 naar beneden zag komen i.p.v. zijn weg naar Engeland te vervolgen.

De recht op hun huis afkomende raket kantelde echter iets waardoor  hij +/- 250 mtr verder aan de andere kant van het blok, hoek Indigostraat/ kamperfoelistraat, met  een dávende klap insloeg !
Wonder boven wonder werd er niemand in huis geraakt door glas van door de luchtdruk uit elkaar spattende ramen, ook Henk niet die  vreselijk hard door het huis gerend moet hebben om naar de buitendeur te komen.
In het portiek aangekomen zag hij dat ook de deur van de bovenbuurvrouw open geknald was en de buurvrouw  hard gillend op de billen de trap af stuiterde! Achteraf natuurlijk reuze lachwekkend maar op dát moment  maakte  de angst van volwassenen alles voor een kind nóg angstaanjagender!

De oom weet natuurlijk óók nog precies waar hij was op het moment van de inslag, hij was nét terug van nieuwjaarwensen, had ergens mee mogen eten maar de buik die niet zoveel meer gewend was protesteerde. Hij bevond zich  met de broek op de enkels  op de WC toen hij de klap hoorde en voelde. Zonder zich te bedenken  probeerde ook hij zo snel mogelijk naar buiten te komen! Zich niet  realiserend  dat zijn broek nog steeds rond de hielen hing  werd hij buitengekomen door een buurmeisje aangesproken met ; “zou jij niet eerst eens je broek ophalen ?”
Oom houdt wijselijk z’n mond of dit voorval van invloed is geweest maar……  dát buurmeisje werd  een paar jaar later zijn vrouw!

Henk en zijn oom zijn  ongeveer de laatste generaties die nog verhalen uit eigen ervaring kunnen vertellen en omdat het bijna 4 mei is dacht ik dat dit kleine deeltje   van  hun verhalen  maar eens opgeschreven moest worden.
Ze kunnen het nú best amusant navertellen maar….. ergens in een heel klein hoekje van hun hersenen  dreunt de klap nog steeds na!

Advertenties

21 reacties (+voeg die van jou toe?)

  1. Trackback: bidden | van koninklijk tot knettergek
  2. A. de Zwijger.
    Mei 05, 2012 @ 01:14:24

    Beste Rietepietz !! Je verhaal over de inslag van het “V-Wapen” in de Indigostraat heb ik zelf ook bewust meegemaakt. Bij mijn weten voltrok die ramp zich echter op Nieuwjaarsdag 1943 en niet (zoals jij schreef.) in 1945! Ik heb die gebeurtenis nog al het ware op mijn netvlies staan en herinner me alles nog heel goed !! Vraag het ook maar aan je oudste zus die er ook bij was en samen met mij, later is ondergebracht bij een pleeggezin in Noord Holland. Groetjes, A.de Z.

    Rietepietz zegt;

    Ja logisch dat jij het ook meegemaakt hebt ,al woonde je een kilometer 0f 2 verderop ,de klap zal zéker indruk gemaakt hebben .
    Ik baseer die datum natuurlijk niét op mijn herinneringen want ik was toen nog een peutertje .In de vetgedrukte en onderstreepte woordjes kun je het staatje vinden waar álle inslagen in en rond Den Haag vermeld worden .
    De Indigo straat dus in ’45 ( deze datum is ook terug te vinden op de plaquette ingemetseld in de nieuwbouw op die plek) . Natuurlijk is het heel lastig om bij zulke heftige periodes in het leven achteraf alle data in de juiste vakjes paraat te hebben ,zeker na zóveel jaren !Ook Henk en zijn oom waren niet helemaal zeker v.w.b het jaartal maar ons onvolprezen internet brengt dan uitkomst en zodra je gaat googlen is de datum al snel gevonden .

    Ik ken natuurlijk wel de verhalen dat jij en onze zus in Noord Holland ondergebracht zijn geweest en als ik me goed herinner ben ik vernoemd naar iemand die dit soort dingen voor mensen deed !

    Beantwoorden

  3. riet(je)
    Mei 04, 2012 @ 08:37:11

    de herinnering blijft……..vooral voor de mensen die het hebben meegemaakt…..er zijn ook zoveel films over, nog steeds erg wat er is gebeurd………..alvast ’n fijn weekend, liefs riet(je)

    Rietepietz zegt;

    Wie de verschrikkelijke gebeurtenissen wél meemaakte ziet ze vóór zich en “herinnert ” dus met “het gevoel”.Wie het niet meegemaakt heeft moet met “het verstand” een plaats geven aande gebeurtenissen ,dat maakt een groot verschil maarhet is toch belangrijk dát het gebeurd !

    Beantwoorden

  4. tagrijn
    Mei 03, 2012 @ 21:49:14

    Iedereen boven een bepaalde leeftijd heeft zijn eigen herinneringen aan de oorlog en heeft het op de een of andere manier aan den lijve ondervonden. Het is goed dat al die verhalen worden opgeschreven, Want dit mag nooit in de vergetelheid raken. Al denk ik niet dat de mensheid er veel van geleerd heeft.

    Rietepietz zegt;

    Juist de mensen die er iets van zóuden kunnen leren interesseert het niet ,zij hebben geen empatische gevoelens en hebben als enige zorg het grote IK !Helaas zullen alle geschreven verhalen daar niets aan kunnen veranderen denk ik, net als jij !

    Beantwoorden

  5. spontanity2
    Mei 03, 2012 @ 19:46:37

    Wat heb jij dit ontzettend mooi opgeschreven!!!
    Zo waar.

    Rietepietz zegt;

    Ik wil het compliment heel graag délen en wel met alle schrijvers van de reacties ,meer dan ooit vullen ze het log zó mooi aan en maken het zoveel completer !

    Beantwoorden

  6. Albert y Mara fotoblog
    Mei 03, 2012 @ 17:16:12

    Omstreeks de vierde mei komen bij veel mensen die de oorlog bewust meegemaakt hebben de herinneringen boven. Goed en slecht, triest en blij.
    Mijn 91 jarige moeder die in Rijswijk woont begon vorige week over de japanse bezettingstijd en heeft ons een paar zaken verteld die we nog niet wisten.
    Oorlog zoals in 1940-1945 zal er NOOIT meer komen in West Europa.
    Heeft onze kleinzoon mazzel.
    Grtz Alberr

    Rietepietz zegt;

    Dat wordt ook wel door de media in de hand gewerkt denk ik want vooral op TV zijn er dan vaak programma’s over WO II ,niets mis mee natuurlijk !
    Ik denk dat jouw moeder , meer nog dan de mensen die onder de Duitsers geleden hebben , jullie gruwelverhalen zal kunnen vertellen ,afschuwelijk wat er in de jappenkampen gebeurden .
    Ik wou dat ik nét zo zeker was als jij dat jouw kleinzoon geen oorlog in West Europa zal meemaken .
    Er is nog genoeg “oorlogszuchtig tuig ” in de wereld dat t.z.t de weg naar Europa zou kunnen vinden! Ze hoeven in ieder geval niet op enige tegenstand van betekenis te rekenen denk ik zelf en ik ben er een stuk minder gerust op dan jij !

    Beantwoorden

  7. Leo's mening
    Mei 03, 2012 @ 11:12:47

    Goed verhaal weer. Met de bekende emoties die passen bij jouw blogs. De glimlach en de herinneringstraan. Doet me wel denken aan de verhalen die Koot en Bie nog wel eens vertelden over die V1’s in Den Haag. Hoe die dingen daar vanuit de duinen en bossen werden afgeschoten op Engeland. Vaag staat me bij dat ze het ook hadden over die mislukte vlucht van zo’n kreng en de inslag in de Hofstad zelf. Herinneringen worden vaak gekleurd. Mijn moeder kon zich ook nog van alles en nog wat herinneren over een bom die op Amsterdam-Zuid was gedropt en daar ook een woonblok vernielden. En het onweer dat een dag of wat later over hetzelfde stadsdeel trok en veel meer herrie had gemaakt dan die inslaande bom. Was dat nu echt zo of kleurde de jaren haar beeld van de geschiedenis?

    Rietepietz zegt;

    Klopt , er was een lanceerbasis voor V1 en V2 raketten van de Duitsers in ockenburg ( bij kijkduin) Daarvandaan werden ze afgevuurd richting Engeland maar omdat de raketten nog in ontwikkeling waren ging er best wel vaak iets fout .In het staatje dat ik gelinkt heb staat het aantal inslagen in en rond Den Haag en dat zijn er best veel .Qua slachtoffers en schade was die in de Indigostraat de grootste !
    Ik kan me goed voorstellen dat ,afhankelijk waarin de raket inslaat , een fikse onweersbui een even veel lawaai maakt grote inpact heeft .Juist door de eerdere ervaringen met inslagen zal iéder hard geluid schrik oproepen en een grote inpact hebben uit angst dat er wéér een raket inslag zou kunnen zijn .
    De meeste herinneringen verbleken toch in de loop der jaren en soms zal het verbleekte deel ingekleurd worden.Het verhaal wordt soms wat aan de verwachtingen aangepast om de lachers op de hand te krijgen óf om indruk te maken ,gebeurt allebei maar ik vergeef het ze !

    Beantwoorden

  8. Astrid
    Mei 03, 2012 @ 09:53:30

    Je hebt je beluisterde verhalen heel mooi weergegeven. Ik ben in ’41 geboren dus herinneringen heb ik eigenlijk ook niet alleen op het einde dat ik naar een dropping bij ons in de buurt heb staan kijken en dat ik met mijn moeder in de rij heb gestaan omdat er Zweeds wittebrood te krijgen was.
    De verhalen heb ik ook van mijn man en dan de familie, een verhaal waar ik altijd triest van werd was dat er 3 tantes naar Schagen zijn gelopen om daar aan voedsel te komen. Na een barre tocht (ik weet niet meer hoe lang die heeft geduurd) kwamen ze hier bij de Hoornbrug, dus bijna thuis, en werd er toch het nodige door soldaten van hun afgenomen.
    Wat zou het toch fijn zijn wanneer er nooit meer ergens op deze wereld oorlog gevoerd zou worden maar dat lijkt me toch een utopia.

    Rietepietz zegt;

    Ja helaas , nooit meer oorlog is een illusie !
    We zullen als peuter en kleuter vast wel onbewust wat meegekregen hebben van de angst én de ontberingen . Van mijn vader hoorde ik inderdaad ook wel eens verhalen dat het moeizaam veroverde eten bij de boeren onderweg geheel of gedeeltelijk weer verloren ging .
    Maar al doende leerde m’n vader daar steeds vaker oplossingen voor te vinden .Hij liep vaak met één van de kinderen en had dan een oude kinderwagen bij zich waarin het eten een wat minder zichtbaar plekje kon krijgen,desnoods met het kind er boven op !
    Ook mijn vader liep regelmatig naar Noord Holland ,het is nu gewoon onvoorstélbaar dat iemand dat soort afstanden loopt terwijl het lichaam al ondervoed was en er overal gevaar op de loer lag .Er werd óók nog veel gesjouwd want als er ergens hout te vinden was moest dat natuurlijk óók mee naar huis om de kachel te kunnen stoken .We mogen wel héél diep het petje af nemen voor wat men destijds presteerden !

    Beantwoorden

  9. redstar
    Mei 03, 2012 @ 08:46:31

    Veel familie van mij van mijn moeders kant heeft d eoorlog niet overleefd. Van de familie die het overleefde kunnnen w enog steeds de verhalen horen, hoewel ik merk dat zij er minder over willen praten nu ze ouder zijn.
    HEt heeft allemaal een enorme impact op de mensen gemaakt, en de gevolgen van WO II zijn er nog steeds,.

    Ik zag van de week een film die zich afspeelde in WO I. Ook dat was een groot drama..

    Rietepietz zegt;

    Het lijkt me verschrikkelijk om zoveel familie in korte tijd te verliezen en dan zo volkómen onnodig !Misschien praten de overgebleven familieleden er nu minder over omdat ze het idee hebben dat mensen die het niet meegemaakt hebben het niet kunnen aanvoelen zoals zei het voelen en de “lotgenoten” om hen heen wegvallen bij het ouder worden ! Ik merk wel dat mensen zoals Henk ,die nog kind waren tijdens de oorlog ,minder wrok gevoels hebben .Zij hadden natuurlijk lang niet altijd het benul van de gevaren zoals wie volwassen was dat wél had !

    Beantwoorden

  10. Zus
    Mei 02, 2012 @ 21:52:42

    Rietz,
    Bij het lezen van je, weer geweldig geschreven blog, kwamen bij mij de herinneringen ook weer boven.Ik ben van de leeftijd van jouw Henk, jaartje ouder nog. Op Tilburg waar ik toen woonde zijn ook verschillende V1 en V2’s gevallen.Als er weer een V1 over kwam, die kon je goed horen, dan moesten wij als we buiten waren onder tegen de pui van een huis gaan liggen.Waren we op school dan moesten we onder de lessenaar gaan zitten. Dat was dan zo spannend of hij wel doorvloog.Want hield het geluid op dan kwam hij naar beneden, en was je je leven niet zeker.De v2’s hoorde je helemaal niet die klapten out of the blue. School was ook zo iets,aan het begin van de oorlog werden alle scholen in beslag genomen. en kregen we maar anderhalf uur les in rekenen en taal. In het zuiden waren we eerder bevrijd maar de honger was er nog wel, als ik zei dat ik honger had zei mijn moeder dat dat een teken was dat ik gezond was. Jaren, heb ik nog weinig gegeten omdat ik dacht dat je daar gezond van werd. De zeep was ook zo iets die bleef drijven op je badwater.Er was eigenlijk niets ! shampoo tandpasta en gewoon brood.Kleding schoeisel brandstof ,alles was op.En mensen die zomaar op een morgen “verdwenen”waren….. Gelukkig heb ik veel tijd gekregen om alles in te halen. Maar inderdaad ik heb alleen mijn man nog om die herinneringen nog eens op te halen. Maar alles is al eens gezegd. Blijf het leven toch mooi vinden.
    Groet Zus

    Rietepietz zegt;

    Dank voor het compliment dat éigenlijk voor de “heren “is want ik heb alleen maar stiekem zitten afluisteren en opgeschreven .
    Wat mij wel opvalt is dat veel ouders er toch weinig over praten met de kinderen ,ook bij ons thuis werd er eigenlijk nooit tégen ons verteld maar hoorden we de verhalen die ze met “lotgenoten “ophaalden !
    Misschien dat “herkennig”toch een grote rol speelt en dié kun je van de kinderen die het niet meegemaakt hebben natuurlijk niet verwachten !Ik heb zelf nog wel wat van de nasleep meegemaakt ,er was natuurlijk niet metéén na de bevrijding weer van alles te koop !Zowel Henk als ik willen altijd een “lekker vet”stuk zeep ( hoewel ik weinig zeep gebruik ) en dat is ongetwijfeld een reactie op de de wel héél schrale stukjes zeep zoals jij hier ook beschrijft !
    Ik ben ook altijd héél mager en schriel geweest ,té klein voor m’n leeftijd allemaal waarschijnlijk het gevolg van veel te weinig goede voeding in mijn peuter en kleuterjaren !
    Je las vast al bij een andere reactie dat bij Henk op school onder kapstokken in de gang dekking gezocht werd bij luchtalarm en inderdaad , Henk heeft nog altijd last van de vaak onderbroken lessen waardoor er in de basiskennis altijd wat gaten zijn gebleven ,dat hoor ik ook van mijn oudere zus !
    Wij zijn thuis nog járenlang verbeterd als we zeiden “ik heb honger” want honger had je in de oorlog en toen er weer voldoende te eten was kon je hóógstens “trek”hebben !
    Maar tóch fijn dat je met je man nog herinneringen kunt ophalen ,ik hoor van Marion( nog iets ouder 84) wel eens dat ze dát vaak mist nadat zij 4 jaar geleden weduwe werd .
    Zij leest ook altijd alle reacties mee en zal ongetwijfeld in jouw verhaal herkenning vinden !
    Ook zij vind het leven mooi ondanks al haar beperkingen .Dankjewel voor je waardevolle reactie
    ( die er per ongeluk 2x op staat ,ik zal er 1 verwijderen )

    Beantwoorden

  11. annespike
    Mei 02, 2012 @ 11:27:20

    Het zijn interessante verhalen, die hopelijk levend zullen blijven!
    Ook zullen de mensen die dit zelf mee hebben gemaakt langzaam minder worden…
    Opdat wij nooit vergeten.

    Rietepietz zegt;

    De verhalen zullen ,al dan niet aangedikt ,wel levend gehouden worden door volgende generaties maar voor hen zal het nooit zo “leven” als bij hen die het meemaakten !Dat geeft niet ,als de boodschap maar overeind blijft !

    Beantwoorden

  12. Marion
    Mei 02, 2012 @ 11:16:38

    Ook ik heb die bewuste v1 naar beneden horen vallen, wij woonde er vlak bij, ik moest van mijn moeder onmiddelijik naar de Jasmijnstraat, daar woonde mijn oma, om te kijken of bij haar alles in orde was en dat was gelukkig zo. Het was een angsige tijd, tot ver na de oorlog vond ik het angstig als er een vliegtuig over kwam.
    Het is inderdaad zo dat je er op latere leeftijd vaken aan denkt en denk dan tevens
    aan de mensen die dat nu nog steeds mee maken.
    Groetjes, Marion. xxx

    Rietepietz zegt;

    Jij bent meer van de leeftijd van Henk z’n oom en hebt dit dus meer uit een al volwassen oogpunt meegemaakt .Het gekke is dat ik de oorlog niet bewust heb meegemaakt maar als kleuter óók bang voor vliegtuigen was .
    Ik heb nog heel vaak gedroomd dat ik héél veel vliegende dingen ,vaak fietsen , in de lucht zag die nogal bedreigend waren .
    Waarschijnlijk dus toch onbewust wel iets meegekregen ,misschien zelfs wel van de voedseldroppings want ik zag dan ook wel dingen naar beneden komen in m’n dromen .
    Het lijkt me voor de oudere generaties wel heel eenzaam dat er steeds minder mensen overblijven met wie ze de herinneringen delen ,wie het niet meegemaakt heeft kan zich er toch niet écht in inleven al zie je nóg zoveel oorlogsellende op TV , dat blijft toch meer “de ver van m’n bed show ” voor wie geen oorlog heeft meegemaakt .
    Gelukkig dat een helboel mensen die belangrijk voor me zijn dit drama overleeft hebben XXX

    Beantwoorden

  13. powerpointgreetje
    Mei 02, 2012 @ 09:30:47

    goede morgen Riet,
    erg mooi geschreven.
    Helaas heb ik geen mensen meer om me heen die iets van
    deze gruwelijke oorlog kunnen vertellen.
    Zelf ben ik van na de oorlog.
    Vind het wel goed om de herinnering hoog te houden.

    Rietepietz zegt;

    Wat jong om al niemand meer uit die generaties om je heen te hebben maar dat komt natuurlijk voor .Wel jammer natuurlijk want de oudere generaties hebben ,behalve de oorlogsverhalen , vaak ook nog veel verhalen uit de tijd van vóórdat iedereen TV had en het leven nog zoveel soberder was dan tegenwoordig !

    Beantwoorden

  14. J@n.
    Mei 02, 2012 @ 00:13:19

    Als jongste uit ons gezin van 6, we zijn overigens nog met 4, hoor ik dergelijke verhalen hier ook nog wel vertellen en hoewel ik ook weet hoe ze door de tijd vervormd worden, blijft er voor mij maar één conclusie: Nooit meer!

    Rietepietz zegt;

    Over de échte angst hoor je meestal weinig ,en de meeste verhalen gingen bij ons thuis over de bravourstukjes om de Duitsers te slim af te zijn en dié zullen ….zeker weten ,bij iedere generatie “gekleurder worden” .
    De angsten zijn veel moeilijker na te vertellen aan hen die het niet meegemaakt hebben ,daar wordt meestal meer “onder elkaar ” over gesproken denk ik ,zoals Henk met zijn oom .

    Beantwoorden

  15. gewoonhanny
    Mei 01, 2012 @ 23:10:26

    Zelf weet ik er niets meer van. Van mijn ouders heb ik best wel verhalen gehoord. Hoe ze bijvoorbeeld moesten vluchten voor het bombardement van Bezuidenhout terwijl mijn moeder hoogzwanger was van mij.

    Rietepietz zegt;

    Ook ik ken de oorlog natuurlijk uitsluitend “van horen zeggen” ,in 42 geboren dus ik was nog geen 3 jaar toen het vrede werd .Mijn oudere broer en zus zijn van Henk’s leeftijd en hebben nog wel herinneringen aan lange wandelmarsen naar “de boeren” om eten te bemachtigen ,zij hebben ook enige tijd gelogeerd bij mensen die het beter hadden dan het in Den Haag was .

    Beantwoorden

  16. datzalwel
    Mei 01, 2012 @ 23:08:32

    Zeker goed dat het nooit vergeten wordt en iedereen blijft beseffen hoe wreed mensen kunnen zijn, en er alles aan doen om in vrede met elkaar te leven.
    Groetjes.

    Rietepietz zegt;

    De grote meerderheid werkt daar gelukkig ook hard aan maar helaas zullen er altijd mensen blijven die zich van niets en niemand iets aan trekken !
    Al valt het in West Europa gelukkig mee ,je hoeft niet heel ver te zoeken om dictators te vinden die het woord medemenselijkheid niet eens kunnen schrijven ,laat staan in praktijk brengen !

    Beantwoorden

  17. terrebel
    Mei 01, 2012 @ 22:33:23

    Prachtig, die anekdotes! Het zou ontzettend jammer zijn indien die verloren zouden gaan. Mede daarom probeer ik mijn moeder van 76 aan de memorecorder te krijgen. Ook zij kent verhalen waar anderen nog van kunnen leren.

    Rietepietz zegt;

    Jou moeder is dus even oud als Henk en zal ,net als Henk, op school wel meegemaakt hebben dat bij luchtalarm iedereen in de gangen onder de kapstok moesten gaan zitten ,de jassen als een soort tentje over zich heen trekkend .De juffrouw van Henk las dan altijd verhalen voor .
    Maar misschien ging het bij jouw moeder op school wel anders ,als er al school was want er was vaak geen les omdat er geen brandstof was !Ik zou het haar zeker vragen !

    Beantwoorden

  18. leidseglibber
    Mei 01, 2012 @ 21:28:31

    Het is belangrijk dat we de herinnering hoog houden in de hoop er iets van te leren voor de toekomst.

    Rietepietz zegt;

    De goedwillende zal altijd het slachtoffer worden van de niets ontziende kwaadwillende ,dat is heel triest maar waar!

    Beantwoorden

  19. http://www.renesmurf.nl
    Mei 01, 2012 @ 21:15:09

    Vreselijk om zoiets mee te moeten maken.
    En ondanks de gedetaileerde toevalligheden, zoals de broek op de enkels en daarna met elkander huwen, is het angstaanjagend.
    Wetende dat niet iedereen het overleeft heeft.

    Rietepietz zegt;

    Dat is het zéker , en oorlogen zijn alleen nog maar vele malen “vuiler” geworden !Helaas kan het gevaar ook van buiten Europa te komen waar men nog veel gruwelijker tekeer gaat dan destijds !

    Beantwoorden

  20. ram1955
    Mei 01, 2012 @ 20:40:03

    Je hebt het mooi beschreven. Natuurlijk zijn dit belevenissen om nooit te vergeten. Helaas zijn er nog maar weinig mensen die ons dit uit de eerste hand kunnen vertellen. Mijn vader is er een van. Wij luisteren graag naar zijn verhalen.

    Rietepietz zegt;

    Je realissert je vaak pas ná het overlijden van de ouders dat je té weinig hebt gevraagd .Mijn vader vertelde wel maar uitsluitend de ” Pietje Bell verhalen verhalen .Zoals die keer dat hij een grote herdershond achtervolgde die een stuk spek in de bek had , gepikt uit de keuken bij de Duitsers .
    Van mijn moeder hhorde ik het verhaal dat een Duitse soldaat ,op zoek naar onderduikers , mij overnam van de arm van mijn moede en huilde omdat hij zijn kind miste .Zélf weet ik daar natuurlijk niet van maar het heeft me wél geleerd dat er goede en slechte Duitsers waren !

    Beantwoorden

  21. gisella71
    Mei 01, 2012 @ 20:31:50

    ja net als er voor mijn oma nu de herinneringen boven komen komt het natuurlijk voor iedereen die het meegemaakt heb omhoog deze dagen. Ik vind het goed dat wij een jongere generatie met de neus op de feiten worden gedrukt en de jeugd van deze tijd ook.

    Rietepietz zegt;

    Vooral bij oudere mensen komen deze herinneringen steeds vaker terug ,natuurlijk óók al omdat ze meer in het verleden gaan leven als het korte termijn geheugen gaten krijgt !De jeugd zal er ,ondanks de verhalen ,toch weinig voorstelling bij krijgen en een nieuwe oorlog zal er ook zéker anders uitzien dan die van 40-45 !

    Beantwoorden

Rietepietz is gék op reacties ,dus .....ga je gang ! je hoeft het niet noodzakelijk met me eens te zijn!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: