Om nog even terug te komen op “vreemde dingen voor je camera krijgen onderweg …..” als je iets roods ziet schemeren tussen de begroeing is natuurlijk ook niet diréct je eerste gedachte “hé ,een brandslang “

Nee toch , een vliegenzwam ligt veel eerder in de lijn der verwachting maar ja , dáár is het dan het seizoen weer niet voor !

Toevallig wéét ik dat er er bij de verwoestende  brand van  het bowling en saunacentrum dicht in de buurt  uit déze sloot water gehaald werd en ja , dán is een stuk achtergelaten brandslang ineens veel waarschijnlijker !

Maar bij het duidelijker naar voren halen van het rode object ,werd óók nog iets anders duidelijk en wel , bij  foto’s maken blijkt  nou juist heel vaak  …  “minder = meer ” .
Soms maak je  een mooie (re) foto niét met de camera …maar met knippen of bijsnijden !

Als ik in de oude logjes snuffel wordt ik gék ( gxc3xa9k ) van de onleesbare  woorden .
Volgens de mensen van weblog komt dat  óók ( xc3xb3xc3xb3k ) nog allemaal goed maar ik begin toch maar stiekem met zo af en toe wat oude logjes weer leesbaar te maken want het duurt wel érg lang !
Een nieuw logje schrijven kan er wél zonder dit soort toestanden maar dát doe ik liever hier natuurlijk !

Ik ben er nog niet uit of ik ga proberen het oude weblog te importeren óf dat ik een alle oude logjes één voor één op een extra pagina zal gaan zetten , geen idee wat beter zal werken  en/of makkelijker is .
Als je daar iets zinnigs over kunt zeggen hoor ik dat graag , iets ónzinnigs mag ook natuurlijk want een beetje lachen is nooit weg .
In ieder geval moet dan toch éérst al die “rommel” eruit …..  ruim 800 logjes …..pppffftttt , eerst maar wat peppilletjes  halen denk ik  ……..
    

Ik stond de afwas te doen terwijl Henk als een volleerde “interieurverzorger” de theedoek hanteerde .
Mijn horloge is niet van een kwaliteit dat je daar ongestraft de afwas mee kan doen …… hé…. oh…. gaan we muggenziften , neehee… ik gebruik natuurlijk een afwasborsteltje en bedoel dat m’n horloge niet spatwaterdicht is en dat dus beter niét om m’n pols kan hebben als ik in het afwaswater zit te spetteren …..
( ja hoe denk je dat ik ánders altijd aan aan zoveel tekst kom )

Om te zien hoe laat het was  liep ik even naar de kamer waar de klok hangt die we voor ons 40 jarig huwelijk cadeau kregen .
Bij terugkomst in de keuken vroeg Henk ; “wat ging jij nou doen”? Mannen willen altijd  álles weten  maar vooruit ,ik heb geen geheimen en onthulde hem dus dat  ik even op de klok was gaan kijken omdat ik geen horloge aan had !

Verbaast trekt hij een wenkbrauw op ,wijst naar  het wandje  aan  mijn rechterkant , haaks op de “aanrechtwand” waaraan wij staan  , en waarin de koelvries afdeling , plus de combimagnetron met nog wat lade/kastjes ruimte vinden.

Het bedieningspaneel van de magnetron heeft geen geheimen voor me en ik stel uiteraard regelmatig tijden in op de digitale klok die het apparaat óók heeft ….. eh… verhip !
Het dubbeltje valt nog vóór Henk zegt ;” dat had je toch  daar óók kunnen zien  “  !
Wanneer  ik m’n hoofd in die richting draai kan ik inderdaad mákkelijk de knalrode cijfertjes aflezen …….
Nou ja …., ik kan toch best nog een beetje moeten wénnen dat je daar ook gewoon de tijd op kunt aflezen? 
Wat is nou 6 jaar ….., mannen zijn ook altijd zó  ongeduldig !

Kijk ,ik heb het even gezellig gemaakt voor jullie en een waxinelichtje aan gezet !
Nee hoor, heeft niets met Valentijnsdag te maken want als je ruim 50 jaar getrouwd bent kun je niet écht over een geheime liefde spreken lijkt me !

Nee hoor ,ik vroeg me gewoon al héél lang af  uit hoeveel stukjes glas  zo’n glazen houdertjes bestaat . Maar ja hoe kom je dáár nou achter !
Vorige week was ik met Marion op stap en toen we voor de luch een restaurantje binnenstapten zag ik m’n kans schoon .
Het bistro achtige restaurant had iédere meter vloeroppervlak goed benut ,rondom de piepkleine donkere houten tafeltjes stondenbijna  rug aan rug de stoeltjes

Op de tafeltjes stond de kaart in een houdertje ,een glazen peper en zout stel én een brandend waxinelichtje in zo’n glazen houdertje ……. éitje voor Rietepietz natuurlijk !
Ik schuif en rommel wat om ruimte maken voor de rolstoel waar Marion in zit en wurm mezelf op het stoeltje tegenover haar .
 Met mijn stoel schuif ik ongemerkt het tafelblad áchter me via het randje in een hoek van, pak weg 20 graden, omhoog  wat dus dé ideale glijbaan blijkt om zowel de glazen kruidenflesjes als de kaarsenstandaard met een dáverende klap naar de grond te werken …operatie geslaagd … waxinehoudertje overleden !
 Het blijkt uit dúizende stukje glas te bestaan  die helaas nooit meer samen in één houdertje verenigd zullen zijn .

De resten worden bijeengeveegd door een vriendelijke jongeman die geen notie heeft dat het een min of meer wetenschappelijk onderzoek is…. maar dat laten we maar zo !
Eigenlijk was de reactie nét zo vriendelijk als toen ik enige weken geleden bij de parfumerie in het pand ernaast kans zag met mijn tas een fles tester tegen de grond te werken in het smalle pad waar de rolstoel net door kon !
Ook daar bewijs geleverd dat zelfs zo’n  luxe  parfumfles gewoon uit duizenden stukjes samengeklonterd glas bestaat .
Het enige verschil met de kaarsstandaardje is  dat er ineens óveral  een lekker luchtje aan zit !

Waar ik ineens nu ineens aan denk eh …… zou Marion eigenlijk donderdag wel met me op stap willen ?
              

Nou zijn er “een páár mensen” die daar anders over denken en één daarvan stuurde me vorig jaar   een presentje via bol.com waarna ik  inééns  klant bleek te zijn bij dit bedrijf en een, bij het bedrijf te besteden, waardebon toegezonden kreeg …….het zál toch niet ?

In zo’n geval  pakt Rietepietz haar “tekstverwerkertje” en  ramt  er boos een briefje uit dat ze samen met de cadeaubon naar genoemde firma stuurt !

Mijne dames/ heren

Bijgaand vindt U de brief die ik vorige week van U ontving en waar ik onaangenaam door getroffen ben.
 
U heeft misbruik gemaakt van mijn persoonlijke gegevens die U, in goed vertrouwen,  verstrekt werden  door een relatie die mij via bol.com een presentje stuurde .
 
Voor de goede orde , ik ben géén klant van Uw bedrijf en ga dat ook niet worden omdat ik geen enkel vertrouwen heb in digitaal zaken doen en U bewijst eigenlijk zelf al dat dit wantrouwen terecht is !
Mijn persoonlijke data kunnen blijkbaar heel makkelijk ongevraagd gebruikt worden voor reclame doeleinden !
 
Ik verzoek U dus bij deze mijn data uit Uw systeem te wissen ! 
 
Hoogachtend,  
Rietepietz

Ze kunnen m’n boll……

Meerijden in de Friese elfstedentoch ligt voor mij niet binnen de mogelijkheden , maar het lijkt me een belevenis .
De sfeer zal vast  wel vergelijkbaar zijn met die tijdens de Nijmeegse vierdaagse en dié heb ik drie jaar geleden uitgelopen , een feestje !
Van de inspanning die het vraagt heb ik wel een idee al heb ik nooit 200 km geschaatst ….. ik zou kort boven de enkels afgebroken zijn vrees ik !
Maar je kunt me geloven als ik zeg dat het wel 200 km léék  toen ik samen met Henk in 1985  de Westland tourtocht van 30 km reed !
Oke… voor een geoefende schaatser is 30 km natuurlijk een “eitje” maar  op dát moment had ik hóógstens  in m’n kinderjaren wat gescharreld op van die houten doorlopertjes die met lintachtige repen vastgebonden werden … scharrelen “op ” was ook eigenlijk meer “scharrelen half náást ” de doorlopertjes .Het woord zegt het al … doorlopen , van schaatsen was echt geen sprake !

Maar in 1985 kreeg ik de oude schaatsen van m’n schoonmoeder,  maat 38 terwijl ik maat 39 heb maar dat mocht de pret niet drukken .
Geen dikke sokken aan dus maar gewoon met de panty erin , dan nog een dik opgevouwen zakdoek onder m’n hielen  gepropt  zodat ik nét voldoende ruimte voor m’n tenen had .
Dat één van de ijzers scheef stond had ik niet in de gaten want …wist ik veel hoe ze hóren te staan ik had nooit éérder kunstschaatsen .

Buiten verwachting zie ik kans om op de been te blijven en na een wat stramme start  kom ik zelfs vooruit ,na een half uur zelfs hárder dan me lief was ……hélp ! Omdat remmen óók geleerd moet worden en pootje over in de bocht  tóch wat meer techniek vraagt dan ik in huis heb krijg ik de beruchte zevenkleurige substantie in de broek  zodra we de wandelsnelheid overstijgen !

Toch geniet ik van de tocht mede omdat  Henk op  z’n noren  hartstikke lief  naast me mee blijft sukkelen , hij trekt hoogstens af en toe even een sprintje maar blijft altijd in zicht ! Hoe lang we erover gedaan hebben weet ik niet meer maar…. “middagvullend “  was het zéker ! 
Van de elfstedentocht die dat jaar wél gereden werd konden we op TV nog wel wat van meenemen maar de béste herinneringen heb ik natuurlijk aan “onze barre tocht ” .De medaille overleeft  al járen opruimwoedes  en kreeg het jaar later,  toen er alweer een elfstedentocht werd gereden,  nog gezelschap een “molentocht “en een “merentocht” medaille !
De medailles bewijzen zeker niét dat ik goed kan schaatsen….. maar wél dat ik niet snel opgeef als ik iets graag wil !

Je breekt je nék over het woord costomized  dat in mijn ( 25  jaar oude ) Engelse van Dale zelfs niet eens terug te vinden is en google vertalen “heeft er  geen woorden voor “.
Via een omweggetje kom ik op “aanpassen”  . Oke… het gaat dus om aanpassen en de klant heeft er naar mijn idee óók iets mee te maken want betekent customer niet “klant ” in het Engels?
Zou ik er héél veel naast zitten dat …. de auto , de site , de keuken en weet ik véél wat je tegenwoordig in Nederland allemaal  ”costomized geleverd kan krijgen , gewoon aan de smaak van de klant aangepast kan worden ……
of eh… dat  er div mogelijkheden zijn waaruit je kunt zélf kunt kiezen …….
Maar waarom zéggen ze dat dan niet …!

Tja …. dat mijn állereerste weblogkop aan “costomizing”  toe was wil ik niet tegenspreken  maar ik heb toch gekozen om de boel hier in de kop  maar ouderwets ” aan te passen ” aan mijn huidige smaak en omstandigheden !
Wat een muts ben ik toch…of zou ik “un”costomized zijn?

Natuurlijk waren we niet de énige wandelaars in dit mooie park , het zonnetje was zó  uitnodigd  !
Hartstikke leuk toch dit familie tafereeltje  …….

Even met z’n allen een lekkere beker warme chocolademelk drinken en iets eten na een leuk ritje met de slee .
Dat  hebben we ooit óók wel eens gedaan met een grote groep familie .
Thermoskannen  en krentenbollen in de rugtassen  en je hebt de meest geweldige picnick die je maar kunt bedenken !
Alleen al van kijken naar dit knusse gezinnetje krijg je warme gevoelens ,laat staan als je óók nog warme chocolademelk drinkt !

Maar ineens wordt m’n nieuwsgierigheid geprikkeld , kijk eens naar het “touw ” aan de slede ….  is deze simpele houten slee misschien niet helemaal wat het lijkt…..?  Hebben we hier te maken met de éérste energiezuinige “elektrische  slee” ? 
Eerlijk gezegd  héb ik me daar  toch altijd een ander plaatje bij voor de geest gehaald  ! 
Maar kijk zelf   …… wat moet ik ánders denken ?  Dat ze een elektrisch kookplaatje bij zich hebben ……. ?

 OT , als de fam op de foto een @adres in de reactie achterlaat stuur ik natuurlijk graag deze ,en de andere foto die ik gemaakt heb !